*

Chris Aalberts

Chris Aalberts is docent en onderzoeker politieke communicatie. Hij doceert aan masteropleidingen van de Erasmus Universiteit Rotterdam en de Haagse Hogeschool. Hij schreef o.a. samen met Maurits Kreijveld ‘Veel gekwetter, weinig wol’ over de inzet van sociale media door overheid, politiek en burgers (SDU, 2011). Meer informatie op: www.chrisaalberts.nl

 

Vorige week blogde ik over twee homomannen uit Leidsche Rijn die door hangjeugd waren weggepest. Ze werden uitgescholden, bespuugd, bedreigd en hun bezittingen vernield. De homo’s besloten te verhuizen, en de buurt was daar zo geschokt over dat ze een picknick voor hen organiseerden. Ik bekritiseerde dat gebaar en vroeg me af of de mensen in Leidsche Rijn, en met name de homo’s aldaar, niet zelf iets hadden kunnen doen aan dit probleem.

Lees verder »

 

De kranten staan weer vol berichten hoe slecht het gaat met de acceptatie van homo’s. Een homostel uit Leidsche Rijn werd door hangjongeren weggepest. Homobelangenclub COC heeft de informateur een brief geschreven waarin wordt gepleit voor maatregelen om de acceptatie van homo’s te vergroten. GroenLinks wil nu zelfs de straffen voor geweldsdelicten tegen minderheden verhogen.

Lees verder »

 

Deze week werd de nieuwe Tweede Kamer geïnstalleerd. Er was maar één grote afwezige: Mei Li Vos. Het PvdA-Kamerlid was afgelopen jaren niet uit de media weg te slaan en zette het thema van flexwerkers en freelancers met verve op de politieke agenda. Toch kwam Mei Li op een magere 38ste plaats van de PvdA-lijst terecht. Haar campagne om met voorkeurstemmen gekozen te worden mislukte: ze haalde er 10200, ruim 5000 te weinig voor een zetel. Wat ging er mis?

Lees verder »

 

Afgelopen woensdag waren er korte verkiezingsuitzendingen op Nederland 3 om jongeren bij de politiek te betrekken. Eerder hadden we al Lijst Nul: een hopeloos initiatief waarvan alle experts direct wisten dat geen jongere ernaar wil kijken. Hoe komt het toch dat de publieke omroep steeds weer met dit soort zinloze initiatieven komt? Deze week werd het antwoord duidelijk: omdat de publieke omroep zich in een ideologische leegte bevindt.

Lees verder »

 

Nog nooit heeft De Jaap u zoveel unieke content aanboden: maar liefst zeven interviews met kleine partijen die meedoen aan de verkiezingen van morgen. Dit alles onder het motto: ook de grootste idioten van Nederland hebben recht op aandacht.

Ik zal het eerlijk toegeven: ik ben ook zo’n idioot geweest. Met een vriend en vriendin wilde ik in de studentenraad van onze faculteit. Dat deden we door voor de studentenraadsverkiezingen een partij op te richten voor onze opleiding Communicatiewetenschap. Onze studie was verreweg de grootste van de faculteit, en dus we dachten een monsterzege te behalen. Onze partij had veel plannen over onze opleiding. Daar ging de Studentenraad niet over, en bovendien wisten we dat al onze plannen te duur en dus onuitvoerbaar waren, maar dat maakte ons niets uit, want we haalden twee zetels. We voelden ons belangrijk en interessant. In de media kwamen we niet, maar dit was toch ‘ons moment’ om boven de grijze massa uit te stijgen. Lees verder »

 

Nog even en we mogen gaan stemmen, en één ding is duidelijk: het CDA staat op het punt de verkiezingen te verliezen. De partij stevent volgens de peilingen af op een enorm verlies en zou weleens de derde partij van Nederland kunnen worden. Een groot deel van Nederland zal blij zijn: eindelijk gerechtigheid. Het CDA is natuurlijk sowieso een veel te conservatieve club, christelijk bovendien en met Balkenende sloeg Nederland jarenlang internationaal een modderfiguur. Mooi dat daar nu een einde aan komt, hoor je velen denken. Journalisten staan voorop en proberen Balkenende’s vertrek te bespoedigen. Lees verder »

