Aanstaande dinsdag zullen Palestijnse afgevaardigden naar alle waarschijnlijkheid een verzoek aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties voorleggen om als volledige lidstaat van de VN erkend te worden. Al sinds 1988 wordt Palestina als natie, als volk, door de VN erkend en erkent de internationale gemeenschap dat de gebieden die in 1967 door Israël zijn veroverd niet aan haar maar aan de Palestijnen – wat betreft de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever – danwel de Syriërs – wat betreft de Golan hoogvlakte – toekomen. Toch zou een verzoek voor volledige erkenning onverstandig zijn, niet omdat Amerika zich weer van haar slechtste kant laat zien in dit conflict maar omdat het de problemen voor de Palestijnen alleen zal vergroten.
Mahmoud Abbas
De motivatie voor het verzoek om volledige erkenning werd afgelopen mei helder verwoord door de Palestijnse president Mahmoud Abbas in een artikel van de New York Times:
“Palestine’s admission to the United Nations would pave the way for the internationalization of the conflict as a legal matter, not only a political one.”
De VN en diverse internationale overeenkomsten kennen vele juridische bepalingen over de rechtmatigheid, of het gebrek daar aan, van het bezetten van land dat aan een andere staat toebehoort. Erkenning als een volledige Palestijnse ‘natiestaat’, wat door 122 landen al gebeurt, zou betekenen dat de Palestijnen zich op die juridische bepalingen zouden kunnen beroepen, wat de druk op Israël om mee te werken aan een two-state solution zou vergroten. Het is die druk op haar trouwe bondgenoot die Amerika probeert te voorkomen door de VN op alle mogelijke manieren te bewegen van erkenning af te zien.
Draagvlak
Het probleem van volledige erkenning is echter tweeledig en hangt volledig samen met de gekozen route richting die two-state solution. Om te beginnen is die ingeslagen weg er niet één die zomaar op steun van de Palestijnse bevolking kan rekenen. Het is belangrijk om er bewust van te zijn dat Abbas zijn legitimiteit als vertegenwoordiger van het Palestijnse volk niet zozeer aan dat volk, als wel aan zijn erkenning door Israël en het westen te danken heeft. In 2006 verloor Abbas’ Fatah-partij de verkiezingen van Hamas maar aangezien de westerse wereld en Israël niet met die partij, die al dan niet terecht als terroristische organisatie gekwalificeerd wordt, willen samenwerken, handelt Abbas niet met een electoraal mandaat van zijn bevolking maar dankzij de steun van andere landen. Fatah’s bereidheid om zich aan een two-state solution te committeren is mede wat Hamas een voordeel gaf in de verkiezingen.
Als de two-state solution niet op steun van het Palestijnse volk kan rekenen, heeft de gekozen weg ook geen kans van slagen. Een vreedzame oplossing voor het conflict moet op voldoende draagvlak kunnen rekenen, op voldoende bereidheid van de bevolking aan beide kanten om ook aan de oplossing mee te werken. Als Abbas zonder steun van zijn bevolking stappen zet op weg naar die two-state solution zullen aanslagen door Palestijnen aan de orde van de dag blijven. Intern blijft de strijd tussen Fatah en Hamas bestaan en ten opzichte van Israël zal een groot deel van de Palestijnse bevolking het gevoel blijven houden onderdrukt te worden. Een oplossing die door je strot wordt geduwd is nooit een oplossing.
Institutionalisering
Het tweede probleem hangt nauw samen met het eerste. De Palestijnen hebben goede redenen om een two-state solution te verwerpen en volledige erkenning zou de onderdrukking en etnische zuivering van Palestijnen door Israël legitimeren en institutionaliseren. Als de Palestijnen definitief een eigen staat krijgen zou dat betekenen dat Israël met recht kan zeggen dat er geen plaats meer is voor Palestijnen in Israël, ze hebben immers een eigen land waar ze kunnen wonen. Dat betekent dat de – nog steeds doorgaande – verjaging van Palestijnen uit hun huizen en nederzettingen, etnische zuivering met andere woorden aangezien Israël effectief wordt ‘gezuiverd’ van Palestijnen, doorgezet kan worden en dat reeds verjaagde Palestijnse vluchtelingen in bijvoorbeeld de Gazastrook of Libanon nooit naar hun oude huizen kunnen terugkeren, dat ze geen right to return hebben.
