*

Levi Boitelle

Levi Boitelle (1985, Venlo) studeert Communicatie- en Informatiewetenschappen aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Op jonge leeftijd is hij het zuiden ontvlucht en mag derhalve ook niet meer terugkomen. Hij is een redelijke taalpurist maar is ook niet de beroerdste om zo nu en dan spellingsfouten te maken. Hij blinkt vooral uit in luiheid en recalcitrantie op twitter en op zijn margeblog. In het dagelijkse leven is hij voornamelijk te vinden op plekken waar ze bier schenken. Hij is te herkennen aan zijn moeilijk haar.

 

Volgende week gaat op het evenemententerrein in Biddinghuizen weer het Lowlands festival van start. Dit festival in de polder, wat dit jaar binnen twee uur was uitverkocht, staat bekend om zijn mooie verscheidenheid aan muziek, theater, kunst, literatuur en publiek. Om de bezoekers op de hoogte te stellen van al het moois dat te aanschouwen is, stellen de meeste media op zeer pedante wijze een ‘must see’-lijstje samen. Om niet achter te blijven bij de massa zal uw redacteur van DeJaap dan ook zijn keuze aan u opdringen de komende weken voorafgaand aan het festival. Lees verder »

Lowlands 2011: DeJaap kiest (2)

 Cult  Reageren uitgeschakeld
aug 062011
 

Over enkele weken gaat op het evenemententerrein in Biddinghuizen weer het Lowlands-festival van start. Dit festival in de polder, dat dit jaar binnen twee uur was uitverkocht, staat bekend om zijn mooie verscheidenheid aan muziek, theater, kunst, literatuur en publiek. Om de bezoekers op de hoogte te stellen van al het moois dat te aanschouwen is, stellen de meeste media op zeer pedante wijze een ‘must see’-lijstje samen. Om niet achter te blijven bij de massa zal uw redacteur van DeJaap dan ook zijn keuze aan u opdringen de komende weken voorafgaand aan het festival. Lees verder »

 

Over enkele weken gaat op het evenemententerrein in Biddinghuizen weer het Lowlands festival van start. Dit festival in de polder, wat dit jaar binnen twee uur was uitverkocht, staat bekend om zijn mooie verscheidenheid aan muziek, theater, kunst, literatuur en publiek. Om de bezoekers op de hoogte te stellen van al het moois wat is te aanschouwen, stellen de meeste media op zeer pedante wijze een ‘must see’-lijstje samen. Om niet achter te blijven bij de massa zal uw redacteur van DeJaap dan ook zijn keuze aan u opdringen de komende weken voorafgaand aan het festival. Lees verder »

 

In 2001 brengt E het album Souljacker uit. Wederom verschilt deze plaat qua geluid met zijn directe voorganger. Waar Daisies of the Galaxy vrij rustig klonk, zoekt Everett zijn heil op Souljacker weer in de wat hardere rock. Het is ten tijde van dit album dat Koool G Murder de bas gaat spelen in Eels, of zoals Everett hem noemt: “That other guy.” Waarschijnlijk is de nieuwe bezetting van de band debet aan het vernieuwde elan en geluid. Zo blijft Eels namelijk op elk album weer anders klinken. Het enige vertrouwde blijft het rauwe stemgeluid van E zelf. In 2003 volgt Shootenanny! een album dat live is opgenomen in tien dagen tijd, een plaat die E zelf betiteld als een pauze tussen wat was en wat komen gaat. Lees verder »

 

Nog voordat de band Eels werd gevormd, had Mark Everett al twee solo-albums uitgebracht. In 1992 was er het album A Man Called E en een jaar later volgde Broken Toy Shop, wat het begin vormde van Everett’s samenwerking met drummer Jonathan ‘Butch’ Norton. Eels werd een paar jaar later in het leven geroepen toen Everett en Butch bassist Tommy Walter tegen het lijf liepen. Volgens de verhalen werd de naam Eels gekozen omdat de albums dan dicht bij de solo-albums van Everett zouden komen te staan, die hij had uitgebracht onder de naam E. Alleen zijn er natuurlijk genoeg bands die beginnen met ‘Ea’, dus kan er worden gesteld dat het niet een bijster goed doordacht plan was van de heren. Lees verder »

