De vraag naar videobeelden in het voetbal is momenteel groter dan ooit. Daar is vooral Jorge Larrionda schuldig aan. De Uruguayaanse scheidsrechter zag een zuiver doelpunt van Frank Lampard over het hoofd tijdens het WK 2010. En niet op een onbelangrijk moment. Ook de Zweedse scheidsrechter Martin Hansson heeft een hoofdrol in de toenemende vraag naar technische hulpmiddelen. Hij was hoofdverantwoordelijke voor de onterechte kwalificatie van de goudhaantjes voor het WK 2010. Hij zag de overduidelijke handsbal van Thierry Henry over het hoofd. Scheidsrechters maken fouten. Dat is logisch. Het zijn tenslotte ook maar mensen. Met videobeelden worden de meeste fouten voorkomen. Dus wat houdt ons tegen?
Meer dan genoeg. De videobeelden verprutsen het imago van het voetbal. We willen niet lijken op dat spelletje met twee of vier spelers, waarbij een kleine bal met een racket over het net moet worden gespeeld.
Flapdrol
Voetbal is een strijd tussen mensen van vlees en bloed. Daar moet geen techniek aan te pas komen. Voetbal is emotie. Dat haal je volledig weg met de invoering van videobeelden. Als de arbitrage nooit een fout maakt, als er nooit discussie bestaat over een beslissing dan is voetbal geen flapdrol meer aan.
Dan kan ik nooit meer zingen dat de moeder van Wiedermeijder een hoer is. Kan ik nooit meer de scheidsrechter de schuld geven van het slechte voetbal van mijn club. Dan kan ik nooit meer de arbitrage als excuus gebruiken voor een collectieve wanprestatie.
Spanning
Ook scheidsrechters walgen van videobeelden. Logisch. Voor hen is het een persoonlijke strijd om de match tussen twee elftallen goed te leiden. Een beslissing nemen is voor de arbitrage spannend. Het brengt risico’s met zich mee. Wel of geen buitenspel. Een strafschop of niet. Rode kaart of toch geel. Kortom, met videobeelden is het voor hen geen reet meer aan. Alle spanningen worden weggenomen.
Fouten van scheidsrechters zijn niet leuk. Maar het zorgt voor emotie. Het zorgt voor herinneringen. Bij scheidsrechters, bij supporters. Het hoort erbij. Iedereen kent ‘de hand van God’, Valentino Ivanov en de goal van de Engelsman Geoff Hurst. Voetbal is in 1533 voor het eerst gespeeld. Zonder videobeelden. Dat willen we graag zo houden. Het hoort niet bij deze prachtige sport.
RSS feed
RSS atom feed
Volledig mee eens. Als er geen fouten van de arbitrage meer mogelijk zijn, waar moet dan op maandagochtend over gezanikt worden?
Dus voetbal is als ieder ander gokspelletje waar vele tientallen miljoenen in omgaan?
“De videobeelden verprutsen het imago van het voetbal.”
Ohja. Maar prima donna vedettes, schwalbes, smeken om kaarten, overdreven janken om kleine pijntjes, divagedrag, arrogantie, overmatige salarissen, scheefgroeiende kwaliteitsverhoudingen door inbreng van bizarre sommen geld (met bijeengekochte superteams aan de ene en talloze dreigende faillissementen aan de andere zijde tot gevolg), een enorm overschot aan geouwehoer over voetbal op tv, mafiapraktijken van de FIFA en sponsorbelangen die tot wetgeving verheven worden zijn zeker allemaal goed voor het steeds verder overgewaardeerd rakende spelletje? Of horen die allemaal wél bij de ‘prachtige sport’?
De meeste scheidsrechter zijn juist vóór het gebruik van videobeelden.
Het is ontegenzeggelijk waar dat het voetbal door de invoering van videobeelden sterieler, rechtvaardiger wordt. Net zoals het ook waar is dat je het voetbal daarmee berooft van een krachtige emotie: het gevoel van onrecht.
Ik vind het eerlijk gezegd wel een leuk gegeven dat hele supportersscharen daar zo verknocht aan zijn. Dat wil zeggen: de meeste suppoters (inclusief deze auteur?) zullen vormen van corruptie, fraude en dopinggebruik uiteraard wel streng afkeuren, maar niet-intentioneel geproduceerde oneerlijke uitkomsten zoals een onterecht buitenspeldoelpunt of een niet-gesignaleerde overtreding kunnen op veel meer goodwill rekenen: de scheidsrechter die gewoon ‘blind is’, is weliswaar een hondelul en de boeman, maar kan altijd nog op beduidend meer sympathie rekenen dan de scheidsrechter die het spel bewust manipuleert. Net zoals een speler die een dot van een kans mist, ook vervloekt wordt door de eigen supportersschare, maar even snel weer in de armen wordt gesloten als zijn spelinzet verder goed is.