Toen in 1897 tijdens het Eerste Zionistisch Congres in Basel voor het eerst publiekelijk werd gesproken over het stichten van een Joodse staat, gingen er stemmen op om die staat in een nauwelijks bevolkt maar vruchtbaar deel van Argentinië te stichten. Voor de meeste Joden gold echter dat ze niet zomaar een staat wilden, maar hun eigen staat op een plek die ze als hun eigen thuis beschouwden. Voor veel Palestijnen geldt hetzelfde, ze willen niet zozeer een staat maar een thuis. Ze willen terug naar hun eigen huis zoals de Joden dat in 1947 ook wilden. Een two-state solution en volledige erkenning van een Palestijnse staat zou die deur definitief dichtgooien. Dat is evenzeer onverstandig met het oog op het vinden van een oplossing van het conflict, als onrechtvaardig.
Schijn van vooruitgang
De westerse wereld – in het bijzonder het “kwartet” van belangrijke partners bestaande uit de Verenigde Staten, de Europese Unie, Rusland en de Verenigde Naties – heeft zich massaal achter de two-state solution geschaard als de duurzame oplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict. De motivatie daar achter lijkt echter weinig met haalbaarheid of rechtvaardigheid te maken te hebben, maar vooral met het feit dat het een pad is waarbij het in ieder geval lijkt alsof er vooruitgang wordt geboekt. Erkenning van de Palestijnse staat door de VN zou echter geen vooruitgang betekenen en het conflict verder vast laten lopen. Het is daarom te hopen dat de Palestijnen, in hun eigen belang, nu geen eigen staat krijgen.
Adriaan Andringa heeft over meer dan alleen Amerika een mening.
25 reacties op “Erkenning door VN is terugslag voor Palestijnen”
Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.
Het Palestijns-Israelische conflict zal nooit opgelost worden als de Palestijnen Israel niet als een Joodse staat erkennen De hypocrisie van Palestijnse leiderschap is stuitend, zij eisen een exclusief Arabische Palestijnse staat zonder Joodse kolonisten, terwijl zij tegelijkertijd vasthouden aan het recht op terugkeer van Palestijnse vluchtelingen met hun miljoenen nakomelingen.
Een terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen zal het Joodse karakter van Israel vernietigen en alleen maar oorlog tot gevolg hebben. Het is tijd dat de Arabische landen worden aangesproken op hun behandeling van de Palestijnen. In landen als Syrie en Libanon wonen Palestijnen al generaties lang in vluchtelingenkampen en wordt hun de nationaliteit van het land waar zij wonen ontzegd. Hier moet wat aan worden gedaan, in plaats van vast te houden aan de onrealistische wens om terug te keren naar het Land Israel.
@Paul: Een groot deel van de Palestijnen, inclusief de PLO, Fatah, de PNA en de PNC erkennen het bestaan en bestaansrecht van Israël wel en accepteren ook gewoon dat Joden het recht hebben om te leven in Israël, zo lang zij dat zelf ook maar mogen. Dat is waar de discussie rond het recht op terugkeer om draait en dat lijkt me niet meer dan rechtvaardig. Al die Palestijnse vluchtelingen woonden in 1947 gewoon in een gebied dat nu Israël heet en werden uit hun huizen en dorpen gejaagd omdat Israël een “Joods karakter” moest krijgen (de definitie van etnische zuivering). Ik zie echt niet in waarom Israël het recht zou hebben om aan dat Joodse karakter vast te houden. Het is niet anders dan alle Christenen/Joden/Moslims/Atheïsten uit Nederland jagen omdat een bepaald karakter nagestreefd zou worden. Heeft elk volk recht op een raszuivere staat? Dat is immers wat je bepleit.
