Nog niet zo lang geleden was de VVD bijna de grootste partij van het land. Hoe anders is dat nu: de VVD is onzichtbaar en wordt op veel VVD-onderwerpen rechts ingehaald door Geert Wilders. Criminaliteit, immigratie, integratie, files, Europa en belastingen: voor rechtse stemmers was vroeger de VVD favoriet, nu is dat de PVV.
Chris Aalberts
Er waren eens twee totaal onbekende Kamerleden: Pierre Heijnen en Paul Kalma. Niemand had ooit van ze gehoord. Het vroor in Nederland en er kwamen lokale verkiezingen aan. Pierre en Paul hadden de opdracht gekregen in de buurt te gaan flyeren in de hoop het verlies voor hun PvdA enigszins te beperken. Maar Pierre had last van ijstenen en Paul was zijn warme sjaal vergeten. Dus besloten ze het flyeren te laten en in plaats daarvan Kamervragen te stellen. Of de lokale verkiezingen voortaan bij kou niet beter uitgesteld konden worden.
feb 042010
‘Sta je op de site van de Gay Krant? Dat levert je tientallen extra stemmen op’. De goedbedoelde tip kwam van een partijbestuurder, toen ik vier jaar geleden op de lijst stond voor de VVD in Amsterdam Oud Zuid. De beste manier om met voorkeursstemmen in de raad te komen was om publiekelijk te laten zien dat homo’s hun ‘roze stem’ bij mij kwijt konden en dat hun homoseksuele belangen bij mij in goede handen zijn. De Gay Krant bood er een platform voor. Vier jaar later is dat weer zo: alle lokale roze politici van Nederland kunnen er hun homostandpunten kwijt.
jan 292010
Weekblad HP/De Tijd liet de afgelopen maanden een redacteur undercover stage lopen bij de PVV. Ik deed vijf jaar geleden min of meer hetzelfde: ik meldde me aan als stagiair, maar toen bij D66. Ik was weliswaar geen redacteur, maar wilde net als Karin Geurtsen weleens achter de coulissen van de politiek kijken. Na haar vier PVV-dagboeken is de vraag: wat zijn de verschillen met D66? Laten we kijken naar Geurtsen’s grootste ontdekkingen.
Hoe bang moeten we zijn voor Geert Wilders? Alexander Pechtold vertelt iedereen die het horen wil dat Wilders een racist is. Mark Rutte vindt dat Wilders het vertrouwen in de democratie schaadt. Oud-minister Ella Vogelaar maakt zich ernstige zorgen, net als Herman van Veen en nu ook Peter R. de Vries, die Wilders ‘gevaarlijk en ronduit kwaadaardig’ noemt. Vormt Wilders echt zo’n gevaar voor de democratie? Het antwoord is natuurlijk: nee. Als we kijken naar de recente politieke geschiedenis wordt snel duidelijk dat Wilders best gerelativeerd mag worden. Dat geldt helaas niet voor zijn ideeën.
En wij maar denken dat de politiek euthanasie goed had geregeld. Deze week waren Jeannette en Carine te gast bij Pauw & Witteman, twee moeders van kinderen die zich na jarenlange psychische klachten van het leven beroofden. De moeders zijn een website gestart om meer aandacht te vragen voor de doodswens van psychiatrische patiënten zodat ook zij op een menswaardige manier kunnen sterven. De moeders willen het gesprek met psychiaters en politici aangaan over deze problemen. Psychiaters en politici? Deze dubbele doelstelling verraadt dat de initiatiefnemers niet goed weten waar ze met hun lobby naartoe moeten. Ze zijn niet de enige lobbyende burgers die dit moeilijk vinden. Waar moeten ze met hun verhaal heen?
Een tijdje geleden was er een internationale week op de hogeschool waar ik werk. Op het binnenplein was continu een filmpje te zien over zielige mensen in Afrika die smeekten om onze hulp. Dit alles ter promotie van een stichting die studenten naar de Derde Wereld uitzendt om daar ‘goed te doen’. Nuttig?
Wanneer ik afhaakte bij D66? Ik weet het nog goed. Ik organiseerde voor Kamerlid Boris van der Ham een debat over duurzaam voedsel. Tijdens het debat vertelde een boer dat de concurrentie met het buitenland steeds zwaarder werd, dat er nauwelijks droog brood te verdienen was en dat het verbouwen van biologische groenten geen alternatief was. Te weinig vraag. Boris nam het woord en zei: ‘Doe niet zo negatief’. Dezelfde reactie kreeg ik van een D66-lid, toen ik twitterde dat ik de tweets van D66-leden over hun ‘indrukwekkende’ congres niet geloofwaardig vond. Ik deed te negatief: ‘Typisch geen D66-er’.
Het is weinig mensen ontgaan: het sneeuwde in Nederland, en meteen lag het openbaar vervoer grotendeels stil. De NS adviseerde reizigers dagenlang om niet met de trein te gaan, want er kon niet gegarandeerd worden dat men zijn eindbestemming zou halen of dat men weer terug naar huis zou kunnen. In grote delen van het land reden geen bussen, zelfs toen de ergste sneeuw inmiddels voorbij was. Diverse Tweede Kamerleden hadden er geen goed woord voor over. Partijen vielen over elkaar heen om te melden dat de NS er een zooitje van maakte, dat spoorbeheerder Prorail zijn werk niet goed deed en dat het belachelijk was dat een beetje sneeuw tot zulke grote problemen had geleid. In Zweden rijden bij sneeuw immers ook treinen? Minister Eurlings heeft inmiddels om opheldering gevraagd aan de NS.
Pas zat ik in een radioprogramma met voormalig LPF-Kamerlid Joost Eerdmans, waar we discussieerden over de stelling of politici ongeschonden de politiek uit kunnen komen. Gerrit Zalm, Ella Vogelaar, Wynand Duyvendak… er zijn veel voorbeelden van oud-politici met een gekrenkte reputatie. Joost Eerdmans had ook moeite gehad een baan te vinden na zijn politieke carrière. Ik zei dat politici niet zo moeten zeuren: de arbeidsmarkt is flexibel, dus waarom die van politici niet? Ik kreeg bijval van een burger die opbelde: hij vond het terecht dat politici na hun politieke carrière geen baan meer kregen, sterker nog: ze zouden juist strafrechtelijk vervolgd moeten worden voor hun falende beleid.
U kent het vast wel, Twitter, de website waar iedereen kan vertellen wat hij aan het doen is. De vraag ‘what are you doing?’ moet in 140 tekens beantwoord worden. Duizenden mensen hebben de site al ontdekt en volgen er hun vrienden, kennissen of bekenden, en vertellen aan hun eigen volgers wat ze aan het doen zijn.
Laatste reacties