In het tamelijk zwartgallige wereldbeeld van de grote, Nederlandse schrijver W.F. Hermans draait de wereld rond ‘Moedwil en Misverstand’. Ik kan me daar meer in vinden dan ik soms zou willen, maar dat weerhoudt me niet om af en toe een poging te wagen wat misverstanden (in het digitale jargon: FAQ’s) op te ruimen. Al was het maar omdat ik dan bepaalde discussies op deze site of in de kroeg overbodig maak en we ‘een stapje verder’ kunnen denken. Bij deze!
1. Waarom blijf je steeds opzichtig ten strijde trekken tegen links?
Omdat daar, uiteindelijk, de mensen zitten waar je nog enige hoop op kunt vestigen. Omdat die, ooit, durfden creatief en afwijkend te denken. Hetgeen hun conformisme, baantjesjagerij en intellectuele gemakzucht van nu des te moeilijker verteerbaar maakt. Links is de vijand geworden van het denken, al denkt de linkse medemens zelf dat hij er kampioen in is. Mijn god! Wát een tragiek! Ik probeer, nog steeds, hun oogkleppen af te rukken.
2. Ben je rancuneus ten opzichte van ‘de linkse medemens’?
Als ik nu ‘ja’ zeg, zou je nooit meer een letter van me hoeven te lezen. Dan zou dat allemaal te rubriceren zijn als persoonlijke rancune. Dus alleen al daarom zeg ik geen ‘ja’. Mijn beste gok is dat ik teleurgesteld ben in ‘de linkse medemens’. Dat is in zekere zin mijn eigen fout, want dat heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met een veel te hoog verwachtingspatroon. Ooit dweepte ik, bijvoorbeeld, met een cabaretier als Freek de Jonge. Als je die nu ziet, denk je: wat zag ik ooit in die vent? Mijn schoonmaakster is tien keer meer ruimdenkend dan Freek!
3. Vind je niet dat je ‘links’ zo’n beetje van alles de schuld geeft?
Wanneer je mijn columns naast elkaar legt, kun je makkelijk die indruk krijgen. En misschien is het eerlijke antwoord wel: ‘ja, ik geef ze misschien van te veel de schuld’. Maar dan nóg: in Nederland is links zo’n beetje het enige adres waar je terecht kunt met maatschappijkritiek. In mijn jaren des onderscheid was links volstrekt dominant. En ik houd vol: dat is nóg zo. Zij zijn de overheersende stroming in onze bestuurscultuur en bepalen nog steeds in hoge mate de grenzen van het fatsoen en het debat.
Fortuyn en Wilders zijn eigenlijk de eerste twee politici die je echt ‘rechts’ zou kunnen noemen en zich niet conformeren aan het linkse poldermodel. En moet je eens kijken hóe zenuwachtig ons land daarvan is geworden! Om je te bescheuren, gewoon. Links duldt, kennelijk, geen tegenspraak. Onthútsend! En het aardige is: ik weet exact over welk soort hypocrisie ik praat. Ooit schreef ik zelf voor De Volkskrant en De Groene: hardcore-linkse media.
4. Waar sta je zelf op de schaal van links en rechts?
Zet een pistool op mijn borst en ik zeg: nog steeds links van het midden. Maar dat heeft vooral met romantiek te maken. Zoals gezegd: links stond ooit voor vrij denken, kritiek op geldbejag en de voort hollende maatschappij. Nu is links het tegenovergestelde: men wil bepalen wat je wel en niet mag denken, bezit tweede huizen en rent zelf het hardst. Ik voel me thuis bij dat vroegere, kritisch ingestelde links.
5. Wat doe je hier nog als je zó ontevreden bent met het politieke klimaat in Nederland?
Wat een rare vraag! Om te beginnen heb ik weinig of niets met reizen. En dus ook niet met emigreren. Verder vind ik het geen vanzelfsprekend idee om weg te lopen als iets je niet bevalt. Daarbij: de polemiek geeft me energie.