Overigens heb je gelijk dat Arabische landen verantwoordelijk gehouden moeten worden voor hun behandeling van Palestijnse (en andere) vluchtelingen.
ben zelf niet gelovig, dus ik kan dat hele israel verhaal eigenlijk alleen maar zien als een “holleeder” streek
met het boek in de hand trokken ze naar het beloofde land, daar aangekomen riepen ze tegen de palestijen; “en nu opzouten dit land is van ons, kijk ma staat in het boek”
met dat “geintje” zouden ze nu toch niet meer mee wegkomen???
joden zijn natuurlijk zwaar geknecht door de duitsers en dat is “besmettelijk” dus nu knechten ze op hun beurt bikkelhard de palestijnen
joden moeten dus is een keer de spiegel voorgehouden worden, turkije geeft het voorbeeld goeie stellingname, wie volgt ???
Het is een idiote zet. De EU is lid van het zogenaamde kwartet, dat zich garant stelt voor de gesloten eerdere vredesakkoorden.
Daarin hebben de Palestijnen zich verplicht om geen eenzijdige stappen te ondernemen en om met Israel een definitief vredesverdrag te sluiten. Die verplichting ontduiken ze, sterker nog, ze weigeren al 2,5 jaar met allerlei drogredenen om zelfs maar naar de onderhandelingstafel te komen.
Dus een zichzelf serieus nemend land – met respect voor het internationale recht – kan hier niet in mee gaan.
Abbas en toponderhandelaar Shaath hebben recent wel hun ware motief genoemd: ze willen geen tweestatenoplossing want ze kunnen de Joodse staat niet accepteren.
Dus het zou ook nog eens de Palestijnen sterken in hun waanidee dat ze niet naar vrede hoeven te streven.
Gelukkig vinden de Nederlandse regering en Tweede Kamer dat ook. Nu de andere landen nog.
Getalsmatig klopt er al iets niet met het aantal Palestijnse vluchtelingen niet. 800.000 in 1947/1948 uitgegroeid tot maximaal 1.500.000 in 1967. Nu zouden er 5 tot 8 miljoen zijn? Dan moeten ze wel heel grote gezinnen hebben gehad. Het grootste gedeelte is van na 1947 en heeft derhalve Israël nooit gezien laat staan er gewoond. Overigens zijn ze deels verjaagd en deels op verzoek van de Arabische Liga gevlucht. Wie heeft er dan recht op “terugkeer”?
Het is allemaal politiek over de ruggen van de vluchtelingen.Ik las laatst dat als een Jordaniër trouwt met een Palestijn (m/v) men de keus houdt op status van stateloos Palestijns vluchteling of Jordaniër voor zowel de Palestijnse partner als de kinderen van het paar, waarbij het merendeel kiest voor de vluchtelingenstatus.
@hbo-hunta: Dat is wellicht iets te simplistisch. Al ruim voor de Tweede Wereldoorlog is vanuit de westerse wereld, vooral Frankrijk en Engeland, aangegeven dat de Joden recht hadden op hun eigen staat in die regio (zoals in de Balfour Declaration van 1917). Het is dus ook niet zo dat Joden naar het beloofde land trokken en zeiden “en nu opzouten dit land is van ons, kijk ma staat in het boek”. Voor zover je in die tijd over internationaal recht kon spreken was het een jurirdisch correct besluit. Zelfs de VN heeft zich destijds expliciet voor de stichting van Israël uitgesproken. Dat legitimeert echter nooit de etnosche zuivering die erop volgde, die nog steeds gaande is en die geïnstitutionaliseerd zou worden door erkenning van een Palestijnse apartheidsstaat.
@Likoed Nederland, volgens mij weigert Israël (en “het kwartet”) te onderhandelen aangezien Hamas een terroristische organisatie zou zijn. Bovendien weigert ook Israël zich aan elke gemaakte afspraak, zoals de ontmanteling van Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, te houden. Helaas laten beide partijen weinig bereidheid zien om nader tot elkaar te komen.
