Wie luistert naar Worf?
Worf? Dat is toch die gerimpelde ui uit Star Trek: The Next Generation? Juistem, de grote boze Klingon. Iemand ooit opgevallen dat niemand ooit zijn plannen serieus nam in de serie? Ons ook niet, tot we onderstaand filmpje zagen. Arme, boze, stoere Worf.
The Truman Show, NET5, 20:30 uur – The Truman Show is een lichtvoetig, komisch drama van Peter Weir met in de hoofdrol Jim Carrey. Truman Burbank (Carrey) leidt een vrolijk en onbezorgd bestaan op een eiland als verzekeringsagent, tot hij op een dag aanwijzingen krijgt dat er iets niet helemaal klopt. Er dondert een studiolamp uit de ‘hemel’ en op de autoradio hoor hij plots allerlei regie-aanwzijzingen die zijn doen en laten betreffen. Langzaam wordt hij paranoïde: een paranoia die geheel terecht blijkt aangezien hij de hoofdpersoon is van een reality-soap. Al zijn vrienden, familie, zelfs zijn vrouw, blijken acteurs en zijn hele wereld een studioset. Er is hem zelfs watervrees aangeleerd zodat hij het eiland niet vrijwillig zal verlaten. Prachtige film met existentiële trekjes, uniek in zijn soort en een absolute aanrader voor wie hem nog niet heeft gezien.
Lees verder »
Er is veel gezegd en geschreven over het afscheid van Job Cohen, maar één kwestie is opvallend onderbelicht gebleven, en dat is zijn rol als onderhandelaar tijdens de kabinetsformatie. Weinig mensen zullen zich het zich realiseren, maar een links-liberaal kabinet-Rutte, bestaande uit VVD, PvdA, D66 en GroenLinks, heeft geruime tijd zeer voor de hand gelegen. De vier partijen wilden in de zomer van 2010 graag samenwerken of zagen na het mislukken van andere opties geen andere mogelijkheid, en hebben flink geïnvesteerd om Paars-plus tot een succes te maken. Lees verder »
“Keep your friends close, but your enemies closer.” Holleeder als vastgoedadviseur, Roemeense mensensmokkelaars die je bijstaan in het prostitutievraagstuk, Latijns Amerikaanse drug lords die Colombiaanse neusverkoudheid helpen genezen en de tabakslobby die onze kinderen van het roken houdt. Mooi man, polderen. Alleen jammer dat voorgenoemde partijen volstrekt tegenstrijdige belangen hebben ten opzichte van onze overheid, daarom gaan Nederlandse topambtenaren in de regel ook niet met dergelijke partijen om de tafel. Sterker nog, in 2008 ging Nederland nog akkoord met een VN-verdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) waarin werd bepaald dat overheden de tabaksindustrie voortaan op afstand diende te houden. “De belangen van de tabaksindustrie zijn onoverbrugbaar en onverenigbaar met die van de volksgezondheid.” Klinkt logisch, maar op het huidige ministerie houdt men de kankerstaafproducenten liever te vriend. Lees verder »
Meer lollige kunsthaat op het YouTube-kanaal van Rob Zwetsloot.
Droomkandidaat zal Republikeinen niet verlossen
Met alle Republikeinse presidentskandidaten is iets mis. Koploper Mitt Romney lijkt alleen te winnen nadat hij in een dure media-oorlog zijn tegenstanders als nóg onaanvaardbaarder heeft afgeschilderd. Kiezers geven aan ontevreden te zijn over al hun opties en steeds meer partijprominenten spreken openlijk hun zorgen uit. Het gevolg is steeds meer speculatie over het intreden van een verlosser. Vorige week opperde een prominente maar wel anonieme senator zelfs die mogelijkheid. Het droomscenario is simpel: een nieuwe kandidaat met veel politieke ervaring betreedt de race en direct daarna scharen alle Republikeinen zich enthousiast achter hem. Maar zoals de PvdA hier deze week in Nederland andermaal ervoer, verlossers maken zelden hun belofte waar. Zodra verlossers zich mengen in de strijd dalen ze – onvermijdelijk en niet onaanzienlijk – in populariteit.
