Van alle dingen die we konden doen besloten we te gaan zoeken naar flarden van de jongen die zich enkele dagen eerder had laten doodrijden door de intercity naar Utrecht. Op school sprak iedereen erover. Het was een oud-leerling, zeiden sommigen, en hij kreeg vele namen. Ik dacht dat er vast nog wel stukken lagen. Het lichaam van de jongen moest in zoveel repen en slierten zijn uiteengereten dat ze nooit alles hadden kunnen vinden. Er was heus nog wel ergens een nagel of een tand, een teen of stuk kaak te vinden.
Lees verder »
Joep Smaling
feb 072012
Gisteren vond op de faculteit Geesteswetenschappen van de Universiteit Utrecht een debat plaats over het populisme van Geert Wilders, met de titel From Widukind to Wilders. Cultural Memory and the Resources of the Past. Centraal thema is het creëren en mobiliseren van angstgevoelens door de geschiedenis heen. Van meet af aan was duidelijk dat het een debat was over, en vooral tégen Wilders, zoals die het jaar er voor gehouden werd door Rob Riemen. Het tot op de draad toe versleten argument werd historisch uitgediept: de angst voor de Islam is een irreële angst, en dus een fobie. Wilders wakkert deze aan en exploiteert ze zoals dat wel vaker in de geschiedenis is gebeurd. Ergo: Wilders is een gevaarlijk man. Maar hoe fobisch zijn de tegenstanders van Wilders eigenlijk, en welke angst is reëler: die voor de Islam of voor Wilders?
Lees verder »
jan 252012
Sleeping with the enemy, RTL8, 20:30 uur – Klassiekertje uit de hoogtijdagen van Julia Roberts (begin jaren 90) toen Angelina Jolie nog niet bekend was en Roberts de enige mooie actrice was met een bizar grote mond. Haar getergde blik komt Roberts in Sleeping with the enemy goed van pas, daar haar personage regelmatig klop krijgt van haar gewelddadige echtgenoot. Reden voor de arme vrouw haar eigen dood in scene te zetten, gelukkig te worden, waarna ze weer opgespoord wordt door haar psycho ega. Oorspronkelijk zou Kim Basinger de rol van Laura vertolken. Ook al zo’n ster-actrice waar we zo goed als niets meer van horen. Nineties babes in distress in psychologische thrillers. Pure nostalgie.
Lees verder »
jan 062012
Op die leeftijd waren de meeste jongens bang voor het onverklaarbare, het bovennatuurlijke. Dat was ik ook, maar het meest vreeswekkende was niet mijn fantasie: het liep gewoon rond in de wijk waar ik opgroeide en was mens. Een monsterlijk mens weliswaar, maar toch gewoon van vlees en bloed. Het mens had een broertje dat ik regelmatig zag, waarmee ik min of meer optrok. Hij was jonger, aanspreekbaar en op een bepaalde manier zelfs aardig, maar die sympathieke kant van zijn persoonlijkheid sprak hij alleen aan als middel, als er iets moest worden uitgehaald, het liefst iets sadistisch, waarbij hulp nodig was. Ik heb hem nooit geholpen. Wel moest ik erbij zijn, taferelen bekijken die niet om te lachen waren, maar waarover hij maar bleef grappen en grijnzen. Hoe vervelend ook, mijn aanwezigheid was noodzakelijk. Het diende een doel.
Lees verder »
jan 042012
Brokeback Mountain, NET5, 20:30 uur – Prepare your anus! Brokeback Mountain is vanavond op teevee. Niets heter dan twee hetero-aandoende, ruige cowboys die elkaar romantisch in de darmen vrijen tussen het vissen en schapenhoeden door. Dankzij Brokeback Mountain kan geen kerel meer gaan vissen met zijn beste maatje zonder achterdocht te wekken. En bedankt, Ang Lee. En nu zonder gekkigheid: de film schijnt nogal wat te hebben betekend voor de homo-emancipatie, en bovendien kent Hollywood eigenlijk geen traditie waarin homoseksuelen als normale mensen worden neergezet, op deze na, dus dat is prijzenswaardig. Veel verhaal heeft Brokeback Mountain niet, maar daar krijg je dan wel weer wat stomende mannenliefde voor terug. Ride it Cowboy!