@Boekie Het feit dat het grootste deel van de vluchtelingen zelf nooit in Israel heeft gewoond lijkt me nauwelijks een reden om te zeggen dat het niet hun thuis was. Voor de Joden was het zo’n 2000 jaar geleden dat ze er hadden gewoond en nog steeds was het hun “thuis”. Dat mensen er vrijwillig voor kiezen om stateloos vluchteling te zijn in plaats van Jordaniër is opmerkelijk maar niet onbegrijpelijk. Als er ooit een deal komt over het recht op terugkeer zal dat alleen stateloze Palestijnse vluchtelingen betreffen (Israël gaat echt geen Jordaniërs binnen laten). Als je dus de hoop hebt ooit naar huis terug te kunnen keren, dan moet je wel. En wat betreft de cijfers, zou het niet weten…
@Andringa
U bent niet goed op de hoogte:
1. Er is nooit afgesproken dat er nederzettingen ontmanteld zouden worden. Het betreffende Clinton compromis uit 2000 is door Arafat afgewezen.
2. Met Hamas wordt inderdaad niet onderhandeld. Maar de uitgestoken hand naar Abbas wordt al 2,5 jaar geweigerd, met wil Israel niet erkennen:
http://www.likud.nl/persnl149.html
@Likoed Nederland,
1. Het lijkt me toch moeilijk hard te maken dat Israël staat te springen om de nederzettingen te ontmantelen terwijl Palestijnen dat tegen houden. Arafat heeft inderdaad het Clinton compromis uit 2000 verworpen omdat het nauwelijks ontmanteling van nederzettingen betekende, voornamelijk een tijdelijke bouwstop.
2. Heb het filmpje net gekeken en het lijkt me dat hij de spijker op zijn kop slaat (en bevestigt wat ik hierboven schrijf): Een two-state solution betekent dat Israël veilig door kan gaan met de etnische zuivering van Palestijnen. Hij wil dat Israël zich uit zijn land terug trekt, lijkt me logisch aangezien de bezetting van zijn land (Gazastrook en Westelijke Jordaanoever) ook onrechtmatig is en verder weigert hij mee te werken aan een two-state solution als dat zou betekenen dat 1,5 Palestijnen met de Israëlische nationaliteit de deur wordt gewezen omdat ze toch “een eigen staat” hebben. Dat is precies wat ik hierboven bespreek. Het is Israël dat als enige een belang heeft bij een two-state solution omdat ze dan haar etnische zuivering definitief kan afronden.
@Likoed Nederland. Zelfs de door Israël in het verleden tijdens ‘vredesonderhandelingen’ met een bijna uitgerangeerde bejaarde semi-dictator opgedrongen ‘afspraken’ zijn niet of slechts zeer halfslachtig nagekomen. Om over ‘respect voor het internationale recht’ nog maar te zwijgen. Fijn onderhandelen is dat: praten terwijl je onteigent, land en grondstoffen inpikt, bulldozert, oppakt zonder proces, martelt, liquideert en politiek vervolgt. Israël mag zich graag presenteren als westerse democratie, maar die democratie strekt zich bepaald niet uit tot Palestijnen onder bezetting, al hebben ‘Arabieren’ binnen de grenzen van Israël misschien nog wel betere kansen dan onder de Arabische dictaturen. Tweederangs burger weliswaar, maar met reëele kansen emancipatie af te dwingen via de wet en via politieke participatie.
