Duurzaamheid
Zo wordt er werk gecreëerd in de duurzame industrie. Door fors te investeren in duurzame energie en te desinvesteren in de fossiele variant neemt de bedrijvigheid in deze sector toe en dus ook de werkgelegenheid. Men vergeet echter dat dit geen extra banen oplevert, maar slechts een wisseling van werkgever betekent. Immers, waar gaan de mensen die nog werkzaam zijn in de fossiele sector anders naartoe? Maar wacht, er is meer.

Al investeer je honderd miljard euro in groene energie, daar plukt men in het gunstigste geval pas over vier á vijf jaar de vruchten van. Het idee dat men morgen of overmorgen een compleet zeepark met windmolens of biomassacentrales gebouwd heeft is lachwekkend en onrealistisch. Dat duurt, met vergunningen erbij, jaren. Nogal kortzichtig om dit aan te dragen als oplossing voor een crisis die om directe maatregelen vraagt.

Sociale woningbouw
Tevens stelt men voor om leegstaande kantorenpanden geschikt te maken worden voor sociale huurbouw. Mooi plan, eerlijk waar. Wat men ook hier er weer niet bij vertelt is dat daarvoor eerst de huidige eigenaren moeten worden uitgekocht, daarna de grond ontwikkeld moet worden en tenslotte middels subsidies het gebied weliswaar bewoond is, maar weinig tot niets oplevert en miljoenen kost. Om over het eindresultaat maar te zwijgen. Voorbeelden te over van gebieden waar dit heeft plaatsgevonden en waar nu wederom miljoenen worden gespendeerd om er nog iets van te maken. Sociale woningbouw is een mooi initiatief, maar werkt niet in de praktijk.

Financiering
Hoewel het gehele plan bol staat van het wensdenken en goedkoop populisme, spant de laatste alinea echter de kroon. Nergens een deugdelijke onderbouwing, nergens financiële cijfers. Slechts het regeltje: “Als méér geld nodig is vragen we dat aan de sterkste schouders: een solidariteitstarief…” om de plannen te financieren. Ergo: ‘U kunt ons rustig onze gang laten gaan, wij zorgen voor een socialer en beter Nederland. De kosten worden gedekt door de wat beter verdienende burger’. Schandalig. Alsof het verhogen van de belastingen hét antwoord op de crisis is.

Er is niets mis met het aandragen van alternatieven zoals ‘Een ander Nederland’, het is soms goed om een tegengeluid te laten horen. Hier slaat men echter de plank volledig mis. Wensdenken en rammelende onderbouwing moeten de crisis oplossen. Echte maatregelen worden niet genomen maar zaken worden slechts anders ingevuld. De minder bedeelden worden niet geholpen, maar de schulden van de overheid zullen daarentegen wel heel snel oplopen. Dat moeten we niet willen met zijn allen, toch?

Foto CC: Jos van Zetten

In onzekere tijden lopen de mensen massaal achter populisten aan. De populist belooft namelijk gouden bergen: iedereen, behalve de graaiers aan de top natuurlijk, gaat er op voorruit, de kwaliteit van zorg neemt toe en alle onzekerheden worden in één klap omgezet in zekerheden. Kortom, volgens de populist wordt het land stukken beter met hem, of haar, aan de macht. De leugen regeert dan ook nergens zo hardnekkig als in het land van de populist.

In Nederland ziet men dit vooral terug bij de PVV en de SP. Volgens velen zijn ze tegenpolen, maar in de praktijk bijna twee handen op een buik. Alleen op het gebied van diversiteit verschilt men. De een wil graag een dominante, volgens eigen zeggen superieure, wittemanscultuur, de ander een gezellige multiculturele samenleving waarin joden, moslims, Nederlanders en allochtonen in vrede met elkaar samenleven. Al het overige hebben ze gemeen. Zo hebben beiden een bloedhekel aan Europa, willen beiden de gulden terug, zijn de banken het gif van de samenleving en kan de zorg in eigen land veel en veel beter. Bovendien nemen zowel de PVV en SP het niet zo nauw met vrijheden voor de burger of politieke vriend. Discipline, discipline en nog eens discipline. Befehl ist Befehl, zegt men wel eens.

Mooi voor de bühne
Het is dan ook uiterst curieus dat zowel Wilders als Roemer hard schreeuwen dat het niet zo is. Zo is de SP de partij van “de ziekelijke linkse kerk die Nederland in een communistische staat wil veranderen”, terwijl de PVV “een bonte verzameling NSB’ers is die het liefst vandaag nog de moslim op de trein wil zetten”, of zoiets. Mooi voor de bühne, maar ongeloofwaardig voor de mensen die langer dan twee seconden nadenken.

De gulden invoeren, uit de Euro/EU stappen, banken nationaliseren, zorgpremie naar beneden, de riedel aan prachtige plannen is eindeloos. Wat men er echter niet bij vertelt, is wie deze plannen gaat betalen. Want dat willen Henk & Ingrid nog al eens vergeten: dat zulke zaken betaald moeten worden. Er maken bijvoorbeeld genoeg Henken & Ingrids gebruik van de voedselbank die wel een mooie televisie aan de muur hebben, maar geen eten meer kunnen betalen. Anderen mogen dat dan oplossen. Zelfredzaamheid, daar doen we niet aan.

