U kent het vast wel, Twitter, de website waar iedereen kan vertellen wat hij aan het doen is. De vraag ‘what are you doing?’ moet in 140 tekens beantwoord worden. Duizenden mensen hebben de site al ontdekt en volgen er hun vrienden, kennissen of bekenden, en vertellen aan hun eigen volgers wat ze aan het doen zijn.
Sinds Maxime Verhagen op Twitter 20.000 volgers bijeen wist te krijgen die zich dagelijks op de hoogte stellen van zijn vergaderingen, reizen, standpunten en andere wetenswaardigheden, hebben ook andere politici Twitter ontdekt. Het levert een boel informatie op die we anders niet hadden gekregen.
Europarlementariër Sophie in ‘t Veld debatteert vanochtend met Gerard Spong over stellingen over privacy, Trots op Nederland in de gemeente Zuidplas meldt dat jongeren de toekomst zijn en verantwoordelijkheid moeten krijgen, een VVD-Raadslid uit Den Haag is onderweg naar een campagnebijeenkomst en Femke Halsema wijst ons op een schrijfsel van mede-Kamerlid Tofik Dibi in de Volkskrant.
Het is maar dat u het weet. Het behoeft weinig uitleg dat al deze informatie volstrekt zinloos is: niemand zit op al deze korte berichten te wachten want niemand leest ze. D66-Kamerlid Boris van der Ham twitterde ooit iets over de begroting, en ik twitterde dat Boris volgens mij niet kan rekenen. Een andere D66-er twitterde meteen dat ik wel ‘@borisham’ moest toevoegen, anders kon Boris het niet lezen. Ik twitterde terug dat dat me weinig interesseerde, en vroeg haar wie volgens haar mijn, haar of Boris’ tweets echt lezen. Geen antwoord.
Boekestijn
Twitter maakt dit soort interactie mogelijk, dus politici met veel volgers kunnen hun lol niet op. Je kunt ze de hele dag berichten sturen. Ik vroeg aan wat lokale politici waarom ze dit eigenlijk doen. ‘Om burgers te informeren’ is het standaardantwoord. Hebben we daar geen journalisten voor, die bovendien een veel groter publiek bereiken dan dat handjevol volgers? Daar komen politici langzaam ook achter: Alexander Pechtold en Arend-Jan Boekestijn begonnen ooit op Twitter, en haakten alweer heel snel af. Pechtold begrijpt dat je andere middelen nodig hebt om burgers te bereiken.
Kamervoorzitter Gerdi Verbeet wil Twitter in de Kamer verbieden, en Kamerleden klagen daar publiekelijk over. Ik twitterde aan CDA-Kamerlid Jack Biskop dat de kwaliteit van de wetgeving in Nederland heel slecht is, en dus dat opletten in de Tweede Kamer geen kwaad kan. Geen antwoord. Europarlementariër Wim van de Camp wilde een beraad van Nederlandse Europarlementariërs. Ik twitterde de vraag wat dat voor zin heeft, omdat er vooral partijbelangen zijn in Europa. Geen antwoord. Een PvdA-Raadslid uit Amsterdam wilde zich op televisie profileren als beschermer van homo’s, dus ik vroeg hem of daar iets van te merken zal zijn in de Amsterdamse begroting. Geen antwoord.
Zinloos
Dat is dus de les van Twitter: je kunt als politicus heel transparant lijken, en ingesteld lijken op interactie met de burger. Maar dat is schijn: als Kamerlid Paul Tang zijn portefeuille tijdelijk moet inleveren, twittert hij daar niets over. Hij stopt er gewoon een tijdje mee. En vragen beantwoorden doen politici alleen als die vragen onkritisch zijn en als ze zich nergens op vast hoeven te leggen. Een zinlozer politiek medium dan Twitter moet nog worden uitgevonden.
Chris Aalberts is onafhankelijk onderzoeker naar politieke communicatie.
RSS feed
RSS atom feed
Hoewel ik Twitter een leuk medium vind, ben het met je eens qua politiek.
Ik word gevolgd door twee lokale politici uit de Delftse gemeenteraad. Dus ik dacht, mooi, lekker dialoogje voeren, ik voeg ze ook toe.
Ze hebben beide nog geen enkele vraag van mij, of wie dan ook beantwoord. Ze roepen alleen maar welke geweldige plannetjes ze hebben en de leuke dingen die ze aan het doen zijn. Maar de interactie aan gaan met hun volgers, ho maar.
Ze negeren gewoon kritische vragen zoals “Waarom heeft Veolia het busvervoer in Delft overgenomen en het is hun huilen met de pet op, om ’s avonds thuis te kunnen omdat bussen regelmatig gewoon niet op komen dagen. Connexxion was veel beter.” Maar de status van die geweldig kekke nieuwe spoortunnel kan ik op de voet volgen.
