Een paar weken geleden ging mijn stofzuiger kapot. Ik had dat ding in 1999 van mijn oma geërfd. Die had hem al ruim twintig jaar in bezit toen ze overleed. 33 jaar trouwe dienst is een hele mooie score voor een stofzuiger. En als ik niet zo dom was geweest de verkeerde stofzuigerzakken te gebruiken, omdat de supermarkt de goeie uit het assortiment had gehaald en ik geen zin had om dagenlang speciaalzaken af te gaan struinen om ze elders te vinden, had mijn lieve zuigmachine waarschijnlijk nog steeds gewerkt. Schuurstof is a bitch voor motoren, en schuurstof in combinatie met niet goed passende stofzuigerzakken, die in de machine loslaten, is funest. De rook kwam eruit: motor verziekt. Lees verder »
Leen Steen
mrt 092012
feb 252012
Alle media, ook de sociale media, worden vooral gebruikt (of misbruikt) om reclame te maken. Reclame voor zaken die we niet nodig hebben. Zoals grotere auto’s, vakanties naar nog verder gelegen exotische oorden en nog meer junkfood. Communicatie wordt te vaak alleen als marketingstool gezien en marketing is het terrein van de slimme jongens die het alleen communiceren met als doel mensen nog meer shit aan te smeren. De gretigheid die je bij reclamejongens ziet als ze op TV mogen uitleggen hoe ze al die rotzooi aan de man weten te brengen is angstaanjagend. Staat er weer een snelle jongen met schitterende oogjes te vertellen hoe hij een bepaalde doelgroep aan nóg een paar kilo overgewicht heeft geholpen. Als er nou één sector bestaat waarin de mensen die erin werken alleen zijn gefocust op rendement, is het wel de reclamewereld. De verkoop moet omhoog maar dat lukt natuurlijk niet met reclame alleen dus ook de beschikbaarheid van je, vol met suikers en vet gepropte troep, moet beter. Dus pleur je snoepautomaten in de bus naar school en op elke andere plek waar jongeren rondhangen. De gevolgen zie je op straat: het loopt vol met vetkleppen. En hoe jonger, hoe hoger het percentage dikkerds. Lees verder »
feb 102012
Privatisering was het toverwoord van de jaren negentig. Na de eerste grote privatiseringsgolven zitten we nu met voormalige staatsbedrijven, nutsbedrijven en een uit de hand gegroeide verzekeringsmarkt die stuk voor stuk de belofte van een meer efficiënte bedrijfsvoering, lagere prijzen en een betere service niet waar konden maken. Winsten worden niet gebruikt om te investeren in innovaties, of verbeteringen in de bedrijfsvoering en/of service maar worden als bonus uitgekeerd aan de top van deze bedrijven of als dividend aan aandeelhouders. Er worden illegaal prijsafspraken tussen concurrerende bedrijven gemaakt, waardoor prijzen niet dalen maar kunstmatig hoog gehouden worden en witteboordencriminaliteit loont. De regering en de opeenvolgende rechtse en middenpartijen die de privatiseringen hebben uitgevoerd zouden een enorm gezichtsverlies lijden als de stijging van corruptie, die als bijwerking van privatiseringen in alle door de staat afgestoten bedrijven optrad, aan het licht zou komen. Lees verder »
Alle discussie over de nieuwe Amerikaanse anti-piraterijwetsvoorstellen SOPA en PIPA doen je afvragen of het niet tijd wordt om de wereldwijd geldende wetgeving rond het auteursrecht kritisch onder de loep te nemen. Deze wetten zijn blijkbaar niet meer van deze tijd. In principe is het eigenlijk vreemd dat iemand de rechten kan vastleggen om noten of woorden in een bepaalde volgorde te gebruiken. De auteur heeft de noten en de woorden niet uitgevonden. Het is dan ook niet onmogelijk dat een andere auteur deze noten of woorden per ongeluk in precies dezelfde volgorde zet. Weliswaar onwaarschijnlijk, maar niet onmogelijk. Ik ken veel muziek die erg veel op andere muziek lijkt en veel schrijvers hebben bijna hetzelfde beweerd over bepaalde onderwerpen. Lees verder »
