Terwijl anderen het debat aangaan of iets als integratie wel kan, welke groep moet immers waarin integreren, houdt men bij het SCP nog gewoon vast aan de term voor hun jaarrapport. Ongetwijfeld vanuit redenen van continuïteit en een idee dat iedereen wel lijkt te weten waar dit rapport dan over gaat. Allochtonen, nieuwe Nederlanders of medelanders; hoe je ze ook noemt, het lijkt geen vraag te behoeven of deze groep apart bestudeerd moeten worden ten dienste van de overheid. Nog niet zo heel lang geleden pleitte een partij in de Tweede Kamer er zelfs voor om de kosten van allochtonen eens inzichtelijk te maken.
De vraag komt op wat de waarde van een mens nu eigenlijk precies is en hoeveel iemand de samenleving nu precies kan kosten. Kun je mensen wel in kosten en baten indelen? Een vervreemdende gedachte die helaas door zowel de PVV als Marcel van Dam gedeeld lijkt te worden. Wanneer we mensen als puur economische eenheden gaan zien gaan we als samenleving wellicht pas écht de verkeerde kant op. Aan de andere kant van dit spectrum staan de mensen die beweren dat inzicht verkrijgen in het wel en wee van allochtonen onnodig is omdat de gedragingen van hen toch “best mee vallen”. Generaliseren is echter wél een goede manier om iets over een groep mensen te kunnen zeggen. We daarbij alleen niet vergeten dat dit veel minder zegt over een individu of dat er zelfs onvoorziene factoren kunnen zijn die ervoor zorgen dat de generalisatie op individueel niet op een dergelijke manier is terug te vinden.
Afhankelijk van je verwachtingen komt inderdaad ook al tijden naar voren dat het de soep niet zo heet wordt gedronken als ie wordt opgediend wanneer we de sociale situatie van allochtonen bezien. Dit betekent echter níet dat er zich geen duidelijke lijnen afgetekend hebben. Zo is er wel degelijk een steeds verdere concentratie van niet-westerse groepen waarneembaar, door bevolkingsaanwas en een uitstroom van autochtone bewoners. Ook Surinamers verlieten steeds vaker deze “zwarte wijken”, beide uittochten nemen overigens wel af, maar netwerk en winkels weten juist veel niet-westerse groepen aan een wijk te binden. Dit heeft tevens tot gevolg dat deze bevolkingsgroepen steeds vaker met elkaar en minder met de autochtone bevolking omgaan. Als we dan toch spreken over integratie dan lijkt dit een duidelijke indicator dat het hier nog niet heel goed mee gesteld is.
Een nog actueler punt is de veiligheid. Beweringen van het tegendeel ten spijt is het aandeel van verdachten per bevolkingsgroep onder niet-westerse allochtonen niet een beetje, maar fors hoger te noemen dan onder autochtone groepen, ondanks een lichte afname. Een positieve ontwikkeling is wellicht dat ondanks dat de niet-westerse groepen ook vaker slachtoffer van een misdrijf zijn, zij wel positiever staan ten opzichte van de politie dan autochtonen.
Het meest verontrustend zijn echter de opvattingen van de verschillende groepen over elkaar. Er is wel een daling te zien in de wederzijdse negatieve opvattingen over elkaar, toch blijft een aanzienlijke groep van de autochtone Nederlanders ontevreden over de multiculturele samenleving. Er lijkt vooral een kloof tussen moslims en niet-moslims te bestaan. De tijd van weinig acht slaan op de sociale ontwikkelingen in “de wijk”, lijkt gelukkig voorbij. Wil men zorgen dat wederzijds begrip en “integratie” weer terugkomt dan zullen we niet alleen samen moeten werken aan die toekomst. Men zal ook onder ogen moeten zien dat de bestaande negatieve situaties wellicht veel uitvergroot worden, maar wel degelijk aanwezig zijn. De grootste fout van voorstanders of welwillenden ten opzichte van de multi-etnische samenleving lijkt de verwarring tussen “het is zo erg niet” en “het bestaat niet”. Een verwarring die ze duur is komen te staan in de peilingen.
Het “SCP Jaarrapport integratie 2009″ is te downloaden of op papier te bestellen via deze pagina.
CC-Foto: Ruud Zwart
RSS feed
RSS atom feed
De grootste fout is het wij en zij denken. Het uitvlakken van het individu, compleet generaliseren. Daarom kunnen onderzoeken, statistieken en overheden dit soort problemen nooit oplossen. Uiteindelijk slechts versterken, omdat de overheid nooit het individu kan benaderen.