 

Nog even en we hebben na een eeuw weer een liberale premier: Mark Rutte. De man werd al meerdere keren afgeschreven: hij won ooit nipt de lijsttrekkersverkiezingen van de VVD, en moest bij Rita Verdonk’s vertrek uit de VVD een partijcrisis bezweren. Zijn peilingen waren altijd beroerd, maar nu is hij terug. Hij overtuigt niet alleen de VVD-partijelite, maar ook heel Nederland. Mark is jong, vlot, belezen, kundig en charismatisch. Hij zal Nederland door de economische crisis leiden, en grote groepen Nederlanders geloven daarin, harde ingrepen in de sociale zekerheid of niet. Lees verder »

 

De verkiezingscampagne is eindelijk begonnen. Zondag was het eerste grote televisiedebat tussen premierkandidaten Rutte, Cohen, Balkenende en Wilders. Wat een informatief debat had moeten worden, werd vooral een lesje politiek cynisme.

Lees verder »

 

BNN zal er wel mee in zijn maag zitten: Lijst Nul. Eerst mocht de omroep van het Commissariaat voor de Media geen eigen politieke partij oprichten, maar daarna begon de ellende pas echt. Er gebeurde precies wat sommigen al hadden voorspeld: de ‘onafhankelijke jongerenpartij’ werd een ramp. Er kwam een lijsttrekker die niet alle jongeren kan representeren vanwege haar sterke politieke voorkeuren en vanwege haar gebrek aan inhoud. Een jongerenpartij opzetten blijkt niet eenvoudig. Tot overmaat van ramp geldt dat ook voor het maken van interessante politieke uitzendingen voor jongeren. De uitzending van vrijdag laat maar één ding zien: BNN kent haar eigen doelgroep niet. Lees verder »

 

In de aanloop naar de verkiezingen zendt het programma Buitenhof wekelijks discussies uit over de verkiezingsprogramma’s tussen een lijsttrekker en een kritische denker. Het levert ontluisterende televisie op. Politici blijken nauwelijks over zelfreflectie te beschikken. Lees verder »

 

De trein zat stampvol en dus was ik blij een laatste zitje bij de deur te kunnen bemachtigen. Naast mij zat een jongen in een slobberbroek, met een petje en een walkman. Ik vermoedde een aso, maar wat maakte het uit: ik zat tenminste. Op het laatste moment kwamen drie bejaarden binnen. ‘Wilt u misschien zitten?’ klonk het naast me. De jongen stond op en ging de reis van een half uur staan. Nu werd de sociale druk me te groot en volgde ik zijn voorbeeld.

Lees verder »

 

Het is een onderwerp dat geen burger interesseert, en nauwelijks het nieuws haalt: de lokale colleges worden momenteel geformeerd. Coalitieakkoorden worden geschreven, compromissen gesloten en bestuurders aangezocht. Langzaamaan krijgen de Nederlandse gemeenten een nieuw college met nieuwe plannen en nieuwe gezichten. Steeds vaker zien we daarbij het fenomeen van de wethouder zonder noemenswaardige werkervaring. Lees verder »

 

Eindelijk kwam de PVV dan met haar kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen. Enkele nieuwe gezichten, maar vooral veel vertrouwelingen van Wilders: bestaande Tweede Kamerleden, fractiemedewerkers, een Europarlementariër en Haagse gemeenteraadsleden. Een deel van hen bleek direct controversieel: de nummer drie heeft ooit een imam verdedigd die Wilders het land uit wil zetten, de nummer vijf is ooit aangehouden voor verboden wapenbezit, de nummer negen bleek niet gepromoveerd, en ga zo maar door. Hoon alom. Lees verder »

 

Het aantal politici op Twitter neemt snel toe. Niet alleen Mariëtte Hamer is op Twitter gesignaleerd, ook Rita Verdonk en Marianne Thieme blijken ons de hele dag berichten te zenden. Ook Alexander Pechtold heeft het twitteren weer opgepakt. Lokaal is Twitter helemaal doorgebroken. Een meerderheid van de fractievoorzitters in de Rotterdamse gemeenteraad blijkt momenteel te twitteren, voor de verkiezingen was dat nog niet zo. Welke effecten heeft dat twitteren eigenlijk? Lees verder »