Slecht laatste voorbeeld: Paul Tang was gedurende enige tijd geen wóórdvoerder van zijn portefeuille, ik neem aan dat daar bijhoorde dat-ie dus ook maar niet moest gaan Twitteren – hij hield gedwongen radiostilte. Verder zullen veel politici het als eenrichtingsverkeer gebruiken, maar ze komen er vanzelf achter dat het beter werkt wanneer je inderdaad reageert. En dan hoef je niet op iedere vraag te reageren (waarbij ik me zo kan voorstellen dat bovenstaande vragen het eerst worden overgeslagen – de auteur gedraagt zich als een eersteklas troll, eerlijk gezegd), maar andere vragen worden weer wél beantwoord. Ik vind het zelf leuk om te zien hoe Amsterdamse politici bijvoorbeeld op elkaar én op andere Twitteraars reageren en wel degelijk benaderbaar blijken.
“Het behoeft weinig uitleg dat al deze informatie volstrekt zinloos is” is dan ook veel te kort door de bocht. Het aantal volgers dat politici hebben, hoe veel reacties zij krijgen en hoe vaak zij reageren op anderen lijken me betere graadmeters dan de individuele ervaring van de auteur die nogal zure tweets plaatst. Als je tegen mij twittert dat het je niks interesseert wat ik zeg en je afvraagt wie mijn tweets leest, dan negeer ik je niet alleen, dan block ik je zelfs.
NB: ik ben zelf bezig met de internetstrategie voor de PvdA, en ja, ik heb hoge verwachtingen van Twitter en andere sociale media.
Goed, nu de praktijk: Femke Halsema gaat twitteren. binnen twee weken 1700 followers. Met pak’m beet 1000 vragen, over allerlei onderwertpen, waar ze ook nog eens vaak zelfs niets mee te maken heeft (bijvoorbeeld Marijke Vos in Amsterdam). Menselijkerwijs is dat niet te beantwoorden. Af en toe lukt, heel vaak ook niet. Bovendien is twitter een realtime medium. Zie je het, kun je antwoorden, Zie je iets niet, is het “niet gebeurt”. Verstandige mensen, waar ik voor het gemak politici maar even onder schaar, gaan niet op hunn twittertimeline teruglezenw at er allemaal is gebeurt. Daar is twitter niet voor bedoeld.
Ha Chris,
Leuk stuk heb je geschreven en je illustreert mooi dat politici niet reageren. Jammer. Of is dat vooral jammer voor de mensen die op zo’n reactie zitten te wachten?
Want het lijkt erop dat je ervan uitgaat dat Twitter door politici gebruikt wordt om contact met burgers te krijgen. Contact vereist twee-richting verkeer maar blijkbaar is het vooral spuien. Maar wellicht is dit juist de bedoeling van politici? Willen ze niet gewoon aan geïnteresseerden laten weten wat ze aan het doen zijn? Waar ze over nadenken? En wie ze nu weer ontmoet hebben?
Je kunt je inderdaad afvragen of dit voor iedereen even interessant is maar goed, elke Twitteraar bepaalt zelf wie wel of niet te volgen en als het saai wordt, kun je iemand gewoon ‘unfollowen’ of zelfs ‘blocken’.
Elk medium heeft verschillende functionaliteiten en ontwikkelt verschillende toepassingen. En dit geldt ook voor Twitter. Zo ken ik huisvrouwen die tips uitwisselen, journalisten die elkaar op artikelen wijzen of politici die zeggen wat ze aan het doen zijn. Natuurlijk kan het gebruikt worden om interactiviteit na te streven maar persoonlijk twitter ik om allerlei zaken te delen die ik tegen kom ihk van mijn promotieonderzoek. Op zich hoef ik echt geen inhoudelijk reacties hoor. Alhoewel…het is natuurlijk altijd wel leuk om te horen dat iemand iets interessant vond. Is Twitter dan toch een exhibitionistisch medium? ;)
Martijn Kleppe die graag twittert op http://www.twitter.com/martijnkleppe (en niet altijd reacties hoeft te ontvangen…)
Bovendien: ook al krijg je niet direct antwoord op vragen, goede kans dat (kritische) vragen bewust danwel onbewust meegenomen worden in overwegingen. De auteur heeft wel gelijk dat het beter kan, maar bijvoorbeeld Femke Halsema twittert gewoon zelf, geen woordvoerder oid. Die heeft ook nog wat anders te doen op een dag dan twitteraars te antwoorden.
