Van het weekend in de krant, zondag bij Buitenhof: medisch specialisten die actie willen voeren tegen minister Klink. De minister van CDA-huize wil de specialisten korten op hun salaris. Ze zouden niet meer dan € 210.000 per jaar mogen verdienen. En dat is te min volgens de specialisten. Terwijl de medisch specialisten natuurlijk meer dan genoeg verdienen. Zeker voor nepondernemers.
Vrijgevestigde medisch specialisten zijn officieel ondernemers. Vaak werken ze in maatschappen. En dat zijn de grootste onzinondernemers die er zijn. Ooit medisch specialisten reclame zien maken? Nee natuurlijk niet, hun ‘klanten’ zijn immers afhankelijk van ze. Je hebt kanker, dan ga je niet eerst eens kijken welke radioloog, welke oncoloog, welke chirurg de beste zou zijn. Je wilt geholpen worden. In een ziekenhuis heb je per specialisme maar 1 maatschap. Hoezo concurrentie? Met dat nepondernemerschap verdienen ze ondertussen wel een dikke twee ton.
Anarchosyndicalistische egalitaire samenleving
Tegelijkertijd verdienen verpleegkundigen en andere mensen in de zorg een heel stuk minder. De mensen die het echte zware werk doen. Dat is zo in alle sectoren, en artsen mogen best een flink salaris verdienen. Ze zijn hoogopgeleid, gespecialiseerd en zolang je niet streeft naar een volkomen anarchosyndicalistische egalitaire samenleving, horen zulke inkomensverschillen erbij. Maar dan haal je het toch niet in je botte dispuutshoofd om te gaan protesteren tegen volkomen logisch ingrijpen van de minister? Zeker niet als je als beroepsgroep specialisten nog heel wat te doen hebt. Nog steeds houden specialisten elkaar de hand boven het hoofd, zoals in Twente. Nog steeds laten ze arts-assistenten onverantwoordelijk veel uren draaien. ‘Want dat ging vroeger ook zo’.
Medisch specialisten parasiteren op het gezag dat ‘de dokter’ vroeger had. Ze parasiteren op zorg die mensen nu eenmaal moeten krijgen. Dat mag allemaal best, maar dan moet je niet gaan huilen als je nog maar € 210.000 verdient per jaar.
Huub Bellemakers wordt van medisch specialisten bijna een socialist.
RSS feed
RSS atom feed
Er is een zorgondernemer Luuk Winter heet ie geloof ik die de aloude machtspositie van specialisten heeft ingeperkt. Dit levert een kwalitatief betere, efficientere en goedkopere zorg op. Klink zou dit voorbeeld moeten volgen. Is goed voor iedereen.
Pak ‘em, Max! Kill!
Kleine correctie: het betreft hier geen salaris, maar omzet. Verder is het duidelijk dat je geen benul hebt van de inhoud van het huidige conflict.
Om een poging te wagen:
er vindt momenteel een omslag plaats in de fianciering van de zorg, namelijk naar een DBC-systeem. Omdat bij de introductie van dit systeem volstrekt onduidelijk was wat de consequenties van dit nieuwe systeem voor de omzet van specialisten zou gaan betekenen, is tussen minister en specialisten afgesproken dat er geen grote toe- of afname van de omzet van de specialisten mag plaatsvinden. Gebeurt dat wel, dan wordt er het jaar daarna gecorrigeerd.
Nu blijkt dat er grosso modo een toename in de totale omzet van alle specialisten tezamen is geweest. Klink wil dit corrigeren door alle specialisten 20% te korten op de omzet van volgend jaar.
Lijkt logisch, maar het probleem is dat niet alle specialisten zoveel geprofiteerd hebben. Vooral de radiologen en microbiologen zijn enorm in omzet gestegen, terwijl bv internisten er gemiddeld wat op achteruit zouden zijn gegaan.
Centraal in het huidige conflict is dus: moeten alleen die specialismen gekort worden die daadwerkelijk meer om zijn gaan zetten, zoals de specialisten willen, of kan klink dit hoofdelijk omslaan over alle specialisten, ook over diegenen die globaal hetzelfde zijn blijven omzetten dan wel zelfs minder.
