‘Maar Hamas is terroristisch’, zo luidt het argument tégen praten met Hamas. Bij nadenken ontstaan echter vooral argumenten vóór praten met Hamas. ‘Praten’ betekent in politieke zin dat Nederland de belangen van Hamas erkent. De vraag of Nederland de belangen van Hamas moet erkennen, is te evalueren aan de hand van vijf criteria.
Vijf criteria
Het eerste criterium is legitimiteit. Hamas erkennen kan alleen als de beweging doelstellingen nastreeft die binnen internationaal recht legitiem zijn. Israëls propagandisten vertellen dat Hamas ‘Israël wil vernietigen’, ‘omdat’ dit in Hamas’ 1988-statuten staat. Dezelfde propagandisten verzwijgen dat de huidige Hamas-leiders (Meshal; Haniya; Al-Zahar) verklaard hebben Israëls bestaan binnen de ‘1967-grenzen’ te accepteren (zie interview met Meshal in de Wall Street Journal). Dat komt overeen met hoe de internationale gemeenschap Israëls bestaan accepteert (zie VN-resoluties 242 en 338). Israël daarentegen accepteert de norm van de internationale gemeenschap níet. Vlijtig gaat het door met het koloniseren van Palestijns gebied.
Het tweede criterium is mandaat. Vanuit democratische bril bezien, moet Hamas bij meerderheid van stemmen gekozen zijn wil het de Palestijnse achterban kunnen vertegenwoordigen. Hamas begon als een verzetsorganisatie die participatie in formele politieke processen niet effectief achtte om de Palestijnen te bevrijden van Israël. Tegenwoordig ziet Hamas dat anders. De beweging deed mee aan de Palestijnse parlementsverkiezingen van 2006, en won van het rivaliserende Fatah.
Het derde criterium is betrouwbaarheid. Hamas moet te vertrouwen zijn in het uitvoeren van afspraken over vrede. Dat vertrouwen heeft Hamas niet kunnen verdienen, noch kunnen verkwanselen; ‘Hamas is terroristisch’, immers, ‘en daar maak je geen afspraken mee.’ Toch maakten Hamas en Israël een aantal relatief kleine afspraken, waarvan de in Nederland meest bekende het staakt-het-vuren van 2008 is. Hamas deed er alles aan deze deal na te leven. Israël verbrak de afspraak door op 4 november 2008 zeven Hamas-leden te bombarderen.
Een vierde criterium is vredelievendheid. Hamas heeft in de jaren ’90 zelfmoordaanslagen laten plegen op Israël, en recentelijk veredelde vuurwerkpijlen (‘Qassam-raketten’) op Israël afgeschoten. Dit geweld zou een reden zijn om Hamas af te wijzen als gesprekspartner als Hamas dit geweld uitvoerde buiten een context met een conflictlogica (‘jij-schiet-op-mij-dus-schiet-ik-op-jou’). De context is echter dat Israël sinds 1967 de Palestijnen illegaal bezet.
Palestijnse burgers worden systematisch door Israël vernederd, verdreven en vermoord. Israëls bezetting is daarbij gewelddadiger dan het Palestijnse verzet – tien keer zo gewelddadig, soms 100 keer zo gewelddadig, volgens de Israëlische mensenrechtenbeweging B’tselem. Conclusie: het is onlogisch om geweld als reden te nemen om Hamas af te zweren als gesprekspartner. Israël, de veel gewelddadigere bezetter, zweren we immers ook niet af als gesprekspartner. Overigens zeggen de Israëli’s chronisch te ‘treuren’ om de doden die ze de Palestijnen bezorgen. Maar ze zijn het toch echt zelf die keer op keer expres extreem geschut inzetten in extreem dichtbevolkte Palestijnse gebieden. Als Hamas een Israëlische bus zou opblazen, en dan zou zeggen te treuren om de gevallen passagiers, dan nemen we dat ook niet serieus.
Een vijfde criterium is effectiviteit. Israëlische en Westerse politici hebben nu lang geëxperimenteerd met Hamas uitsluiten. Voorheen werden ook andere Palestijnse organisaties standaard genegeerd dan wel ‘irrelevant’ verklaard, hoewel de PLO even de illusie mocht genieten serieus te worden genomen tijdens het Oslo-proces in de jaren ‘90. Het resultaat van Palestijnen uitsluiten is altijd hetzelfde geweest: Israëli’s gaan door met koloniseren van Palestijns gebied, Palestijnen gaan door met sterven. Hamas erkennen kan geen slechter resultaat opleveren. De veiligheid van het militair en politiek oppermachtige Israël kan in elk geval niet in het geding komen. Sterker, als Israël Hamas en de Palestijnse rechten erkent, dan kan die veiligheid optimaal worden. Want Hamas-leiders zeggen: stopt Israël met bezetten, dan stoppen wij met verzetten.
