Heilig Gras, 20.25, Ned 3 - Vorige week werd Ajax door FC Twente aan de kant gezet in de bekerfinale. Zondag mogen de gevallen Godenzonen het opnieuw proberen tegen de Tukkers, nu voor het landskampioenschap. Henk Spaan volgde Ajax-trainer Frank de Boer een paar maanden. Wie wil weten of Ajax kans maakt zondag, luistert vanavond naar de trainer. Lees verder »
Bart Nijman
Kijkbuiskansen: Freddy vs. Jason, nucleaire onderzeeërs en het plagiaat van Obama
Gearchiveerd
Reageren uitgeschakeld
mei 132011
Iedereen met zelfstandig denkvermogen weet nog waar hij of zij was op 11 september 2001, toen de Westerse onaantastbaarheid samen met het World Trade Center op de kop van Manhattan zuchtend ineen zakte. ‘Slechts’ drieduizend doden, geen vluchtelingen en geen hongersnood: er zijn gruwelijker oorlogszones geweest dan New York City. Maar de echo van deze aanslag galmt langer, harder en vooral indringender door binnen Westerse democratieën dan de gevolgen van welke Afrikaanse burgeroorlog of Arabische dictatuur dan ook. Lees verder »
De aardbeving die Japan op 11 maart opschudde, gedeeltelijk onder water zette en met een kernprobleem opzadelde, begint nu ook voor luxeproblemen te zorgen in de rest van de (Westerse) wereld. Natuurlijk staat het tekort aan BMW’s met een lik glinsterverf er op in schril contrast met de verloren levens en materiële verwoesting in Japan, maar het is wel opvallend om te zien dat een aardbeving aan de andere kant van de gemondialiseerde wereld een dermate lange adem heeft dat er in Europa en de Verenigde Staten tekorten ontstaan aan bepaalde (luxe)producten. Lees verder »
Als na het desastreus verlopen Altamont Free Concert, in december 1969, blijkt dat het hippietijdperk haar beste tijd gehad heeft, blijft Jefferson Airplane nog een tijdje boven de wolken, maar het duurt geen drie jaar meer voor de band uit elkaar begint te vallen. In 1971 verschijnt Bark, dat hogere ogen gooit dan voorganger Volunteers, maar als band verliest Jefferson Airplane snel hoogte. Marty Balin kan de dood van zijn goede vriendin Janis Joplin niet verkroppen en zweert, in tegenstelling tot de rest van de band, alle drank en drugs af. Grace Slick en Paul Kantner hebben ondertussen een relatie, waar dochter China in januari 1971 een gevolg van is. Muzikaal het meest begaafde bandlid, gitarist Jorma Kaukonen twijfelt ondertussen over opstappen. Marty Balin gaat hem voor door in maart 1971 de band te verlaten. Als Slick daarna in mei 1971 – onder invloed – een auto-ongeluk krijgt en de band de rest van het jaar niet meer op kan treden, is de koek ver op. Lees verder »
“Als ik had willen entertainen, was ik wel quizmaster geworden”, verduidelijkte Pink Floyd-bassist Roger Waters zijn bedoelingen met The Wall in een interview. Waters is in de eerste plaats muzikant, maar naarmate zijn leeftijd toenam, ontwikkelde de idealist in hem zich steeds verder. Dat zal zijn besluit om magnum opus The Wall nog eens van de plank te halen ongetwijfeld gestimuleerd hebben, want achter dat album uit 1979 gaan grootse ideeën over de wereld schuil. Over propaganda door (Westerse) overheden en multinationals, over de slaafsheid van de massa en over hoe makkelijk zo weinigen zo velen kunnen sturen, besturen en controleren. Orwell meets Kafka in een album dat ontstond vanuit persoonlijke strubbelingen en depressies bij Waters, maar dat uitgroeide tot een politiek statement en een icoon in de muziekgeschiedenis. Lees verder »