6. Vind jij de PVV een verrijking voor het politieke landschap?
Verrijking klinkt mij te heilig voor een partij als de PVV. Maar ik moet er, eerlijk gezegd, niet aan denken als ze morgen zouden verdwijnen. Ze hebben het begrip ‘democratie’ echt een nieuwe dimensie gegeven. Voor velen: een onwenselijke dimensie. Maar ik vind het ontzettend gezond dat een partij als de PvdA zichzelf tot de bodem moet heruitvinden om de PVV-achterban terug te winnen.
De sociaaldemocraten lopen nu rond in hun zelf gecreëerde nachtmerrie: een land vol welvarende, geëmancipeerde burgers die hun agenda niet meer door anderen laten bepalen. De PVV confronteert ze knalhard met die werkelijkheid. Dat is het correctiemechanisme waaraan je de echte democratie herkent.
Ondertussen wacht ik op de dag dat de PvdA de eerlijkheid kan opbrengen om te zeggen: “Sorry, het was nooit onze bedoeling dat jullie, het stemvee, een eigen willetje zouden ontwikkelen: wij weten wat goed voor jullie is.” Tot die dag zeg ik: ga je gang, PVV! Al stem ik er niet op. En was Wouter Bos een eind op weg in de linkse zelfreflectie, met de nadruk op: wás. Met Job Cohen is de PvdA terug bij het hardcore regentendom, terug bij af dus.
7. Waarom stem je geen PVV?
Ik weet niet exact waarom, maar in het stemhokje is voor mij doorslaggevend: zou ik gezellig een biertje kunnen drinken met de politicus waar ik op stem? En heb ik de indruk dat hij bij zo’n gelegenheid écht zou luisteren en open zou staan voor mijn verhaal? Op beide punten scoort Wilders extreem laag.
8: Wie is je favoriete politicus?
Zonder twijfel Barack Obama. Om de redenen die ik zojuist heb genoemd. Misschien vallen zijn resultaten tot dusver enorm tegen, maar ik vertróuw die man. Ik zie me zo met hem aan een wijntje nippen waarbij hij, volkomen oprecht en geïnteresseerd, luistert naar wat ik te vertellen heb.Zelfs zijn twijfel en onvermogen vergeef ik hem zonder slag of stoot. Op een vreemde manier vind ik hem daarin zelfs geloofwaardig.
Dat hij wordt verpulverd door deelbelangen en ordinaire ruzies en zich beperkt tot het vermijden van al te grove misrekeningen, pleit niet voor zijn leiderschap maar wel voor zijn intelligentie. En dat laatste vind ik verreweg het belangrijkste.
9. Velen zeggen: Nederland was met zijn tolerantie en hoogconjunctuur toch lange tijd gidsland van de wereld? Ben je daar niet trots op?
Hahahahahaaaa! Nederland gidsland! Dat is dus zo’n typisch links sprookje. Dat we zo tolerant waren; daar moet ik dus heel erg hard om lachen. Want wat was dat ‘Nederland gidsland’ van twintig á dertig jaar geleden? Een landje dat de Derde wereld schaamteloos leeg roofde, bulkte van het olie en het gas en om zelfs daar nog een goed gevoel aan over te houden immigranten dood knuffelde met subsidies en een voortrekkersrol ging spelen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking.
Die laatste zaken kun je als ‘verlicht’ kenschetsen, maar ook als narcisme: “wat zijn we goed bezig”. Ik neig naar dat laatste. Het hoofdprobleem van links met Wilders is mijns inziens ook niet zijn vermeende xenofobie of racisme, maar de inbreuk die hij op hun eigen, goede gevoel maakt. ‘Dankzij Geert ben ik als Nederlander niet zo sexy meer als ik in de spiegel kijk. Huilie-huilie!’
