De creatieve industrie, een verzamelterm voor sectoren als kunst, media, vormgeving, architectuur en reclame, wordt door sommigen gezien als (enige) hoop in de deze tijd van economische crisis. Waar reguliere industrie gericht is op groei en winst, richt de creatieve industrie zich op innovatie en creativiteit. Deze sector is vooral zo belangrijk omdat zij besmettelijk is. Twee documentairemakers hebben dit ongrijpbare proces centraal gezet in de zeer aanstekelijke documentaire Influencers: How trends and creativity become contageous. Lees verder »
Net als de rest van het internet is Twitter een speeltuin voor fans. Gelijkgestemden becommentariëren er hun favoriete televisieprogramma’s en geven links door. Fans doen echter meer dan dat. Liefhebbers van de serie Mad Men schrijven op Twitter fanfictie. Ze nemen de rol van een personage uit de serie op en twitteren alsof zij reclamemakers, huisvrouwen of zelfs een jaren ’60-bank zijn. Student Communicatiewetenschap Marlene Wolf onderzocht voor haar scriptie deze interactieve fanfictie. Lees verder »
Seks is ingewikkeld. Je moet een geschikte partner treffen, kleren moeten uit, en je moet een plek vinden waar je ongestoord je gang kunt gaan. Aseksuele voortplanting is eigenlijk veel makkelijker en minder kwetsbaar. Waarom doen wij mensen het dan op de moeilijke manier? Lees verder »
Hoewel er niets van terug te vinden is in het regeer- of gedoogakkoord, heeft ‘etnische registratie’ veel Nederlanders de stuipen op het lijf gejaagd. Het is moeilijk om over deze maatregel te praten zonder een vergelijking met de Tweede Wereldoorlog te maken. Zoals met alle Godwins, slaat discussie daardoor vrijwel direct dicht. Laten we nu eens uitgaan van wat Wilders zegt te willen, namelijk het Nederlandser maken van Nederland. Is een maatregel als etnische registratie daarin effectief? Lees verder »
Het Amsterdamse stadsdeel Centrum organiseert voor haar bewoners cursussen ‘Omgaan met hangjongeren’. De insteek is hierbij dat de buurtbewoner uitgaat van de belevingswereld van de hangjongere. Deze zachte werkwijze kan haast niet haakser staan op de roep van rechts om harde aanpak van jeugdoverlast. ‘Je zou denken dat iemand die zich op straat misdraagt heropgevoed moet worden, maar in Amsterdam is het omgekeerde het geval’ schreef De Telegraaf. CDA-fractievoorzitter Limmen noemde de inhoud van de cursus ‘belachelijk’. Lees verder »
Ze zijn veel mensen een doorn in het oog: tags –namen die met stift of spuitbus door onzichtbare handen geschreven worden op muren, treinen en zelfs fietsmandjes. Waar een groot aantal mensen graffiti nog wel als kunstvorm wil beschouwen, zijn er maar weinigen die tags zien als een aanwinst voor de stad. Wat bezielt mensen om hun naam (of liever gezegd de naam van hun alter ego) overal neer te zetten? Student Communicatiewetenschap Silvia Pietrosanti onderzocht het voor haar masterscriptie. Lees verder »
Het eerste boek van internetfenomeen, blogkeizer en DeJaap-oprichter Bert Brussen handelt niet over kapotbloggen of dode media. Hoewel dit voor sommige critici van Brussen lastig te geloven zal zijn, schreef Bert Brussen een zelfhulpboek om mensen succesvoller/gelukkiger in het internetdaten te maken. In Internetdating legt hij als ervaren, verstandige internetgebruiker uit wat online daten is en hoe je het doet. Lees verder »
Dat het met de kwaliteit van het hoger onderwijs beroerd is gesteld in Nederland, is iedereen inmiddels wel duidelijk. Deze week komt Elsevier met onderzoek dat laat zien dat ook hoogleraren er zo over denken. Elsevier liet de mening van 2.027 hoogleraren en universitair hoofddocenten (UHDs) over zeven actuele kwesties peilen. Lees verder »