Lastpakstaat
Op basis van deze criteria kan dus alleen tot de conclusie worden gekomen dat er veel voor te zeggen is om met Hamas te praten. Het probleem is natuurlijk dat te weinig Israëlische en Westerse politici tot die conclusie willen komen.
Ondertussen doen ‘onze’ politieke leiders als Verhagen er alles aan om Israël, de Amerikanen, en de achterban maximaal te pleasen. Nederland wordt bijgevolg internationaal meer en meer gezien als een zogeheten ‘blocker state’: een enorm vervelende staat die altijd ‘nee’ zegt in stemmingen (van de EU bijvoorbeeld) die de Palestijnen moeten beschermen tegen Israëls permanente agressie. Steeds minder politici op Europees niveau accepteren Israëls ‘maar Hamas is terroristisch’-excuus, en de vertrappeling van de Palestijnen, en het versjacheren van internationaal recht; nu Verhagen c.s. nog.
Fadi Hirzalla is politicoloog en bestuurslid van het Nederlands Instituut Palestina/Israël (NIPI). NIPI was een van de initiatiefnemers van de ‘praten met Hamas’-advertentie die verscheen in de NRC Handelsblad van 10 november jl.
RSS feed
RSS atom feed
Praten met hamas, prima. Maar niet om bovenstaande vijf redenen.
a)Hamas is antisemitisch en wil geen staat erkennen. en als ze van mening veranderen (dat kan prima, veel terroristische groepen zijn op een gegeven moment democratisch geworden, is een quootje in een of ander interview niet genoeg. hup, verwerp dat handvest etcetera. allemaal niet gebeurd. wil niet zeggen dat er dan maar niet gepraat moet worden, maar als dit een ‘voorwaarde’ is zoals deheer Hirzalla stelt is deze niet gehaald.
b)mandaat eens, alhoewel er wel wat meer waarnemers naar die gebieden mogen. een organisatie die zijn tegenstanders (fatah, that is) colaborateurs noemt en martelt is nou niet direct enorm democratisch
c) ‘hamas deed er alles aan’? alsof hamas een enorm transparante organisatie is, en fadi heeft kunnen controleren of dat ook echt gebeurd is. helaas.
d) de vierde voorwaarde is vredelievendheid. alle documenten sinds oprichting van hamas (zie punt 1) wijzen erop dat hamas een islamitisch/palestijnse staat wil op het gehele grondgebied, en alle joden weg wilt hebben. je kan prima vredelievend zijn, ook al zou er een “bezetter” zijn. er zijn genoeg palestijnse organisaties die dat wel zijn, hamas valt daar simpelweg niet onder te scharen. het punt is nu juist dat hamas een iraelische bus opblaast en geen enkel slachtoffers betreurd. dat wordt gevierd.
e) zeker. en dat lijkt me dan ook het enige denkbare criterium: bereiken we iets als we wel praten. nou, laten we dan maar het zekere voor het onzekere nemen, want slechter wordt het in ieder geval niet.
Maar Arne, waarom accepteren we niet van Hamas dat ze een staat willen op het hele Israelisch/Palestijnse grondgebied, en wel dat Israel via de nederzettingenpolitiek precies hetzelfde nastreeft? Het niet erkennen van Israel is deels ook onderhandelingstactiek. Immers, als je Israel minus bezet gebied erkent dan geef je al de helft van de Palestijnse staat op die in 1947 door de VN werd uitgetekend.
Door het staakt het vuren met Israel na te leven (tot Israel het schond) heeft Hamas laten zien zich te kunnen opstellen als gesprekspartner. En dat betekent dat er wel meer redenen zijn om met Hamas te praten dan alleen “baat het niet dan schaadt het niet”.
Wat een onzin, zeg.