 

Mark Oliver Everett, beter bekend als E, is het muzikale brein achter de band Eels. Een band wier muziek bekend staat om de zwartgalligheid, ironie en het algehele gevoel van depressie. De meeste teksten uit de koker van Everett gaan over gelukzalige onderwerpen als eenzaamheid, onbeantwoorde liefde en psychische problemen: zware kost, maar desalniettemin dusdanig verpakt dat de liedjes stuk voor stuk tot de verbeelding spreken en voor vele mensen een herkenbaar iets vormen. Lees verder »

De hipster is dood, lang leve de hipster

 Mode  Reageren uitgeschakeld
mei 122011
 


Zo rond het begin van dit decennium ontstonden er in metropolen over heel de wereld een nieuw soort mens. Zoals het de evolutie betaamt, is deze mens ontsproten uit een andere groep, namelijk die groep die er een alternatieve leefwijze op nahield. Dit fenomeen kreeg een titel, want het is menselijk om het beestje bij de naam te noemen. En voila: de geboorte van de hipster was een feit.

Lees verder op Mode.DeJaap >>>

 

Deze muziekmaandag geven we een aantal tips. Drie muzikanten waarvan wij vinden dat ze de moeite waard zijn om te beluisteren.

De eerste muzikant die uitgelicht wordt, is de Amerikaan Kurt Vile. Vile is voornamelijk een gitarist die zowel op een zes- als twaalfsnarige gitaar aardig uit de voeten kan. Zijn aanstekelijke melodiën, gecombineerd met een fijne stem, zijn een lust voor de oren. Vile staat nu letterlijk op het punt van doorbreken met zijn nieuwste langspeelplaat Smoke Ring for my Halo, die in de muziekpers lovende kritieken kreeg. Zijn single ‘Jesus Fever’ willen we u dan ook niet onthouden. Lees verder »

 

Ook na The Smiths was er dus een leven als muzikant voor de heren Marr en Morrissey. De twee overige bandleden mochten beide tien procent van de royalty’s verdelen. Dit toont dan ook de aard van The Smiths aan: het draaide allemaal om Marr en Morrissey. Het was vooral Morrissey zelf die dit meermaals beaamde. Lees verder »

 

In begin 1987 werd de single ‘Shoplifters Of The World Unite’ gelanceerd en kort daarna volgde een tweede compilatiealbum, The World Won’t Listen. Die titel kwam uit de koker van Morrissey en was een referentie aan het feit dat hij vond dat de band te weinig commercieel succes genoot. Ironisch genoeg behaalde dit album de tweede plek in de hitlijsten. Lees verder »

 

Leest u allen dit artikel op Joop.nl, het linkse antwoord op al het rechtse schreeuwtuig dat de Nederlandse blogosphere domineert. Merk daarbij op dat de betreffende site levend wordt gehouden door nietsvermoedende Vara-leden, die middels hun ledengeld er voor zorgen dat we nu nog steeds dit soort multi-culti huilie huilie stukjes voorgeschoteld krijgen. Beantwoord na lezen de volgende vraag betreffende de kameraad die het stuk schreef:


 

Het is 1985 en het tweede album van The Smiths getiteld Meat Is Murder bereikt plek een in de Engelse albumlijst. Zoals de titel van dit album doet vermoeden, legt de band bij monde van Morrissey steeds meer politieke opvattingen in hun muziek. Zo verbood Morrissey de rest van de bandleden om gefotografeerd te worden tijdens het eten van vlees. Andere statements zijn terug te horen in nummers als ‘The Headmaster’s Ritual’ en ‘Barabarism Begins at Home’, die zich uitspreken tegen lijfstraffen, en ‘Nowhere Fast’, een nummer dat als republikeins kan worden aangemerkt. Lees verder »

 

In het begin van de jaren ’80 lijkt Manchester het middelpunt van de muziekindustrie in Engeland. Met bands als New Order, Happy Mondays, Buzzcocks, Simply Red en het toonaangevende Factory Records wil iedereen die ook maar een instrument vast kan houden, in deze scene gezien worden. Daar denkt beroepsijdeltuit Stephen Patrick Morrissey, beter bekend als gewoon Morrissey, niet anders over. Morrissey, die beschikte over een vlotte pen, vormde samen met gitarist Johnny Marr een muzikaal duo, dat later zou uitgroeien tot een van de belangrijkste bands van die tijd. Lees verder »

