Adriaan Andringa

Adriaan Andringa (1983, Den Bosch) groeide op in een Gristelijk dorp in het hartje van de Veluwse bible belt. Hij werd vervolgens Leidsche Corpsbal, wedstrijddebater en Politiek Junky. Tegenwoordig is hij zelfstandig debattrainer, gespreksleider en politiek adviseur in Den Haag. Hij ontleent zijn gevoel van eigenwaarde aan zijn vrienden en followers op social media, drinkt teveel whisky en grijpt elke mogelijkheid aan om met opiniestukken politiek conflict te cultiveren. Op DeJaap schrijft hij vooral over ontwikkelingen in de Amerikaanse politiek en is hij verantwoordelijk voor de WarRoom. Twitter: @AdriaanAndringa

 

De afgelopen weken is steeds meer duidelijkheid ontstaan over het deelnemersveld van de Republikeinse voorverkiezingen voor 2012. Zeker nu Mike Huckabee en Donald Trump zich hebben terug getrokken, lijkt het er op dat de meeste kandidaten zich wel hebben gemeld. Natuurlijk is er nog een kleine kans dat Sarah Palin zich kandidaat stelt, maar voor alsnog houdt de voormalige gouverneur van Alaska zich te veel op de vlakte om een serieuze kandidaat genoemd te worden. De vraag die dan blijft staan is wie er wel tot dat veld behoren waar zoveel Republikeinen ontevreden over zijn, en wat hun kansen zijn. Lees verder »

 

“All the factors say go, but my heart says no.” Met die woorden kondigde Mike Huckabee zaterdag avond aan dat hij zich definitief niet verkiesbaar zal stellen voor de Republikeinse nominatie in 2012. De voormalige gouverneur van Arkansas, die in 2008 tijdens de voorverkiezingen verloor van John McCain, werd al maanden getipt als een van de grote kanshebbers dankzij zijn steun bij de christelijke social conservatives die de dienst uitmaken binnen de Republikeinse partij. Toch zag Huckabee er geen heil in en bouwde hij een weekend lang toen naar de climax van zijn definitieve bericht dat hij het toch niet gaat doen. Daarmee ligt de race volledig open en is er meer ruimte voor een outsider om potten te breken. Lees verder »

 

Nu de eerste aandacht voor de liquidatie van Osama bin Laden wat is afgezwakt, is het weer business as usual in politiek Amerika. De campagnes voor de Republikeinse voorverkiezingen gaan gewoon door en frontrunner Mitt Romney probeert zijn zwaard van Damocles achter zich te laten. De invoering van Romneycare, de hervorming van de gezondheidszorg die Romney vijf jaar geleden invoerde als gouverneur van Massachusetts, wordt hem sterk verweten door veel Republikeinen, en dus probeerde de nummer twee van de Republikeinse voorverkiezingen in 2008 het onderwerp gisteren definitief af te sluiten. Tevergeefs, zo lijkt het, tot grote vreugde van Democraten die het Republikeinse veld steeds zwakker zien worden. Lees verder »

 

Hoewel steeds meer namen circuleren als potentiële presidentskandidaat voor de Republikeinse partij, is een groot deel van de Republikeinen erg ontevreden over de kandidaten die beschikbaar zijn. Het sentiment dat er geen echte president tussen zit, niemand die het Obama echt moeilijk kan maken en Amerika echt vooruit kan helpen, leeft sterk. Dat biedt de ruimte voor een politieke outsider, een dark horse die de nominatie onverwacht naar zich toe weet te slepen. Zakenman/pizzarboer Herman Cain zou zo maar eens de verrassing van 2011 kunnen worden. Lees verder »

 