Nederland wordt socialer
De stroom aan plannen gaat steevast gepaard met hetzelfde argument: “Ja maar, zo wordt Nederland socialer.” Hoe wordt een land socialer als het na een paar jaar diep in de schulden zit omdat er te weinig gewerkt of omgezet wordt? Want dat is wel de consequentie. Als je met werken 2.000 euro netto per maand verdient en met een uitkering 1000 euro plus allerlei subsidies en extraatjes, waarom zou je nog werken? Als je weet dat er altijd anderen zijn die jouw sores oplossen, waarom zou je dan nog verantwoord met geld en middelen omgaan?

Dus, wie gaat betalen? Waarschijnlijk de mensen vanaf twee keer modaal. Die mogen betalen omdat zij dat nog niet genoeg doen. 60-65% belasting, zonder HRA, om de rest van Nederland te kunnen pamperen. Ach waarom niet. Men moet de keuze hebben om niet te hoeven werken nietwaar? Nederland wordt er in ieder geval socialer van, toch? 

De slechtste partijen
De PVV en de SP zijn slechte partijen voor Nederland. Ze zijn slechts voor Nederland vanwege hun plannen en de economische consequenties daarvan. Al zou slechts de helft van deze plannen uitgevoerd worden, Nederland zal een kleine twintig jaar terugvallen op economisch gebied. Nederland zal inderdaad een aantal jaren socialer worden, waarschijnlijk totdat twee keer modaal en hoger uitgemolken is. Nederland zal tegen die tijd pas weten wat een echte crisis is.

Generaal Mladic
“Met de kennis van nu” is naast The Voice of Holland en Britt Dekker, wellicht de beste uitvinding van de laatste jaren. Het is de ultieme manier om kromme zaken recht te praten. Gebezigd door tientallen, geslikt door miljoenen. Champagne gedronken met generaal Mladic en massamoord mogelijk gemaakt? Op basis van valse informatie een oorlog begonnen? Miljarden betaald aan Griekenland zonder onderpand? Het hoofd beschaamd buigen, onnozel kijken en “Met de kennis van nu had ik het anders gedaan” uitspreken. Werkelijk alles is weg te werken, zolang u deze woorden blijft herhalen.

Het mooie van “Met de kennis van nu” is namelijk dat iedereen het slikt. Of ja, iedereen die werkzaam is in de politiek. In het gewone leven komt men daar niet mee weg. Medewerkers die grove fouten maken mogen vertrekken of, in het beste geval, ergens in de kelder van het bedrijf de schoonmakers gezelschap houden. Blijkbaar is falen in de politiek zó gewoon dat het geoorloofd is. Hoezo, de kloof met de burger wordt steeds groter?

Woorden voor de bühne
Men kan het de mensen in de politiek niet kwalijk nemen. Wie wil er niet voor 90.000 euro per jaar in een blauw lederen stoel willen hangen. Talkshow hier, column daar. Mooie woorden voor de bühne of achterban en zodra het te moeilijk wordt (lees: er verantwoording genomen moet worden) wegkomen met “Met de kennis van nu”. Een heerlijk bestaan. Zo rolt de politiek anno 2012.

Om de politiek een halt toe te roepen kan de burger maar één ding doen: het gedrag kopiëren! Gooi dus uw vuilnis op straat, betaal geen belasting meer en bespot elke politicus die u tegenkomt. Zodra iemand u aanspreekt op uw gedrag, buig dan beschaamd het hoofd, kijk hem of haar onnozel aan en zeg: “Met de kennis van nu, had ik het anders aangepakt”. U zult zien, u komt er mee weg.

Foto CC: JvL

Kerstman
De kerstman staat namelijk symbool voor alles wat met dierenleed te maken heeft. Een paar rendieren misbruiken omdat het ‘traditie’ is. Ik geef het u te doen: Met louter wat haver achter de kiezen, de godganse nacht over de aardbol razen om al die volgevreten cocacola kinderen een cadeautje te bezorgen. Dat slaat helemaal nergens op! Is er iemand die zich bekommert om deze dieren? Welnee, 364 dagen in een te kleine stal en vervolgens in één dag zo afgebeuld worden. Een schande! En die dikzak maar profiteren, met zijn gezellige witte baard. Hij is dik, moddervet is wellicht beter, terwijl die arme rendiertjes door een sleutelgat kunnen! Waar zijn de animal cops als je ze nodig hebt.

Paashaas
De paashaas is zelfs nog erger. Als een ware ambassadeur van big pharma vergiftigt hij tere kinderen met beelden dat twee meter grote, pratende, hazen volstrekt normaal zijn. Sterker nog, deze pratende haas deelt zelfs chocolade eieren uit. “Kippen leggen chocolade eieren, lieve kinderen, daar zorgen wij wel voor”, dat werk. De paashaas promoot genetisch gemanipuleerde rommel en dat moeten we zeker niet willen. Daarom geen enkel risico nemen en daarom meneer De Haas oppakken, fusilleren en bij het eerste de beste kerstdiner opdienen met lauwwarme saus.

Rustige Wereld
Een wereld zonder sinterklaas, kerstman en de paashaas zou een dan ook een stuk veiliger zijn. Geen onderdrukking van rassen of dieren en geen genetisch gemanipuleerde rommel meer. Het wordt een grote blije wereld waarin iedereen in harmonie kan samenleven, zonder steeds over de schouder te hoeven loeren welk potentieel gevaar er weer gloort voor onze kinderen. Onze kinderen zullen niet discrimineren, zij zullen geen dieren martelen en zeker geen genetisch gemanipuleerde rommel kopen of eten. Zij zullen exact weten hoe de wereld in elkaar zit, allemaal dankzij het afschaffen van sinterklaas, de kerstman en de paashaas.