Dat is in een nutshell waar het momenteel over gaat.
“Tegelijkertijd verdienen verpleegkundigen en andere mensen in de zorg een heel stuk minder. De mensen die het echte zware werk doen.”
Helemaal waar dat anderen dan de medisch specialisten te weinig verdienen. Ik kan zelf in de eerstelijns zorg 1,5 tot 2 keer meer verdienen dan ik nu in het ziekenhuis doe. Onderbetaling van de één is echter geen reden voor minder gaan betalen van de ander.
De suggestie dat medisch specialisten niet hard zouden werken is natuurlijk grote kolder. 6 jaar VWO, 4 jaar geneeskunde, 2 jaar voor noppes co-schappen, jaartje of 4 werkervaring als assistent (dubbele werkweken voor een habbekrats), tegenwoordig vaak eerst nog promoveren mede door het gebrek aan opleidingsplaatsen (Klink!) en dan zo’n 6 jaar specialiseren. Als je dan specialist bent, dan is het ook echt geen 36 uur in de week werken, zoals verpleegkundigen en anderen die onder de CAO ziekenhuizen vallen.
@Max
Dat kan kloppen, maar het blijft zeuren over een heel goed inkomen, in een nep-vrije markt.
Sowieso, al hadden ze een jaar gestudeerd, het gaat om de enorme, vaak bijna unieke, waarde die ze hebben. Dat is nou eenmaal geld waard.
Nee, het blijft zeuren over afspraken die gemaakt worden en die de volstrekt onbetrouwbare overheid weer eens breekt. Zoals zo vaak
@Bert Unieke waarde? Ja, omdat ze een numerus fixus zelf in stand houden.
@Huub: ook hieruit blijkt weer dat je praat over een onderwerp waar je de ballen van af weet.
Die numerus fixus is in het leven geroepen door de overheid, en nimmer op verzoek van de specialisten.
Ten tweede is het aanbod medisch specialisten nauwelijks gerelateerd aan de numerus fixus: van allen die afstuderen als arts blijft slechts 50% in de klinische vakken werkzaam, en slechts 20% daarvan wordt specialist.
Het aantal opleidingsplaatsen tot bv internist of chirurg wordt ook weer niet tot het veld bepaald, maar wederom door de overheid. Er zijn overigens tientallen jaren door de overheid bewust weinig specialisten opgeleid, terwijl vele specialistenverenigingen waarschuwden voor tekorten gezien de opkomende vergrijzing.
@Huub: kritisch zijn is overigens prima, maar het zou aardig zijn als je bij benadering weet waar je het over hebt. Da’s hier duidelijk niet het geval.
Numerus fixus komt door een tekort aan opleidingsplekken die verder niemand wil betalen dus blijft er weinig anders over dan loten. Verder vind ik persoonlijk dat een hersenchirurg unieke eigenschappen heeft. Maar da is persoonlijk natuurlijk.
Een vriendin van mij had een relatie met een beginnende hersenchirurg die zij voor honderd procent steunde tijdens zijn moeizame klim naar succes. Zij had het voorrecht om moeder van zijn kind en klankbord/pispaal te zijn na zijn zware werkdagen. Toen ze dat niet meer trok ruilde hij haar zonder bezwaar in voor een jongere en mooiere patient. Zijn unieke eigenschappen kwamen bijzonder in beeld tijdens de juridische strijd na de scheiding zodat zij en haar kind nu mag rondkomen van een minimum bedrag terwijl hij vakanties viert in Barbados.
Eem grotere eikel heb ik nog nooit meegemaakt, maar dat is persoonlijk natuurlijk.
@Willibald: is dit serieus een argument tegen hersenchirurgen? Er zijn MILJOENEN mannen die zich zo gedragen maar met hun beroep heeft dat geen fuck te maken. Ook timmermannen, slagers, voetballers, kappers, verplegers, postbodes en antiquairs kunnen zich zo gedragen.