Daarmee is voetbal feitelijk een vaardigheidsspel met een flink kanselement – vergelijkbaar met poker. Door foutieve arbitrale beslissingen eruit te filteren, wordt het meer en meer een spel waarbij ‘de beste ploeg wint’.
De onderliggende principiele vraag die gesteld moet worden: is zulke innovatie echt nodig om het imago van de sport te zuiveren? De roep om meer technologische hulpmiddelen komt voort uit 1. de aanwezigheid ervan; 2. het gebruik ervan in andere sporten (precedenten) en 3. de platitude dat er in het voetbal enorme belangen op het spel staan en miljoenenbedragen verdiend worden. Feit is wel, zoals hierboven ruimschoots is aangetoond, de aard van de sport wezenlijk verandert door het (toenemende) gebruik van technologische hulpmiddelen. Dat zouden voorstanders in ieder geval eens iets ruimhartiger moeten erkennen. Precedenten uit andere sporten hebben voor mij ook maar beperkte waarde: waarom zouden alle sporten op elkaar moeten lijken? En als pokertoernooien – waarin de belangen ook enorm groot zijn – probleemloos kunnen worden georganiseerd, waarom dan ook geen voetbalwedstrijden?
“Voetbal is een strijd tussen mensen van vlees en bloed. Daar moet geen techniek aan te pas komen. Voetbal is emotie. Dat haal je volledig weg met de invoering van videobeelden.”
Wat een gelul, bij rugby wordt al jaren naar ieders tevredenheid de videocamera ingezet. Alleen de scheidsrechter kan beslissen tot het laten raadplegen van videobeelden door een video-ref. Dit heeft de rugbysport, die minstens net zo’n strijd tussen mensen van vleesch en bloed is, alleen maar goed gedaan. Rugby is ook emotie, en die is op geen enkele wijze ‘weggehaald’ door de invoering. De enige emotie die is verdwenen is die van “je totaal verneukt voelen na een scheidsrechterlijke dwaling in jouw nadeel”, en die emotie daar kan elke sport zonder.
@HurP
Bij American football neemt de scheids, voorzien van oortje, ook beslissingen na videobeelden en kan die vervolgens rechtstreeks door het hele stadion omroepen. Goeie zaak.
De Tour zou ook eigenlijk op slagersfietsen met houten banden moeten worden gereden. Met graveurs, tekenaars, schilders en schrijvers langs de route.
Wat Heinzelmann zegt. Gewoon allemaal op replica’s van de fiets van Maurice Garin. En als-ie kapot is, zelf weer in elkaar smeden.
Kom op Sander, eerst word ik helemaal lekker gemaakt door een introductie waarin ik een dijk van een tegenargument verwacht; iets waarover ik moet nadenken, en dan kom jij met:
“Voetbal is emotie. Dat haal je volledig weg met de invoering van videobeelden.”
en
“Ook scheidsrechters walgen van videobeelden.”
Twee volstrekt ongeldige argumenten. Let op: “Voetbal is emotie, dus moeten er geen camera’s gebruikt worden” is een non sequitur van hier tot Tokio.
‘De scheidsrechter die gewoon ‘blind’ is, is weliswaar een hondelul en de boeman, maar kan altijd nog op beduidend meer sympathie rekenen dan de scheidsrechter die het spel bewust manipuleert.’
Ja, wiedes. Knappe open deur. Maar wat zeg je nou eigenlijk Eric? De discussie gaat over de huidige situatie (met een ‘blinde’ scheids) vs de wens om voortaan videobeelden/-arbitrage in te zetten – waardoor het spel juist niet meer ‘bewust gemanipuleerd’ kan worden. Je voert een niet-bestaande tegenstelling op, zegt nog iets raars over spelers die een dot van een kans missen en stelt vervolgens – zonder enige verder onderbouwing – dat voetbal ‘daarmee feitelijk’ (nou, nou) op poker lijkt.
En dan kom je ook nog met een vooringenomen ‘principiële vraag’, waarom het ‘imago van het voetbal’ verbeterd zou moeten worden. Niemand heeft het over imago, het gaat nog steeds over onterechte uitslagen, maar dat terzijde. Je somt doodleuk drie ‘argumenten’ op, maar vergeet de belangrijkste: de wens om verschoond te blijven van arbitraal falen.
Verder wat Heinzelmann en Slappe zeggen.
Schaf buitenspel gewoon af.
@ Fetmann:
Ik snap die wens wel om verschoond te blijven van arbitraal falen. Maar er bestaat dus ook een wens om daar niet van verschoond te blijven.