Het is crisis! Griekenland is failliet, Italië loopt op dit moment op haar laatste benen (de rentelasten van Italië gaan de bezuinigingen overstijgen met een beetje geluk), in Spanje staat de economie stil en het is een kwestie van tijd voordat Frankrijk nog verder wegzakt op de kredietwaardigheidsmeter. Hoewel er een noodzaak is tot ingrijpen doet niemand het daadwerkelijk. Het ene na het andere lapmiddel wordt gebruikt om de patiënt te reanimeren. De gehele EU staat erbij en kijkt ernaar Iedereen kent overigens de oplossing maar men durft het niet hardop te zeggen: Europa heeft dringend behoefte aan een Europese superstaat!

Betalen
Als het gaat om de Eurocrisis loopt de PVV voorop. Met fanfare en al trekken Wilders cum suis de aandacht met oneliners als “Geen cent meer naar Europa!”, “Wij willen de gulden terug!” of “Nederland moet uit Europa!”. Oneliners die het bijzonder goed doen bij het publiek, maar helaas ver, heel ver, van de realiteit liggen. Nederland krijgt de gulden niet terug (te duur), stapt niet uit Europa (te duur) en gaat zeer zeker niet beslissen om geen geld over te maken (= stop subsidies = erg duur). Wilders weet dit maar moet lawaai maken om zijn NeoSP achterban zoet te houden. Ach ja, Wilders en beloften is nou eenmaal een ongelukkige combinatie.

De PVV heeft dus geen antwoord. Wie dan wel? Gewoon betalen zonder ingrijpende hervormingen? Het is de beproefde PvdA methode: “We betalen en zien later wel of het effect heeft gehad. Zo niet dan betalen we gewoon bij, tot het wel werkt”. Dat gaat niet werken omdat men dan over vijf tot tien jaar gegarandeerd in dezelfde problemen zit en is het geld dan op. Dan begint pas echt het knagen aan pensioen- en spaargelden van de EU burger. Dat vertelt de politicus er niet bij.

Slagkracht
De enige echte oplossing voor de Eurocrisis is de vorming van een Europese superstaat met een centrale regering met slagkracht. De EU heeft deze nodig en die heeft men op dit moment niet. Men moet voor ieder onderwerp overleg plegen met alle 27 individuele ministers die over het onderwerp gaan. Deze ministers moeten na een eventueel akkoord weer terug naar hun nationale parlement om, bij een ‘nee’ weer terug te komen en aanpassingen te maken. Dat kan lang duren.

Een Europese superstaat heeft bovendien weinig tot geen invloed op wat u te zeggen heeft in Europa. Of kunt u mij twee voorbeelden geven van een grote wet die de Nederlandse burger heeft tegengehouden? Men maakt zich een onrealistische voorstelling van zaken. Nederland heeft niets te vertellen in Europa en daar verandert niets aan, met of zonder EU. Men kan zich beter richtten op het verwerven van een positie in deze superstaat dan als een ontevreden kind blijven verzetten tegen het onvermijdelijke.

De Europese superstaat is wellicht niet ideaal, maar het is de enige oplossing om uit de crisis te geraken met minimale schade voor de portemonnee van de EU burger. Houd op met dromen over eigen monetaire of handelsunies. Die komen er niet, punt. Word wakker in de realiteit en red de EU, voor u straks mag bedelen bij de Chinezen.

Demonstreren helpt niet meer
Zoals het nu gaat blijft u nutteloos op een plein demonstreren, pittige stukjes schrijven of boos in menig talkshow verkondigen dat ‘Dit kabinet asociaal is’. Het helpt namelijk geen biet. Heren en dames politici doen, bij meerderheid, gewoon wat ze willen. Buiten de SP gaat men er nauwelijks tegenin. Men is o zo bang om bij de volgende verkiezingen afgerekend te worden. Want daar draait het immers om: “Hoe overleef ik vier jaar en verzeker ik me van nog een termijn?”. Kijk maar naar de huidige oppositie, zij hebben het begrijp tandeloze tijger een nieuwe lading gegeven.

Het is daarom tijd voor verandering. Tijd voor bindende referenda! Dat is de enige manier om politici daadwerkelijk te controleren, daadwerkelijk ter verantwoording te roepen en daadwerkelijk te komen tot een goede visie. Zo zijn politici verplicht om te luisteren naar het volk, verplicht rekening te houden met het volk in heikele kwesties. Denkt u zich eens in hoe anders bepaalde zaken waren aangepakt. Wat te denken van de betalingen aan de EU? De aanschaf van de JSF? Hervormingen in de gezondheidszorg? Waarschijnlijk waren deze kwestie anders afgelopen als u, het volk, de uiteindelijke stem had gehad.

Zwiters model
Invoering vraagt echter wel om een mentaliteitsverandering. Uitkomsten zullen hoe dan ook geaccepteerd moeten worden. Helaas zal dat nu juist het grootste struikelblok zijn. Het nemen van definitieve beslissingen hoort nu eenmaal niet bij Nederland. Men wil graag terugkomen op eerdere beslissingen, wil aanvullend onderzoek of wil nog eens erover debatteren terwijl dat helemaal niet nodig is. Het wordt louter als vertragende tactiek gebruikt. Bij een referendum is de beslissing bindend en definitief: “ja of nee”. Ik hoor u denken: “Wat als Geert Wilders….”. Tja, dat is nu eenmaal de consequentie van een democratie in optima forma. Bovendien, als een meerderheid van de bevolking iets wil, waarom is dat dan per definitie slecht? Of is het zo dat democratie slechts geldt voor een bepaald deel van de bevolking?