1 Hamas accepteert de grenzen van 1967? Waarom blijven ze dan Israel binnen die grenzen (west Negev) bombarderen, met hun ‘veredelde vuurpijlen’ (die wel degelijk heel gevaarlijk zijn en alleen maar weinig doden veroorzaken omdat Israel wel hun bevolking beschermt)
2 Hamas heeft mandaat? Inderdaad wonnen ze de verkiezingen van Fatah, maar begonnen daarna een burgeroorlog en zette de hele Fatah Gaza uit. Weinig democratisch mandaat dus, in mijn ogen.
en dat Hamas vredelievend zou zijn is helemaal een grap. Vergeet niet de gekidnapte soldaten, de bommenregen op west-Negev, en de jarenlange terreur in Israel die pas gestopt is sinds er een muur is. Dan mogen de Hamas leiders nu wel zeggen Israel te accepteren binnen de 1967 grenzen, van andere hooggeplaatste Hamas terroristen is nog vaak te horen dat de Joden gewoon allemaal in zee moeten worden gedreven.
Praten met Hamas is de daden van Hamas goedkeuren. Dan mag Israel wel een onacceptabele settlement politiek voeren, uiteindelijk zijn de Israeli’s toch vredelievender, democratischer en betrouwbaarder dan de terroristen tegen wie ze hun bevolking continue moeten blijven beschermen.
Stel, Hamas c.s. krijgen in alles hun zin, Israël trekt zich helemaal terug en de Palestijnen krijgen een eigen staat. Denkt u nou echt dat dan de vrede uitbreekt? Hoe goedgelovig moet je zijn?
Hamas = Hezbollah = Iran = geflipte antisemieten.
Onder een Hamas-regering was een De Jaap niet mogelijk geweest en was Bertje geexecuteerd.
Dat benne dus niet de mensen die we moeten steunen. Zelfs de Israël-onvriendelijke VN heeft subsidie gegeven aan Fatah en niet aan Hamas.
Ik pleit voor politesse in het midden-oosten-conflict. Hamas doet daar niet aan.
De schrijver zegt het zelf eigenlijk al. Kijken we onder “vredelievendheid” dan lezen we eigenlijk “Ja Hamas is dus niet vredelievend, maar for the sake of fair and balanced kunnen we ze beter erkennen omdat onze Israëlische gesprekspartners ook niet altijd van die lieverdjes zijn.” Een beetje een raar argument, denk ik.
Onze huidige gesprekspartners heroverwegen? Daar is wat voor te zeggen, Hamas dan maar als onze Palestijnse gesprekspartner zien? Dat lijkt me redelijk beperkt en een ommezwaai in een totaal verkeerde, andere, richting.
Het specifiek erkennen van een partij als Hamas is imo nogal nutteloos.
We zouden er beter aan doen de Palestijnse zaak wat serieuzer te nemen, in plaats van een extremistische beweging serieus te nemen omdat we het zelf niet durven.
De Mujaheddin ons vuile werk laten opknappen was ook al zo’n heerlijk idee.
De vuurwerkpijlen van Hamas doen net zoveel schade en maken net zoveel slachtoffers als er tijdens de London Blitz vielen (ja, statistieken beschikbaar). De toenmalige response bestond uit golfen van 1000+ bommenwerpers met brandbommen. Wat dat betreft is de Israëlische reactie mild, hoewel de inzet van wit fosfor in woonwijken wel erg jaren ‘60 is.
Linda heeft me gevraagd een paar reacties te geven.
@Gyurka en Bas:
Ik denk dat het goed is om hoofd- van bijzaken te onderscheiden. Wat i.c. hoofd- en bijzaak is, is altijd een uitdrukking van het doel van iets. In dit geval is het doel vrede tussen de Palestijnen en Israël. Althans, daar gaat de discussie met name over.
In het licht van dat doel is het niet primair relevant dat Hamas een tamelijk islamistisch beleid in Gaza voert. Ik ben daar zelf geen voorstander van, maar het is en blijft m.i. niet van primair belang als je nadenkt over vrede tussen Israël en de Palestijnen. Net zoals het niet van primair belang is dat Israël, naar eigen zeggen, een staat voor joden is, en niet-joden (m.n. Palestijnen, door Israëliërs ‘Arabieren’ genoemd) systematisch discrimineert, onder meer op de woning- en arbeidsmarkt. Dat is wel een probleem natuurlijk, maar i.c. geen hoofdzaak in de zin dat het de structurele oorzaak is van het conflict tussen Israël en de Palestijnen.
