“Eenzaamheid is ook maar een dingetje”, “om daar altijd over te moeten schrijven is vragen om problemen”, “wie nog niet eenzaam is maar er wel altijd over schrijft wordt vanzelf eenzaam.” Trouwens, zoveel stelt eenzaamheid niet voor. Het is overrated, dat is het hele punt. Eenzaamheid is, net als verdriet, bedacht door romantici en anderen die dachten dat er wat halen viel bij de vrouwtjes door sensitief te gaan lopen doen (wat overigens ook zo is, maar dat terzijde). De kwestie is dan ook niet: “Hoe bestrijd ik eenzaamheid” maar: “Is het eenzaam na de dood?”. Lees verder »

Wereldwijd trekken Generatie IKers ten strijde: in het Midden Oosten zetten jongeren zich in voor gelijkheid en vrijheid, en ook in Parijs, Londen en Madrid zijn het de jongeren die in opstand komen, hun stem laten horen. Volgens Thomas Jefferson heeft iedere generatie een nieuwe revolutie nodig… Waar blijft dan de revolutie van Generatie IK© in Nederland? LIVE vanuit De Balie in Amsterdam, de aller-aller-aller-aller-aller-aller-aller-ergste generatie ooit. Met een keur aan sprekers, optredens, snobs kunstenaars en DeJaap-redacteur Linda Duits die deze zelfingenomen moeilijk bebrilde Facebook-generatie snoeihard gaat bashen. Hier meer info. Lees verder »
Maarten van Rossem, Kees de Kort en Sweder van Wijnbergen met elkaar in gesprek over de sombere toekomst. Gaan we er allemaal aan? Wat gaat ons nog allemaal gebeuren? Is er überhaupt licht aan het einde van de tunnel? Vanuit De Balie in Amsterdam. Terugkijken na de “lees verder”. Lees verder »
Eigenlijk wilde ik stoppen bij 10.000 followers. Gekscherend had ik geroepen dat 10.000 followers een mooie aanleiding zou zijn om twittersabbatical te nemen. Maar met 9.600-enzoveel followers is het ook goed. Mooi geweest: ik stop met intensief twitteren (mijn twitteraccount blijft bestaan, ik zal de links naar DeJaap blijven doorgeven en zal incidenteel wat tweeten, een paar per dag is mijn streven). Niet voor een jaar, maar hopelijk voorgoed. Ondanks al het geweldige wat twitter me heeft gebracht, is twitter, zeker de laatste maanden, meer en meer een nachtmerrie geworden. Nachtmerries heb ik zo ook al, daar heb ik geen twitterverslaving voor nodig. Een verslaving overigens waar ik zelf verantwoordelijk voor ben, daar niet van. Lees verder »
Raar lang stuk op het groepsweblog De Nieuwe Reporter. Gaat over ‘de Nederlandse journalist in 2010′. Een verslag van lang onderzoek met data en Stapel-dingen want gemaakt door Alexander Pleijter en die is wetenschapper. Maar, er is iets helemaal misgegaan. Ze hebben kennelijk lopen falen als de overheid daar op De Nieuwe Reporter. Ze hebben waarschijnlijk oude interviews uit de jaren zeventig gebruikt. Per ongeluk tussen de goede data terechtgekomen natuurlijk. Kan gebeuren. Wel lullig. Sta je dan met je onderzoek: “nu nieuw in 1977!”. Lees verder »
In de helletocht die het leven heet is er ruimte voor iedereen maar gelieve niet allemaal tegelijkertijd door de uitgang te gaan. Er is geen uitgang. Elke uitgang blijkt uiteindelijk een ingang te zijn waardoor de tocht van voor af aan begint. Hoe simpel de route ook, de afdruk van de kaart is op onze ziel gebrand, verdwalen in het land der hopelozen is ons enige vooruitzicht. In de onmetelijke ruimte van het leven is er niemand die je kan horen schreeuwen. Laat het licht aan tijdens het slapen gaan en beeld je in niet alleen te zijn: een droomloze slaap is het kompas voor de weg naar de hemel. Maar de schuldigen zullen nooit slapen en de onschuldigen wanen zich altijd schuldig. Vrouwen en kinderen eerst: onzekerheid is tenslotte het bloed van de duivel, rondgepompt door verlangen naar het onkenbare. Lees verder »
In Nederland
In Nederland wil ik niet leven,
Men moet er steeds zijn lusten reven,
Ter wille van de goede buren,
Die gretig door elk gaatje gluren.
‘k Ga liever leven in de steppen,
Waar men geen last heeft van zijn naasten:
Om ‘t krijschen van mijn lust zal zich geen reiger reppen,
Geen vos zijn tred verhaasten.
In Nederland wil ik niet sterven,
En in de natte grond bederven
Waarop men nimmer heeft geleefd.
Dan blijf ik liever hunkrend zwerven
En kom terecht bij de nomaden.
Mijn landgenooten smaden mij: ,,Hij is mislukt.”
Ja, dat ik hen niet meer kon schaden,
Heeft mij in vrijheid nog te vaak bedrukt.
In Nederland wil ik niet leven,
Men moet er altijd naar iets streven,
Om ‘t welzijn van zijn medemenschen denken.
In het geniep slechts mag men krenken,
Maar niet een facie ranslen dat het knalt,
Alleen omdat die trek mij niet bevalt.
Iemand mishandlen zonder reden
Getuigt van tuchtelooze zeden.
Ik wil niet in die smalle huizen wonen.
Die leelijkheid in steden en in dorpen
Bij duizendtallen heeft geworpen…
Daar loopen allen met een stijve boord
- Uit stijlgevoel niet, om te toonen
Dat men wel weet hoe het behoort -
Des Zondags om elkaar te groeten
De straten door in zwarte stoeten.
In Nederland wil ik niet blijven,
Ik zou dichtgroeien en verstijven.
Het gaat mij daar te kalm, te deftig,
Men spreekt er langzaam, wordt nooit heftig,
En danst nooit op het slappe koord.
Wel worden weerloozen gekweld,
Nooit wordt zoo’n plompe boerenkop gesneld,
En nooit, neen nooit gebeurt een mooie passiemoord.
Jacob Slauerhoff
In Nederland zijn de fatsoensroepende moralfags inmiddels uitgegroeid tot een ware plaag, in ieder geval online en op de social media. Ze noemen zichzelf “strijders tegen de verhuftering” en zien het liefste dat u en wij onze bek dicht houden. Heus niet vanwege “de toon van het debat” maar omdat ze oprecht geloven dat hun wil nou eenmaal wet is. Onze mening is namelijk niet de hunne, dus gaarne een subiet einde aan de vrijheid van meningsuiting. Desnoods met geweld, stalking, oproepen tot beroepsverboden en het vergiftigen van Google-resultaten met haatsites zodat ZZP’ers minder snel opdrachten binnenhalen, het bellen en mailen naar werkgevers (altijd anoniem) van “hufters”, het stalken van adverteerders van “hufterwebsites”, het (uiteraard anoniem) online gooien van privé-gegevens, intimidatie en het betere haatzaaiwerk. Typische kenmerken van verhuftering dus. Een en ander culmineerde onlangs nog in een weerzinwekkend pleidooi voor “harmonie en liefde” door Theo Maassen in De Wereld Draait Door. Lees verder »
Deze week iedere dag tegelijk op vk.nl en DeJaap.nl een column waarin wordt teruggekeken op het afgelopen jaar – en vooruit gekeken naar 2012. Vandaag: de wereld vergaat in 2012 niet, maar Nederland kennisland wel, schrijft Bert Brussen.
Het is maar goed dat ik niet bijgelovig ben, anders zou ik nu bij het kamp aluminiumfolie hoedjes dragende anonieme internetreaguurders horen dat er van overtuigd is dat in 2012 de wereld definitief vergaat. Dit keer echt, zal ik maar zeggen, want de Maya’s hebben het al voorspeld en die werden betaald door de illuminati of zoiets. Ik geloof dat dus niet, want ik ben niet bijgelovig, maar in 2011 gebeurde er zoveel en waren sommige gebeurtenissen zo heftig dat het ook weer niet zo heel vreemd is om daarin een omen te zien. Lees verder »
Nachttopic: de slavenkampen van Noord-Korea [video]
Bekijk alle delen van deze documentaire en meer over Noord-Korea via Vice.com.