In oktober 1966 voegt de illustere Grace Slick (meisjesnaam: Wing) zich bij Jefferson Airplane, waarmee de band haar meest bekende en meest succesvolle samenstelling krijgt. Het tweede album van Airplane, Surrealistic Pillow (1967), bevat de onbetwiste evergreens ‘Somebody to Love’ en ‘White Rabbit’. Eerstgenoemde is geschreven door Slicks huidige echtgenoot Darby Slick, het tweede nummer door Slick zelf en beide nummers werden door The Great Society, de eerste band van het echtpaar die in San Francisco ook vrij bekend was, al uitgevoerd. Alle credits zijn echter bij het veel bekender geworden Jefferson Airplane gebleven. De titel Surrealistic Pillow is bedacht door The Grateful Dead-voorman Jerry Garcia, die het geluid van de plaat omschreef als ‘as surrealistic as a pillow is soft’. Garcia produceerde het album ook gedeeltelijk, al heeft de platenmaatschappij dat altijd min of meer ontkend. Zijn rol is, volgens de albumcredits, die van ‘spiritueel adviseur’ geweest. Het album werd de eerste megahit voor een band uit San Francisco en groeide uit tot een graadmeter van de in de wijk Haight-Ashbury tot wasdom gekomen hippiecultuur. Lees verder »
Laten we voorop stellen: u mag niet klagen. U bent namelijk blank, hoog tot hoger opgeleid en vrij van financiële of medische zorgen. U houdt zich aan de wet én de normen van het fatsoen, heeft een goede baan, leeft in relatieve welvaart, rijdt auto en doet uw boodschappen bij Albert Heijn – zonder per se naar de aanbiedingen te hoeven zoeken. OK, de euro heeft alles wel duur gemaakt en de accijns op benzine is bij de pomp altijd goed voor wat bozig binnensmonds gemompel, maar soit: u kunt gaan waar u wilt zonder zomaar te worden aangehouden en u heeft nooit honger, alleen trek. Kindjes in Afrika, die hebben honger. Kortom: u mag dus niet klagen. Lees verder »
In alle oorlogen die de mensheid vóór de 21e eeuw uitvocht, vormde het met geweld kort houden van andere landen of volkeren ten faveure van de eigen ontwikkeling meestal de aanleiding, maar was de onderstreping van de eigen superioriteit misschien wel de belangrijkste reden om eeuw na eeuw ten strijde te trekken. Anno 21e eeuw is die mentaliteit in het Westen bijgedraaid: oorlogen zijn niet meer bedoeld om andere volkeren kort te houden, maar om ze juist vooruit te helpen. Een mooi stukje propaganda dat ‘ons’ al in staat heeft gesteld om Irak en Afghanistan binnen te vallen om democratie – de beste bestuursvorm die er is! – in die landen uit te leggen. Ook in Libië is een vergelijkbare strijd aan de gang, al blijft het Westen vooralsnog gedeeltelijk aan de zijlijn om de rebellen hun eigen pad te laten kiezen. Maar of de bedoeling is om een land of volk af te remmen en/of te onderdrukken, of dat het volk vooruit geholpen moet worden, de eigen morele superioriteit is ook vandaag nog steeds het belangrijkste argument om naar de wapens te grijpen. Lees verder »
De Summer of Love. Bloemen in je haar. Sit-ins voor de vrede. Naakt rondrennen door stadsparken. Protestmarsen op Washington. Experimenteren met drugs. Kinderen krijgen tijdens enorme festivals. De illustere jaren zestig, het hippietijdperk, de generatie die zich definitief losmaakte van kleinburgerlijkheid, slaafse gehoorzaamheid en de waan van de moderne maatschappij. Althans, dat is de heroïsche lezing. In de praktijk vormden de hippies vooral een generatie die in luxe en welvaart leefde en zich daarom kon richten op een feestend luizenleven enerzijds en opportunistische idealen (over wereldvrede en zo) anderzijds. Het was een paar jaar leuk, met Woodstock als hoogtepunt, maar daarna verstomden de idealen en nam het leven haar gewone beloop. Uiteindelijk werden de hippies rijker, welvarender en machtiger dan de ouders waar ze zich zo tegen afzetten. Tegenwoordig heten hippies babyboomers. Wat bleef was de muziek, misschien wel de beste geschiedschrijver van de jaren ’60. Eén band die in alles ‘hippie’ ademde, was Jefferson Airplane. Lees verder »
130 kilometer per uur mogen rijden op een paar lullige proeftrajecten, typisch zo’n rechtse vooruitstrevendheid waar de kiezer van VVD, CDA of PVV de vingers bij af zou moeten kunnen likken. Met veel gevoel voor drama (en geholpen door vele propaganda-euro’s) werden de bordjes met ‘130’ er op onthuld. Nog voordat je goed en wel op alle acht de proeftrajecten 130 mag, blijkt het hele plan echter een rookgordijn om achter de schermen andere, voor de automobilist minder aantrekkelijke plannetjes te ontwikkelen, terwijl de 130-discussie op zichzelf dermate veel negatieve aandacht trekt dat De Automobilist vooral als asfaltfundamentalist of egomobilist weg wordt gezet: zeven miljoen mensen criminaliseren omdat ze auto rijden, het kan in een vloek en een zucht tegenwoordig. Lees verder »