Ophef vandaag over methoden. Er is bekend geworden dat ‘een handvol radicale moslims’ de laatste jaren feest heeft gevierd op de dag dat Theo van Gogh werd vermoord. Relevant nieuws. Het is echter opmerkelijk dat de ophef zich uitstrekt tot (of bijna volledig richt op) Martijn de Koning, een Nederlandse antropoloog die bij zo’n feest aanwezig is geweest. ‘Schandalig!’ wordt er geroepen. De Koning zou niet objectief zijn. Deze kwestie draait om de manier waarop De Koning veldwerk doet. Lees verder »
Big Love is een dramaserie van betaalkanaal HBO en gaat net als veel andere HBO-series over seks. Hoofdrolspeler Bill Henrickson is alleen geen single in New York of geile vampier in Louisiana; hij is een polygamist die met zijn drie vrouwen in een buitenwijk in Utah woont. De vriendelijke Henrickson staat in schril contrast met de enge sekteleider Roman Grant. In een scène waarin hij met een verslaggever spreekt, vergelijkt Grant op opportune wijze polygamisten met homoseksuelen: ‘If the supreme court says “yes” to the privacy rights of homosexual persons, surely it is time to recognize our rights to live in peace too’.
De serie roept de vraag op of polygamie ‘gewoon’ een seksuele lifestyle is en om die reden gerespecteerd moet worden, of dat polygamie misogynie in puurste vorm is en om die reden keihard moet worden bestreden. Lees verder »
Er gaan al langer geruchten dat Jodenhater Hitler zelf niet geheel raszuiver zou zijn en wellicht Joods bloed zou hebben. Journalist Jean-Paul Mulders onderzocht het DNA van Hitlers familieleden en komt tot een opzienbarende conclusie: Hitler was verwant aan Somaliërs, Berbers en Joden. Lees verder »
Hbo’s liggen al geruime tijd onder vuur vanwege lage kwaliteit van het onderwijs. Bij Pabo’s zou de situatie uitermate beroerd zijn, terwijl dit nu juist de mensen zijn die onze toekomst moeten opleiden. Lees verder »
Nerds hebben geen notie van de dingen des levens, maar des te meer van Star Trek waar ze knorrend om grinniken. Nerds hebben twaalf verschillende ballpoints en een calculator in hun borstzakje; het borstzakje van een overhemd dat helemaal dicht geknoopt is. Nerds zien er slecht uit door de troep die zij achter de computer (voorzien van meerdere toetsenborden en monitors) nuttigen. Nerds houden te veel van hun moeder en kunnen, kortom, niet met meisjes omgaan.
Wanneer gevraagd om stereotiepe nerds, denken veel mensen aan de klassieke jaren ’80 film Revenge of the Nerds. De sociale kneusjes lijken tegenwoordig echter opgeklommen in de coolheidshiërarchie. Volgens Sigmund zijn nerds sexy. Series als The Big Bang Theory en The IT Crowd trekken veel kijkers. Grote hoornen brillen zijn de bom in hipster Nederland. Hebben nerds hun wraak gekregen? Of hebben de coole kids de nerds nu ook al hun cultuur afgepakt? Lees verder »
Kinderlokkers zijn eng. Een kinderlokker is een in regenjas geklede, ietwat vieze man die bij speeltuinen gluurt naar kindertjes die hij later met zakken spekjes en ander lekkers meelokt naar zijn huis. Als kinderlokkers bij de speeltuin al eng zijn, dan zijn kinderlokkers op het internet dat helemaal. De angst is nog groter, omdat we nauwelijks een beeld hebben van internetdaders. Bovendien vinden ouders, opvoeders en beleidsmakers het internet sowieso eng. Lees verder »
Een van de redenen waarom er op televisie zoveel reality-programma’s te zien zijn, is dat ze goedkoop zijn om te maken. De productiekosten zijn laag en de mogelijkheden voor sponsoring zijn eindeloos. Dit is in het bijzonder zo bij lifestyle-televisie, zoals Eigen Huis & Tuin en Wie Is De Chef?. Deze titels bieden je advies over het goede leven, of liever gezegd: de goede lifestyle. En de weg naar het goede leven, zo doceert de lifestyle-expert, is door consumptie. Lees verder »