@Huub: inderdaad. Je kunt accounts van bekende politici wel laten medebeheren door medewerkers die serieuze vragen wellicht kunnen beantwoorden, of een voorselectie maken van tweets die de politicus wel zelf kan beantwoorden. Voor de meeste politici – raadsleden – geldt dat ze het wel zelf aankunnen.
Dag Jaap,
Natuurlijk zijn dat geen vragen waar alle politici heel vrolijk van worden, dat snap ik wel. Het punt is wel dat het het type vragen zijn (zeker aan Michiel Mulder over homo-discriminatie) die burgers nu eenmaal hebben en stellen… met name aan de PvdA in deze tijden… maar dat vermoedde je vast al. Wel vreemd dat je dat soort mensen meteen zou blokkeren. Hoe bouwt de PvdA dan een band met de burger op?
Zullen we een weddenschap afsluiten hoe lang Twitter onderdeel van de PvdA-webstrategie blijft?
Gegroet, Chris
Het belangrijkste is dat twitter een snel, dynamisch medium is. Ik vind noig steeds dat als je een email stuurt, ,je recht hebt op antwoord. Twitter is niet het medium om antwoorden te verkrijgen.
@Chris wat huub zegt, Twitter heeft ander verwachtingspatroon.
Verder : een lokale politicus als @lodewijka heeft in no-time 1000 followers gekregen, landelijke politici nog veel meer, en het groeit heel snel. Kom, als niemand het wat zou boeien dan zouden ze geen volgers hebben.
Daarnaast opereren politici in het publieke debat, ze plaatsen artikelen, willen publieke opinie beïnvloeden. Een eigen nieuwssite met sociale media als verlengstuk daarvan wordt alleen maar belangrijker. Twitter is daarbij een zegen.
Journalisten nodig om mensen te bereiken? Ze blijven belangrijk, maar de geslonken afhankelijkheid van journalistieke media (die in kwaliteit m.n. lokaal heel sterk afkalven) en de groeiende mogelijkheden om aan ongemedieerde publiekscommunciatie te doen (dus niet via traditionele media) is een van de pijlers van elke internetstrategie, van alle organisaties die zich in de publieke sfeer begeven en hun aandeel in het publieke debat willen opeisen en vergroten.
Oh trouwens: ik zou persoonlijk zulke mensen blokkeren, maar ik ben dan ook geen politicus (ook was het een overdrijving, ik blokkeer eigenlijk nooit iemand). En ja, die weddenschap durf ik wel met je aan.
Een terzijde: ik kwam hier via Twitter, en dat zou ook wel eens voor bovenstaande heren kunnen gelden.
Jep, RSS is dood. Interessante dingen hoor ik wel via de Twitter.
Maar is het niet raar om juist van Twitter te zeggen “nou verwacht geen dialoog hoor, we gaan alleen informatie naar buiten spuwen”, terwijl het medium er juist geschikt voor is om vragen te beantwoorden?
Een @-reply lijkt mij een veel lagere drempel te hebben, voor een burger, dan een e-mail.
(Semi) politici zijn leuk! Altijd goed voor een gulle lach.
En tha Queen of nietszeggende tweets is…*tromgeroffel *
http://twitter.com/ElviraSweet
Is er ook informatie over buitenlandse politici beschikbaar?
Social comments and analytics for this post…
This post was mentioned on Twitter by bertbrussen: Nu op DeJaap.nl: Twitter, het meest zinloze politiek medium ooit http://bit.ly/1vjGbQ...
@jeffey Het kan ook best, alleen door de aard van het medium is het heel erg makkelijk veel te missen. En dan heb ik liever dat politici slechts af en toe antwoorden in plaats van hun dossiers niet lezen.
Het heeft er ook nog mee te maken dat veel vragen niet zo makkelijk in 140 tekens te beantwoorden zijn.
Zo, 2e kans:
Twitter is volgens mij niet voor politici gemaakt als “instrument om kontakt met de bevolking te houden” . Ook niet voor film-show- en andere “sterren”. Als iedereen nu eens ophield te kijken of hij/zij Twitter voor zijn karretje kan spannen, kan Twitter weer gewoon dat zijn, waarvoor het bedoeld is.
What are you doing, als je met meerderen dezelfde interesse deelt, kun je elkaar op de hoogte houden, meer is Twitter niet en volgens mij pretenderen ze dat ook niet.
Kan DeJaap deze nu wel aan?
Eindelijk een kritisch stuk over prietpraattwitter.
Mooi dat hier geïllustreerd wordt dat het vooral eenrichtingscommunicatie is.
Het wordt driftig als machtig marketinginstrument gebruikt omdat marketinggoeroes het belang van twitteren aanprijzen.