10. Maar wat heeft ‘links’ nou precies gedaan dat jou zo raakt?
Onder leiding van de fantasieloze chagrijn Wim Kok heeft het Paarse kabinet agenten, leraren, verpleegsters en doktoren – inderdaad de ‘ruggengraat van onze samenleving – met bakken geld en nog grotere bakken managers hun zelfstandigheid en beroepstrots ontnomen. Dat lijkt een klein puntje, maar ik verzeker je: dat vormt al jaren de kern van het wantrouwen tegen de PvdA. Ook bij mij. Niet voor niets schreef Arnon Grunberg dat de PvdA zich kenmerkt ‘door afkeer van individuele prestaties’. Een uiterst rake typering.
11. Hoe lang blijf je nog columns schrijven op DeJaap?
Goeie vraag. Als ik naar mijn eigen taakstelling kijk, kan ik beter op Joop gaan publiceren. Daar krijgt het zelfverraad dag na dag vorm en zit de ‘linkse medemens’ op wie tegen beter weten in nog altijd mijn hoop vestig. Maar ik ga me, dat begrijp je, niet vrijwillig overgeven aan de nukken van Francisco van Jole. Dus blijf ik voorlopig lekker bij DeJaap. Daar vind je de vrijheid van denken en discussiëren, die me goed bevalt. In mijn ogen is DeJaap het ‘nieuwe’ links. Sowieso koester ik veel meer begrip en enthousiasme voor de generaties na mij dan voor de schreeuwerige babyboomers, die op Joop nog steeds hun ei mogen leggen.
12. Heb je er wel eens over nagedacht een eigen partij te beginnen?
Zulke ideeën borrelen af en toe in me op, ja. Maar mijn kernboodschap, ‘Stel je verwachtingen naar beneden bij en geniet van de dingen die er wél zijn’, zou electoraal nooit scoren. Het gros van de kiezers wil alleen meer, sneller en beter. Dat is een race waarin ik absoluut niks te zoeken heb.
13. Je bent een groot bewonderaar van de schrijver Michel Houellebecq. Wat maakt hem zo bijzonder?
Allereerst is het vermogen óm te bewonderen heel belangrijk. Om inspirerende voorbeelden te kiezen. Het lijkt wel of je tegenwoordig steeds meer mensen ziet die alleen nog zichzelf als maatstaf nemen en alles aan zichzelf relateren. Dat vind ik eng. Houellebecq is een favoriet omdat hij als één van de weinige een samenhangende visie heeft op de moderne mens en de maatschappij. Hij hoeft bij wijze van spreken nooit bij DWDD of een ander tv-programma op te draven: je weet hoe hij de dingen beziet.
Daarbij komt dat ik hem ooit geïnterviewd heb en zijn bedachtzaamheid en de ogenschijnlijk totale vrede met zichzelf maakte toen grote indruk op mij. Voeg daarbij dat zijn boeken goed geschreven, interessant en humorvol zijn en je denkt: ja, die man is echt de moeite waard.
14. Ga je nog Open Brieven schrijven, zoals je deed in HP/deTijd?
Dat weet ik niet. Wat ik wel weet, is dat tegenstanders mij als reactie op die brieven ‘gemeen’ noemden. Ik zou karaktermoord plegen op Bekende Nederlanders, terwijl ik ze alleen maar van een kant belichtte, die ze zelf liever verborgen houden. Het is eens te meer een bewijs dat wij, Nederlanders, een volslagen irreëel zelfbeeld koesteren. We denken dat we stoer en tolerant zijn, maar in werkelijkheid zijn we extreem gevoelig en kleinzerig. Neem zo’n beschavingsblogger als Peter Breedveld van FrontaalNaakt: die symboliseert dat misverstand. Zodra jij het niet met hem eens bent, gaat hij meppen. Beschaafd, hè?