Ach er is op zich natuurlijk niets mis met een onderzoeken naar wat een groep in een samenleving nu eigenlijk oplevert/kost. Het is dan voor het onderzoek begrijpelijk noodzakelijk een precieze definitie te geven van de te onderzoeken “groep”. Zo dus een koste/baten analyse te maken van groepen.
Het zou dan wel zo’n verademing zijn als dit voor een gevarieerd en evenwichtig aanbod aan onderzkochte groepen goldt.
Iemand die langer studeerdt bijvoorbeeld, kost de samenleving ook langer geld. Ook kan deze uiteindelijk minder werkuren maken voor de samenleving. En dan dus de vraag “wat heeft het de samenleving uiteindelijk financieel opgelevert/gekost?
Zo is het misschien ook eens intressant na te rekenen wat het ons financieel heeft opgelevert/gekost al die studenten zeg, … bijvoorld: Economie?
We moeten weer even allemaal ergens op gewezen worden, nog een keeraandacht trekken en allemaal weer even kijken.
Het geeft me een beetje het gevoel dat ik met iemand in de Keukenhof loop die me er om de 5 minuten op wijst dat er ergens een stukje papier op de grond ligt. Na zo’n middagje heb ik het idee dat het daar vol met papier lag.
We kunnen ons ook realiseren dat die dingen nu eenmaal tijd nodig hebben voordat zich daar een evenwicht in vindt. Het onderzoeken van mogelijkheden, kansen en overeenkomsten levert daarbij wellicht meer op dan verschillen bestuderen, analyseren en rapporteren. Zo zijn er ook weer kosten en baten aspecten aan ideeen zelf.
AangAangezien we deze bureau’s toch betalen, kunnen we als samenleving ook besluiten er eens van een andere kant en op een andere manier naar te kijken.
Wanneer is iets van belang in het debat, wie brengt welk aandachtspunt weer eens in de media. Of welk element laat de media nu weer los in de discussie, zo kan je het ook zeggen uiteindelijk. Waar moesten we ook alweer op letten?
Ik vindt het persoonlijk jammer dat we als samenleving steeds weer dezelfde negatieve, bekrompe gedachte gang volgen. Inversteer aandacht en geld meer positief en kijk dan wat het oplevert/kost.
Laten we ons nu eens niet gek maken en beseffen dat als je anders naar iets kijkt, er iets verandert …
Ik zou wel eens willen weten wat dat SCP Jaarrapport integratie 2009 ons heeft gekost en wat het ons gaat opleveren …..
Ik zou het woord ‘multicultureel’ weleens gedefinieerd willen zien. Volgens mij verstaat iedereen er iets anders onder en is dat alleen al de oorzaak van een hoop ellende. Vooral in beweringen als ‘een multiculturele maatschappij is onmogelijk’ of ‘wat we moeten nastreven is een multiculturele maatschappij’.
Wat wordt daar nou precies mee bedoeld? Dat mensen naast elkaar leven? Allemaal met elkaar moeten trouwen? Elkaars cultuur overnemen? Elkaars geloof overnemen? En waar ligt de scheidslijn? Veel Surinamers, Antillianen, Molukkers en Ghanezen zijn enorm christelijk, hebben die dan nog wel ‘een ander cultuur’ of is ‘cultuur’ ineens hetzelfde als ‘religie’ en gaat het alleen nog maar om moslims versus christenen? Mogen we shoarma niet lekker vinden van Hero Brinkman, maar rendang en goulash wel van Geert Wilders? En wat als je als bleekscheet hard praat en bulderend lacht waardoor je je op zwarte verjaardagsfeestjes een stuk minder bekeken voelt dan op witte?
Kan ik niet gewoon emigreren naar een land waar iedereen doof en blind is of waar tenminste het mes niet altijd op tafel ligt?
Plopsaland?
Ben ik met je eens Quiqui. Wat interessant is is dat men in het rapport spreekt over “multi-etnisch”, me dunkt om zo’n discussie te vermijden. De andere punten die je opwerpt sluiten aan bij waar ik mee begin; “kan iets als “integratie” wel?”.
En uiteraard moet volgens mij Gulyás zeker kunnen. ;)
@Niemandminderdan: my point exactly.
Valt wel mee met die toename van segregatie hoor Gyurka. Sterker nog, door de ‘zwarte vlucht’ van rijkere surinamers, marokkanen en turken raken de iets betere buurten in en rond de stad juist meer gemend. Het is ook een rare gedachte van het SCP om te denken dat contacten met buren iets zeggen over integratie. Dan gaat het toch echt om vrienden, klasgenoten, familie en collega’s.
[...] Er is vooruitgang [...] maar ook achterstand.” Uw conclusie graag in de comments. Zie ook dit artikel op [...]