Zo ziet het leven van de pedofiel er uit: verzamelde hatemail aan A.H.J. Dautzenberg
De rafelranden van de moraal zijn een Fundgrube voor avontuurlijk ingestelde mensen. Wie goed zoekt, vindt er de nodige curieuze afvoerputjes. Groezelige gaten waardoor collectieve angsten en onzekerheden dankbaar wegvloeien. De diameter van die, zeg maar, mentale aarzen fluctueert in de tijd, afhankelijk van de collectieve nood. Het loont de moeite om regelmatig je neus in die putjes te steken. Je merkt wel eens wat op. Veel lelijks, soms wat moois, afhankelijk van je incasseringsvermogen en gevoel voor esthetiek. Zo stuitte ik op een boeiende, maar bijzonder kwalijk riekende stroom van… ja van wat eigenlijk? Voor de goede orde, ik heb het niet over de mannen van Vereniging Martijn. Lees verder »
Kort na de lezing die de Amerikaanse bekeerling Khalid Yassin in Amsterdam gaf dook er wederom een zogenoemde haatprediker op in Nederland. De omstreden sjeik Haittam al-Haddad ging vrijdag op uitnodiging van het eveneens in Amsterdam gelegen debatcentrum de Balie in gesprek met een aantal Nederlandse prominenten. De gewoonlijke storm van kritiek op islamknuffelend links barstte al snel los. Columnist Sylvain Ephimenco merkte zaterdag in Trouw cynisch op dat een rabiate fanaticus als al-Haddad zijn antwoorden op atheïstische plaagstootjes al lang klaar zou hebben en pas echt het achterste van zijn tong laat zien in “petits comités” van “bloedfanaten”. Daar heeft Ephimenco natuurlijk gelijk in. Een verstandig radicaal weegt zijn woorden zorgvuldig als hij de camera’s op zich gericht weet. Lees verder »
De redactie van DeJaap is zojuist via bijzonder betrouwbare bron ter ore gekomen dat Johan Friso Bernhard Christiaan David, graaf van Oranje-Nassau, jonkheer van Amsberg et cetera enzovoorts om 08.59 precies overleden is. OMFG. Mort. Kassiewijlen! Een blauwbloedige telg van ons koninklijk geslacht, vader van kinderen, zoon van ouders, hubby van Mabel: helemaal kapot. Volgens onze anonieme bron Jannetje K. werd de prins om 08.58 plotsklaps wakker, keek verward om zich heen, uitte luidkeels de verwarrende kreet: “Ik moet mijn sperma!” en gaf prompt de pijp aan Maarten. Terwijl u dit leest wordt zijn lichaam naar het mortuarium gereden. Lees verder »
Carnaval, van origine een omkeringsritueel. De mens laat een paar dagen haar eigen waarden en normen los, maatschappelijke conventies worden genegeerd en de sociale status is geen factor van belang meer; eerder een belemmering. In vermomming werpt de katholiek zich voor vier dagen in het zondige, zich letterlijk en figuurlijk overgevend aan het vlees. De laatste vier dagen van lusten alvorens een veertig dagen durend purificatieproces plaatsvindt, het vasten. Een prachtige traditie, momenteel in de laatste minuten van uitvoering in het zuiden van ons land. Lees verder »
De zeven meest ongelofelijke momenten uit de Republikeinse debatten
Morgenavond strijden de overgebleven presidentskandidaten voor mogelijk de allerlaatste keer in een debat. Voor Super Tuesday staan er verder geen debatten meer op de agenda. Dat is een mooi moment om eens terug te kijken naar de meest ongelofelijke en verbijsterende momenten die zo de toon van de campagne hebben bepaald. Republikeinen die ontevreden zijn over hun opties deze voorverkiezingen kunnen daar bevestiging in vinden dankzij de debatten want meerdere kandidaten zakten op gênante wijze door het ijs. Tegelijkertijd waren er ook retorische hoogstandjes die Republikeinse kiezers spontaan tot een staande ovatie bewogen. Pak een bak popcorn en ga er lekker voor zitten want deze fragmenten zijn de moeite waard.
Job Cohen was te fatsoenlijk voor de hedendaagse politiek. Dat kunnen we nu wel concluderen. En dat doe ik niet alleen; politici, journalisten en betrokken volgers zijn het erover eens: Cohen is een door en door fatsoenlijke man. Hij deugt. Juist dat kenmerk heeft hem de kop gekost in een onfatsoenlijke wereld. Job Cohen was als een toiletblok in een giertank; hij deed zijn best, maar werd bedolven onder een lading bagger. Lees verder »
Kees Tulleken was vanavond te gast bij Pauw & Witteman, om de vraag te beantwoorden waarom hij het redelijk heugelijke nieuws betreft de scan van Prins Friso openbaar heeft laten maken. Zijn vrouw Jannetje is bekend als redactrice bij het NRC Handelsblad. Kees was namelijk toevallig in Innsbruck voor een gastcollege aan jonge neurologen, nam gezellig zijn vrouw mee en dacht: “Goh, laat ik eens even informeren hoe het nou met Friso is.” Uiteraard mocht Jannetje mee. De behandelend arts ontvangt Kees met open armen. Er komt toch iemand binnen zeg je dan. Enthousiast vertelt hij aan Kees dat het best goed gaat, naar omstandigheden. Jannetje staat erbij, kijkt er naar, schrijft het op en publiceert. “Nederland, wees gerust! Het gaat prima met Friso, naar omstandigheden.” Lees verder »
Gaming kan met recht cultuur worden genoemd in Maleisië. In Kuala Lumpur kan je niet om de drukbevolkte cybercafés heen waar scholieren na schooltijd vertoeven. Maar waarom verkiezen Maleisiërs een cybercafé boven hun eigen woon- of slaapkamer?