15. Waarom ben je somber over de toekomst?
Dat is een misverstand. In geopolitiek opzicht ben ik juist helemaal niet somber. Zie ik systemen, onder invloed van globalisering, vrij snel naar elkaar toe groeien. Maar juist dat schept een nieuw gevaar: overleeft het individu? Kunnen individuen in het informatietijdperk blijvend weerstand bieden aan de sociale druk om 120 te worden en een gezonde, evenwichtige, ja, bijna emotieloze levensstijl aan te nemen waarmee je verzekering en de maatschappij gelukkig is, maar jijzelf in het geheel niet? Die vorm van steriliteit zie ik als een reëel gevaar. Een discussiesite als DeJaap beschouw ik, een tikje idealistisch, als een wapen daartegen. Zolang mensen gelijk willen hebben of hun mening geven, is er léven!
Hans van Willigenburg (1963) is schrijver, dichter en journalist. Op 11 november verschijnt van hem een bundel Zeer Korte Verhalen (ZKV’s): Het gebrek aan kikkers.
24 reacties op “Vijftien misverstanden minder over Hans van Willigenburg”
Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.
+1.
Interessant en zeer goed stuk Hans.
Welja, is het al zo ver gekomen dat Paars op één hoop gegooid wordt met “links”. Dan zijn we toch behoorlijk de weg kwijt met z’n allen!
Dat Wim Kok de ideologische veren van de PvdA heeft afgeschud mag hem verweten worden. Maar kom niet aan met kritiek op “links” waar er destijds in werkelijkheid een neoliberaal PvdA/VVD/D66-kabinet zat waar linkse partijen als GroenLinks en SP part noch deel aan hadden. Ga toch fietsen zeg.
Wij zijn het nieuwe links… Nou laten we dat DeJaap maar opdoeken jongens…
@4
Juist niet. ‘Nieuw’ heft meer urgentie en actualiteitswaarde dan ‘oud’, toch?
@Hans
Met die visie van Houellebecq, hoe inzichtgevend ook, bestuur je geen land.
Hij beschrijft slechts een visie op de huidige toestand, net als jij.
Je kritiek op de “linkse medemens” is als een schot hagel in de menigte.
Al vanaf de korte tijd dat het kabinet Den Uijl er was, wordt er in dit land een politieke middenkoers gevaren. Die koers weerspiegelt de opvattingen van een groot deel van de kiezers in Nederland, de meerderheid. Dat dat beleid van weinig visie getuigt of niet aanspreekt, weerspiegelt waarschijnlijk vnl. hun karakter. Pragmatisch als je ‘t eufemistisch wilt zeggen, weinig bevlogen als je iets met waarheid hebt. En de laatste tijd vooral angstig; hebben wat je houwen kan.
Nederland IS inmiddels een hard core middle of the road economisch conservatief middenklasse land geworden en qua idealen op ándere dan economisch terrein, klinisch dood. Maar, mogelijk gemaakt door wat de kiezers al dan niet belangrijk vinden en in het verlengde daarvan hun stemgedrag. Wat rest zijn kleine groepjes idealisten aan de uiterst linkerzijde en gedesillusioneerden aan de uiterst rechterzijde. En een niet sexy onderklasse die langzaam maar zeker steeds groter wordt.
Je “links o links, waarom hebt ge me verlaten” komt me voor als een aanklacht tegen en terug verlangen naar een Messias en z’n vroeger volgers, in een tijd dat (bijna) niemand meer gelooft, na zijn hemelvaart.
Misschien de waarden van de Verlichting en het Humanisme maar eens afstoffen hier…
Het is een leuk stuk, maar “de linkse medemens” bestaat niet. De “linkse bende ” van Wilders heeft als term (niet als typering) meer bestaanrecht, omdat hij op de oude kaste wijst die in dit schrijven getotaliseerd wordt, een oude inmiddels rijk geworden garde die de dienst uitmaakt, en als zodanig te ver af is gaan staan van wat haar ooit bezielde.
“Zoals gezegd: links stond ooit voor vrij denken, kritiek op geldbejag en de voort hollende maatschappij. Nu is links het tegenovergestelde: men wil bepalen wat je wel en niet mag denken, bezit tweede huizen en rent zelf het hardst. Ik voel me thuis bij dat vroegere, kritisch ingestelde links.”