@Bookie. De Palestijnen hebben inderdaad behoorlijk grote gezinnen, dat klopt. Afgezien van alle traditionele factoren (oudedagsvoorziening, religieus/cultureel als goed gezien enz.) zit daar zelfs wel een politiek ideaal achter: een verdreven volk houd zichzelf immers wat bewuster bezig met zichzelf in stand houden dan mensen die niet met de erfenis van etnische zuivering leven. Dat maakt hen echter niet minder tot (nazaten van) vluchtelingen, wiens bestaan nu eenmaal niet kan worden genegeerd. De Arabische ‘gastheren’ kunnen niet van enige oprecht medemenselijke bewogenheid in hun beleid worden verdacht – dat is altijd uitgesproken cynisch geweest, enerzijds de vluchtelingstatus in stand houden en Palestijnen als pion gebruiken, anderzijds proberen zo min mogelijk last te hebben van de ongewenste vreemdelingen. Een equivalent van een ‘Recht op de terugkeer’ zoals dat voor joden wereldwijd geregeld is, zal Israël uiteraard nooit aanvaarden – hoe immoreel we dit standpunt ook mogen vinden – dat is echter ook niet nodig. Erkennen van verantwoordelijkheid, regelen van compensatie (laat de VS maar weer betalen, nu dat land nog niet volkomen failliet is; ‘t is een schijntje vergeleken bij de militaire uitgaven ten bate van Israël) en bovenal: via een gedeeltelijke of omvattende regeling van het conflict komen tot opheffing van de vluchtelingenstatus en daarmee volwaardig burgerschap: – voor een minderheid (bv. 1e generatie, voorzover nog in leven) in Israel, een meerderheid in een Palestijnse staat/thuisland (voor Israel een aantrekkelijke optie, voor Palestijnen volkomen *** maar nationalisme maakt veel reële nadelen goed zullen we maar zeggen) en het grootste deel in de landen waar ze al wonen.
6. andringa
een verhaal heeft meerdere kanten, waarom vind jij het “normaal” dat het westen beslist in zulke ingrijpende binnenlandse aangelegenheden van een ander land???
vind dat je daar erg makkelijk over heen stapt “normaalste zaak van de wereld ??? ”
die 1 zijdige westerse politieke insteek is ons aardig aan het opbreken en creert vooral een hoop problemen, en verantwoording nemen ho maar
@9
Een aardige demonstratie geeft u daar waarom er al 80 jaar geen oplossing komt. De Palestijnen blijven zich – niet ongebruikelijk bij Arabieren – wentelen in de slachtofferrol en wijzen elk compromis af.
Alle 12 voorstellen tot vrede, tot op heden:
http://www.likud.nl/historie.html
@10
Inderdaad, in rechtstreekse tegenspraak met de Palestijnse propagandaleugens willen Palestijnen zelfs liever in Israel wonen dan in hun eigen staat:
http://www.likud.nl/persnl137.html
@hbo-hunta (12):
Ben ik met je eens, de rol die we als het westen daarin hebben gespeeld is bepaald niet goed. Ik relativeerde alleen de uitspraak dat het de Joden waren die zelfstandig wel even de Palestijnen hun land uit jaagden in 1947. Wij als westen hebben daar een bijzonder discutabele rol in gespeeld.
@Likoed Nederland (13):
Ik snap (zeker met zo’n naam) dat je volledig vreemd bent van propaganda en dat je een zo eerlijk mogelijk beeld probeert te schetsen, maar laten we realistisch blijven. Aan beide kanten wordt de slachtofferrol graag aangenomen (ook jij hebt vast de werken van Norman Finkelstein wel gelezen), maar dat aangezien Israël wel een eigen land en bescherming van mensenrechten geniet terwijl Palestijnen in bezet gebied onderdrukt worden, zijn in ieder geval meer slachtoffer zijn dan de Israëliërs. Dan wat betreft waar Palestijnen willen wonen, er zijn inderdaad Palestijnen die het liefst hun eigen staat willen en er zijn Palestijnen die (begrijpelijkerwijs) terug naar hun huis willen wat in Israël ligt maar ze van Israël niet meer mogen wonen.
This is a truely enlightening article. It’s indeed refreshing to see that some ppl are willing to speak up and present a different point of view, which is also very realistic, practical and simply true!! Looking forward for reading your next article..
Good luck and keep up the good work.
@Andringa
Zoals hierboven al geschreven hebben de Arabieren in Israel meer rechten dan Arabieren in Arabische landen.