‘Egomobilisten’, zo noemde de rijbewijsloze Rotterdamse GroenLinks-fractievoorzitter Arno Bonte (ja, die van dat kansloze voorstel voor een vuurwerkverbod) afgelopen zaterdag bij Rondom 10 mensen die graag zouden zien dat de maximumsnelheid waar mogelijk omhoog gaat, dat de rode kruizen boven spitsstroken eens wat vaker op groen gaan en dat er op knelpunten extra rijbanen worden aangelegd om de doorstroming in dit aan een chronisch verkeersinfarct lijdende land te verbeteren. Arno Bonte en gelijkgestemde milieuknuffelaars zoals Martin Kroon vinden echter dat automobilisten hun mond moeten houden. Aangewakkerd door de 130 kilometer per uur-discussie steekt milieumoralisme steeds vaker de kop op en maakt het van de automobilisten een soort rokers 2.0: accijns afdragen, maar verder overal genegeerd of weggestuurd worden met het argument dat ze stinken. Lees verder »
Verkeersminister Melanie Schultz van Haegen heeft de Nederlandse Spoorwegen een boete van twee miljoen euro opgelegd, omdat er in 2010 te veel vertragingen waren en reizigers ontevreden waren over de informatieverstrekking bij verstoringen en over het gebrek aan zitplaatsen. De boete is voorlopig en kan lager uitvallen of zelfs geheel worden kwijtgescholden als NS in 2011 verbetering laat zien. Volgens de minister is het bedrag dan ook een prikkel om de prestaties te verbeteren. Dat is onzin. Aan een donatie aan de staatskas heeft de reiziger helemaal niets en extra kosten in de vorm van dergelijk weggegooid geld zijn voor NS ook niet constructief. Lees verder »
Drie Nederlandse militairen en één legerhelikopter worden door Libië in gijzeling gehouden na een mislukte poging om in de kuststad Sirte twee mensen (waaronder één Nederlander) uit het land van Kaddafi te evacueren. Propagandamateriaal voor de Libiërs, die bemanning en heli al triomfantelijk toonden op televisie. De staatsomroep stelde dat de Nederlanders in strijd met het internationaal recht handelden toen ze het Libische luchtruim zonder toestemming binnen vlogen. SP’er Harry van Bommel sprak zich ook over de kwestie uit – in het voordeel van Libië, door te verkondigen dat het een illegale daad was van de Nederlandse marine om Libië te betreden. Van Bommel heeft gelijk. Lees verder »
mrt 032011
“Op de automatische piloot?” Jeroen Pauw kijkt verbaasd geamuseerd naar zijn tafelgast. “Alsof je elke dag een ontvoering doet?” Hij lacht een beetje om zijn eigen grapje – dat is hem eigen en hij komt er meestal goed mee weg. Zijn collega Paul Witteman houdt een grijns met moeite binnen. “Nee dat niet”, reageert zijn tafelgast. “Maar je kunt niet helder meer denken, dus je denkt ‘we zijn gekomen om haar mee te nemen, laten we dat maar doen dan’.” Het is woensdag, woensdag 23 februari en aan tafel zit Izaan Moenir-Alam om te praten over de ontvoering van Claudia Melchers in 2005, een ontvoering waar hij voor veroordeeld is. Vandaag, 3 maart 2011, eist de familie Melchers een rectificatie vanwege dit interview. Lees verder »
In tegenstelling tot wat helaas verrassend vaak verondersteld wordt, is de redactie van DeJaap niet vooringenomen (rechts-)populistisch. Misschien dat het stemgedrag van de vijftien redacteuren tijdens de Provinciale Statenverkiezingen van vandaag dat vanuit politiek perspectief eens duidelijk kan maken. Er wordt zelfs niet op confessionele partijen (CDA, SGP, CU) en activistische splinterclubjes (Partij voor de Dieren, Jan Nagels 50Plus en de SP) gestemd – op één uitzondering na dan. Een peiling in de redactiemail leidde tot een uitslag die heel duidelijk in het liberale midden (of zelfs net links daarvan) ligt. Overigens zit er wel één extremist in de redactie. Of eigenlijk twee, want er is wel iemand lid van de Partij voor de Dieren. Lees verder »