Links is nog steeds hetzelfde, maar de kaste leeft ergens anders en “links” is ook niet meer de invulling van de behoeftebevrediging van bevolkingsgroep waar ze ooit voor stond. De samenleving vraagt om andere antwoorden en die worden door de oude kaste niet gegeven, en jammer genoeg wel door een nieuwe emotioneel gehandicapte groep politici.
Overigens is een maatschappijkritische instelling niet zonder meer links. Het “nieuwe”
wantrouwige anti-autoriteitsdenken is op beide vleugels aanwezig.
@6
Ik denk dat je je enorm vergist in die verondersteld nuchtere common-sense mentaliteit, die in NL de overhand zou hebben. Stap een school in, luister naar een pedagoog en je schrikt je kapot van de ideologische ballast waarmee leraren worden opgezadeld.
Hoe konden taal en rekenen ooit uit beeld verdwijnen als de boel, zoals jij beweert, ‘conservatief’ is en de middenklasse dominant? Onzin. Zwevers injecteren hier vanuit hun Ivoren Toren allerlei rimram, die nu pas, langzaam, ontmaskerd wordt: neem het Competentiegericht Leren….
Als je ziet hoe mijn dochter geleerd wordt een zin grammaticaal te ontleden, weet je dat de ‘praktijkgerichte en situationeel bepaalde pedagogie’ (een ander woord voor robotisering) nog steeds om de hoek ligt.
Neem alleen al die hysterische reactie op de speech van Nasrdin Dchar, en je weet dat de onderbuik ter linkerzijde oneindig veel irrationeler is dan die op rechts…
Nee, de nuchterheid is juist heel ver te zoeken.
@6
‘THEY are the dreamers…’ Slavoj Zizjek tijdens #OccupyWallStreet http://tiny.cc/hwyh4
Hehe, maf stukje. Het ‘linkse’ poldermodel? Kan natuurlijk zijn dat ik hier een ironieteken mis, maar het poldermodel lijkt me niet links. Het is altijd een compromis tussen werkgevers, werknemers en de overheid. Je doet de onderhandelingspositie van werkgevers en de overwegend centrum/rechtse overheden van de laatste 30 jaar tekort als je al die compromissen links noemt.
Daarnaast verwijt je de PvdA dat ze de beroepstrots bij de ‘ruggengraat van de samenleving’ weg hebben gehaald. De paarse kabinetten zou ik echter niet als links of overwegend PvdA willen bestempelen.
Maar goed, stel dat het wel zo was. Dan nog is de PvdA in die jaren onmiskenbaar van het traditioneel linkse pad af geraakt. Dat is misschien ietwat simpel om te zeggen, maar de PvdA volgde (en volgt?) de koers van de neoliberalen.
Die keken weer te veel naar de standaarden gezet door Thatcher en Reagan. En deze dwaallichten vonden hun ideologische onderbouwing in de gedachten van James Buchanan. Hij beweerde onder meer dat mensen altijd handelden uit eigenbelang en nooit uit algemeen belang.
Daarmee is de basis gelegd voor een economische benadering van banen in de (semi-)publieke sector. Waar mensen oprecht zich in wilden zetten voor de goede zaak, werden ze gewantrouwd door hun werkgevers en de politici die uiteindelijk aan de top stonden van de publieke ketens.
Dat wantrouwen zorgt voor een andere benadering van deze ‘ruggengraat van de samenleving’. Leraren, agenten en verpleegsters moeten ‘doelen halen’ – performance targets. En ze worden geprikkeld door beloningen in de vorm van geld. Maar de statistische basis van dit systeem van het meten van kwaliteit zal nooit recht doen aan de werkelijkheid. Het probeert de gecompliceerde realiteit van een professie of ambacht uit te drukken in kille cijfertjes en prestatiemodellen. En dat werkt niet.
Mensen raken teleurgesteld, voelen zich gewantrouwd en zijn niet meer trots op hun werk. Zie hier de deconstructie van de ‘ruggengraat van onze samenleving’. Veel te kort door de bocht uiteraard, dat weet ik.