Het maakt in ieder geval niet dat ze minder goed hersens kunnen opereren.
@Bert
Je hebt natuurlijk gelijk, het is off topic gezeik. Maar dat ene zinnetje over “unieke eigenschappen” triggerde die pijnlijke en zeer persoonlijke associatie bij me. Voortaan eerst tot tien tellen alvorens te reageren dus.
Klinks probleem bestaat slechts omdat de overheid zich bemoeit met aanbod, organisatie en kosten van de zorg. De oplossing is dan ook het allemaal echt aan de vrije markt over te laten. Patiënt of diens verzekeraar betalen de arts, zonder prijsbepalingen door de overheid. Geen door de overheid opgelegde DBC’s. Beroepsbescherming afschaffen en iedereen op de medische markt toelaten. Kwakzalvers zullen goedkoper zijn maar onder hun handen zullen ook mensen sterven. Echte artsen zullen hun prijs dan verlagen èn gaan concurreren met een betere zorg.
De problemen van het huidige financieringsstelsel (ook met de door de overheid bepaalde grenzen van aanbod en prijs van zorgverzekeraars) is ontstaan uit de sociaal-democratische gedachte dat gezondheidszorg een recht is voor iedereen. Maar de gezondheidszorg bestaat gewoon uit producten en diensten die economisch vergelijkbaar zijn met auto’s, bloemkolen en boekhouding. Elke overheidsbemoeienis met de gezondheidszorg is een tot falen gedoemd ingrijpen in (een deel van) de economie.
Te snel verstuurd. In de tweede alinea, tweede regel, staat ‘is’ i.p.v. ‘zijn’.
Ik vind dat ze eerst maar eens het betaalde voetbal moeten aanpakken. Maar dat terzijde.
Waarom moet de overheid overal tussen zitten? Privatiseer de gezondheidszorg, in ieder geval aan de aanbodkant, en de grootste problemen lossen zich vanzelf op. Een ziekenhuis moet gewoon allerlei faciliteiten per uur of behandeling aanbieden (24/7), specialisten huren die faciliteiten (of hebben ze zelf) en leveren de dienst. De factuur gaat naar de verzekering en er wordt niets meer verrekend via de belastingdienst die een imagoboost nodig had.
Dus, wat Alf zegt, alleen kwaliteitscontrole (certificering) vind ik dan weer wel een taak voor de overheid.
Komt een vrouw bij de kwakzalver… Nee, dat liever niet.
“Een ziekenhuis moet gewoon allerlei faciliteiten per uur of behandeling aanbieden (24/7), specialisten huren die faciliteiten (of hebben ze zelf) en leveren de dienst”
Dit is nu exact (!) hoe de zorg thans geregeld is. En dit is exact wat de overheid feitelijk NET wil. Die willen alle dokters in dienstverband en kosten reduceren doordat ze zo meer invloed uit hopen te kunnen oefenen op wat zich afspeelt in de spreekkamer.
En dat willen we blijkbaar met zijn allen: meer overheidsbemoeienis.
Als je kijkt naar hoeveel uren een gemiddelde specialist maakt en naar het aantal diensten , valt het loon per uur wel mee. Dat je met 60 uur per week meer verdient dan met 36 snappen sommigen blijkbaar niet. En ja de DBCs zijn een wangedrocht, maar niet bedacht door de beroeps groep zelf, maar door de overheid om concurrentie te bevorderen
Nathan, volgens mij zijn de DBC’s door de overheid bedacht om de prijzen te drukken. Concurrentie kunnen ze nauwelijks bevorderen, omdat ze artsen dwingen tot het produceren van eenheidsworst: bij diagnose zus hoort behandeling zo, en geen andere. Binnen de somatische zorg is die beperking niet onmogelijk, omdat het bij behandelingen vaak gaat om meetbare causale effecten. Maar dat weten de artsen zelf ook wel. Het gaat de overheid dus om prijzen: bij diagnose zus hoort behandeling zo en dat hoeft niet meer dan X te kosten. Daarbij kijkt de overheid naar de arts die de ’standaardbehandeling’ het goedkoopst aanbiedt; anderen moeten zich aan die prijs aanpassen.