 

Er zijn van die bands die iedereen kent, maar tegelijkertijd ook weer niet. The National, een five-piece uit Brooklyn, is zo’n band. Ze trekken volle zalen in Nederland, maar als je mensen naar een hit vraagt, dan krijg je vaak nul op het rekest. In het kader van het Cross-Linx festival dat dit weekend gehouden wordt in Utrecht, Eindhoven, Groningen en Rotterdam, is The National uitgenodigd als headliner en mede-programmeur. Een ideale band voor het publiek dat dit festival trekt. Lees verder »

Avondtopic: muziek – Bright Eyes

 Cult  Reageren uitgeschakeld
jan 242011
 

Conor Oberst kan worden gezien als een muzikant, poëet, filosoof en politiek activist. Oberst, die op zijn dertiende zijn eerste album uitbracht op cassette en op zijn vijfentwintigste al meer dan tien albums achter zijn naam had staan, werd door onder andere NME betiteld als de Bob Dylan van deze tijd, een titel die Oberst zelf weigert te erkennen. Lees verder »

 

Elbow is terug. Voor een ieder die onder een steen heeft geleefd, Elbow is een band uit Manchester. Ze zijn al sinds 1990 bij elkaar en alhoewel de band op commercieel gebied niet altijd veel succes heeft gehad, worden ze door critici en liefhebbers wereldwijd gezien als één van de belangrijkste bands van het afgelopen decennium. De vele prijzen en nominaties die frontman Guy Garvey en zijn mannen in de wacht hebben weten te slepen zijn daar een goed voorbeeld van. Hun bekendste nummer is Grounds For Divorce, een nummer dat gebruikt is door onder andere de Coen Brothers voor de soundtrack van Burn After Reading. Op 7 maart komt hun vijfde studioalbum, genaamd Build A Rocket, Boys! uit en de daarbij behorende single, Lippy Kids, treft u hier onder aan.

 

In januari 1980 ging de band voor het eerst touren op het vaste land van Europa en werd ook het tweede album Closer opgenomen, met wederom Martin Hannett als producer. Voorafgaand aan de tour namen de epilepsie-aanvallen van Curtis af, maar vanwege de lange uren en het gebrek aan slaap werden ze heviger tijdens de optredens. Zo kwam het nog vaker voor dat Curtis tijdens een show een aanval kreeg, waar hij zich voor schaamde en depressief van werd. Zijn bandleden en de mensen om hem heen werden steeds bezorgder, terwijl fans juist dachten dat het allemaal bij de show hoorde. Lees verder »

 

Het was 1978 en de eerste Joy Division EP was een feit: An Ideal For Living wordt door de band zelf uitgebracht. Binnen een mum van tijd was iedereen in Manchester op de hoogte van de band met de lugubere naam en haar excentrieke zanger Ian Curtis. Tijdens een show in de Rafters Club zag ook Rob Gretton de kwaliteiten van de band. Gretton, die de vaste DJ van de club was, stelde zich voor aan het viertal als hun nieuwe manager. De jongens stemden automatisch in. Lees verder »

 

Van bands als The Strokes, Interpol, The Drums, White Lies en The Killers kun je zeggen dat ze één gemeenschappelijke voorvader hebben: Ian Curtis, de legendarische zanger van Joy Division. Zijn monotone stemgeluid, de melancholische teksten over angst, eenzaamheid, verval en woede, de herkenbare melodieuze baslijnen; het zijn allemaal kenmerken van de muziekstijl die door Joy Division in het leven zijn geroepen en te herkennen zijn in veel hedendaagse muziek.  Lees verder »

 

Wachtwoorden. Iedereen heeft ze nodig voor zijn of haar online activiteiten. Het programma Digivaardig en Digibewust heeft een uitvoerig onderzoek verricht onder 800 Nederlanders en komt met het schokkende nieuws naar buiten dat veel mensen zich niet bewust zijn van hun makkelijk te hacken wachtwoorden. Lees verder »

Switch to our mobile site