Conclusie: Met de invoering van een bindend referendum (naar Zwitsers model), voorkom je weliswaar geen regentesk of Oost-Indisch doof gedrag, maar als, betalende, burger heb je wel de mogelijkheid dit gedrag direct te corrigeren c.q. af te straffen. Je hoeft niet te wachten op verkiezingen met bijbehorende “We doen het voor jullie” retoriek, maar kunt direct orde op zaken stellen. Het is democratie in optima forma en een verademing ten opzichte van de huidige situatie vol met list en bedrog van 150 kamerleden plus een kabinet.

CC-foto: Dominic Alves

Jasper Mooren woont er werk in Zwitserland. Hij verbaast zich regelmatig over goede werking van het systeem. Zelfs bij heikele kwesties is de strijd weliswaar heftig, maar de uitkomst volledig geaccepteerd. Onmogelijk in Nederland

Het is waarschijnlijk de mentaliteit “dat gebeurt niet in Nederland” die hier debet aan is. Minister Donner kan bijvoorbeeld gewoon op de fiets naar het Binnenhof. Leuk, maar het vormt een gevaar. Het is te gek voor woorden dat premier Rutte zonder beveiliging op een festival staat. Want laat u niks wijsmaken, er stond alleen wat politie op afstand. Eén malloot was voldoende geweest om nieuwe verkiezingen uit te schrijven.

Amateurisme
Zo ging het ook bij de koningin. Zelfs een simpele ingangscontrole bij elke ingang kon er niet vanaf. Het amateurisme was dan ook goed te zien op de beelden. De man staat twee minuten op het podium, wordt vervolgens door beveiliging van het concertgebouw afgevoerd en uiteindelijk komen twee mannen van de Dienst Koninklijke Beveiligingen stoer aanrennen en vragen om legitimatie. Vervolgens verklaarde de dienst fijntjes dat de koningin nooit in gevaar is geweest. Achteraf praten is namelijk erg makkelijk.

De vraag of zware beveiliging nodig is bij ministers en staatshoofden, is overbodig. Het ís in deze tijden helaas nodig, punt. Het is dan ook een typisch Nederlandse houding dat te onderzoeken. Men maakt een dreigingsanalyse en wanneer daar niets schokkends uitkomt, dan schroeft men de beveiliging terug. Geld besparen op veiligheid, hoe gevaarlijk ook, daar is men een kei in. Politici, zeker ministers en staatshoofden, dienen beveiligd te worden met de hoogst mogelijke prioriteit. Dit hoeft overigens niet te betekenen dat de bewegingsvrijheid tot een minimum beperkt wordt. Immers, zelfs Obama en Medvedev gaan rustig hamburgers eten als ze dat willen. Het lijkt alsof er geen beveiliging is, maar gelooft u mij, alles is drie dubbel gecheckt, inclusief het eten. Dat is het toppunt van persoonsbeveiliging: Maximale bewegingsvrijheid tegen maximale beveiliging.

Fortuyn
De Nederlandse overheid zou er dan ook goed aan doen eens serieus na te denken over de beveiliging van haar ministers en staatshoofd. Weg met de dreigingsanalyses en gewoon standaard zwaar beveiligen. Controleer bezoekers, zet voor mijn part dubbele detectiepoortjes neer, maar stop alsjeblieft met het naïeve denken. Dat dit wellicht ongemakken met zich meebrengt, het zij zo. De hoofdrolspelers weten nu eenmaal wat er kan gebeuren als men de post aanvaardt. Men zou moeten weten dat één gek voldoende is voor een catastrofe. Deze mensen lopen rond, daar kunt u zeker van zijn. Dat er, buiten Fortuyn, nog geen andere politicus vermoord is, heeft niet zozeer te maken met de goede beveiliging, maar meer met het feit dat de gekken onder ons nog geen actie hebben ondernomen.

Naar het schijnt gaat het project 200 miljard kosten. Een hoop geld voor een project zonder behoorlijk economisch nut – kom ik zo op terug. 200 miljard betaald door de overheid. Immers, wie wil er in godsnaam 200 miljard investeren in een project dat de komende 200 jaar geen cent oplevert? Dat kan alleen de overheid zijn. Wat denkt u, zal de overheid 200 miljard investeren in zo een project, zeker met de aankomende vergrijzing?

Efteling
Een investering van 200 miljard betaalt zich bij een omzet van 1,5 miljard per jaar in beste geval in 200 jaar terug. 1,5 miljard is bovendien meer dan 10 keer de omzet van de Efteling. De Efteling trekt ook nog eens 4 miljoen bezoekers per jaar. Doen we dit ook keer 10, dan komen we op 40 miljoen bezoekers voor de berg. Dat is ongeveer 110.000 bezoekers per dag voor een berg van nog geen 2000 meter hoog en 12 km breed. Het zou in een klap de best bezochte berg ter wereld worden, by far. Om nog maar te zwijgen over de vraag hoe men deze 110.000 (betalende) bezoekers over zo’n klein gebied laat gaan.