feb 262011
Toen De Staat begin 2009 uit het niets als een soort polder-Queens of the Stone Age aan het Hollandse rockfront verscheen, wist de band rond mastermind Torre Florim vriend en vijand te verbazen met een sterk album (Wait for Evolution) en een reeks meer dan indrukwekkende liveshows. In die reeks besteeg de band meteen de grote podia van Pinkpop, Lowlands en de HMH (als voorprogramma van Stereophonics). Een jaar later speelt het vijftal ook al op het Engelse Glastonbury. Niet slecht voor een uit de Nijmeegse klei getrokken – maar gelukkig niet afgespoelde en gladgestreken – nieuwkomer. Twee stormachtige jaren legden de lat hoog voor het tweede album Machinery, dat vrijdag 4 maart verschijnt. Lees verder »
Krokodillentranen om Fiat 500 by Gucci
Mode
Reageren uitgeschakeld
feb 252011
Sjieke tassen-merk Gucci bestaat 90 jaar in 2011, maar om nou een dikgedrukt ‘90’ in de huid van je krokodillenleren schoudertassen en visitekaartmapjes te brandmerken, is wat al te makkelijk. Een wereldmerk als Gucci pakt het liever groter aan, al is ‘groot’ een relatief begrip: het Italiaanse modemerk heeft er voor gekozen om dé luxe-accessoire van het afgelopen decennium, het hippe damesautootje, van een Guccistempel te voorzien. Meer specifiek: in samenwerking met Fiat komt er een 500 by Gucci, exclusief online te bestellen want een dure handtas van een sjiek merk koop je tegenwoordig ook niet meer in de winkel. Iedereen kan namelijk dure franjes betalen tegenwoordig, je onderscheidt je pas als je overpriced hebbedingetjes nonchalant per iDEAL afrekent. Lees verder op Mode.DeJaap.nl >>>
Eigenlijk is het Fleetwood Mac van 1975 en daarna in niets te vergelijken met het Fleetwood Mac van de negen albums daarvoor. Zoals vorige week al te lezen was, zorgden het vertrek van bluesman Peter Green en de toevoeging van gitarist Danny Kirwan al voordat de band naar Los Angeles verhuisde dat hun geluid van Amerikaans georiënteerde blues opschoof in de richting van rock. Het aantrekken van het duo Buckingham en Nicks geeft de band vanaf 1975 een enorme impuls in twee opzichten: Fleetwood Mac wordt muzikaal gezien aantrekkelijk voor een hele brede doelgroep en dankzij de mooie verschijning van Stevie Nicks heeft de groep een aantrekkelijk boegbeeld. De onderlinge relaties, het substantiemisbruik en de daaruit voortvloeiende roddels zorgen voor een smeuïg geheel. Gek genoeg houdt die mix ondanks alle persoonlijke sores ook nog eens tot 1987 stand, maar uiteraard niet zonder slag of stoot. Lees verder »
feb 182011
Onlangs was er in de Amsterdamse RAI op Integrated Systems Europe (ISE), de grootste systeembeurs van Europa, een aparte hal ingeruimd voor digital signage, de nuttige sturingssoftware (niet besturingssoftware) van nu en – vooral – de toekomst. Dankzij digital signage worden rijen bij fastfoodrestaurants korter, verkoopt de cafetaria om de hoek meer ijs als het warm is en zal een lunchroom meer warm appelgebak of chocolademelk omzetten als het koud is. Nuttig, dus. Of toch niet? Lees verder »
feb 142011
Geachte heer Nijenhuis, beste NRC, ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen. Ik wil per direct mijn digitale abonnement op NRC Handelsblad opzeggen. De reden is deze. De manier waarop u het nodig acht om de abonnementsprijzen voor uw product drastisch te verhogen, is van een stuitende arrogantie die slechts wordt afgedekt met een flinterdun verweer: ‘Dat we daarmee niet de krant voor iedereen zijn, accepteren we’, schrijft u. Die uitleg impliceert dat lezers die nu afhaken bij NRC Handelsblad, het aan zichzelf te wijten hebben als ze uw product niet op de waarde weten te schatten die u er zelf aan toekent. Niet alleen krijgen ze een stempel opgedrukt dat neigt naar ‘dom’, u ontneemt ze ook op voorhand elk weerwoord. U heeft zich immers al schouderophalend neergelegd bij opzeggingen. Lees verder »
Laatste reacties