“It’s the economy stupid”. Het is één van de bekendste uitspraken uit de Amerikaanse politiek en het bezorgde Bill Clinton de overwinning tijdens de verkiezingen van 1992. Clinton nam het dat jaar op tegen zittende president George Bush sr. en gaf er mee aan dat niet allerlei geopolitieke onderwerpen de verkiezingen domineerden, net als zijn zoon was Bush sr. Irak binnen gevallen, maar dat nationale onderwerpen, en dan in het bijzonder de nationale economie, doorslaggevend moesten zijn voor de stem die de Amerikanen uitbrachten. Een stelregel in Amerikaanse politiek is geworden dat verkiezingen die gaan over domestic issues gewonnen worden door Democraten, terwijl de Republikeinen verkiezingen winnen waarbij veiligheid en internationale zaken centraal staan. Die vlieger lijkt echter niet langer op te gaan. Lees verder »

 

Laat me beginnen te stellen dat ik wel denk dat Neil Armstrong gewoon op de maan geland is, dat niet George W. Bush achter de aanslagen van 9/11 zat, dat Barack Obama wel in Amerika geboren is en dat ik me niet met een hoedje van aluminiumfolie hoef te beschermen tegen pogingen van de Amerikaanse overheid om mijn gedachten te beïnvloeden. Hoewel ik van nature wantrouwend ben tegen overheden verlies ik me zelden in conspiracy theories. Toen ik vanochtend echter schreef dat “de nodige aluhoedjes” de komende tijd in twijfel zullen trekken of Osama bin Laden wel geliquideerd is, raakte ik toch geïntrigeerd. Klopt het allemaal wel? Lees verder »

 

In Game Change, het alom geprezen boek van John Heilemann en Mark Halperin over de presidentsverkiezingen van 2008, wordt omschreven welke doorslaggevende impact incidenten op de verkiezingen kunnen hebben. Vannacht had met de liquidatie van Osama bin Laden zo’n game changer plaats. De aanslagen van 11 september 2001 hadden al een enorme invloed op de verkiezingen van 2004 en 2008 en zullen nu ook de uitslag in 2012 bepalen. President Barack Obama heeft zijn herverkiezing zojuist veilig gesteld. Lees verder »

 


Tijdens de campagne van 2008 onstond voor het eerst de discussie over de vraag of president Obama wel in Amerika geboren is. Met zijn Keniaanse achtergrond en de jaren die hij in Indonesië heeft doorgebracht, vroegen veel Republikeinen zich af of Obama wel aan de grondwettelijke eis, die stelt dat een president in Amerika geboren moet zijn, voldeed. In 2008 publiceerde Obama daarom al een simpel geboortebewijs, maar dat was voor velen niet genoeg. Onder aanvoering van Donald Trump laaide de discussie de afgelopen maanden weer op en daarom heeft Obama nu maar zijn hele geboorteakte geopenbaard. Je zou denken dat de discussie daarmee afgesloten wordt, maar helaas. Lees verder »

 

Wie denkt dat het voeren van campagnes in Amerika met opgeheven hoofd kan, heeft het mist. Niets is te gek, te vernederend, als het gaat om fundraising. Sinds Obama de lat in 2008 weer wat hoger legde en ruim een miljard dollar uitgaf om de verkiezingen te winnen, is dat het nieuwe streefbedrag. Een miljard dollar, $1.000.000.000 of bijna 4 dollar voor elke man, vrouw en kind, kiesgerechtigd of niet, dat in de Verenigde Staten woont. Nu de campagnes traag beginnen en de Republikeinse partij nog steeds geen duidelijke favoriet voor de nominatie heeft, kijkt het hele land naar de bedragen die de kandidaten binnen halen. De nominatie en het presidentschap zijn te koop. Lees verder »

 

De relatieve politieke rust na de chaos rond de federale begroting, is voor FiveThirtyEight’s Nate Silver aanleiding geweest om een nieuw systeem voor politieke voorspellingen te introduceren. Nu de peilingen geen éénduidig beeld van de strijd in de Republikeinse partij om de presidentiële nominatie geven, heeft Silver een manier gevonden om media aandacht voor potentiële kandidaten te kwantificeren. Vier jaar geleden voorspelde een dergelijk systeem dat McCain en Obama de nominatie van hun partij in de wacht zouden slepen, terwijl ze er beiden in de peilingen niet goed voor stonden. Als media-aandacht ook dit jaar weer een goede graadmeter is, sleept Donald Trump of Sarah Palin de Republikeinse nominatie in de wacht. Lees verder »

