Reacties op: Medisch specialisten huilen onterecht

Door: Frank

Frank — Sat, 05 Jun 2010 08:55:16 +0000

Hoe zit het met het inkopen in een maatschap? Dat is toch ook een hoge kostenpost? Makkelijk af te betalen? Of een nog een extra kostenpost na jarenlang studeren?

Door: Dr.X

Dr.X — Sat, 29 May 2010 17:25:08 +0000

Ik zal 1 keer proberen het probleem helder uiteen te zetten. In 1e instantie was er de lumpsum. Een gemaximeerde productie welke werd opgebouwd uit verrichtingen en jaarkaarten. Als in oktober de medisch specialist aan zijn tax zat kon die op de golfbaan gaan staan -> lange wachtlijsten.
Toen kwamen Els Borst , Hoogervorst en Klink met het DBC principe. Betalen niet per verrichting maar per diagnose. Dus uitrekenen hoelang een arts gemiddeld bezig is met een diagnose. Alleen op de poli, of op de OK of met een aantal nachten slapen. Het gemiddelde werd genomen als “NORMTIJD” per DBC. Uitgerekend werd dat een medisch specialist maar 1680 uur per jaar mag werken. ( waarom niet meer, als hij wil ?) Het uurtarief werd vastgesteld op 137,50 euro per uur.
Toen de minister het nieuwe systeem al wilde invoeren is door de medische specialisten hevig geprotesteerd omdat de tijden niet zouden kloppen. Ook werd onrecht gedaan aan de mensen die sneller werken dan gemiddelde artsen.
Niet gek dus dat die specialisten te veel verdienen. Een aantal specialisten ( radiologen, pathologen en microbiologen wordt te veel gecompenseerd. Ook een sneller werkend arts zal al snel boven de geplande 230.000 euro heen zitten. Wat is er mis met hard werken ??
Ik voorspel een toenemende wachtlijst en specialisten die in hun eigen ziekenhuis een ZORG B.V. beginnen. Dan worden ze ipv ondernemers aandeelhouders, ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken.
Klink is werkelijk de allerslechtste minister van VWS ooit, want hij durft zijn fouten niet toe te geven, hij schuift het af op ons : de hardwerkend medisch specialist.

Door: Berend

Berend — Mon, 08 Feb 2010 15:09:18 +0000

De minister wil 2 dingen tegelijk:
1) Concurrentie in een vrije zorgmarkt. Dit wordt gekenmerkt door i.p. lagere tarieven bij hogere kwaliteit, maar ook door het ontbreken van een budget. Immers vrije markt is kwestie van vraag en aanbod.
2) Een budgetsysteem zodat hij precies weet wat hij elk jaar kwijt is. Dit kan feitelijk nooit saengaan met systeem 1, omdat er per definitie geen vrije markt is.
Het jammere is dat de minister een bepaalde korting in gedachten had. Nu achteraf blijkt dat hij dat niet heeft kunnen realiseren, gaat hij alsnog dat bedrag korten op de omzetten van de specialisten. Dus het werk dat vorige jaren extra is verricht, is nu feitelijk gratis uitgevoerd.
De overheid heeft samen met de specialisten een uurtarief afgesproken (134 euro). Voor iemand die 6 jaar VWO, 4 jaar uni, 2 jaar co-schappen, 4-6 jaar specialisatie en tussendoor nog wachttijden opleiding heeft lijkt me dat niet te veel. Met alle respect, maar een loodgieter vraagt bijna net zo veel. Daarbij heeft een (zeker beginnend) specialist veel extra kosten. Belasting (50% gaat direct naar Woutertje), de goodwill (kosten: een groot woonhuis) moet grotendeels binnen 5 jaar afbetaald worden, opbouw eigen vermogen binnen het bedrijf, afdracht pensioenpremie, onvermijdelijke verzekeringen met torenhoge premies. Tel uit de winst die overblijft (= feitelijk salaris). Dat is echt niet zo heel veel hoor!

Door: Alf Berendse

Alf Berendse — Wed, 27 Jan 2010 07:10:07 +0000

Nathan, volgens mij zijn de DBC’s door de overheid bedacht om de prijzen te drukken. Concurrentie kunnen ze nauwelijks bevorderen, omdat ze artsen dwingen tot het produceren van eenheidsworst: bij diagnose zus hoort behandeling zo, en geen andere. Binnen de somatische zorg is die beperking niet onmogelijk, omdat het bij behandelingen vaak gaat om meetbare causale effecten. Maar dat weten de artsen zelf ook wel. Het gaat de overheid dus om prijzen: bij diagnose zus hoort behandeling zo en dat hoeft niet meer dan X te kosten. Daarbij kijkt de overheid naar de arts die de ’standaardbehandeling’ het goedkoopst aanbiedt; anderen moeten zich aan die prijs aanpassen.