En het is wel een gotspe om 80 jaar aggressie te plegen – voortgekomen uit een mix van nazisme en moslim-fundamentalisme, zie: http://www.likud.nl/nazi.html – en omdat je steeds verliest jezelf als slachtoffer te presenteren.
En ziedaar waarom ik het liefst een hek rond dat gebied zet—zeg maar een kilometer hoog, van gewapend spanbeton—en vervolgens God en Allah en het Spaghettimonster de zaak wil laten uitzoeken. Gaan er door zulke isolatie veel onschuldigen dood? Absoluut, velen. Is het voorstel ethisch dan wel humaan? Nee, absoluut niet. Heeft het een signaalfunctie? Ja: doe normaal. Conflict is betreurenswaardig, soms duurt het wat lang: dit overstijgt vér de grenzen van waanzin.
Ik zie werkelijk niet in waarom een conflictje over een lapje verdorde grond waar de honden nog geen brood van lusten al zo ontzettend lang op de internationale agenda moet staan. Het is een kankergezwel dat maar niet weg wil, sterker nog, het wordt als een perverse Chicken Little in leven gehouden. Af en toe snijdt een politicus een lapje van die walgelijke homp af en verkoopt dat vol trots als zijnde Dé Oplossing voor het conflict. Maar de nutriëntentoevoerpompen draaien kort daarna weer op volle kracht. In verhouding tot de ellende die elders op deze planeet te vinden is, is dit rotconflict zo ontstellend oververtegenwoordigd; als het niet met naam en toenaam in het nieuws is, ligt een hoop officiële haat van het ene land jegens het andere er wel aan ten grondslag. Juist of niet juist: zeker met gevaarlijke reactionaire gekken aan het roer (met nucleaire ambities als slagroom als toefje op de taart) is dat reden tot grote zorg.
Als mensen daadwerkelijk vrede wilden, was die er allang geweest. Ze willen overduidelijk niet. Of kunnen niet. Of mogen niet. Ze zijn misschien vergeten wat dat is, ‘vrede’, is eruitgeëvolueerd. (Op zulke tijdschalen is dat geen loos idee.) Dat is allemaal buitengewoon jammer. Maar het is niet mijn probleem. Ik wil niet dat het mijn probleem is; ik wil ook niet dat het mijn probleem wordt gemáákt. Ik erf volkomen ongevraagd de nasleep van honderden zo niet duizenden jaren stupiditeit, haat, en onbegrip; maar moet daar dan via mijn democratisch afgegeven stem wél een mening over hebben. Sociale redenen, economische redenen, geografische redenen, religieuze spanningen: het zit er allemaal wel in. Daarom: keep it simple and stupid, hek eromheen en isoleren die zooi. Ze mogen eruit als ze er voor zichzelf uit zijn. Het heeft écht lang genoeg geduurd, en onze energie kan beter worden besteed. The only winning move is not to play.
@Noura, thanks!
@Likoed Nederland, je hebt wel gelijk hoor dat de rechten van Palestijnse vluchtelingen in Libanon of bijvoorbeeld van de Syrische bevolking met voeten getreden worden, maar dat geeft Israël nog niet het recht het ook te doen. De moraliteit van jouw handelen wordt niet bepaald binnen een kader van handelingen van een ander, maar alleen op basis van jouw handelen. En dan wat betreft de rechten van Palestijnen, binnen Israël zijn die redelijk, binnen de door Israël bezette gebieden (maar wel onder Israëlisch bewind dus Israëlische verantwoordelijkheid) zijn die abominabel!
Daranaast is het merendeel van de Palestijnen natuurlijk geen fundamentalist of terrorist en zijn zij wel het slachtoffer van Israelisch beleid.
@Maarten, ik snap het sentiment. Je hebt natuurlijk ook volledig gelijk als er veel meer, soms misschien veel ergere, conflicten en situaties in de wereld bestaan. Dat doet echter niets af aan de ernst van dit conflict en aan de noodzaak om een oplossing te vinden.
