Joost

 

Mijn vriend Ronald was jarig. Ik zou voor het eerst zijn vrienden gaan ontmoeten. Dat is een uitdaging als je vaak een belabberde eerste indruk achterlaat. Ik kwam in de namiddag, en al snel kwamen een vriendin en een homostel. We babbelden wat over koetjes en kalfjes. Niemand vroeg iets over Ronald en mij. Vreemd, want ik was toch nieuw? Twee uur later zat het appartement vol. Er waren studievrienden gekomen, en collega’s van zijn vroegere werk. De studievrienden hadden ieder een slaapzak mee want zij woonden anderhalf uur verder. Ronald introduceerde me aan niemand. Lees verder »

 

Je bent net twintig en je wilt een vriend. Ik wilde vooral een vriend omdat iedereen in mijn omgeving een relatie had. Voor hetero’s lijkt dit vanzelf te gaan: op de een of andere manier krijgen hetero’s altijd een relatie. Dit idee is vast onjuist, maar ik kon me hierdoor blijven indenken dat als ik hetero was geweest ik ongetwijfeld een leuke vrouw was tegengekomen. Lees verder »

mei 062012
 

Het rare aan het hele proces van homoseksueel worden is dat je alleen bent, en toch ook weer niet. Op de middelbare school werd me vrij snel duidelijk dat jongens leuk en mooi waren. Het was altijd dezelfde groep jongens waarnaar ik keek. Een groep van een man of zes, allemaal redelijk knap, sportief, verzorgd en gespierd, en bovendien in de juiste merkkleding. Ze waren populair bij de meisjes, en net slim genoeg om de havo af te maken. Helemaal zoals ik had willen zijn. Lees verder »

 

Ik stond van een afstandje dromerig naar mijn jeugdliefde Marc te kijken. Ik was verliefd, en gelukkig wist niemand dat. Marc zag me, liep op me af en ging net iets te dicht voor me staan. Lekkere aftershave. “Jij valt op jongens, he?” Wat moet je met zo’n opmerking als je zestien bent en verliefd op de onbereikbare jongen die tegenover je staat? Ik heb altijd spijt gehad dat mijn antwoord niet was: “Ja, en ook op jou”, want zo ad rem was ik niet. Ik stamelde wat, Marc maakte een neutraliserend grapje en liep glimlachend weer weg. Hij deed vervolgens alsof er niets gebeurd was. Eigenlijk was het een vernederend moment, omdat ik mezelf niet had verdedigd en het niet eens had ontkend, maar Marc liet me nog net in mijn waarde en kwam er nooit meer op terug. Lees verder »

 

Bij mijn vorige werkgever werkten redelijk wat homo’s. Laten we zeggen dat ze statistisch ruim oververtegenwoordigd waren. Ze waren allemaal in de veertig of vijftig. Op een buitenlandse reis naar Barcelona vroeg een van hen of ik meeging naar de homosauna. Het leek me een slecht plan dat met een collega te doen, en bovendien onsmakelijk omdat hij mijn vader had kunnen zijn. Ik ben ook maar niet met hem gaan eten dus. Lees verder »

 

Als je als homo online op zoek gaat naar een leuke man, kom je standaard bij seksadvertenties uit. Of je nu op zoek gaat via oproepen of via chat, het is altijd hetzelfde. En dan zie je op de televisie opeens de oplossing: de gewone datingsite. Je kunt ook nu weer kiezen uit een hele rits aan sites die je allemaal het grote liefdesgeluk beloven. Je bent op zoek naar de ware, en weet niet waar die zich bevindt, anders was je niet op zoek geweest. Dus welke datingsite zou de juiste zijn? Lees verder »

 

In de vierde klas van de havo zat bij wiskunde een ongelofelijk knappe jongen. Ik heb nooit twee woorden met hem gewisseld, maar hij was een soort droom. Naast zijn naam, kwam ik maar een ding over hem te weten: hij had een relatie met een getrouwde vrouw, en toen dat uitkwam, heeft haar man hem in elkaar geslagen. Behalve dat laatste, leek het me een spannende gedachte, een stiekeme relatie met deze leuke knul. Lees verder »

 