Als jij dit alles ‘links’ wil verwijten, dan is dat geen probleem. Het doet in mijn ogen echter geen recht aan de werkelijkheid en het is vooral de bevestiging van een nieuwe vorm van politieke correctheid, namelijk dat alle foute dingen links zijn en dat alles dat links is fout is. Zo kun je er ook tegenaan kijken.
Tenzij ik het ironieteken heb gemist.
@8 Hans
Waar schrijf ik over nuchter en common sense? In je dromen.
Je bent in de war. Misschien door mn woord pragmatisch. Dat betekent in Nederland zoiets als onverschillig / als het hier en nu maar niets meer kost.
Dit land (de meerderheid van de middenklasse kiezers) laat bejaarden in 24-uur luiers liggen, zet mensen voor de klas die onvoldoende kunnen lezen, schrijven en rekenen, verstrekt HBO-diploma’s als ware het flyers, ontzegt binnenkort psychiatrische patiënten onbelemmerde toegang tot zorg, burgers onbelemmerde toegang tot de rechter en jaagt zonder die te investeren m.i.v. komend begrotingsjaar de aardgasbaten er door alsof het niet op kan. Om maar eens een paar dingen te noemen.
Hans, het kan een meerderheid niet meer schelen. Zo lang het maar niks meer kost.
Autofellatio altijd +1!
Goed stuk!
In mijn ogen is DeJaap het ‘nieuwe’ links
Godverdomme, als m’n vader, ‘een aartsconservatieve koloniale schurk’ -zijn woorden ooit- zou lezen dat ik nu voor een linksig clubje schrijf (nieuw of niet dondert niet) komt hij terug om m’n nek om te draaien. Gelukkig hoeft hij deze schande en bezoedeling van de familie-eer niet meer mee te maken.
*Pinkt traantje weg van herkenning*
Misschien komt het omdat we van hetzelfde jaar zijn. Mooi was die tijd.
Overigens valt me op dat zowel in het stuk als in de reacties twee betekenissen van het woord ‘links’ door elkaar worden gebruikt. Je hebt ‘het linkse establishment’ en je hebt ‘mensen die bepaalde idealen nastreven en daarom als links worden betiteld’; die twee groepen kun je beslist niet naadloos over elkaar leggen.
@14 Quiqui
Ahhh, de mythe van het democratisch tekort…
Stelling: de zittende klasse zit omdat een meerderheid van de bevolking hen daartoe in de gelegenheid stelt.
De grootte en standpunten van politiek fracties en namens hen hun bestuurders, weerspiegelen de opvattingen en gevoelens van degenen die hun stem aan hen hebben gegeven.
En hoezo dat traantje? Had je net als Mans @13 ook zo’n aartsconservatieve schurkachtige koloniaal van een vader?
Nee beste Splinter, ik reageerde gewoon op de posting, niet op Mans.
En wat betreft de verantwoordelijkheid van de kiezer: die kiest met een bepaalde hoop en verwachting, niet met 100% voorkennis van en inzicht in de karakters van hen die gekozen worden, laat staan in de karakters van vage bestuurders ergens in een gemeente aan de andere kant van het land.
Dat is net zoiets als verwachten dat ‘de burger de wet kent’. Alsof er zelfs maar een rechter bestaat die het hele burgerlijk wetboek uit zijn hoofd kan opdreunen.
@9 Hans
Zie nu pas je linkje. THEY are the dreamers :-))
Thnxs
Goed stukje, herkenbaar ook.
Ik ben ooit heel “links” begonnen, maar ben afgehaakt door de linkse haatcampagnes tegen Fortuyn, Cliteur etc. Toch heb ik nog steeds meer met idealisten dan met mensen die vooral op geld uitzijn. Maar ja, in de praktijk blijkt dus dat veel linkse “idealisten”, niet alleen aanhangers zijn van moorddadige gekken (Che Guevara); ze laten zich daarvoor prima betalen, met gemeenschapsgeld.