Lees verder »
Kijkbuiskansen: Zoogdieren naakt, Bobby Fischer, wintergasten
Gearchiveerd, Media
Reageren uitgeschakeld
dec 282011
Life, NED3, 19:30 uur – Als er zo goed als niets op tv is, zoals vanavond, maar u wilt per se zetelen achter de idiot box, kunt u nog altijd naar Life kijken. Weer een BBC documentaire. Documentaires hebben het voordeel dat ze over het algemeen niet zo opdringerig zijn als reguliere programma’s, zoals bijvoorbeeld het wanstaltige Ik Hou van Holland. In documentaires komen ook geen bulderlachende danwel snerpend krijslachende BN’ers voor. Dat scheelt. Ze zijn niet alleen geschikt voor de wat kalmeren onder ons, maar ook voor mensen met katers, types als vogelspotters en autistische personen. In Life kunt u het sociale gedrag van naakte zoogdieren bewonderen, zoals spitsmuizen, stokstaartjes en de ouderwetse olifant. Zonder de waas van intellectuele tamtam eromheen, zeggen natuurdocumentaires ons bovendien meer over de aard van het leven op aarde maar dan om het even welk filosofisch standaardwerk: vechten en vluchten, vreten of creperen, ziek zijn en doodgaan: welkom op aarde.
Lees verder »
dec 262011
Dank God voor de kijkbuis, want na twee avonden ongegeneerd vreten, zuipen, knuffelen en supergezellig doen met familieleden, is de Tweede Kerstdag toch wel loodzwaar. Het werkt nogal ontregelend, al dat trage 0.0 bij elkander zijn, alsof we nog in de oertijd leven. Het komt ergens wel bekend voor, maar ondertussen voelt het toch maar vreemd, al die sociale cohesie. Daarom snel achter de teevee of uw second screen als u even geen zin heeft om te luisteren naar die ene oom met zijn grapjes, of het geklaag van opa dat hij zijn Kukident is vergeten.
Lees verder »
dec 232011
Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noé, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010).
Lees verder »
dec 162011
Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noé, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010).
Lees verder »
dec 152011
Hij had de naam van een prins maar zijn verschijning was niet bepaald prinselijk. Toen hij twaalf was zag hij er uit als een vrachtwagenchauffeur van zesenveertig. Hij had maar weinig haar. De paar plukken die hem gegund waren klitten tot overmaat van ramp samen tot vettige sprieten die lukraak alle kanten uitstaken. Zijn gehavende hoofd deed vermoeden dat een of ander ondier regelmatig zijn schedelpan afgraasde. Onder dat kapsel van niks glommen twee kleine varkensoogjes in een opgeblazen melkwit gezicht, een wipneusje dat er veel te klein voor was en een mond zonder lippen; een bloedeloze spleet waar vooral kreten uitkwamen die niemand precies kon duiden, louter bedoeld om zijn aanwezigheid kenbaar te maken.
Lees verder »
Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noé, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010).
Lees verder »
Extreme cinema (7): Twentynine Palms
Cult
Reageren uitgeschakeld
dec 022011
Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noé, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010).
Lees verder »
nov 252011
Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noé, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010).
Lees verder »
nov 182011
Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noe, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010).
Lees verder »
nov 112011
Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noe, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010).
Lees verder »
Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noe, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010).
Lees verder »
okt 282011
Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noe, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010).
Lees verder »
Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noe, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010).
Lees verder »
Na Revolutionary road, Eleven kinds of loneliness, Easter parade en Cold Spring Harbor heeft de Arbeiderspers nu ook A special providence(1969) toegevoegd aan haar fonds. Vertaald als Een speciaal soort voorzienigheid is ze ondergebracht bij de reeks Oorlogsdomein van de uitgeverij. Maar is onderhavige roman wel een oorlogsroman, laat staan een anti-oorlogsroman zoals velen, waaronder de vertaalster in haar nawoord, beweren? Een speciaal soort voorzienigheid is eerder een typische Yates. Dat wil zeggen, een steengoede roman over klein maar zwaarwegend leed. Lees verder »
sep 152011
Stel dat een slungelige puber je huis komt binnenwandelen. Hij heeft lang, vet haar, op zijn ontblote bast heeft hij een stick figure getatoeëerd die zichzelf door het hoofd schiet. Op zijn rug prijkt een enorme middelvinger. Hij vertelt dat hij even de was komt doen. Als hij merkt dat je televisie maar vier kanalen heeft klimt hij een zendpaal in, rommelt er wat mee en even later, gaat hij ongegeneerd op jouw bank een pornootje kijken. Wat doe je?
Lees verder »
Laatste reacties