Of het nu sprookjes zijn of de openbaring van het Woord God, de Bijbel bestaat uit woorden die ooit door iemand zijn opgeschreven in een bepaalde volgorde. Godsdienst-wetenschapper Karel van der Toorn laat in een nieuw boek zien hoe dat is gebeurd. Lees verder »
Voetbaltoernooien zijn een van de weinige gelegenheden waarbij nationalisme in Nederland hoogtij mag vieren. Nederlanders zijn onzeker over Nederlandse identiteit. Politiek correcten vragen zich af of deze wel te benoemen is, mensen die er trots op willen zijn, vervallen in tulpen en klompen-stereotypen. Maar wat is de Nederlandse identiteit eigenlijk? Student Communicatiewetenschap Job van der Meer deed in zijn scriptie onderzoek naar de constructie van een Nederlandse culturele identiteit. Lees verder »
Deel 4 van onze exclusieve serie interviews met de lijsttrekkers van de kleine(re), nieuwe partijen: Lea Manders van de Partij voor Mens en Spirit.
Geef maar toe: u bent kansloos…
Er zijn 26 procent ongebonden spirituelen waar wij uit voortkomen. Het potentieel is dus groot. Ik hoop op 2 à 3 zetels.
Waarom een eigen partij?
Er is geen enkele partij die de belangen van deze groep behartigt. Velen willen een ander beleid op terreinen als economie en gezondheid. Onze speerpunten zijn een gelijkwaardige samenwerking tussen alternatieve en reguliere gezondheidszorg; het overschakelen naar biologische landbouw en veeteelt; en een ander onderwijs, waar het authentieke kind centraal staat: wat zijn je talenten. Lees verder »
Deel 3 van onze exclusieve serie interviews met de lijsttrekkers van de kleine(re), nieuwe partijen: Lot Feijen van Lijst 17.
Geef maar toe: u bent kansloos…
Helemaal niet. De huidige politiek is kansloos. Ze praten in onduidelijke taal. Qua zetels zijn we zeker ook niet kansloos. In de peiling van Maurice de Hond staan we op een zetel en in de peiling van Een Vandaag staan we op 8 procent van de jongeren tussen de 18 en de 25 jaar.
Waarom een eigen partij?
Juist om wat ik net zei. De huidige politieke partijen vertegenwoordigen jongeren niet. Er zit slechts een persoon in de kamer die tussen de 18 en de 25 is. De Tweede Kamer betekent volksvertegenwoordiging. Het zou fijn zijn als ze dan ook daadwerkelijk een afspiegeling zou vormen van de bevolking. Bovendien, er komt een crisis aan. Politici bezuinigen altijd op de groep waar de minste kiezers zitten. Ze willen immers over vier jaar – als het niet eerder is – weer opnieuw kiezers winnen. Jongeren zijn nu versplinterd en dus kunnen er maatregelen genomen worden die tegen jongeren zijn. Daarom. Er wordt nu over ons gesproken in plaats van door en met ons. Lees verder »
De gevestigde media focussen zich op de usual suspects. Bent u ook al Job-, Geert- en/of Femke-moe? In de laatste week voor de verkiezingen brengt De Jaap u – exclusief! – een serie interviews met de lijsttrekkers van de kleine(re), nieuwe partijen. Vandaag deel 1: Yvette Laclé van de Evangelische Partij.
Geef maar toe: u bent kansloos…
Nee, anders was ik er niet aan begonnen. Er bestaat veel onvrede onder Christenen. Zij worden door andere Christelijke partijen (behalve de SGP) gedwongen hun Christelijke drempel te verlagen.
Waarom een eigen partij?
De huidige partijen dragen de Christelijke waarden niet meer uit. Ik denk dan vooral aan medisch-ethische kwesties, zoals de pil van Drion. Lees verder »








Laatste reacties