“Er komt een collega mee-eten, dat is toch geen probleem?” De vraag kwam van de lobbyist die met me wilde eten om me uit te horen over mijn werk. “Prima hoor”, zei ik. Natuurlijk wist ik niet of het prima was, maar ik kon moeilijk weigeren. De lobbyist trakteerde, dus ik wilde niet tegenstribbelen. De lobbyist – een joviale homo van in de veertig – introduceerde me aan Peter, een jongen van mijn leeftijd met blond haar. We gingen zitten en de lobbyist was na twee minuten alweer vertrokken. Hij kwam pas een half uur later terug. Ik sprak met Peter over koetjes en kalfjes. Lees verder »

mrt 252012
 

Op internet trof ik Jonathan: een jongen met een leuke uitstraling die in de buurt woonde. Hij maakte een goede indruk: hij wilde niet meteen afspreken. Kennelijk was hij niet direct op zoek naar seks, en dat sprak me aan. Hij stelde voor volgende week wat te gaan drinken bij mij om de hoek. Het leek me een leuk voorstel en dus stemde ik toe. We zouden elkaar vooraf online nog even treffen. Maar op de avond zelf bleek Jonathan moe, en wilde hij liever thuis blijven. Konden we niet bij hem afspreken? Het verbaasde me, want eerder wilde Jonathan juist niet thuis afspreken omdat dat “altijd tot hetzelfde zou leiden”. Dat snapte ik heel goed. Was Jonathan van gedachten veranderd, wilde hij nou toch alleen maar seks of was hij echt moe? Het was dat laatste, verzekerde Jonathan mij. Hij had nog goede prosecco staan. En dus sprong ik op mijn fiets. Lees verder »

mrt 182012
 

Het heeft lang geduurd voordat ik begreep dat de meeste mannen in de chatbox wel degelijk op zoek zijn naar een seksafspraak en niet zoals ik naar… ja, naar wat eigenlijk? Het is flauw om te zeggen dat je in een chatbox niets zoekt. Dat is nooit helemaal waar: je hoopt altijd een jongen tegen te komen waarbij je een soort klik voelt. Iets met verliefdheid en intimiteit enzo. Maar de setting van de chatbox laat dit natuurlijk niet toe, dat weet ik inmiddels ook wel. Dus meestal is het vooral verveling en gebeurt er niks, tenzij je gefrustreerd bent, dronken of verward. Lees verder »

 

Voor mijn oud-collega Marc was ik ongetwijfeld een onopvallende verschijning: zomaar een collega die hij eens in de zoveel tijd sprak. Hij zou zich mij ongetwijfeld niet meer herinneren als ik hem niet de waarheid had verteld. Toen hij bij mijn werk weg was, schreef ik hem een brief dat ik verliefd op hem was. Natuurlijk kwam er geen antwoord, maar ik had ook geen antwoord verwacht. Is dit niet een effectieve manier om jezelf onsterfelijk te maken? Eigenlijk was Marc een heel oppervlakkig contact die me normaliter allang was vergeten, maar nu zal hij elke keer als ergens het woord ‘homo’ valt aan mij terugdenken. Of maakte ik mezelf onsterfelijk belachelijk? Marc was duidelijk hetero, had een vriendin en dikke vrienden waren we ook al niet. Wat had mijn opdringerige onthulling op moeten leveren? Lees verder »

 

“Wat kijk je nou? Ben je homo ofzo?” Ik zei spontaan: “nou, misschien wel. Oppassen hoor, want homo’s zijn overal, zelfs bij de fitness”. De jongen in de fitnesszaal ging verder met zijn oefeningen. Hij was echt lekker en inderdaad, mijn blik was ernstig afgedwaald. In het zwembad gebeurde hetzelfde. Een gespierde jongen van een jaar of 25 zwom me telkens voorbij. Lekkere benen, mooie onbehaarde borst en een aangename kop met donker haar. Toevallig stonden we later samen te douchen en kon ik hem nog eens goed bekijken. Bij de uitgang zag ik hem weer: onze blikken kruisten elkaar. Opeens stak Mister Perfect zijn middelvinger op. “Nou graag”, dacht ik. Lees verder »

 

Als het online daten niet werkt, moet je als homo toch wat anders. Na jaren seksloos daten, ontdekte ik de chat. Dit is een makkelijke manier om op zoek te gaan naar spannende afspraken. Het maakt niet uit of je inlogt op zaterdagavond of op maandagmiddag: er zijn altijd behoeftige mannen te vinden uit alle hoeken van het land. Als je zoals ik in de grote stad woont, zijn er vrijwel altijd tientallen mannen uit de buurt. Je kunt in je profiel je voorkeuren aangeven, een foto toevoegen en je ‘stats’ invullen. Dit zijn er vier, tenzij je wat te verbergen hebt: leeftijd, lengte, gewicht, pik. Als er geen leeftijd staat, kun je ervan uitgaan dat iemand ouder dan vijftig is. De mannen op de chat zijn bovengemiddeld geschapen, want de piklengtes variëren tussen de 16 en 23 centimeter. Iedereen komt met zijn beste fantasie naar voren. Lees verder »