Wat is bovendien het nut van de berg? Het is inderdaad zo dat Nederlandse wintersportatleten altijd moeten uitwijken naar de echte bergen in het buitenland om te trainen. Nou en? Dat is nu eenmaal zo. Wil men meedoen aan deze sporten, dan zitten daar consequenties aan vast. Overigens, voor nog geen 1 miljard, kun je ook 25 villa’s kopen in de echte bergen van Oostenrijk, Frankrijk of Zwitserland en daar zeer comfortabel tien jaar wonen. Sterker nog, een privé Boeing 777 kan er voor dat geld zeker bij. Een eigen berg is dus zeker niet nodig.

Innovatie & VOC-mentaliteit
Het bouwen van deze berg heeft dan ook niets met innovatie of VOC-mentaliteit te maken. Innovatie is erop gericht een meerwaarde te creëren, waarde toevoegen door dingen op een andere manier aan te pakken. Niet van toepassing op deze berg. Om over de VOC-mentaliteit maar te zwijgen, die was gericht op expansie en geld verdienen. Dit is met deze berg de komende 100 jaar niet eens misschien mogelijk.

Conclusie: Deze berg gaat er niet komen. Het is leuk bedacht, maar is totale waanzin. Zeker de komende 50 jaar. De praktische en financiële bezwaren plus het gebrek aan nut, zijn zo groot, het is onmogelijk en onnozel. Het bouwen van deze berg heeft niks te maken met innovatie, maar met een gebrek aan realiteitszin.

Gevalletje zonnesteek
Zodra je zoiets leest, denk je direct aan een gevalletje zonnesteek en verwacht ieder moment een persbericht waarin een ‘slip of the tongue’ wordt toegegeven of allicht een tweet dat Pechtold verkeerd geciteerd is. Niets van dit alles. Sterker nog, zelfs voormalig oppositie leidster Femke Halsema en de PvdA scharen zich achter het idee. Pechtold had inderdaad gelijk, het kan dus nog gekker.

Pechtold vindt dat men zo de oppositie en gewone bevolking in Syrië steunt. Ze krijgen dus geen benzine meer, ter ondersteuning, omdat een ijdeltuit uit Nederland vindt dat Shell moet stoppen daar men ook tanks kan laten rijden op benzine? Daar ben je dan mooi klaar mee als Syriër. Geen wapens, geen militairen, geen geld, maar het afknijpen van brandstof, zo helpt Nederland. Nederland, bedankt!

Waarom zouden bedrijven nu weg moeten gaan?
Grote klasse trouwens van Shell om zich niets aan te trekken van deze oproep. Waarom zouden ze ook. Er is geen enkele aanleiding voor Shell, of welk bedrijf dan ook, om zich terug te trekken uit Syrië. Dat de dictator in kwestie opstanden met harde hand neerslaat en de mensenrechten schendt is geen nieuws, dat gebeurtnamelijk al jaren, zonder dat de internationale gemeenschap ingrijpt. Waarom zouden bedrijven nu opeens wel moeten weggaan? Naïef om te denken dat zonder de activiteiten van Shell er iets verandert in Syrië, buiten de miljoenenstrop voor Shell dan.

Zou men de logica van Pechtold volgen, dan worden het nog dolle tijden in het internationale bedrijfsleven. Alle Nederlandse multinationals zullen namelijk moeten vertrekken uit China en Rusland, want bij hen vergeleken is Assad tenslotte een hele kleine jongen. Unilever, Phillips, Akzo, DSM, Banken; Ze moeten allemaal vertrekken want ze houden een onmenselijk regime in stand. Of geldt dit alleen voor landen die in het nieuws zijn? Komen China en Rusland wel door de keuring van Pechtold?

Scoren
Het is holle retoriek die maar één doel dient: Goedkoop scoren over de ruggen van anderen. De kiezer wijsmaken dat bedrijven enige invloed uitoefenen op het beleid van een land. Daar is men ook ontvankelijk voor. De grote, enge, kapitalisten die de wereld beheersen, dat soort onzin. De SP is er groot mee geworden. Met andere woorden: Pechtold bedient zich wederom van populistische taal die nergens op gebaseerd is. Redelijk gênant ook, daar Pechtold altijd prat gaat op de inhoud en openlijk walgt van de ‘holle woorden’ van zijn vijand Geert Wilders. Ironisch met een hoofdletter I.

CC-Foto: Sebastiaan ter Burg

Jasper Mooren woont en werkt in Zwitserland. Hij verbaast zich regelmatig over de naïviteit en domheid van Nederlandse politici.

De conclusie van de journalist is helder na te gaan; de regels zijn gepubliceerd en Peters/Sap/BuZa geven zelf aan dat de in de media gepubliceerde documenten authentiek zijn. De conclusie die BuZa trekt is echter verre van helder. Wie het onderzoek minutieus leest, vraagt zich direct af hoe je de conclusie van BuZa in hemelsnaam kunt trekken.

Bronnen
Volgens het onderzoek zijn de bronnen voor onderzoek; het personeelsdossier van Peters, de beheersadministratie (financieel + overige dossiers), een oud onderzoek in 2006/2007 en Interviews met betrokkenen. Niet onaardig, ware het niet dat als we verder kijken naar het rapport, we kunnen vaststellen dat het zwaartepunt van de eindconclusies ligt in de verklaringen van betrokken personen. Kijken we zelfs nóg verder, dan kunnen we vaststellen dat deze ‘betrokken personen’ eigenlijk maar bestaan uit twee bronnen: Mariko Peters zelf en het blog van Robert Kluijver.