Spreken over onterechte uitslagen veronderstelt een spreken in termen van rechtvaardigheid. Het voetbal kan met meer technische hulpmiddelen wel rechtvaardiger worden gemaakt, zodat het kansaspect afneemt en het nog meer een vaardigheidsspel wordt. Nou, dat is prima. Maar daarmee verandert wel de aard van de sport. Ik vind het prima zoals het nu geregeld is. Voetbal wordt al als een halve religie beschouwd. Door het verder te steriliseren / rechtvaardiger te maken, maak je dat bepaald niet minder. Nu kunnen we nog zeggen: ‘ach het is maar een spel’ en ’scheidsrechters zijn ook maar mensen die kunnen fouten maken’. Die relativeringen vallen straks weg.
Trouwens, over het ‘voetbal is emotie’ argument:
Dat wordt dan als een non-argument weggezet, als een ‘non sequitur van hier tot Tokio’. Terecht, als daarmee bedoeld wordt: voetbal blijft emotie, ook met videobeelden. Onterecht, als je inzoomt op de specifieke emotie waarvan het voetbal ‘beroofd’ wordt: het gevoel van onrecht.
Nogmaals: men mag verschillen van mening over de wenselijkheid van meer ‘rechtvaardigheid’ in de sport, maar het lijkt me een heel valide constatering om te zeggen: ja, de sport wordt beroofd van een specifieke emotie.
Blijf het raar vinden Eric. Tennis zou dan – met de redelijk recente invoering van de hawkeye – géén spel meer zijn? En schaatsen, wielrennen, atletiek, und so weiter hebben ook al hun glans verloren sinds de streep bewaakt wordt door een camera?
Je brengt het allemaal heel stellig, dat van die religie en het wegvallen van relativeringen enzo, maar het is niets meer dan een onvervalste ad consequentiam: als we video toestaan, God beware. Maar wellicht kun je een sport noemen die door moderne arbitragetechnieken wél om zeep is geholpen.
@ Fetmann:
Natuurlijk is tennis een spel, een spel ook waar niets mis mee is. Maar het is wel een ander spel. Er zal niet snel een onterechte Grand Slam overwinning zijn doordat de uiteindelijke winnaar in de kwartfinale een andere topfavoriet voor de eindzege versloeg met zoiets als een “Hand van God” o.i.d. (voor de niet-voetballiefhebbers: Maradonna scoorde met z’n hand in 1986 tegen Engeland en de scheidsrechter zag het niet).
Voor zover mijn betoogje stellig overkomt: absoluut niet de bedoeling. Ik probeerde alleen aan te tonen dat de aard van de sport zou veranderen door middel van technologische hulpmiddelen. En ik probeerde aan te tonen dat er daarmee een specifieke emotie ‘verloren’ gaat. Nogmaals, er valt prima te debatteren over de wenselijkheid van het een over het andere. Ik heb zeker niet geprobeerd om een ‘onvervalste ad consequentiam’ met God verhoede te brengen, of willen stellen dat de sport om zeep geholpen zou worden.
Wat mij alleen persoonlijk interesseert: welke belanghebbenden / actoren zijn de grootste voorstanders van technologische hulpmiddelen? Loop er een paar af. Bestuurders. Zij willen bedrijfsrisico’s minimaliseren, en de kans dat een kleine club d.m.v. arbitraal falen van een grote club zou winnen, is natuurlijk een bedrijfsrisico. Scheidsrechters: op hen rust de druk om wedstrijden in goede banen te leiden. Wederom: als er een technologie beschikbaar komt, zullen er altijd early adaptors en sceptici zijn. En dan, oja, supporters. Het leuke vind ik alleen dat er blijkbaar ook veel supporters zijn die het prima vinden dat er af en toe iets te kankeren valt op de scheids. Voor hen is voetbal blijkbaar een andere sportbeleving. Ze hebben er vrede mee dat toevalligheden niet uit voetbal zijn uitgeband, en dat de beste ploeg aan het einde van de wedstrijd niet altijd wint.
Toch is het een gelopen race hoor. Die middelen zijn er, dus ze komen er ook gewoon. Persoonlijk vind ik het niet nodig, en ik vind het ook een verlies aan romantiek. Het is een mooi idee dat niet alles in het leven dat je kunt beheersen, ook daadwerkelijk beheerst hoeft te worden. That’s it.
wel vreemd dat een scheids drie fouten op rij mag maken zonder dat een vierde oficial oid kan in grijpen
met de huidige techniek moet er toch meer mogelijk zijn
een huepzwaai (robbe) niet gezien een swabbe rood heitinga wel ????? een buitenspel doelpunt niet ???
zou dan die video controle achter af wel werken .
gr k