 

Dat Obama zich al geruime tijd probeert te positioneren als de president van alle Amerikanen, de vader des vaderlands die boven de partijen staat, mag voor vaste lezers van DeJaap geen verrassing meer heten. Obama heeft, waarschijnlijk geleid door zijn vooraanstaande strategen Jim Messina, David Plouffe en David Axelrod, besloten dat bipartisanship de beste koers is opweg naar herverkiezing in 2012. Daar waar de conservatieve vleugel van de Republikeinse partij, aangewakkerd door de Tea Party Movement, het politieke debat naar het extreme probeert te trekken, hoopt Obama de steun van gematigde kiezers te winnen door naar het midden van het politieke spectrum op te schuiven. Die strategie maakt hem voorlopig echter de kop van jut, met aanvallen van alle kanten als gevolg. Lees verder »

 

Eindelijk begint de strijd om de Republikeinse nominatie voor de presidentsverkiezingen van 2012 van de grond te komen. Nadat Mitt Romney eerder deze week al bekend maakte zich verkiesbaar te stellen, waagt nu ook Rick Santorum een sprong in het diepe. Santorum vertegenwoordigde zijn thuisstaat Pennsylvania tussen 1990 en 2006 eerst in het Huis van Afgevaardigden (tot 1994) en vervolgens in de Senaat. Tot hij zijn senaatszetel in 2006 verloor, werd hij getipt als één van de grote kanshebbers voor de Republikeinse nominatie in 2008. Daar waar fiscal conservatives het debat in de Republikeinse partij de afgelopen tijd naar zich toe hebben getrokken, bouwt Santorum vooral op de steun van social conservatives. Juist zij kunnen hem een doorslaggevend voordeel bieden. Lees verder »

 

Eindelijk heeft de eerste van de grote favorieten voor de Republikeinse nominatie in aanloop naar 2012 bekend gemaakt zich verkiesbaar te stellen. Op maandag kondigde Mitt Romney aan een exploratory committee in te stellen, wat het standaard eufemisme is om te zeggen dat je verkiesbaar bent. Het moment waarop, en de boodschap waarmee Romney zijn kandidaatstelling bekend maakte, zeggen veel over zijn beoogde koers. Mitt Romney wil de partij verenigen door zich te positioneren als een “redelijk alternatief” voor alle Republikeinen. Lees verder »

apr 112011
 

Uiteindelijk kwam hij er net niet, die zo gevreesde alles-verlammende government shutdown. Met nauwelijks meer dan een uur te gaan tot de deadline van middernacht, kwamen Republikeinen en Democraten vrijdag tot een overeenkomst over de begroting voor de rest van dit boekjaar. Het budget, dat eigenlijk al in had moeten gaan op 1 oktober 2010 en nog maar geldig is tot 31 september van dit jaar, bevat bezuinigingen ter waarde van ongeveer 40 miljard dollar. Nu het compromis gesloten is rest alleen nog de political spin. Wie komt als morele winnaar uit de strijd van deze bijna-crisis in aanloop naar de campagnes van 2012? Lees verder »

 

Op 1 oktober 2010 ging het nieuwe fiscale jaar in de Verenigde Staten in. Dat betekent dat er vanaf die datum een begroting moest zijn die was goed gekeurd door het Congres en die was ondertekend door de president. In Nederland gaat zo’n nieuw boekjaar in op 1 januari en om tijdig een begroting rond te hebben, begint het politieke debat daarover op de derde dinsdag van september, op Prinsjesdag. In Amerika werd de miljoennennota op 1 februari 2010 gepresenteerd, acht maanden voordat de begroting af moest zijn. Nu, een jaar en twee maanden later, zou het debat al over de begroting van 2012 moeten gaan, maar is er nog geen overeenstemming bereikt over het boekjaar dat al 189 dagen bezig is. Een government shutdown hangt als Zwaard van Damocles boven het publieke leven van Amerika. Lees verder »