Wat betreft het idee dat er geen behoefte aan vrede is, dat mensen gewoon niet aan een oplossing willen werken, dat ben ik niet met je eens. Grote groepen aan beide kanten van het conflict werken wel actief aan een oplossing, zoeken wel naar vrede. Niet alle Palestijnen zijn terroristen en niet alle Israeliers zijn orthodoxe kolonisten. Het punt is alleen dat juist zij oververtegenwoordigd zijn in de politieke macht, mede vanwege de rol die het westen in dat conflict speelt. Vanuit een historisch schuld gevoel en een effectieve lobby zijn het vooral de westerse machten die zich verzetten tegen compromissen.
Dat neemt niet weg dat die mensen die wel vrede willen daar recht op hebben en dat de insteek van hek er omheen en wachten tot één groep is uitgemoord aan hen weinig eer doet.
@Andringa
Fijn dat u erkend dat de Arabische ‘broeders’ de Palestijnse inwoners slechter behandelen dan Israel. Wat betreft uw opmerkingen:
1. Natuurlijk lijden Palestijnen onder Israelische veiligheidsmaatregelen. Maar die zijn er niet voor niets.
2. 99% van de Palestijnen is niet ‘bezet’, want leeft onder zelfbestuur, met eigen regering, politie, rechtsspraak enz. enz.
@Likoed Nederland,
Iets te gemakkelijke generalisatie dat “de Arabische ‘broeders’ de Palestijnse inwoners slechter behandelen dan Israel”. Het komt zeker voor dat ze in andere landen ook slecht behandeld worden (ik zeg nergens slechter aangezien objectieve kwantificering van onderdrukking en mishandeling onmogelijk is), maar je gaat voorbij aan mijn punt daarin, namelijk dat het Israël geen rechtvaardiging geeft om te mishandelen en onderdukken. “Ja maar, zij doen het ook…” is nauwelijks een rechtvaardiging of geloofwaardige verdediging van beleid, dus iets beter je best doen.
Dan wat betreft veiligheidsmaatregelen en zelfbestuur, klinkt natuurlijk heel leuk maar is in de praktijk niets waard als Israël eigenhandig de economie van de Gaza Strook lam legt, de grenzen volledig sluit en vervolgens Palestijnse dorpen op de Westelijke Jordaanoever afbreekt als het haar uitkomt. Palestijns zelfbestuur bestaat alleen op papier. Ter vergelijking, Nederland had onder Seyss-Inquart tijdens de Duitse bezetting ook op papier “zelfbestuur”. Is weinig waard als je in de praktijk bezet en onderdrukt bent.
@Andringa
De vergelijking met de Tweede Wereldoorlog slaat echt nergens op. 99% van de Palestijnen leeft echt onder zelfbestuur. Daar kunnen ze zelfs in hun kindertelevisie programma’s Jodenhaat propageren en zogenaamde ‘collaborateurs’ (mensen die tegen terreur tegen Israel zijn, een Palestijnse vredesverplichting notabene) executeren.
Ook voor het overige klopt er feitelijk weinig van wat u schrijft (er worden geen dorpen afgebroken enz.).
En als de Palestijnen anders willen, hadden ze vrede kunnen sluiten.
Maar wat zeggen Palestijns president Abbas en toponderhandelaar Shaath recent? Ze kunnen geen Joodse staat accepteren!
Dat is het probleem. Al 80 jaar.
Wat betreft zelfbestuur quote ik graag de oud loco-burgemeester van Jeruzalem Meron Benvenisti:
“It goes without saying that cooperation based on the current power relationship is no more than permanent Israeli domination in disguise, and that Palestinian self-rule is merely a euphemism for Bantustanization.”
Voor het geval dat onbekend is, Bantustan is een gebied waarin zwarte zuid-afrikanen ten tijden van apartheid zogenaamd onder zelfbestuur mochten leven. Zelfbestuur is weinig waard als een bezetter bepaalt in welke mate jij jezelf mag besturen. Dat is precies wat in Zuid-Afrika gebeurde en wat in de Palestijnse gebieden gebeurt.