jan 132012
Via sites als Facebook worden miljarden stukken muziek, film, boeken en kunst verspreid. Dat is niet echt nieuw; het gebeurde vroeger ook al in vriendenkringen. Het gebeurt nu alleen sneller. Je zou nog geen procent van de boeken die je gelezen hebt in handen hebben gekregen als ze niet via vrienden aanbevolen waren. Voor muziek geldt precies hetzelfde, en meer: muziek bepaalt in hoge mate je identiteit en drijft je in een vriendenkring met ongeveer dezelfde smaak. Deze smaak bepaalt veel; van je kledingstijl tot de manier waarop je denkt. Je hoeft het niet perse eens te zijn met alles wat een bepaalde stijl propageert, maar je komt in ieder geval in aanraking met een heleboel nieuwe frisse ideeën en je kunt daaruit oppikken wat je bevalt. Dat is vrijheid. Lees verder »
Auwto’s. Ze mogen straks 10 kilometer per uur harder op de snelwegen. Dat zal het gevoel van de autobestuurders zoveel goed doen dat de economie er weer door aan zal gaan treken. De economie is ook vooral op ‘gevoel’ gestoeld. Alleen is dat momenteel vooral een gevoel van onbehagen. Dat je daar tegenover een gevoel van blijdschap denkt op te moeten wekken door je stemvee, blij te maken met een paar honderd dode, want aangereden, vogels en andere verkeersslachtoffers, kan niet anders dan een door de zoveelste liberale muts bedachte onzin zijn. Stemvee waarvan na de nodige onderzoeken is gebleken dat die het liefst met het gaspedaal zo ver mogelijk ingedrukt over vier-, of liever nog, zesbaans wegen cruisen. Lees verder »
aug 192011
Complete boodschappenlijsten heb je afgewerkt. Er ligt een lijst met spullen die ingepakt moeten worden die langer is dan de lijst die je voor drie weken Ibiza maakt. Je hebt een route en tijdschema moeten uitpuzzelen dat ingewikkelder is dan het complete spoorboekje. Overal in je rugzak en kampeertas zijn geheime compartimenten gemaakt voor drugs, drank, eten, camera’s, wapens en alle andere dingen die een mens gewoon nodig heeft, maar security gevoelig zijn. Je hebt een prachtig nieuwe nep paspoort aangeschaft voor het geval dat een van die compartimenten wordt gevonden. Je bent al weken niet uitgeweest omdat je geld moet opsparen voor het duurste weekend van het jaar. Heb je als lezer al door wat er te gebeuren staat? Juist; Lowlands staat voor de deur. Lees verder »
aug 132011
De rellen die vorige week in Londen ontstonden, en nog altijd niet zijn bedwongen, zijn een gebeurtenis die al heel lang in de lucht hing en die eigenlijk nog verbazingwekkend lang uitgebleven is. Eind jaren zeventig waren het dezelfde ingrediënten die de volkswoede deed ontvlammen. Daarna bleef het 30 jaar tamelijk rustig. Eind jaren tachtig werd de crisis bezworen, was de koude oorlog over en begonnen de glorious nineties. Een tijdperk dat veel overeenkomsten vertoonde met de ‘happy sixties’. Maar net zoals na de ‘happy sixties’ de ‘depressing seventies’ volgde kwam er ook nu een einde aan een periode van zorgeloos consumentisme. De kredietcrisis sloeg in 2008 toe en is het weer terug naar af. Lees verder »
aug 022011
Mensen hebben natuurlijk van nature enge trekjes maar het lijkt er verdomd veel op dat juist alle narigheid die wij in ons hebben de laatste dertig jaar gecultiveerd wordt, terwijl goede menselijke eigenschappen op een laag pitje worden gezet. Het egoïsme kreeg vaste voet tijdens de crisis in de jaren zeventig. In Amerika gingen de rijken steeds meer gebruik van hun macht maken met als doel minder belasting te hoeven betalen. Lees verder »