feb 202012
 

Bestaat er zoiets als liefde voor iemand die je nooit hebt ontmoet? Ik dacht altijd dat het onzin was, tot ik met Gerard begon te e-mailen. Gerard schreef goed, was intelligent en gevat. Hij studeerde kunstgeschiedenis en had allerlei contacten in de kunst- en mediawereld. Wij hadden een band die niet uit te leggen is. Gerard was op een foto niet bepaald knap en zijn kunstpassie deed me niets. Toch leken we elkaar volledig te begrijpen, zonder elkaar ooit in het echt te hebben gezien of gesproken. Ik zou hem op straat spontaan voorbij zijn gelopen, maar hij voelde tegelijk heel bijzonder en vertrouwd aan: iemand die me begreep. Verliefdheid ging in mijn jonge jaren altijd over uiterlijk en andere oppervlakkigheden, maar bij Gerard was dat voor het eerst anders. Lees verder »

feb 122012
 

Hoe kwam ik toch aan Guido? Het zal wel via internet geweest zijn. We spraken af in een café en hadden een leuk gesprek. Guido deed zijn best er leuk en verzorgd uit te zien. En dat lukte hem ook. Guido was niet zomaar een jongen, hij studeerde theologie en wilde predikant worden in een protestantse kerk. Hij gaf bijbellessen en was pastoraal werker. Ik ben een keer met hem in zijn kerk geweest. En in de homokroeg. Dat waren zijn twee werelden. Lees verder »

feb 052012
 

Je hoort weleens mensen zeggen dat homo’s alleen maar snelle seksafspraken hebben. Niets is minder waar. Ik sprak vaak af om met een jongen een biertje te drinken. Ik heb dit vanaf mijn eenentwintigste tientallen keren gedaan. Het idee is globaal dat je in je dagelijks leven onvoldoende homo’s tegenkomt en dus dat je ze expliciet moet opzoeken. Dat gaat altijd via internet: via een oproep kom je met homo’s in contact. Soms mail je een paar keer met elkaar, soms heel veel. Soms zijn het maar een paar korte mailtjes. Je spreekt een tijd en plaats af en gaat erheen. Wat je er ook van denkt: je kunt zo gemakkelijk aan nieuwe contacten komen. Lees verder »

 

Werken in de supermarkt was ooit een geliefde hobby van me. Ik was aangenomen om twee keer in de week drie uur schappen te vullen en de winkel netjes te maken. Het beviel de manager kennelijk, want ik mocht al snel ook op zaterdag werken. Daar was ik heel blij mee. Niet omdat het meer geld opleverde, maar omdat ik op zaterdag mijn eerste grote liefde tegen was gekomen: Marc. Hij was er op zaterdag altijd. Ik was toen net zestien. Marc was 22. Ik zat op de Havo, Marc deed HEAO. Marc was een allemansvriend: iedereen vond Marc aardig, hij kon met iedereen omgaan en in zijn buurt viel nooit een onvertogen woord. Marc leek de hele dag bezig het iedereen naar de zin te maken. Dat had op mij een enorme uitwerking. Lees verder »

 

Van mijn vijfde tot veertiende zat ik op Scouting. Het was een belangrijk deel van mijn jeugd. Elke zaterdag ging ik, naast de talrijke kampen in de schoolvakanties. In die tijd werd ik langzaam homo. Een van de activiteiten bij Scouting was het ophalen van oud papier. Naast het clubgebouw stond een grote container waar op zaterdag grote hoeveelheden kranten in werden gedumpt. We waren vaak te vroeg aanwezig, en dan hingen we bij die container rond. We ontdekten op een middag dat er ook bladen met blote vrouwen waren ingeleverd. Dat vonden wij machtig interessant. Ik was denk ik acht of negen en was prima in staat door die Playboys te bladeren en die vrouwen spannend te vinden. Ik was toen geen homo. Lees verder »

 

“Jij hebt jezelf echt helemaal geaccepteerd hè?” De retorische vraag kwam van Mieke, een sterke persoonlijkheid met uitgesproken meningen. Ze heeft een hoge baan bij een groot en bekend bedrijf en is uiterst aanwezig. Ik ben gek op dat soort vrouwen. Als ik hetero was geweest… Gelukkig ging het onderwerp snel voorbij. Want was het wel een retorische vraag? We hadden net in een vergadering gediscussieerd over vooroordelen. Ik zocht een voorbeeld: vrouwen, allochtonen of homo’s? Door Geert Wilders gaat het al veel te vaak over allochtonen. Vrouwen vind ik feministisch gezeur. Dan mijn eigen complex maar in de groep gooien. Lees verder »

Switch to our mobile site