In de GGz leiden de DBC’s tot grotere problemen, omdat daar geen causale relaties tussen kwaal en effectiviteit van behandeling zijn vast te stellen. Desondanks worden ook daar middels de DBC’s (richtlijnen genoemd) de behandelmogelijkheden beperkt.

Door: Nathan

Nathan — Tue, 26 Jan 2010 18:23:26 +0000

Als je kijkt naar hoeveel uren een gemiddelde specialist maakt en naar het aantal diensten , valt het loon per uur wel mee. Dat je met 60 uur per week meer verdient dan met 36 snappen sommigen blijkbaar niet. En ja de DBCs zijn een wangedrocht, maar niet bedacht door de beroeps groep zelf, maar door de overheid om concurrentie te bevorderen

Door: max

max — Mon, 25 Jan 2010 22:21:37 +0000

“Een ziekenhuis moet gewoon allerlei faciliteiten per uur of behandeling aanbieden (24/7), specialisten huren die faciliteiten (of hebben ze zelf) en leveren de dienst”

Dit is nu exact (!) hoe de zorg thans geregeld is. En dit is exact wat de overheid feitelijk NET wil. Die willen alle dokters in dienstverband en kosten reduceren doordat ze zo meer invloed uit hopen te kunnen oefenen op wat zich afspeelt in de spreekkamer.
En dat willen we blijkbaar met zijn allen: meer overheidsbemoeienis.

Door: Bart van de Hulsbeek

Bart van de Hulsbeek — Mon, 25 Jan 2010 20:48:40 +0000

Ik vind dat ze eerst maar eens het betaalde voetbal moeten aanpakken. Maar dat terzijde.

Waarom moet de overheid overal tussen zitten? Privatiseer de gezondheidszorg, in ieder geval aan de aanbodkant, en de grootste problemen lossen zich vanzelf op. Een ziekenhuis moet gewoon allerlei faciliteiten per uur of behandeling aanbieden (24/7), specialisten huren die faciliteiten (of hebben ze zelf) en leveren de dienst. De factuur gaat naar de verzekering en er wordt niets meer verrekend via de belastingdienst die een imagoboost nodig had.

Dus, wat Alf zegt, alleen kwaliteitscontrole (certificering) vind ik dan weer wel een taak voor de overheid.

Komt een vrouw bij de kwakzalver… Nee, dat liever niet.

Door: Alf Berendse

Alf Berendse — Mon, 25 Jan 2010 08:35:29 +0000

Te snel verstuurd. In de tweede alinea, tweede regel, staat ‘is’ i.p.v. ‘zijn’.

Door: Alf Berendse

Alf Berendse — Mon, 25 Jan 2010 08:31:04 +0000

Klinks probleem bestaat slechts omdat de overheid zich bemoeit met aanbod, organisatie en kosten van de zorg. De oplossing is dan ook het allemaal echt aan de vrije markt over te laten. Patiënt of diens verzekeraar betalen de arts, zonder prijsbepalingen door de overheid. Geen door de overheid opgelegde DBC’s. Beroepsbescherming afschaffen en iedereen op de medische markt toelaten. Kwakzalvers zullen goedkoper zijn maar onder hun handen zullen ook mensen sterven. Echte artsen zullen hun prijs dan verlagen èn gaan concurreren met een betere zorg.

De problemen van het huidige financieringsstelsel (ook met de door de overheid bepaalde grenzen van aanbod en prijs van zorgverzekeraars) is ontstaan uit de sociaal-democratische gedachte dat gezondheidszorg een recht is voor iedereen. Maar de gezondheidszorg bestaat gewoon uit producten en diensten die economisch vergelijkbaar zijn met auto’s, bloemkolen en boekhouding. Elke overheidsbemoeienis met de gezondheidszorg is een tot falen gedoemd ingrijpen in (een deel van) de economie.

Door: willibald wonder

willibald wonder — Mon, 25 Jan 2010 07:02:18 +0000

@Bert

Je hebt natuurlijk gelijk, het is off topic gezeik. Maar dat ene zinnetje over “unieke eigenschappen” triggerde die pijnlijke en zeer persoonlijke associatie bij me. Voortaan eerst tot tien tellen alvorens te reageren dus.