Dan dat er geen dorpen worden afgebroken. Vorige week donderdag (de 8e) werd (om maar een voorbeeld te noemen) het Palestijnse dorp Al-Araqeeb voor de 29e maal in haar historie door Israël afgebroken.
En wat zeggen Abbas en Shaath, ze kunnen geen Joodse staat accepteren als die Joodse staat niet accepteert dat er Palestijnen wonen, als die Joodse staat de Palestijnen die ze uit huis hebben gejaagd geen right to return hebben. Die nuance is wel relevant hier. De vredesvoorstellen die Israel doet zijn heel bewust onacceptabel voor de Palestijnen. Zo kan Israel de schijn ophouden dat er behoefte is aan vrede…
@Andringa
Wij verwijzen naar onze eerdere reactie. De Palestijnen weten altijd wel een reden te verzinnen om het conflict voort te zetten.
Het komt omdat Fatah weigert een Joodse staat te accepteren:
http://www.youtube.com/watch?v=CdqoMKZaTxU
Hamas is nog duidelijker, dat wil de Joden uitroeien als islamitische plicht:
http://www.likud.nl/artik059.html
Dat is de oorzaak van het conflict, nu al 80 jaar.
Wij verwijzen u daarvoor naar het begin van het conflict. De eerste Palestijnse leider, de nazi oorlogsmisdadiger grootmoeftie van Jeruzalem Al Hoesseini die de Joden al wilde uitroeien:
“Dood de Joden waar je ze maar vinden kan. Dat is prijzenswaardig; voor Allah, de geschiedenis en onze religie.” zei de moefti op nazi-radio Berlijn.
@Likoed Nederland,
je bent erg sterk in het uit zijn verband gebruiken van opmerkingen. Over het filmpje van Fatah-leider Mahmoud Abbas dat je deelt. Hij zegt:
“Present to us something sensible. Don’t present to us ‘The Jewish State’, we will never accept it! We will never accept these saying!”
Als je de opmerking van Abbas volledig uit context presenteer (en ik snap dat zijn opmerking alleen jouw doel dient als je dat doet), begrijp ik dat jij hier uit concludeert dat Fatah weigert Israël als legitime staat te accepteren. Dat doet hij echter niet.
Wat Abbas wel zegt, is dat hij weigert een “Joodse Staat”, een staat waarin geen ruimte is voor niet-Joden, te accepteren. Dan kan je weer over zelfbestuur beginnen, maar een Joodse Staat die weigert de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen die ze heeft verdreven te erkennen, een Joodse Staat die door het bouwen van nederzettingen in de Westelijke Joordaanoever steeds meer land voor zichzelf claimt en afpakt van de Palestijnen, een Joodse Staat die nogsteeds actief beleid maakt om Palestijnen uit hun dorpen en huizen te jagen, dat is de Joodse Staat die Abbas weiger te accepteren. Hij weiger te accpeteren dat het een expliciet Joodse staat mag zijn, een raszuivere staat waar alleen voor Joden plek is of waar Joden meer rechten genieten dan andere burgers, een Joodse apartheidsstaat.
Abbas weigert niet elke Joodse Staat te erkennen, hij weiger het onredelijke voorstel van een raszuivere Joodse Staat te erkennen. Dat is legitiem en wat hij zegt.
@Andringa
U kent de feiten slecht:
1. Er is zeker ruimte voor niet Joden in Israel, er wonen al 20% niet Joden in Israel. Terwijl de Palestijnen de Westbank etnisch willen zuiveren.
2. En terwijl de Palestijnen in hun grondwet al hebben staan dat Palestina islamitisch zal zijn, gebaseerd op de sharia.
3. Er ‘wordt niet steeds meer land ingenomen in de Westbank’. Al een jaar of 8 worden er geen nieuwe nederzettingen meer gebouwd. Het Clinton compromis in 2000 ging uit van 7% gronduitruil op de Westbank. Door de Palestijnen geweigerd, tot op de dag van vandaag.
4. Het waren de Arabieren die de Joden wilden uitroeien in 1948, niet andersom.
Zie: http://www.likud.nl/verhaal1948.html