Deze week geen column over de schijnvertoning die Bono heet. Geen column over de in mijn ogen volslagen achterlijke HipHop-jeugd, geen column over de totaalflop die 3JS heet. Ook knalfestijnen als de TMF Awards, bandwedstrijden en #ESF blijven bespaard. Neen, in week 19 geen geschreven spot, satire of ironie. Zelfs de plompzakmuzikanten van Moke mogen het deze week, weliswaar tot mijn spijt, ontzien. “Maar krijgt dan helemaal niemand deze week een zwaard in de rug, Broer van Roos?”, denkt u. Jawel, alleen verwonden desbetreffende artiesten zich deze week zelf, zonder mijn toedoen (bijna dan). Want, en bovenstaande titel verraadt het al, deze week bespreek ik de (in mijn ogen) vijf slechtste covers aller tijden. Dus dames en heren, roept uw collega’s, klas- en huisgenoten er maar bij, want dit worden een stel godvergeten mooie minuten…
#5
En zo als een heuse Top 5 betaamt, begint ook deze met nummertje vijf. Op deze positie vinden we toch wel een zeer mooi, doch ongetalenteerd stel mensen die pogen het chanson ‘Chop Suey’ van System of a Down te vertolken. De echte lol begint op 0:45, en let u vooral op de drummer, het accent van de werkelijk magistrale zanger en de, op eigen initiatief toegevoegde, spannende synths! Een mooie opener voor deze Top 5, als u het mij vraagt. KIJKT!
Syndrome of a Down – Chop Suey
#4
Op nummer vier vinden we een band waarvan de zanger twee dingen kan doen: 1) Nooit meer op een podium gaan staan, of 2) Nooit meer op een podium gaan staan. Dames en heren, voor u, hier, de mongoloïde Oh Oh Cherso-versie van de buurjongen van Anthony Kiedis, op speed, plus band, met zijn versie van megahit ‘By The Way’.
Red Hot Chili Paupers – By The Way
#3
Nummerrrr drie (ie- ie- ie)!!! Men neme, op de gitaar, een halfblote sportman. U voegt toe, een te dik stuk non-talent op zang en basgitaar. Vervolgens kruidt u het geheel met een halfnaakt Chineesje op de drums, even goed schudden en ziet hier: een flinke partij bijna net niks. Overigens, de intro klinkt nog best “aardig”, maar wacht vooral even tot Dikkertje Dap en Lil’ Mao invallen…
Guns ’N Roses – Sweet Child ‘O… wait wut?
#2
Plaatsvervangende schaamte met alle aan automutilatie verbonden gevolgen van dien. Meer valt over de volgende “cover” niet te zeggen. Dit is als een Picasso naschilderen, maar dan met verscheidene tinten stront. Aanschouw en huiver, hier is nummer twee…
Nirvana – Sounds Like R’Tarded Teenagers Playing Smells Like Teen Spirit
#1
En dan hier, voor u, in mijn ogen de crème de la crème op het gebied van downlike musiceren. Niveautje “Twee mongolen en een trommel en een fluit”. Dit is dik drie minuten topvermaak. Drums, bas, gitaar, toetsen, alles kut. En het allermooist is de zanger, die precies nul noten haalt en zijn eigen echo’s wel even verzorgt. Wát een genot…
Europe – The Final Clowndown
EXTRAGRATIS BONUS!!
Ontmoet CathyMay15, internetheldin in opkomst. Bekend van haar magistrale webcam-covers van menig danslied. Instant klassieker hieronderrrr!
Vengaboys – Double Facepalm
Eigen suggesties gaarne hieronder dumpen. Tot volgende week, zelfde plek, zelfde tijd! Groetjes, De Broer van Roos.
17 reacties op “Voor op kantoor: de Top Vijf Slechtste Covers Aller Tijden”
Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.
Volgens mij staat het verkeerde filmpje bij #2.
volgens mij ook ja. i’m on it!