@Dickjansen
Ik kan natuurlijk niet de toekomst voorspellen. Maar wat wel voor een ieder mogelijk is, is om op basis van rationeel en feitelijk nadenken conclusies te bereiken over de omstandigheden die gunstig zijn voor vrede. Die omstandigheden staan niet centraal in mijn kleine bijdrage op de Jaap. Maar 3 kernomstandigheden zijn bijvoorbeeld: (1) Israël moet ophouden met de Palestijnen onderdrukken, verdrijven en vermoorden; (2) De Palestijnse rechten op zelfbeschikking, vrijheid en leven moeten worden erkend; (3) Hamas is democratisch gekozen, dus moet Hamas erkend worden als vertegenwoordiger van de Palestijnse rechten.
@Rosanne
Je opmerking is geconcentreerd op wat Hamas doet, waarbij Hamas’ acties buiten een historische context (de ‘conflictlogica’ die in mijn bijdrage wordt genoemd) worden geplaatst. De context is echter, zoals gezegd, dat Israël een onwaarschijnlijk gruwelijk regime voert op de Palestijnen, en dat veroorzaakt ongewapend en gewapend verzet door de Palestijnen. Het negeren van deze context is niet alleen onlogisch, maar ook immoreel, omdat je Palestijnen onnodig ontmenselijkt door te suggeren dat ze ‘zomaar’ (genetisch kennelijk) ‘terroristisch’ zijn.
Voor de rest kan ik alleen maar standaard-zionistische propaganda in je bijdrage ontwaren.
Ik denk dat je als je maar 1 primair doel voor ogen houdt je zeer dom bezig bent, geopolitiek gezien. Eigenlijk zoals ik in mijn laatste zin al aangaf. Ik denk dat het doel dan ook nooit puur “vrede” kan zijn, maar al meer “een stabiele vrede” en nog liever “een stabiele vrede tussen twee democratieën”. Ik zie overigens nog steeds niet in hoe het erkennen van Hamas als een partner in deze überhaupt die vrede zou kunnen bewerkstelligen, het lijkt me zelfs zeer relevant dat Hamas een dergelijk Islamitisch beleid uitvoert. Praktisch gezien staat dat zo’n vrede nogal in de weg, net zoals de extremistische Israëliërs zo’n vrede nogal in de weg staan.
Daarom moeten we wellicht eerst beginnen met onze relatie tot Israël herevalueren. Een hoofddoel wordt immers meestal niet via een rechte weg bereikt, zeker niet wanneer het om een politiek doel gaat. Eerst de juiste partners vinden lijkt me belangrijk, bijvoorbeeld. Ik betwijfel ten zeerste of Hamas dat is. Eigenlijk zie ik juist wel een oorzaak zeker van de chronische vorm van het conflict in het zaken doen met of bagatelliseren van zulke extreme groeperingen steeds. Een leuk begin lijkt mij zelf Israël aanspreken op die muur en de hekken.
Daarbij lijkt het me, eigenlijk nogmaals, erg onhandig om een organisatie als Hamas die “ons” wellicht minder gunstig gezindt is, als serieuze partner in het zadel te helpen. Ik zie zeker wel de noodzaak in van ook dergelijke vleugels een plaats geven, maar zeker niet als primaire partner, zou ik zelf zeggen.
Ik geloof er helemaal niks van dat Hamas democratisch gekozen is. Hamas deinst er niet voor terug de ‘eigen’ bevolking onder keiharde druk te zetten om de stemmen maar naar binnen te krijgen. Bovendien zijn er wel meer foute regeringen ” democratisch” gekozen, dus dat zegt nog niet zoveel. De wijze waarop Hamas Fatah buitenspel heeft gezet getuigt nou ook niet bepaald van democratische principes.
Hamas is een heel fout fascistoide ploegje dat diep in de kern maar heel weinig met de eigen bevolking opheeft en vooral bezig is een fundamentalistische Islamitische staat te creëren. Ze verdienen geen enkele steun.
Aan de andere kant is het onzinnig te ontkennen dat Israel er alles aan doet om een Palestijnse staat – die er gewoon moet komen – tegen probeert te houden. Dat doen ze vooralsnog door voortdurend te wijzen naar het terroristische Hamas, maar ook dat is uiterlijke schijn. Israël wil geen Palestijnse onafhankelijkheid. Punt. Alle schijntoezeggingen hebben werkelijk niets bijgedragen aan het tot stand komen van een Palestijnse staat. Misschien wat minder opvallend, maar Israel deugt net zomin als Hamas.