Vreemd, daar men bij een integriteitonderzoek naar medewerkers doorgaans de woorden van de medewerker in kwestie niet als basis gebruikt. Men kijkt naar de feiten (computergegevens, dossiers, etc) en op basis daarvan maakt men een analyse. De medewerker in kwestie wordt alleen in het kader van ‘wederhoor’ en ‘context’ ondervraagd. Het onderzoek lezende is dat volstrekt niet het geval. De woorden van Peters vormen debasis, BuZa verzamelt vervolgens zeer gering steunbewijs voor die woorden en trekt conclusies.

De woorden van Mariko
Het gaat haast overal om de woorden van Peters en Kluijver. Alle andere geïnterviewden, de ambassadeur bijvoorbeeld, herinneren zich weinig tot niets van de gesprekken of aanvragen. In het rapport staat bovendien meermaals dat betrokkenen zich niets of nauwelijks iets herinneren van bepaalde documenten of gesprekken. Vreemd dat de onderzoeker vervolgens wel stellig concludeert dat er niets onoirbaars is gebeurd.

De eindconclusie van BuZa (‘Peters treft geen blaam’) is getrokken op basis van uitspraken van Peters zelf en het blog van Kluijver. De slager keurt dus zijn eigen vlees. Beangstigend dat BuZa zo te werk gaat wanneer het gaat over mogelijke corruptie, belangenverstrengeling en integriteitsproblemen van een van haar medewerkers.

Kunduz
Sterker nog: legt men voorgaande naast de conclusies van de journalist in kwestie, dan kan men bijna niet anders dan concluderen dat BuZa het onderzoek gemanipuleerd heeft en zaken heeft weggelaten, louter om Peters vrij te pleitten. De vraag is dan ook: Waarom wordt Peters zo halsstarrig beschermd? Wie heeft belang bij het aanblijven van Peters? 

Wellicht dat we het antwoord in de richting van Kunduz moeten zoeken. Tenslotte heeft Peters de overige leden van GroenLinks (buiten van Gent) weten te overtuigen van het nut en noodzaak van de missie. Daar zijn veel mensen bij BuZa Mariko Peters zeer dankbaar voor….

Louis Heijermans Prijs, Machiavelli-prijs, Marconi Awards, Mediabedrijf van het Jaar, Mediafacts Mooiste Cover, Mediafacts Presse Papier, Mediam’Rad Prikkel, Mercurs, Moedigste Hoofdredacteur, Mr Eva Meillo prijs, Nationale Prijs voor Onderwijsjournalistiek, Nationale Scriptieprijs, Nederlandse Grand Prix Bedrijfsbladen, Nico Scheepmaker Beker, Nieuwsmakers, Nipkowschijf, Reissmicrofoon en Prichettprijs, NJP/Van Gorcum Mediaprijs, NL-Award/Gouden NL-Award, NNP-Prijzen, OLON RTV Awards, Omroepman/vrouw van het jaar, PDL-persprijs, Persprijs Jacques van Veen, Persprijs Rotterdam, Persprijs van de Vlaamse Minister van Toerisme, Persprijs van Toerisme Vlaanderen & Brussel, Peter Jonkmanprijs, Philip Bloemendal Prijs, Pierre Bayle-prijzen voor kunstkritiek, Pop Pers Prijs en Buma Journalisten Stipendium, Prijs voor Landbouw- en milieujournalistiek, Prix Bayeux voor Oorlogsverslaggevers, Prix Circom Regional, Psyche Mediaprijs, Salto Awards, Stan Storimans Prijs, Tegel, De / Jaarprijzen voor de Journalistiek, Televizierring, Titus Brandsma Award, Tom Bouwsprijzen, Van Walree Prijs, VolZin Opinieprijs, VVOJ-prijs voor onderzoeksjournalistiek, WAF Awards, Wina Born-prijs, Writing4U Persprijs, Zilveren Camera.

Je loopt wat feestjes af als echte journalist…

Intellectuele armoede
Om de een of andere reden is het beeld blijven hangen dat de overheid garant moet staan voor ‘expressie’. Het maakt niet uit wat je maakt, het gaat erom dát het gemaakt wordt. De kwaliteit ervan wordt bepaald door ambtenaren achter een loket of door de maker(s), maar zeker niet door het publiek. Het publiek kan immers de waarde niet bepalen of zelf bepalen of iets leuk is of niet. Intellectuele armoede van het publiek of iets dergelijks noemt men dat.

Terwijl het met kunst/cultuur heel simpel is: kunstenaars, filmhuizen, muziekcentra en musea die zichzelf niet kunnen bedruipen produceren blijkbaar iets waar geen enkele vraag naar is. Dat heeft niets met afvlakking te maken, maar met logica. Het publiek beoordeelt de kwaliteit, niet de maker(s). Geen vraag = geen afname = geen centjes. Als je wilt experimenteren, prima, maar zorg dan zelf voor de financiering van je projecten. Zoek sponsors en/of privépersonen die wel wat in je talenten zien, maar val de overheid er niet mee lastig. In andere landen werkt dat al jaren zo.

Ontplooiing
In Zwitserland bijvoorbeeld, dient de kunstsector (uitzonderingen daargelaten) zichzelf te bedruipen. Er komt geen overheidsfrank aan te pas maar men betaalt alles zelf. Het komt vaak voor dat kunstenaars, jong en oud, in een huiskamer, schuur of garage van een sponsor of liefhebber hun schilderijen, beelden of andere werken tentoonstellen of opvoeren. Vindt het publiek het leuk, dan heeft de kunstenaar in kwestie succes en verkoopt hij. Zo niet, dan heeft hij niks. Waarom dit niet in Nederland zou kunnen is mij een raadsel.