Sander Beekman is student Communicatiewetenschap aan de UvA. Onder de titel Xenofilie publiceert DeJaap stukken van studenten die op journalistieke reis in het buitenland zijn geweest.
De crisis is een feestje. Vorige week woensdag was ik bij Momentum, een avondvullend programma over de kansen van de crisis, georganiseerd door de jonge mensen van Happy Chaos. Sinds 2008 is crisis de min of meer permanente toestand waarin wij ons bevinden, dus moeten we er maar de kansen van zien. In de Stadsschouwburg van Amsterdam verzamelden zich zo’n 700 twintigers om te luisteren naar wat verschillende sprekers en cabaretiers te vertellen hadden. Na afloop was er een borrel. Lees verder »
Iedere zondagochtend verschijnen ze, de peilingen van Maurice de Hond. Dat moment is zorgvuldig gekozen: zondag is nieuwsluw. Nieuwsluw betekent dat ook kleine berichtjes relatief grote koppen krijgen. Een wekelijkse peiling betekent regelmaat, en regelmaat betekent vaste aandacht van de gevestigde pers. Er gaat geen week voorbij of we zien wie er wint en verliest, hoe het tij zich keert tegen deze en ten faveure van gene. Het wordt een soort nationaal gezelschapsspel: aan de hand van het nieuws voorspellen hoe de peilingen uit zullen pakken en vervolgens voor iedere zetel die gewonnen wordt of verloren gaat precies vaststellen waarom het zou komen en hoe ernstig het euvel is. Als het niet om het landsbestuur zou gaan, zou het best grappig zijn. Maar het is niet grappig. Het is bloedserieus, en die peilingen van De Hond spelen een vreemde rol in ons politieke debat. Een ongezonde rol. Lees verder »
De overheid heeft een hoop ICT-kennis in huis, het probleem is echter dat gespecialiseerde teams met name actief zijn bij de landelijke overheid, of bijvoorbeeld bij politie en justitie. De aanwezigheid van deze kennis is een goede zaak, maar kan niet voorkomen dat er vooral bij lagere overheden nog steeds een schrijnend tekort is aan goed opgeleid personeel dat de steeds groter wordende afhankelijkheid van digitale oplossingen kan behappen. Bij dit soort overheden is de ICT-veiligheid dan ook “om te janken”, zo maakte hoogleraar Bart Jacobs nog maar eens extra duidelijk in het programma Buitenhof. De oorzaken van het gebrek aan kennis en organisatie op dit vlak zijn complex, maar uiteindelijk kunnen we in ieder geval één constatering doen: we zijn gewoon nog niet klaar voor alle techniek die we als Nederland inzetten. Dat belooft wat voor de toekomst. Lees verder »
Bestaat er zoiets als liefde voor iemand die je nooit hebt ontmoet? Ik dacht altijd dat het onzin was, tot ik met Gerard begon te e-mailen. Gerard schreef goed, was intelligent en gevat. Hij studeerde kunstgeschiedenis en had allerlei contacten in de kunst- en mediawereld. Wij hadden een band die niet uit te leggen is. Gerard was op een foto niet bepaald knap en zijn kunstpassie deed me niets. Toch leken we elkaar volledig te begrijpen, zonder elkaar ooit in het echt te hebben gezien of gesproken. Ik zou hem op straat spontaan voorbij zijn gelopen, maar hij voelde tegelijk heel bijzonder en vertrouwd aan: iemand die me begreep. Verliefdheid ging in mijn jonge jaren altijd over uiterlijk en andere oppervlakkigheden, maar bij Gerard was dat voor het eerst anders. Lees verder »
Van superheld naar schlemiel in amper vijf seconden. Het is niet voor veel mensen weggelegd. Wél voor John Guidetti. De jonge Feyenoord-spits viel in recordtijd van een voetstuk en moet nu op de blaren zitten en zijn dommigheden overdenken. Het was een moment om niet snel te vergeten. Een moment dat ook zonder twijfel opgenomen gaat worden in alle voetbaljaaroverzichten die er gemaakt gaan worden. Het is misschien wel een ogenblik geweest dat het seizoen van Feyenoord gaat bepalen. Het verschil tussen een uitzinnige Coolsingel of helemaal niets. Een landstitel of een vierde plek. Want in een competitie waarin armoe troef is, kan iedere overwinning de titel dichterbij brengen. John Guidetti liet zien dat fenomenen in de Eredivisie aan inflatie onderhevig is en dat ook hij nog veel te leren heeft. Lees verder »
Laatste reacties