Amy Winehouse stond wat mij betreft voor alles wat popmuziek hoort te bevatten; muziek die goed verteerbaar is voor iedereen. En daar bedoel ik dus meer dan alleen de grote massa mee. Ik was zelf geen enorme fan van haar muziek maar toch was het altijd een opluchting een van haar nummers op de radio te horen. Simpelweg omdat deze muziek met kop en schouders boven de gemiddelde hitbagger uit stak. En correctie; ik was geen grote fan totdat ik toevallig een live optreden van miss Winehouse op de BBC zag. Een optreden waarin Amy op haar best was. Ze was zeker niet nuchter, maar ze was ook niet compleet de weg kwijt. Alles klopte; ze had een meer dan fantastische band achter zich staan en haar stem en performance waren in één woord fantastisch. De dag daarop haalde ik, in navolging van intussen al 10 miljoen anderen, haar CD binnen en elke keer als haar muziek in mijn iTunes voorbij komt brul ik mee. Da’s heel wat voor een ouwe punker. Lees verder »
jul 182011
Er wordt hoog opgegeven over hoe de vrije markt zichzelf zou reguleren omdat je als consument vrij bent te kiezen uit een ruim aanbod van merken en leveranciers, aangeboden door elkaar beconcurrerende bedrijven. Het bedrijf dat zijn product met de beste prijs en kwaliteit verhouding aanbiedt zou daarmee een voorsprong op zijn concurrenten moeten behalen, waardoor de concurrent gedwongen wordt de prijs/kwaliteit verhouding van zijn product te verbeteren. Uiteindelijk zal hierdoor het consumentenparadijs bereikt worden waar alleen goede en betaalbare producten aangeboden worden en we uiteindelijk, net als in de reclame, allemaal met een verstilde grijns op ons gezicht door het leven zullen gaan. Wat een mooi sprookje… Lees verder »
In de Volkskrant stond afgelopen week een artikel over het conflict tussen Rob Bolland en zijn uitgever Willem van Kooten. Van Kooten stelde daarin dat het onmogelijk was een vreemdeling in Jeruzalem van de muziekindustrie in kort bestek het vak van muziekuitgever uit te leggen. Ik ging er een half uurtje voor zitten en het resultaat staat hieronder. De eerste gerechtigde vraag van een artiest die zijn eigen werk schrijft én uitvoert is uiteraard ‘wat heb ik aan een dergelijke overeenkomst’? En net als bij een platencontract geldt dan dat een componist/tekstschrijver net zo min een publishing contract nodig heeft als een platencontract. Het enige probleem is dat als je de werkzaamheden van een label en/of uitgever zelf gaat doen je meer dan de helft van je tijd bezig bent met het opbouwen en onderhouden van een netwerk, en dat dit netwerk waarschijnlijk pas na een x aantal jaren zo sterk is dat je er de vruchten van kan gaan plukken. Lees verder »
Tegenwoordig krijgt de westerse mens vreselijk veel informatie te verwerken. Kieskeurig zijn in het consumeren van informatie is enige methode om niet krankzinnig te worden. Ondanks dat de meeste mensen bijna instinctief een sterke filter op binnenkomende informatie zetten, slaat de verwarring toch steeds meer toe. Zo langzamerhand gaat 90% van alle aangeboden informatie het ene oor in en meteen het andere oor uit. We zijn druk met andere zaken; carrière maken, kinderen opvoeden, sociale media en kiezen wat te consumeren slokt alle beschikbare tijd op. Lees verder »
jun 272011
De zwerver achter een met ouwe troep volgeladen winkelwagentje is natuurlijk het meest voor de hand liggende voorbeeld van een sukkel. Maar dat is misschien ook iets te gemakkelijk want er schijnen vrijwillig thuislozen onder de zwervers te bestaan. Ik kan me daar gek genoeg wel wat bij voorstellen. Dat je op een ochtend wakker wordt; je uitgelubberde vrouw naast je ziet liggen, denkt aan een dag vol vergaderingen, aandelenkoersen en andere onzin en dan opeens “fuck it” zegt en gewoon weg gaat. Sommige zwervers schijnen zelfs rijk te zijn en enorme bankrekeningen te bezitten, maar dat zal wel weer een doorgeslagen mythe zijn. Lees verder »
Laatste reacties