Zolangzamerhand zou je bijna zeggen dat ze het maar lekker moeten uitzoeken in die puinhoop daar en dat ‘wij’ onze handen er vanaf trekken. Laat ze het maar een paar jaar helemaal zelf uitzoeken. We zien over vijf jaar wel wie er boven komt drijven.
Kunnen ‘wij’ intussen onze aandacht eens richten op het verloren continent Afrika (voordat de Chinezen er mee aan de haal gaan).
@Arne:
a. Bijna iedereen in het Midden-Oosten is anti-semitisch (trouwens niet altijd zo geweest). Wil je die mensen dan allemaal diskwalificeren?
d. Hoezo is er geen bezetter? Het valt te betwijfelen of burgerslachtoffers Hamas helpen bij het behalen van hun doelen. Ze zullen er nooit genoeg kunnen maken om effectief te winnen en momenteel verhardt het alleen maar de verhoudingen binnen Israel en internationaal maar ik denk wel dat die beslissing binnen het mandaat van een vrijheidsbeweging valt.
@Rosanne:
1. Hamas daargelaten zijn de Palestijnen best bereid een Palestijnse staat met grenzen van 1967 te accepteren. Ik meen me te herinneren (uit “Israel-Palestine on Record”) dat er bijna zo’n overeenkomst lag maar dat Israel daaruit heeft gedraaid omdat juist zij meer willen hebben.
2. Hamas representeert een groot deel van de Palestijnen. Met wie wil je anders praten? Ik heb het idee dat de mensen die niet met Hamas willen praten het wel best vinden zo. Een rustig uitdijende nederzettingen-politiek en gemarginaliseerde Palestijnse bevolking, tot er niks meer over is.
Israel is niet betrouwbaar niet in de onderhandelingen en ook niet in de dagelijkse praktijk. Ik wil heel graag een kijkje nemen in de bezette gebieden maar ik durf niet zo goed. Er hoeft maar één Israelische soldaat of een joodse kolonist een slechte dag te hebben en je bent dood. Zo betrouwbaar is het leven daar.
@Allen:
Even uit die loopgraven en pragmatisch: Wat is het alternatief? Het is niet zo dat als je niet met Hamas gaat praten dat er dan spontaan in de Palestijnse gebieden good governance uit gaat breken, niet onder Hamas of Fatah of wie dan ook.
Verder Hamas een terroristische organisatie noemen erkent niet de pluriformiteit van het geheel en hoe diep de organisatie geworteld is in de samenleving. (En bijvoorbeeld met Sinn Féin praat men toch ook?) Hamas niet erkennen betekent een groot deel van het Palestijnse volk niet erkennen. Voor zover niks nieuws onder de zon.
Ik lees toch nergens in dat interview dat Khaled Meshaal zich bereid toont om Israel te erkennen. Wat hij wel zegt is dat hij een Palestijnse staat wil stichten binnen de grenzen die in 1967 zijn vastgesteld. En dan alleen nog maar als voorwaarde tot onderhandelingen met Israel, waarbij voor Oost-Jeruzalem nog een uitzondering moeten worden gemaakt en Israel alle Palestijnen het recht op terugkeer verschaft.
Als de Israeli’s nu niet net zoals jij van de goede bedoelingen van Meshaal overtuigd ben, zien zij hierin waarschijnlijk een verkapte poging om een eigen staat te stichten en ondertussen een deel van de bevolking naar Israel te verplaatsen als voorschot op verdere gebiedsuitbreiding.
Goeie deal! Dat zijn vast voorwaarden waarmee de Israeli’s kunnen instemmen en de onderhandelingen soepel gaan verlopen.
Ik zou er zelf nog een ding aan toe willen voegen. Het standrechterlijk executeren van aanhangers van Fatah zonder dat zij ooit in een rechtmatig proces veroordeeld zijn, is in mijn ogen geen teken van betrouwbaarheid, legitimiteit of vredelievendheid. Maar de vijand van je vijand is schijnbaar ook meteen je beste vriend.
Zoals iemand eerder aanstipt is erkenning van een buurland in een kranteninterview iets anders dan wijziging van de ideologische grondvesten, i.c. het Handvest, waarin wel degelijk ondubbelzinnig wordt opgeroepen Israel te vuur en te zwaard te bestrijden.
