Mark Oliver Everett, beter bekend als E, is het muzikale brein achter de band Eels. Een band wier muziek bekend staat om de zwartgalligheid, ironie en het algehele gevoel van depressie. De meeste teksten uit de koker van Everett gaan over gelukzalige onderwerpen als eenzaamheid, onbeantwoorde liefde en psychische problemen: zware kost, maar desalniettemin dusdanig verpakt dat de liedjes stuk voor stuk tot de verbeelding spreken en voor vele mensen een herkenbaar iets vormen.
E
E werd geboren in 1963 in het Amerikaanse Virginia. Zijn familie is door de jaren heen een gigantische inspiratie geweest voor zijn muziek. Zijn vader was geen onbekende, namelijk Hugh Everett III, de man die met de theorie over parallelle werelden kwam. Over de relatie met zijn vader is E altijd kort geweest: het was een briljant man, maar hij kon niet met hem relativeren. In 1987 verruilde Everett zijn thuisbasis Virginia voor het zonnige Californië, om zich daar volledig te richten op zijn muzikale carrière. Hij tekende een platencontract en bracht achter elkaar twee albums uit, A Man Called E en Broken Toy Shop. Beide albums waren de grondlegger voor het pseudoniem E, wat buiten veel verwarring ook zorgde dat de muziekpers hem snel oppikte.
Familie
Het verhaal van Everett’s familie is er een met meer tragiek dan een gemiddeld Shakespeare-stuk. Zijn vader overleed al in 1982 en om hem postuum te eren maakte hij in 2007 de documentaire Parallel Worlds, Parallel Lives, een titel die de relatie met zijn vader perfect weergeeft. Zijn moeder, Nancy, overleed in 1998 aan de gevolgen van longkanker. Maar het meest tragische geval in de familie is het overlijden van zijn zus Liz, een schrijfster die al jaren leed aan schizofrenie. Met zijn zus had E een bijzondere band. Dit is vooral terug te zien in het nummer ‘Things The Grandchildren Should Know’, tevens de titel van zijn autobiografie, een titel die hij geleend heeft van zijn zus. De tekst van het nummer is veelal gebaseerd op de verhoudingen binnen de familie en wat E er van vindt.
I’m turning out just like my father
Though i swore i never would
Now i can say that i have a love for him
I never really understood
What it must have been like for him
Living inside his head
I feel like he’s here with me now
Even though he’s dead
Electro-Shock Blues
In 1998 bracht Everett het album Electro-Shock Blues uit, het antwoord op het Eels debuut Beautiful Freak uit 1996. Zijn toenmalige gemoedstoestand is goed terug te horen in de nummers op het album. Zwarte humor, wanhoop, angst en boosheid voeren de boventoon op de langspeler die door de pers zeer goed werd ontvangen. Twee jaar later was daar de opvolger, Daisies of the Galaxy, qua toon een stuk zachter en toegankelijker wat deed vermoeden dat E al dat hem was overkomen een plaats had kunnen geven.
Levi Boitelle mag, net als iedereen, gewoon E zeggen tegen Everett. Dit is deel een over Eels, volgende week volgt deel twee.
14 reacties op “Eels (1): I am the man”
Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.
‘That Look You Give That Guy’ blijft mijn favoriet van Eels. Deels omdat het zeer herkenbaar is voor ondergetekende en deels uiteraard omdat het een fantisch nummer is. Ik kijk uit naar deel twee.
Eels afgelopen donderdag op Werchter nadat hij een applaus van meer dan een minuut in ontvangst mocht nemen na ‘That Look’: “Wow, I feel like a Beatle.”
Nice! Zijn daar beelden van?
Aandacht voor Eels is altijd goed!
Maar je gaat wel heel kort door de bocht in deze. In het verhaal mist – en dat is toch wel essentieel – de doorbraak met het debuut Beautiful Freak en de daarop volgende tournee (1996/1997), gaat mank bij de documentaire (die stamt uit 2007 ipv 1998) en ook staat e.e.a. in de verkeerde volgorde. E’s moeder Nancy overleed namelijk ná de release van Electro-Shock Blues.
Destijds werd de tournee er deels voor afgezegd. Het meeste werk uit de Electro-Shock Blues periode stamt al uit de Beautiful Freak tijd overigens, zo bewijst het cd-boekje in de Useless Trinkets compilatie. Hierin zijn faxen te zien die E vanuit Europa in augustus 1997 richting zijn platenmaatschappij in Amerika stuurt m.b.t. het artwork van het album dat een jaar later pas zou verschijnen.
Wellicht voor deel 2 even iets beter je huiswerk doen?
@Vincent: Docu is inderdaad uit 2007, excuus. In het eerste deel wilde ik voornamelijk even de achtergrond schetsen. Muzikale feiten wil ik vooral in het tweede deel behandelen. Voor het derde deel heb ik een paar quotes van meneer E himself.
@Vincent: Ik weet heus wel dat ESB in de periode 1997-1998 is geschreven, en ik weet ook heus wel dat E zelf de cover heeft getekend, dat er tekeningen van zijn pa in het boekje staan, dingen van zijn oma en teksten van zijn zus. Ik was er alleen van overtuigd dat zijn moeder voor de release van ESB al was overleden. Is aangepast.
@ 3 Niels: http://youtu.be/Ybl2HoepB3A
Er is maar één ding erger dan snobs en dat zijn muzieksnobs. Ja jij Vincent.
Thnx!
@ Niels: graag gedaan. Ik krijg er zelf kippenvel van.
@Vincent: of is het kippevel? Ik weet het niet.
Kippevel, kippenvel…. Geen idee, ik ben geen taalsnob ;-)
Maar ik krijg het wel van E’s muziek.
Fijn artikel, Eels is mooi. :)
Eels + veel.
Als Bart het zegt dan klopt het. Als er iemand is die veel van de emo-cultuur af weet dan is het Bart wel.