 

Toen Pim Fortuyn populair was, vonden verschillende psychologen het nodig in de krant te schrijven dat Fortuyn aan allerlei psychische stoornissen zou lijden. Ik ben inmiddels de meeste stoornissen waaraan Fortuyn leed vergeten, maar hij leed zeker aan narcisme en zelfoverschatting. Was getekend: de wetenschap. Geen collega-psycholoog die op het idee kwam deze psychologen met hun nep-diagnoses voor de tuchtraad te dagen. Een diagnose stellen zonder de ‘patiënt’ ooit gesproken te hebben en vervolgens diezelfde diagnose openbaar te maken, valt immers buiten de normale beroepspraktijk.

Lees verder »

 

Vorige week kondigde BNN aan een oud programma weer van stal te halen: Lijst Nul. Het nobele doel is de jeugd en de politiek dichter bij elkaar te brengen. Het programma gaat in het voorjaar haar vierde editie beleven met Sophie Hillbrand en Filemon Wesselink. Dit keer gaat Lijst Nul Den Haag pas echt goed opschudden, waarschuwden de presentatoren alvast, want BNN gaat een echte politieke partij oprichten. De mediawet stond dat helaas niet toe, maar er komt wel een politieke talentenjacht naar een jongerenlijsttrekker die vervolgens zijn eigen partij wint. Hoe gaat die jongerenpartij eruit zien? Ik weet het wel. Lees verder »

 

Vorige week werden de nieuwe gemeenteraden geïnstalleerd. De PVV is nu in Almere aanwezig als grootste partij en in Den Haag als één na grootste. De lijsttrekker van de PVV in Almere, Raymond de Roon, meldde zijn tegenstanders meteen dat de groei van de PVV nog niet voorbij is: als concurrenten de PVV wegzetten als dom en racistisch, levert dat de PVV alleen maar meer succes op. ‘Gaat u vooral door met het demoniseren en verketteren van de PVV-kiezer’, aldus De Roon. Heeft hij gelijk? Lees verder »

 

Half Nederland is ontevreden, maar in Den Haag hebben ze andere dingen aan hun hoofd. Van alle onderwerpen die burgers het minste aanspreken, staat homo-emancipatie ongetwijfeld ongeveer op plaats 1. D66-Kamerleden trappen er toch graag een relletje over. We kunnen er veel van leren over hoe D66 maatschappelijke problemen ‘oplost’.

Lees verder »

 

De gemeenteraadsverkiezingen zitten er weer op. Het resultaat: de laagste opkomst ooit, de kiezers zweven als nooit tevoren en als ze naar de PVV kunnen zweven, doen ze dat. Zowel thuisblijvende als ontevreden kiezers leiden altijd weer tot dezelfde eindeloze discussies: hoe is het toch mogelijk dat de politiek die ‘het dichtst bij de burger’ staat, zo weinig interesse oproept? Waarom geven zo veel burgers hun stem aan partijen die geen oplossingen hebben? Lees verder »

 

Het grote moddergooien is begonnen. Wie heeft nu eigenlijk de schuld van de kabinetscrisis? Jan Peter Balkenende weet het zeker: Wouter Bos is de hoofdschuldige. Hij heeft zich immers nadrukkelijk gedistantieerd van de NAVO-brief waarin Nederland werd opgeroepen in Uruzgan te blijven, terwijl hij volgens Balkenende wel degelijk wist dat er een brief aan zat te komen. Bos zou de onderlinge verdeeldheid in het kabinet hebben geëtaleerd en voor een gênante vertoning hebben gezorgd. In Buitenhof kreeg Balkenende uitgebreid de kans Bos zwart te maken: door Bos’ optreden was de ondergang van het kabinet onvermijdelijk.

Pardon? Heeft Balkenende misschien zelf ook iets met die kabinetscrisis te maken? Zat hij zelf niet ook in dat kabinet? Lees verder »

Switch to our mobile site