Een beweging die de gewelddadige bestrijding van een bevriende natie als uitgangspunt beschouwt, verdient geen diplomatieke erkenning in welke vorm dan ook. Bovendien ondermijnt dit uitgangspunt de betrouwbaarheid en vredelievendheid die de schrijver vervolgens als criteria hanteert.
De drogredenen over Israel laat ik maar buiten beschouwing, want het feit dat Israel de resoluties van de Algemene Vergadering van de VN – waarin de hele en halve faalstaten domineren – aan zijn soldatenlaars kan lappen, is een strategische werkelijkheid, geen morele beslissing voor Nederland.
De opmerking over de ‘vuurwerkpijlen’ van Hamas is een aanfluiting voor iedereen die onder hun dagelijkse dreiging heeft geleefd, maar dusdanig bevreemd van ieder gevoel voor werkelijkheid dat ik ‘m maar even buiten beschouwing laat.
Maar de burgerdoden die Israel maakt in Gaza zijn wel degelijk van een ander soort dan die Hamas en anderen maken in Israel. In het eerste geval verschuilt een terreurgroep zich achter burgers om bij een aanval direct en opzichtig het morele gelijk te claimen – zodat de tegenstander alle reden heeft om burgerdoden oprecht te betreuren.
In het tweede geval doet een beweging haar uiterste best zoveel mogelijk burgerslachtoffers te maken bij een aanval, om een democratisch proces te beinvloeden, om de legitimiteit van een overheid te ondermijnen, om burgers te straffen voor de daden van militairen en politici enz. Een ratio die nog het meest doet denken aan die van strategische bombardementen (waarmee het sowieso het averechtse resultaat deelt), maar die hoe dan ook inherent en radicaal verschillend is van die van Israel.
Er is maar een ‘blocker-state’ in dit diplomatieke proces, en dat is Hamas, dat blijft weigeren de bestrijding van Israel als stut en steun van haar beleid te verlaten voor een positievere en constructievere raison d’etre.
Dat Nederland internationaal meer en meer als een ‘naysayer’ wordt gezien interesseert me trouwens maar matig – als het al zo zou zijn. Nederland moet zijn belangen, die van bondgenoten en bevriende naties steeds zorgvuldig afwegen, zonder inachtneming van dit soort manipulatieve, self-serving praatjes over internationale reputatieschade, die ook steevast van stal worden gehaald in discussies over de EU.
@Alper
“Israel is niet betrouwbaar niet in de onderhandelingen en ook niet in de dagelijkse praktijk. Ik wil heel graag een kijkje nemen in de bezette gebieden maar ik durf niet zo goed. Er hoeft maar één Israelische soldaat of een joodse kolonist een slechte dag te hebben en je bent dood. Zo betrouwbaar is het leven daar.”
Kijk, dat is dus niet weten waar je het over hebt. Wil je naar Jericho of Hebron, Ramallah? Kan gewoon. Wil je daar over straat lopen? Kan gewoon. Wie garandeert daar je veiligheid? De Palestijnse Autoriteit. Dus als jij daar niet naartoe wil, dan vertrouw je hen je veiligheid dus niet toe. Dit heeft met Israël helemaal geen FUCK te maken. Sterker nog: Israëliërs mogen daar van de Israëlische wetgeving NIET komen.
Als je naar die bezette gebieden wil (ben zelf net terug), dan ga je natuurlijk wel geld meenemen. Want je moet om de 50 meter ‘belasting’ (of protectiegeld) betalen aan Palestijnse ‘veiligheidstroepen’. Dat heeft wederom niets met Israël te maken, maar zijn gewoon Palestijnen met een machinegeweer die centen willen zien. Daar heb je je veiligheid. Soort kilometerheffing, is natuurlijk niets mis mee.
Als je die gebieden inrijdt, dan staan daar prima leesbare rode borden waarop duidelijk wordt gemaakt dat bij dat bord de Israëlische garantie van je veiligheid stopt en dat je vanaf dat moment overgeleverd ben aan de Palestijnse Autoriteit. Op die borden staat ook dat je als Israëliër rechtsomkeert moet maken.
Dus: er naartoe, kijkje nemen en dan je bek open trekken. Anders gewoon geen valse aannames doen en leugens verspreiden.
