Met de opkomst van internet hebben grote bedrijven als Disney een kans om hun producten te verkopen en tegelijkertijd pogen zij hun producten te beschermen zoals de gelovigen dat deden met het herdrukken van de bijbel: tegenhouden! Een van de wapens die hiervoor gebruikt wordt is het Anti-Counterfeiting Trade Agreement, het ACTA-verdrag. Dit verdrag heeft in principe als doel namaak tegen te gaan. Dat lijkt een goed streven: als jij iets ontwerpt wil je graag dat het vervolgens niet gekopieerd wordt door een ander om het in massa-productie vanuit China de markt op te gooien.

Dit verdrag lijkt echter nu ook gebruikt te worden om het copyright te laten gelden voor bijvoorbeeld youtube. Wanneer jij bijvoorbeeld op je hyves, je blog of facebook een filmpje wil zetten van je favoriete bandje, tekenfilm of cabaretier die toevalligerwijs onder contract staat van een Amerikaans mediabedrijf dan zouden laatstgenoemde met ACTA in de hand dit kunnen verbieden.

Dit zou enorme beperkingen kunnen opleggen voor de internetters en een mogelijke schending van privacy. Want hoe wordt er gezocht naar mogelijke download of embedding-criminelen? Hoe ver mogen diensten gaan om te spioneren in jouw online privé-domein? Het antwoord is vooralsnog nogal onbevredigend: ik weet het niet. En waarom weet ik het niet? Omdat alle besprekingen over het ACTA-verdrag tussen de Verenigde Staten en Europa in opperste geheimzinnigheid worden gedaan. Wij als Europarlementariërs worden volledig buiten deze besprekingen gehouden, terwijl het hier gaat om fundamentele burgerrechten. Het is vergelijkbaar met de discussie die we eerder dit jaar hadden over het uitwisselen van bankgegevens tussen de Verenigde Staten en Europa, het SWIFT-verdrag. Het Europees Parlement heeft uiteindelijk vorige maand de Europese Commissie teruggefloten. Ook hier was onderhandeld zonder dat het Parlement inzicht kreeg in de voorwaarden. Ook hier werd de privacy van de Europeanen geweld aan gedaan.

De Europese Groenen – waar de Zweedse Piratenpartij deel van uitmaakt – hebben daarom vrijwel parlementsbreed een resolutie voorbereid die openheid van zaken eist over de onderhandelingen rond het ACTA-verdrag. De Europese Groenen en GroenLinks staan voor vrijheid van internet en bescherming van de privacy. Een internet Bill of Rights is dan ook in voorbereiding.

Judith Sargentini is Europarlementariër voor GroenLinks en houdt van internet.

“Het internet is een basisrecht. Iemand helemaal afsluiten van het internet is zo’n zwaar strafmiddel dat alleen een rechter daartoe mag besluiten.”

Dat is Amendement 138 in gewone-mensentaal. Gelukkig was een meerderheid van het Europees Parlement het hiermee eens in laatste de stemming over het zogenaamde telecompakket. Maar de bekende kleine president uit Frankrijk gooide roet in het eten. Hij gaf zijn minister opdracht om de richtlijn over de rechten van internetgebruikers tegen te houden.

Het gevolg is nu dat het Europarlement en de Europese ministers lijnrecht tegenover elkaar staan. Ze hebben nog maar één kans om er samen uit te komen. Anders gaat de hele richtlijn van tafel.

Meneer Sarkozy doet zo moeilijk omdat hij net in zijn land de beruchte Hadopi-wet (three strikes and you’re out) heeft laten aannemen. Die wet is onverenigbaar met amendement 138, omdat erin staat dat je na drie keer illegaal downloaden zonder pardon van het internet afgegooid moet worden. Punt. Alsof je in je jeugd ooit drie keer een Mars hebt gepikt en dan in geen enkele winkel meer binnen mag. Hoe je aan je eten moet komen moet je dan maar zelf uitzoeken.

De Europese regels schrijven nu voor dat het Europees Parlement en de Raad van Ministers samen gaan proberen om tot een compromis te komen. Alleen komt er van onderhandelen niet veel, aangezien de Europese ministers al van te voren hebben verklaard geen stap te willen zetten. Dat schiet niet op. Het is belangrijk dat de drie onderhandelaars van het Europarlement (twee christendemocraten en een sociaaldemocraat) ook hun rug recht houden. Het zou een erg slechte zaak zijn als het parlement luttele maanden na zijn installatie al buigt voor de strenge blik van de Europese ministers. Dan kunnen we wel inpakken met z’n allen.

Het gerucht gaat dat Sarkozy zo onbuigzaam is omdat hij met de three strikes and you’re out-wet een belofte aan zijn echtgenote Carla Bruni en haar artistieke vrienden heeft ingelost. Die vinden dat hele internet, met z’n vrije uitwisseling van informatie, o zo bedreigend. Maar ik denk dat Europa een huwelijkscrisis in het Elysée wel overleeft.

Ondertussen blijf ik samen met mijn collega’s van de Europese Groene fractie (waaronder Christian Engström van de Zweede Piratenpartij) staan waar ik sta. Of de ministers stemmen ermee in dat alleen de rechter eventueel een internetverbinding kan afpakken, of het hele telecompakket gaat van tafel.