@1. Klopt. Wordt aan gewerkt.
hier is ie dan, de #2, we doen het voor nu gewoon even zo XD http://www.youtube.com/watch?v=EWFyxoTB7NI
tsja, zie hier de reden waarom Esmee Denters vriendelijk bedankt wordt (zeker in geval van het laatste vrouwtje)….als je het zou vragen, wil ik wedden dat ze hoopt ontdekt te worden….man man
Ik had Tycus wel ergens verwacht.
Ja, overwoog ik ook. Maar die maken we gewoon op een andere manier groot. Zo groot dat ik er hier ooit een hele column aan besteed. Beloofd.
Dit zijn gewoon slechte uitvoeringen door amateurs. Bij “cover” denk ik aan echte artiesten die een nummer van een andere echte artiest uitvoeren. Daarbij zijn slechte covers uitvoeringen die helemaal niets toevoegen aan het origineel (en meestal slechter zijn uitgevoerd).
Voorbeelden: De uitvoering van Hard To Handle van Otis Redding door The Black Crowes, of Easy van de Commodores door Faith No More. Deze twee staan zeker in mijn top 5 van slechtste covers. Meer voorbeelden: vrijwel alle covers die de vroege Rolling Stones deden van Motown- en Stax-artiesten.
Een goede cover geeft een eigen draai aan een nummer en maakt er iets nieuws van, zoals bijvoorbeeld de cover van With A Little Help From My Friends door Joe Cocker.
Ja maar hier kon ik goed om lachen… en wat is ie godvergeten goed he, die versie van joe cocker!
*opgelucht voorhoofd afveegt*
In de categorie minder slechte covers:
http://j.mp/lhR5m7 Elbow – Independent Woman
Niets is erger dan mensen die zeiken dat de populaire cover van een nummer zo slecht is. Meestal is de eerste versie die je van een nummer hoort, voor jou daarna de beste versie. Dat geldt niet altijd, maar het zegt iets over de wijze waarop je muziek voor jezelf hoort. Een cover kan niet zijn zoals jij vindt dat een lied moet klinken, maar dat is meestal enkel omdat het niet hetzelfde is als de versie die jij ervan in je hoofd hebt zitten. Easy van Faith no More is bijvoorbeeld een prachtige versie van dat lied, niet voor niets een wereldhit.
Stone called crazy van Metallica vind ik persoonlijk stukken beter dan het origineel van Queen, net als hun versie van So What (anti-nowhere league). Niet omdat de originele muzikanten het minder goed deden, maar gewoon omdat ik die eerst kende en later de originelen maar lauw vond. Queenfans zullen waarschijnlijk de versie van Queen zelf veel mooier vinden, hun goed recht, maar zeik niet over de covers.
Obituary’s Circle of the Tyrants net als de versie van Opeth, is m.i. veel vetter dan die van Celtic Frost zelf, maar er zijn altijd puriteinen die het origineel prefereren. Dat mag, waarschijnlijk vinden zij die versie ook echt mooier. Er is nu eenmaal geen waarheid als het aankomt op smaak en het heeft dus geen enkele zin te muggeziften over de verkrachting die in jouw ogen van een nummer is gemaakt.
En wat dacht je van de brilliante cover van NIN’s hurt door Johnny Cash??
Origineel van NIN ook prachtig.
Terwijl ik er nog even over nadenk is de beste cover aller tijden (imho) baby one more time in de uitvoering van Dweezil Zappa :-)
of Stairway to Heaven van Zappa…
of……………
misschien ook wel een leuk topic. Goeie covers die wat toevoegen:-)
beter dan de purple pant iig:-)
‘Oh lonesome me ‘ , van Don Gibson, maar volledig op z’n kop gezet in de briljante cover van Neil Young (als het over goeie covers gaat, voor alle duidelijkheid).
wat een vies mongolenkind dat op de foto staat! walgelijk rotkind!!!
De beste cover ooit is Devo’s versie van I can get no (satisfaction) van The Stones
http://www.youtube.com/watch?v=e75BUYdZq-g