–
Dan over de gevraagde terugkeer van Palestijnen: er zijn toen ca. 700.000 Palestijnen verjaagd of vertrokken. Daar kun je over twisten. Niet betwistbaar zijn de 800.000 Joden die zijn uitgezet uit de Arabische landen. Waar de Israëliërs die Joden een thuis hebben gegeven, waardoor ze nu helpen een samenleving te bouwen, heeft de Arabische wereld (met name Egypte en Jordanië) besloten om die 700.000 vluchtelingen in kampen te douwen in toendertijd door Egypte bestuurde Gaza strook en door Jordanië bestuurde West-Bank. De Palestijnen die daar toen leefden, werden keihard onderdrukt door de Egyptenaren en de Jordanezen. Als je zaken dan in historische context wil zien, dan moet je even het hele plaatje erbij pakken.
Oh, en resultaten uit het verleden bieden zeker een garantie voor de toekomst. Even zien: de Engelse overheerser besloot in de 18e eeuw de bewoners van de provincie Palestina eigenaar te maken van het land op voorwaarde dat ze x jaar in het leger dienden. Dat land was veelal onvruchtbaar en werd door die boeren direct doorverkocht aan Arabische groot grondbezitters die dit voor woekerprijzen hebben doorverkocht aan Joden. Die verzamelde grond is door de Volkerenbond aangewezen als “Israël”.
Op dit moment gebeurt exact hetzelfde in Jerusalem. Palestijnen verkopen vrijwillig voor mega geld hun appartementen in Oost JerUSAlem aan rijke Amerikaanse Joden. Die verhuren die panden vervolgens aan streng religieuze Joden. Palestijnen hopen dat de VN over X jaar die huizen onteigent en terug geeft. Maar dat wordt dus een gevalletje 1919: legale koopaktes, vrijwillige transacties … dan gaat de linkse wereld weer janken en roepen dat het diefstal is. Dat is het dus niet: het is een legale transactie. NIet zeiken dus, maar gewoon geld trekken om die arme Palestijnen schadeloos te stellen of anders toezien hoe goedwillende Amerikanen dat doen.
http://www.youtube.com/watch?v=PvEDj7MweBs
http://www.youtube.com/watch?v=So4yXHw12jQ
http://www.youtube.com/watch?v=uVAVluvE0W0
http://www.youtube.com/watch?v=pOPfia8Dx5k
http://www.youtube.com/watch?v=bPMJw0waNCo
Wie hierna nog in zijn hoofd durft te halen om voor te stellen te praten met Hamas……
Beschaafde mensen onderhandelen niet met racistische moordenaars. Fadi Hirzalla moet zich schamen!
Hmmm, heeft Hamas ineens gezegd dat ze de staat Israel willen accepteren?
Lijkt me stug.
Die mafkezen willen Israel van de kaart vegen,
daar praat je niet mee.
Gelul dat ze Israel erkennen, lezen is blijft een kunst,
hineininterpreteren door naieve Hollanders ook.
Hamas zegt in de W.Post:
his organization would accept and respect a Palestinian state based on 1967 borders’.
Een Palestijnse staat, niet Israel.
verderop staat dan ook duidelijk:
‘That pledge falls short of recognizing Israel, a necessary step for Hamas to be included in peace talks, ‘
Hamas erkent Israel nog steeds niet,
punt.
Vreemd, ik had op de middelbare school ook een Palestijn (vernederlandst) in de klas; die was per defintie anti-semitisch omdat dat voor een
sorry, verkeerde knop. Omdat dat voor een Palestijn zo hoorde; en daar was hij heel trots op en wij als linkse scholiertjes heel understanding want Israel was asociaal en dus mocht je rascistisch zijn namelijk anti-semitisch. Dat is heel wat anders dan anti-zionistisch, maar goed, dat is wellicht semantiek.
Welnu, Hamas is anti-semitisch en zopu het liefst, als ze het konden, de Holocaust nog ewens uitvoeren. Ieder beschaafd persoon moet zich daar tegen verzetten. Niet om Israel (want ik ben behoorlijk anti-zionistisch) maar om de rascisme bestrijding waar wij allen zo hoog om opgeven.
Als Hamas wordt gelegaliseerd, legealiseren we ook rascisme.
Beste Fadi,
Heb jij het Hamas handvest wel eens gelezen? Ik vermoed van niet.
