Erik de Kruijf

 

Dat 2011 ons in een zekere staat van verwarring heeft achtergelaten, valt niet te ontkennen. Met een welhaast Kafkaiaanse vervreemding ondergingen we het uiteenvallen van een economisch systeem waarvan we weliswaar wisten dat het bestond, maar waarvan we ons nooit echt bewust waren. Pensioenfondsen, verzekeringen en banken, het waren zaken als het weer en de tijd: abstracte gegevens die altijd op de achtergrond aanwezig zijn en waarover het zinloos is je druk te maken. Nu dat systeem voor onze ogen in elkaar is gezakt, staren we enigszins vertwijfeld in het zwarte gat dat voor ons ligt. Lees verder »

Switch to our mobile site