Het is juist beter voor het ontplooien van talent om ergens voor te moeten vechten. Je stinkende beste te doen om overeind te blijven, in plaats van je hand op te houden en geen enkel incentive te hebben om te presteren. Want waarom zou je namelijk veel inspanningen verrichten als het geld toch wel wordt overgemaakt?

Samenvattend en alle kulargumenten ten spijt, kunstsubsidie is nergens voor nodig. Men trekt niet meer mensen naar het theater, trekt niet meer kijkers voor films of ontplooit meer talent als kunst gesubsidieerd wordt. Het enige dat de overheid met deze subsidie doet is het in stand houden van kwaliteitsloze troep: ‘kunst omdat het moet’.

Jasper Mooren woont & werkt in Zwitserland en verbaast zich regelmatig over het gemak waarmee Nederland gratis geld uitdeelt aan een deel van haar burgers.

PvdA, SP en D66 zetten de kiezer in hun hemd. Niet alleen door het aanstellen van mensen als Marleen Barth, vreemde slogans of door het vooraf kiezen van bizarre stellingnames als “Wij gaan veel voorstellen van dít kabinet blokkeren.” Men zet de kiezer óók voor joker door niet de gekozen vertegenwoordigers aan het woord te laten, maar de bekende koppen Roemer, Cohen & Pechtold.

Regentesk gedrag
Het is duidelijk te zien dat de Tweede Kamer-fracties van PvdA, SP en D66 weinig tot geen vertrouwen hebben in de competentie van hun senatoren. Ze mogen immers niets zeggen voor de camera, ook al vertegenwoordigen zij straks de kiezer. Je zou bijna denken dat de fractieleiders in spe moeten wijken voor het arrogante, haast regenteske, gedrag van de oppositie in de Tweede Kamer. Een redelijke schoffering van de kiezer, bovendien.

Het 1Vandaag-debat van maandagavond had dan ook weinig te maken met de Eerste Kamer, laat staan met de Provinciale Staten, waar de verkiezingen uiteindelijk over gaan. Het leek meer op een soort tussendebat na een aantal maanden van het kabinet Rutte 1. De regeringspartijen hadden echter, zoals het hoort, wél hun lijsttrekkers voor de Eerste Kamer afgevaardigd. De oppositie niet.

Verzameling politici
Hoe kun je vertrouwen hebben in een partij die in debatten niet de te kiezen mensen laat spreken, maar fractieleiders uit de Tweede Kamer naar voren schuift om de partij te vertegenwoordigen? Dat is een directe motie van wantrouwen richting de betrokken lijsttrekkers van de Eerste Kamer. Dat geeft aan dat de oppositie de hele Senaat niet serieus neemt, maar louter ziet als een verzameling politici die blijkbaar te incompetent zijn om hun eigen mening te hebben, te geven en te verdedigen. Verantwoordelijkheid afleggen aan de kiezer lijkt meer iets voor ‘het slechtste kabinet ooit’, niet voor de oppositie.

Men geeft hiermee ook een signaal af: “Wij in de Tweede Kamer zijn de baas, wij bepalen de koers van de Eerste Kamer. Het is irrelevant wat onze gekozen senatoren vinden, wij bepalen.” Een eng vooruitzicht. We spreken een bepaald democratisch proces af, maar als het moeilijk wordt, dan is dat democratische proces van ondergeschikt belang. Dat hiermee een hoop kiezers in hun hemd gezet worden, dat maakt niet uit. Dat rechtse kabinet moet hoe dan ook naar huis en die agenda van de oppositie prevaleert boven het belang van het land.

Oreren over graaicultuur
Ironisch eigenlijk, dat gebrek aan democratie bij genoemde partijen. Altijd maar zeuren en klagen over het gebrek aan democratische structuur bij Wilders, maar die beste man stuurt wél zijn lijsttrekker naar het debat (en wint daarmee de BKB Campagne Award). Maar ach, dat hypocriete boegeroep gebeurt wel vaker bij de oppositie. Uren oreren over de graaicultuur bij VVD, CDA en PVV, maar ondertussen zelf bijna alle grootgraaiende bestuurders leveren bij publieke instellingen.

De kiezer kan slechts één ding doen. Aankomende woensdag de PvdA, SP en D66 afstraffen voor hun arrogante houding ten opzichte van de kiezer. Laten zien dat zij het niet pikt dat partijen lak hebben aan democratie en haar eigen regels maken.

We zullen gauw genoeg weten hoe de kiezer reageert. Terwijl we wachten, stel ik voor samen nog één keer Polonaise Hollandaise te zingen.

Jasper Mooren stemt VVD.

Oogverblindend
Carnaval wordt namelijk louter gevierd in Limburg, wat mensen uit andere streken ook mogen beweren. Het Brabantse carnaval, om nog maar te zwijgen over dat in Drenthe en Overijssel, slaat immers nergens op. Een boerenkiel aantrekken, de stad ‘Oeteldonk’ noemen en vervolgens jezelf klem zuipen is geen carnaval. In Limburgse heet dat gewoon zaterdagavond.

In Limburg is men al weken, zoniet maanden, van te voren bezig met het uitdenken van een thema voor ‘de optocht’. Men denkt na over de kostuums en bouwt stug aan de praalwagens, passend bij het gekozen thema. Kosten nog moeite worden gespaard. Geen boerenkiel, maar oogverblindende kostuums die in menig opera niet zouden misstaan. De mooiste wagens (minimaal 18 meter lang) verrijzen uit de verschillende loodsen. In één woord: magnifiek!