Het handvest van Hamas is geen politiek partijprogramma in de westerse zin van het woord, maar een religieus document met een groot aantal verwijzingen naar aya’s;[1] de Koran wordt in de islam beschouwd als het zuiver overgeleverde woord van God. Waar een politiek partijprogramma door een partijcongres nog wel eens gewijzigd kan worden, ligt dat door de relatie van het Hamas-handvest met de Koran lastiger.[1] Het handvest is daarmee als het fundament van Hamas te beschouwen.
Naast religieuze beschouwingen geeft het handvest ook een overzicht van het joodse streven naar de wereldheerschappij. Artikel 22 van het handvest is geïnspireerd op de Protocollen van de wijzen van Sion. In dit artikel wordt gemeld dat de joden zitten achter de Franse Revolutie, het communisme en achter het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, waarbij het islamitische kalifaat werd vernietigd.
Een aantal belangrijke punten uit het handvest zijn:
Uit het voorwoord: Israël zal opkomen en zal overeind blijven tot de islam het elimineert, net zoals die de voorgangers ervan heeft geëlimineerd.
Artikel 1: De Islamitische Verzetsbeweging baseert haar richtlijnen op de islam; ontleent daaraan haar denken, interpretaties en denkbeelden over het bestaan, het leven en menselijkheid; verwijst ernaar voor wat betreft haar handelen; en is erdoor geïnspireerd bij iedere stap die wordt gezet.
Uit artikel 2: De Islamitische verzetsbeweging is één der vleugels van de Moslim Broeders in Palestina. De Moslimbroederschap is een wereldorganisatie, de grootste islamitische beweging in het moderne tijdperk.
Uit artikel 6: De Islamitische Verzetsbeweging is een specifiek Palestijnse beweging die haar trouw aan God verschuldigd is, haar levenswijze aan de islam ontleent en ernaar streeft het vaandel van God over iedere centimeter van Palestina te doen wapperen.
Uit artikel 7: Hamas heeft ernaar verlangd Gods belofte ten uitvoer te leggen, hoeveel tijd dat ook kost. Mohammed … zei: “De dag des oordeels zal niet komen, totdat de joden zich achter rotsen en bomen verstoppen, die zullen zeggen: ‘O moslims, o Abdullah, achter mij zit een jood, kom hier en dood hem’.”
Uit artikel 10: De islamitische verzetsbeweging zal de onderdrukten ondersteunen, zal rechtvaardigheid brengen en de onrechtvaardigheid verslaan, in woord en daad en met al zijn macht en overal waar het kan.
Uit artikel 11: De islamitische verzetsbeweging gaat er vanuit dat Palestina een islamitische waqf is voor de toekomstige moslimgeneraties tot de Dag des oordeels.
Uit artikel 13: Er is geen oplossing voor het Palestijnse probleem dan de jihad.
Uit artikel 28: Nooit mag vergeten worden dat na de verovering van de Heilige Stad door de Joden in 1967 zij bij de Al-Aqsamoskee hebben verkondigd: Mohammed is dood en zijn afstammelingen zijn alle vrouwen. Israël, jodendom en Joden hebben de islam en alle moslims uitgedaagd. Moge de lafaards nooit slapen.
Uit artikel 31: De islamitische verzetsbeweging is een humane beweging. De beweging neemt de mensenrechten in acht en wordt geleid door de islamische verdraagzaamheid waar het om de houding tegenover andere godsdiensten gaat. (…) Onder de schaduw van de islam kunnen leden van de drie godsdiensten islam, christendom en jodendom in vrede en harmonie samenleven. Deze vrede en harmonie is alleen mogelijk onder de schaduw van de islam.
Uit artikel 32: Het verlaten van de conflictcirkel met Israël is hoogverraad; vervloekt zij degene die dat doet.
Uit artikel 35: De islamitische verzetsbeweging neemt een voorbeeld aan o.a. Saladin en hoe hij Palestina van de Kruisvaarders bevrijdde.
[...] deze wens al eerder hebben geuit; ruim voordat een aantal Nederlanders afgelopen week er in de NRC een oproep aan meenden te moeten wijden. Maar je moet wel hopeloos naïef zijn om te geloven dat gesprekken [...]
Als Hamas wil praten, weet u welke drie alleszins redelijke voorwaarden zijn gesteld door de internationale gemeenschap – de VS, de EU, Rusland en de VN:
het afzweren van geweld, het erkennen van Israel en het nakomen van de eerder gesloten vredesovereenkomsten.