“Dr. R. Albert Mohler Jr., serves as the ninth president of the Southern Baptist Theological Seminary.“
Foto: Maarten Brante
Onlangs stuurden filmmakers en filmmaatschappijen een brandbrief aan de Tweede Kamer. Volgens de brandbriefschrijvers is het noodzakelijk dat er actie wordt ondernomen tegen het illegale uploaden en het legale downloaden van films, anders stort hun industrie in. Met name de grote torrentjongens als The Pirate Bay moeten onschadelijk worden gemaakt want tegen al dat illegale aanbieden valt niet op te concurreren. Maar, wil de filmindustrie de consument extra op het hart drukken, het gaat niet om de individuele downloaders. Schappelijk van ze: ik mag dus wel illegale content blijven downloaden maar het is niet de bedoeling dat het mij op internet wordt aangeboden. Lees verder »
Bij DeJaap.nl kunt u meewerken zonder dat het uitmaakt wat u stemt. Sterker nog: het interesseert DeJaap niet wat u stemt, zolang u maar een mening hebt. Het beoordelen van mensen op wat ze stemmen laten we liever over aan aanhangers van enge dictatoriale regimes en de “verschillige” wij-zij denkers van de Vara…
Vandaag in de Volkskrant: een kloeke spread met daarin een interview met Rianne Meijer, auteur van het boek De Ana-files (uitgeverij Prometheus). En inderdaad, Rianne Meijer begon hier, op dit weblog (u bent nu op DeJaap.nl) met het schrijven over anorexia. Kijk maar, hier staan ze nog allemaal. Nu zijn haar DeJaap-bijdragen dus een boek, uitgegeven door een prestigieuze uitgeverij. Een droom van heel veel schrijfmeisjes. Of schrijfjongens. En nog 999.999 Nederlanders die dromen van het uitgeven van een boek. Daarvoor hoef je dus niet een manuscript op te sturen naar de uitgeverij en onderop de stapel te belanden om na maanden afgewezen te worden, je kunt gewoon gaan bloggen. Het internet als podium. Webloggen als talentenjacht. Het werkt. Wat Esmee Denters kon met zingen op Youtube, kon Rianne Meijer met schrijven op een weblog. Mooi hè, dat internet? Het is een kwestie van ergens in geloven. En van een beetje onbescheidenheid. Niet heel makkelijk voor de gemiddelde Nederlander. Toch kan het. Probeer het ook eens. Geloof ergens in. Schrijf mee. Het kan. Ook zonder anorexia. Straks gaat dat internet nog groot worden en wordt het een belangrijk medium. Kwestie van geloven. En willen.
(De Ana-files, Prometheus, 224 pagina’s, ISBN 9789044618693 is vanaf vandaag overal verkrijgbaar.)











Interessante discussies in de comments: het kan!
20-01-2012, 16:00 Tags: comments, reaguurders