Zo’n twee weken geleden kondigde president Obama aan het homohuwelijk voortaan te steunen. Tot dat moment had hij zich in grote mate op de vlakte gehouden, het was volgens de president aan de afzonderlijke staten om te bepalen of het homohuwelijk legaal moest zijn, maar zijn standpunt was geëvolueerd zoals Obama het zelf noemde. De werkelijkheid had minder te maken met een veranderde mening, dan met politieke noodzaak en een strategische keuzes. Het Witte Huis zat gevangen tussen de wens van de fanatieke achterban van de Democratische partij om het homohuwelijk te legaliseren, en de afkeer daarvan bij een groot deel van de zwarte bevolking. Pas toen vicepresident Joe Biden zich ‘per ongeluk’ uitsprak voor het homohuwelijk, kwam ook Obama uit de kast als voorvechter van marriage equality. Inmiddels lijkt het er op dat die keuze wel eens een hele goede kan zijn geweest.
Lees verder in de WarRoom >>
Daar ligt ze. Op sterven na dood. Het lichaam wil niet meer. Tegen beter weten in stribbelt ze tegen. Lang kan het niet duren. Toch doet men alles wat binnen hun macht ligt om haar situatie te verbeteren. Dragelijk te maken. Het wil niet helpen. Elf jaar geleden leek zij genezen. Haar zongebruinde gelaat terug gekregen. Haar vorm voller dan ooit. Hoe kon deze terugslag gebeuren? 
‘Dames en heren. Dames en heren! Ja, ja bedankt. Stilte. Bedankt. U ook meneer Thissen, als ik vraag om stilte geldt dat ook voor u. U heeft vandaag al genoeg gezegd, denkt u niet? Achter mij op het scherm zien we Jolande, die praat vandaag mee via een Skype-verbinding. Jolande, welkom. Oké. Zoals u allemaal wel heeft gemerkt is het niet onopgemerkt gebleven dat wij Tofik..eh…nouja, dat we Tofik zeg maar terug hebben gefloten. Dat is niets persoonlijks. In tegenstelling tot wat sommige media beweren is dat niet omdat hij Marokkaans of homo is. NIET dus, dat is niet zo. Wij discrimineren niet in deze partij. Ja op leeftijd, maar dat telt niet mee. 
Laatste reacties