Het is overigens een misverstand dat dat graaien in gemeenschapsgeld iets met (neo) liberalisme te maken heeft. Liberalen willen een zo klein mogelijke overheid.
Het is eveneens een misverstand dat een regering met VVD of zelfs zonder PvdA “dus” geen PvdA-beleid voert. Het grootste probleem met de PvdA en aanverwanten is nou juist dat ze altijd de discussie bepaalden, op allerlei gebieden. Of het nu gaat om lagere straffen, hogere belastingen, immigratie of milieu; wie tegen de PvdA-dogma’s inging kreeg een bak stront over zich heen. Van de mensen die de “beschaving” zeggen te vertegenwoordigen.
Ik heb ook niks met de PVV, maar ik ben wel blij dat er een partij is die een beetje tegenwicht biedt.
@18
Dank. En vergeet het (voormalige?) subsidiecircuit niet: ook volledig gedomineerd door de linkse garde, die zichzelf onder het mom van ‘maatschappelijke betrokkenheid’ doorlopend op cadeautjes trakteert.
Helemaal eens ook dat de PvdA – die nu durft te blèren om beter onderwijs – veel MEER verantwoordelijk is voor de sloop van het robuuste leren dan bijv. CDA of VVD. De PvdA heeft in het onderwijs altijd primair als een middel tot nivellering gezien: ‘iedereen moet het kunnen halen’. Het bleek een decennia lange vrijbrief naar de zesjescultuur, die culmineerde in diplomafabrieken als InHolland.
De benoeming van Thom de Graaf (D66) tot bossje van de HBO-raad doet overigens het ergste vermoeden voor het herstel in die sector.
@13
;-))))
@Hans van Willigenburg
Links, rechts.
Die hokjes zeggen mij niets meer.
Medio jaren ’60 was ik zeer gecharmeerd van de anti-monarchistische, anti-regenten, anti-ouderlingen-mentaliteit van Provo.
Op die wave surfden graag allerlei bewegingen als NieuwLinks graag mee.
Voor je ‘t wist dreigde je ingekapseld te raken in allerlei Vrienden v/d DDR-of soortgelijke marxistische clubjes.
(Later allemaal prima terechtgekomen, qua nomenklatura)
Ik kan daar wel verder over uitwijden, maar zoek ‘t zelf maar lekker uit ;-).
Dat hoef je eigenlijk ook niet, want je hebt al ‘n prima stuk geschreven.
Ik, daarentegen, schaam mij er niet voor dat ik PVV gestemd heb.
En het weer zal doen.
Het gebrek aan beter is alreeds te stuitend.
Het lijkt een aanval te zijn op het nihilisme, waar het “nieuwe” links antwoord op zou moeten hebben? Wanneer personen eigen waarden weten te scheppen in plaats van zich toe te leggen op bestaande waarden die er met name zijn om de zwakheid van de mens te beschermen, in plaats van zijn sterke punten te ontwikkelen.
@21
Dat is inderdaad wat Obama – in aanleg – zo aantrekkelijk maakt: de basisfilosofie om in een wijds land als Amerika een generatie te ondersteunen die z’n eigen waarde/waarheden/sterke punten mag zoeken (vreselijk woord: empowerment). Het gekke is, de PvdA zou zich in zo’n filosofie moeten kunnen herkennen, maar is in de jacht op baantjes verslaafd geraakt aan regelzucht, loketten en paternalisme – tot en met 9 hulpverleners die 1 gezin bezoeken (en dan nog dwarsliggen als je oppert dat dat slimmer moet).
Soms is het gek makend: je ziet (nog steeds) de potentie van de PvdA, maar ze leven echt letterlijk in hun eigen (baantjes)wereld. Hun reflex blijft: rééééégelen!
Voor mij hoeven ze die die reflex overigens niet af te leren. Ik stem er (niet meer) op….
Dit is goed. Heel goed.
Nou moe, Hans. Ik doe mijn best hoor, keihard, kleine ik. En ik ben en blijf links.