Ontroerend
Daarnaast onderscheidt Limburgs carnaval zich door de muziek. In Brabant voert men liedjes op van Arie Ribbens of de gebroeders Co (wie?). Liedjes, volledig in het Nederlands gezongen, met teksten als “toet toet toeter op mijn waterscooter” of “weg met de malaise, het is weer tijd voor de polonaise hollandaise”. Je moet er maar opkomen. Dit soort liedjes hoort niet bij carnaval, maar is ordinaire skihutmuziek. Carnavalskrakers moeten gezongen worden in het lokale dialect, punt uit.

In Limburg organiseert men zelfs een heuse competitie om zo een ‘carnavalskraker’ te ontdekken. Fraaie, ontroerende, in het dialect gezongen muziek, die niet zou misstaan in de top 40. Wat dacht u van deze, deze of wellicht toch deze? Pareltjes stuk voor stuk. Dát is carnavalsmuziek.

Grijns
Doe uzelf daarom een groot plezier en dompel uzelf onder in het Limburgse feestgedruis. Laat u drie dagen gaan en trein vervolgens als herboren terug naar de Randstad. U zult geen spijt krijgen. Uw collega’s zullen u vragen waarom u met een grote grijns weer aan het werkt gaat. U zult antwoorden: “Ik was erbij, ik vierde carnaval in Limburg!”

PS. Mocht u nu denken: “ik wil wel, maar ik weet niet waar ik naartoe moet”, u vindt hier een overzichtje van de optochten bij u in de buurt!

Jasper Mooren woont en werkt in Zwitserland, maar is toch een Limburgse jongen gebleven.

cc foto: FaceMePLS

Lucassen
Het zal u niet ontgaan zijn. Nederland heeft er nieuw monster bij. Een gevaarlijke gek, iemand die direct uit de samenleving verwijderd dient te worden en die liever vandaag dan morgen TBS met dwangverpleging krijgt. Na Folkert van der G. en Mohammed B. brengt Nederland weer iemand voort waarbij Osama Bin Laden peanuts lijkt.

Deze meneer heeft het aangedurfd vrijwillige seks te bedrijven met een meisje en als klap op de vuurpijl haalde hij het in zijn hoofd te grommen naar een paar buren. Hoe bestaat het! Dat dit zomaar kan in het fatsoenlijke Nederland! Het gerechtshof vond ook dat dit absoluut niet door de beugel kon en bestrafte Lucassen met een exorbitante boete van 362 euro! De beste man is nog steeds aan het afbetalen.

Elatik
Tegelijkertijd kwam het bericht naar buiten dat Fatima Elatik weer stadsdeelvoorzitter van Amsterdam-Oost werd. Elatik zegt u, is dat niet “de vrouw van 30 miljoen?” Onder haar bezielde leiding verdween er in vijf jaar tijd 30 miljoen euro (beknopte samenvatting). Waarnaar toe weet niemand, maar het lag in ieder geval niet aan Elatik. Dat is namelijk een uitstekende bestuurder, want van de PvdA.

Het grappige aan de situatie is dat mevrouw eerst aftrad, maar vervolgens, gesteund door haar partij, weer op het pluche plaatsnam. Zo gaan wij met bestuurders om: ze presteren niet, worden voor de bühne geslacht en als de storm is gaan liggen, zetten we ze weer terug op hun post. Dit soort bestuurder verdient geen medaille, maar dient met pek en veren de stad uitgejaagd worden, zonder wachtgeld! GroenLinks verwijt Wilders een dubbele moraal in de zaak, omdat vrijwillige seks en blaffen naar de buren volgens hen het beeld van de betrouwbare politicus verstoort. Het kwijtraken van 30 miljoen euro belastinggeld doet dat blijkbaar niet.

Misdrijven
De Halsema’s van deze wereld zeuren wel over uitschieters van PVV’ers, maar niet over misdrijven van eigen leden zoals Duyvendak of gelijkgestemden als Krista van Velzen. Wijnand Duyvendak zat zes jaar in de kamer, ondanks het plegen van een misdrijf (inbraak in een ministerie en diefstal staatsdocumenten). Duyvendak verzweeg dit jarenlang en koketteerde er zelfs mee. Reactie van zijn fractieleider toen het uiteindelijk uitkwam? “Een politieke fout”.

Krista van Velzen is, nota bene tijdens haar Kamerlidmaatschap, veelvuldig opgepakt door buitenlandse overheden wegens het verstoren van de openbare orde en het vernielen van overheidsmateriaal. Voor dit laatste heeft ze dan ook een strafblad gekregen. Nooit is dit tot een probleem gemaakt, laat staan dat het tot een publiek debat leidde.

Boetekleed
Het is een walgelijke moraal: alles wat door de eigen kliek fout gedaan wordt vergoelijken. Zodra het echter iemand van de ‘opponent’ (lees: rechts) betreft, buitelt men over elkaar heen om bij Ferry en consorten een mening te deponeren waarin de woorden ‘afschuwelijk’, ‘ongehoord’ en ‘schandalig’ erg vaak voorkomen.

Het wordt stilaan tijd dat de linkse goegemeente haar dubbele moraal laat varen. Dat ze stopt met het gepraat over anderen en eerst zelf het boetekleed aantrekt. De kiezer heeft al laten weten dat men schoon genoeg heeft van de dubbele moraal van Job, Femke en Alexander. Het lijkt erop, kijkend naar de laatste peilingen van zondag, dat dit  alleen maar meer zal worden.