Twitteren is de equivalent van een virtueel zeepkistje.Je neemt plaats op het kistje , de luidspreker in je hand en je slingert je zin en onzin de ether in.
Het is alsof je andermans smsjes leest, er is geen touw aan vast te knopen.
Gelukkig zullen we in Nl niet snel horen dat er iemand dreigt met het vermoorden van zijn kat als het getweet, van iemand die zijn profiel afgesloten heeft,niet snel hervat zal worden.
Christina heeft het mooi verwoord.
Volgens mij haalt de schrijver twee zaken door elkaar. Politici die niet reageren op vragen via Twitter, gebruiken het medium Twitter verkeerd. Maar dat betekent niet dat dat aan Twitter ligt. Er zijn gelukkig ook politici die wel reageren. Ik kan me oa langdurige discussies herinneren van anderen met @diederiksamsom . En wie iets te vragen of bediscussieren heeft over de Nijmeegse lokale politiek, kan me benaderen via http://www.twitter.com/stijnverbruggen
Twitter: Don’t believe the hype!
Twitter is meer een soort veredelde groeps-sms. Ik zie er wel meerwaarde in bij bv. bepaalde gebeurtenissen, zoals toen Wilders naar GB ging kon je van minuut tot minuut volgen wat er gaande was. Ik kan mij meer van dat soort evenementen/gebeurtenissen voorstellen waarbij een medium als Twitter van pas kan komen, maar dat Tofik een nieuw artikel heeft geschreven of dat Maxim trots is zoals zijn grote voorbeeld JP, zijn presentatie doet bij de VN.
Het probleem van journalisten is dat ze geld kosten, vooral goede. Het probleem van nieuwslezers is dat ze alles gratis willen en krijgen. Dat loopt vroeg of laat helemaal vast.
@ Jeffry van der Goot
Ik kan, wil en zal je vragen beantwoorden, maar niet hier… Waar wel: QR rules!
Ik kan mij meer [...] doet bij de VN, boeit me niet… < moest er nog achter
excuses
@STijn Verbruggen Nee, die gebruiken het medium anders.
@HubbBellemakers Oke, iedereen moet doen wat ie zelf wil en als je alleen wil zenden dan mag dat natuurlijk. Maar ik vind dat je Twitter verkeerd gebruikt als je als politicus alleen zit te zenden en niet reageert op vragen. Dus objectief: ze gebruiken het anders, maar subjectief: ze gebruiken het verkeerd (= mijn mening)
@stijn Verbruggen Je snapt wel dat een relatief onbekend raadslid uit NIjmegen dat makkelijker kan doen dan een Tweede Kamerlid. Qua tijd, maar ook qua gewicht. Jij kan makkelijker nuance weglaten in 140 tekens dan een Tweede Kamerlid, wiens uitspraak opeens wordt beschouwd als dé mening van de partij.
Neemt – nogmaals – niet weg dat ook tweede Kamerleden aan interactie moeten doen. Maar je kan wat dat betreft niet dezelfde eisen stellen als aan lamme internetjunkies.
Terecht dat er kritisch wordt gekeken naar twitter, maar zoals elk medium kan je het goed gebruiken en fout. Boris van der Ham en Diederik Samson zijn voorbeelden van TK-leden die regelmatig reageren en het medium actief gebruiken. Je kan niet op alles reageren, maar af en toe reageren is wel goed. Wil je echt antwoord, dan moet je mailen, want 140 karakters lenen zich niet voor een goed antwoord (of zelfs een goede vraag).
Voor mij als lokaal politicus is twitter een leuk medium, zowel voor interactie met de achterban als een soort digitale wandelgang rondom raadsvergaderingen. Ook kritische vragen beantwoord ik. Voor mij heeft het dus een toegevoegde waarde, en is het potentiëel nog lang niet bereikt.
“En vragen beantwoorden doen politici alleen als die vragen onkritisch zijn en als ze zich nergens op vast hoeven te leggen.”
Maxime Verhagen reageert juist ook op kritische vragen, het hangt echt van de persoon af op welke manier hij Twitter gebruikt. En, zoals sommigen hierboven al meldden, Diederik Samson reageert op kritische vragen. En ik kan het verkeerd zien, maar volgens mij is zijn populariteit dankzij twitter behoorlijk toegenomen.
En al zou de twitterende politici niet reageren, dan nog kan hij of zij succesvol zijn met Twitter. Denk aan Obama. Door vele communicatie experts een echte mediaheld genoemd. En niet op de laatste plaats ook door zijn activiteiten op Twitter. Terwijl hij via Twitter nog nooit op iemand heeft gereageerd.
[...] 4. http://www.dejaap.nl/2009/10/twitter-het-meest-zinloze-politiek-medium-ooit/ [...]