In de GGz leiden de DBC’s tot grotere problemen, omdat daar geen causale relaties tussen kwaal en effectiviteit van behandeling zijn vast te stellen. Desondanks worden ook daar middels de DBC’s (richtlijnen genoemd) de behandelmogelijkheden beperkt.
De minister wil 2 dingen tegelijk:
1) Concurrentie in een vrije zorgmarkt. Dit wordt gekenmerkt door i.p. lagere tarieven bij hogere kwaliteit, maar ook door het ontbreken van een budget. Immers vrije markt is kwestie van vraag en aanbod.
2) Een budgetsysteem zodat hij precies weet wat hij elk jaar kwijt is. Dit kan feitelijk nooit saengaan met systeem 1, omdat er per definitie geen vrije markt is.
Het jammere is dat de minister een bepaalde korting in gedachten had. Nu achteraf blijkt dat hij dat niet heeft kunnen realiseren, gaat hij alsnog dat bedrag korten op de omzetten van de specialisten. Dus het werk dat vorige jaren extra is verricht, is nu feitelijk gratis uitgevoerd.
De overheid heeft samen met de specialisten een uurtarief afgesproken (134 euro). Voor iemand die 6 jaar VWO, 4 jaar uni, 2 jaar co-schappen, 4-6 jaar specialisatie en tussendoor nog wachttijden opleiding heeft lijkt me dat niet te veel. Met alle respect, maar een loodgieter vraagt bijna net zo veel. Daarbij heeft een (zeker beginnend) specialist veel extra kosten. Belasting (50% gaat direct naar Woutertje), de goodwill (kosten: een groot woonhuis) moet grotendeels binnen 5 jaar afbetaald worden, opbouw eigen vermogen binnen het bedrijf, afdracht pensioenpremie, onvermijdelijke verzekeringen met torenhoge premies. Tel uit de winst die overblijft (= feitelijk salaris). Dat is echt niet zo heel veel hoor!
Ik zal 1 keer proberen het probleem helder uiteen te zetten. In 1e instantie was er de lumpsum. Een gemaximeerde productie welke werd opgebouwd uit verrichtingen en jaarkaarten. Als in oktober de medisch specialist aan zijn tax zat kon die op de golfbaan gaan staan -> lange wachtlijsten.
Toen kwamen Els Borst , Hoogervorst en Klink met het DBC principe. Betalen niet per verrichting maar per diagnose. Dus uitrekenen hoelang een arts gemiddeld bezig is met een diagnose. Alleen op de poli, of op de OK of met een aantal nachten slapen. Het gemiddelde werd genomen als “NORMTIJD” per DBC. Uitgerekend werd dat een medisch specialist maar 1680 uur per jaar mag werken. ( waarom niet meer, als hij wil ?) Het uurtarief werd vastgesteld op 137,50 euro per uur.
Toen de minister het nieuwe systeem al wilde invoeren is door de medische specialisten hevig geprotesteerd omdat de tijden niet zouden kloppen. Ook werd onrecht gedaan aan de mensen die sneller werken dan gemiddelde artsen.
Niet gek dus dat die specialisten te veel verdienen. Een aantal specialisten ( radiologen, pathologen en microbiologen wordt te veel gecompenseerd. Ook een sneller werkend arts zal al snel boven de geplande 230.000 euro heen zitten. Wat is er mis met hard werken ??
Ik voorspel een toenemende wachtlijst en specialisten die in hun eigen ziekenhuis een ZORG B.V. beginnen. Dan worden ze ipv ondernemers aandeelhouders, ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken.
Klink is werkelijk de allerslechtste minister van VWS ooit, want hij durft zijn fouten niet toe te geven, hij schuift het af op ons : de hardwerkend medisch specialist.
Hoe zit het met het inkopen in een maatschap? Dat is toch ook een hoge kostenpost? Makkelijk af te betalen? Of een nog een extra kostenpost na jarenlang studeren?