Onvoorspelbaarheid troef

 Politiek  Reageren uitgeschakeld
apr 012011
 

De strijd om de Republikeinse nominatie voor de presidentsverkiezingen van 2012 begint steeds onduidelijker te worden. Zoals op deze website al eerder is aangehaald, waren de nominaties voor de verkiezingen van 2008 op dit moment in de electorale cyclus al lang bekend. De drie kandidaten waar iedereen op rekende – Romney, Huckabee en Palin – houden zich op de vlakte en alleen outsiders als Bachmann, Pawlenty, Trump, Barbour, Gingrich en Cain bereiden zich publiekelijk voor op een campagne. Inmiddels heeft de Republikeinse partij haar eerste debat tussen de kandidaten vier maanden uitgesteld in de hoop dat er na de zomer meer bekend is. Een gefundeerde voorspelling lijkt onmogelijk. Lees verder »

 


D’oh! Het is de standaard uitspraak van Homer Simpson als weer eens iets verkeerd uitpakt omdat hij iets stoms gedaan heeft, weer eens iets niet wist. Zelden leek het zo toepasselijk te zijn als gister tijdens de antwoorden van ministers Rosenthal (VVD, Buitenlandse Zaken) en Hillen (CDA, Defensie) in het debat over de mislukte evacuatie van een Nederlandse medewerker van bouw-adviesbureau Royal Haskoning uit Libië. We wisten niet of het er onveilig was, of er een noodzaak was tot evacuatie, of de gekozen plek de juiste was, of iedereen wist wat er moest gebeuren, waar voicemails gebleven waren, waarom de Militaire Inlichtingen en Veiligheidsdienst (MIVD) niet reageerde, waarom Royal Haskoning meer en betere informatie over het gebied had en of de missie kans van slagen had, maar toch deden we het. Het ging fout, Nederlandse militairen werden gevangen genomen, maar we wisten het allemaal ook niet, dus wat geeft het? De kamer liet zich met een D’oh! afschepen. Lees verder »

 

Geraldine Ferraro, running mate van Walter Mondale tijdens de verkiezingen van 1984, was ooit de eerste Amerikaanse die kans leek te maken op een functie in het Witte Huis. De beoogde Democratische vice-president, die moest toezien hoe Ronald Reagan en George Bush sr. de verkiezingen wonnen, overleed dit weekend op 75 jarige leeftijd. Het zijn echter de Republikeinse vrouwen die in 2012 een serieuze poging willen wagen om de eerste vrouwelijke president te leveren. Hoewel de kansen voor Sarah Palin klein lijken, zou zij zomaar de Queenmaker van die andere conservatieve vrouw kunnen worden: Michelle Bachmann. Gaan de Mama Grizzlies in 2012 gezamenlijk het Witte Huis veroveren? Lees verder »

 

Na Newt Gingrich kondigde deze week de tweede schijnbare kanshebber zich als kandidaat voor de Republikeinse nominatie in aanloop naar de Amerikaanse verkiezingen van 2012. Tim Pawlenty, voormalig Gouverneur van Minnesota, werd al tijden getipt als één van de kandidaten, maar lijkt nauwelijks een serieuze kans te maken. Toch is zijn keuze om zich kandidaat te stellen een logische. Soms loopt de weg naar macht via een verloren verkiezingsstrijd. Lees verder »

 

Al weken probeert het Amerikaanse Congress, de Senaat en het Huis van Afgevaardigden gezamenlijk, overeenstemming te bereiken over het federale budget. Waar de Republikeinen in november de meerderheid wonnen in het Huis van Afgevaardigden, hebben de Democraten nog altijd de meeste zetels in de Senaat. Daarmee moet er een begroting gemaakt worden die door beide partijen gesteund wordt, en die doelstelling blijkt al maanden onhaalbaar. Beide partijen zijn intern verdeeld en hebben de loopgraven ingenomen om elkaar vooral geen succes te gunnen. Zelfs het servies en bestek in de restaurants van Congress zijn onderwerp voor discussie. Lees verder »

Switch to our mobile site