Alles heeft een schaduw. Als er maar licht is. De dingen in de wereld hebben niet alleen een schaduw maar ook een bepaalde waarde. Je kan die waarde op veel manieren uitdrukken. Een oude gerafelde knuffel die bijna uit elkaar valt kan heel veel waard zijn. Maar misschien alleen voor jou. Iemand anders wil er misschien nog niet eens een euro voor betalen. Toch is het heel gewoon om de waarde van dingen uit te drukken in geld. Geld is een soort schaduw. Het is niet echt. Het is meer iets wat de mensen met elkaar hebben afgesproken. Lees verder »
Karel van het Reve was een groot schrijver. Niet omdat hij de grote broer was van de grote Gerard Reve. Beiden hadden een eigen, herkenbare en onnavolgbare stijl. Maar de Reve’s verschilden van elkaar in elk denkbaar opzicht. Karel was essayist en rationalist. Hij schreef met kleine woorden korte zinnen van grote helderheid. Gerard was mysticus en romanticus. Hij schreef archaïserend, op het barokke af. Karel van het Reve overleed twaalf jaar geleden. Zijn verzameld werk is inmiddels compleet. Op een avond in de Rode Hoed werd daar aandacht aan besteed. Veel mensen van weleer, vooral voor zover nog in leven. De vader van Aaf was er. De vader van Hugo was er ook. En zelfs een enkele liefhebber van het werk van Van het Reve. Lees verder »
In 1985 werd de de belangrijkste oeuvreprijs van het Nederlands taalgebied, de P.C. Hooft-prijs, toegekend aan Hugo Brandt Cortius. Eelco Brinkman, de huidige fractievoorzitter van het CDA in de Eerste Kamer, bestierde in die dagen het departement van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur. Hij beschouwde Brandt Cortius, met name onder diens pseudoniem Piet Grijs, als een politiek tegenstander. Brinkman weigerde de prijs uit te reiken. Dit was het einde van de P.C. Hooft-prijs als staatsprijs. In 1990 werd Brinkman in zijn eigengereide houding bevestigd door zijn opvolgster, de PvdA-minister Hedy d’Ancona. Mevrouw d’Ancona vond dat zij als minister het recht had haar eigen smaak en voorkeuren mee te wegen bij haar politieke beslissingen. Lees verder »
De politie kwijt rijden doe je in een Hyundai i10
Dit land is klein en kwetsbaar. Wat wij nodig hebben zijn dijken en gemalen, schuttingen en hekken. En niet te vergeten: het stellen van grenzen. Voordat er sprake was van Schengen, het verdrag uit 1985 waarbij alle slagbomen omhoog werden gezet en alle heilige douanehuisjes gesloopt, had Nederland een begin en een einde. Je kwam niet zomaar weg met een gewapende overval en een kofferbak vol bankbiljetten. Integendeel, je mocht in een poging het land te verlaten achter in de rij aansluiten.
De mens is een raar dier. Een nestbevuiler. Neem nou Fukushima in Japan, waar de Dai’ichi-reactoren niet onder controle zijn. Radioactief besmet water lekt weg naar zee. Een nieuwe explosie dreigt in reactor 3. Eigenaar Tepco probeert het gevaar tevergeefs te bezweren: het injecteren van stikstof in het reactoromhulsel is bijna onmogelijk vanwege de hoge stralingsniveau’s. Radioactiviteit in de kelder van reactor 1 is van een niveau dat binnen een uur dodelijk is. Door een gat in de vloer van datzelfde reactorgebouw 1 spuit een geiser van radioactieve stoom. Waarin dodelijke mensgemaakte isotopen, deeltjes die in de natuur helemaal niet voorkomen. Lees verder »
Geld is ontstaan omdat het niet altijd praktisch is om berenhuiden tegen bessen te ruilen. “Doe mij dat klompje goud maar”, zei de aartsvader van onze Minister van Financiën, die toevallig ook de Jager heette. In die tijd moest iedereen nog als een drugsdealer met een goudschaaltje op pad om edelmetalen na te wegen. Uiteraard kwamen er al snel de eerste ripdeals. Knollen voor citroenen. Leer ons de mensen kennen. Daar was een mooie rol weggelegd voor keizers, koningen en pharao’s. Weeg het goud voor de onderdanen, en signeer het muntstuk met je conterfeitsel. Klinkende munt. Ogenschijnlijk een praktische en onschuldige maatregel. Wat bleek? Die plakjes goud, geld genoemd omdat de eindbaas de geldigheid garandeerde, representeerden nu waarde. Zo’n waardevol geldstuk werd al snel waardeloos gemaakt. Legeringen met steeds minder goud. Vergulde bronzen munten. Allerlei trucjes om geld te maken dat er niet was. De uitvinding van inflatie: de opblazing. Ook wel geldontwaarding genaamd. Lees verder »
De heersende mening is dat de euro niet werkt vanwege de tegenstellingen tussen de arme en rijke landen. Hier wordt vaak aan toegevoegd dat een monetaire unie zonder politieke unie geen bestaansrecht heeft. De euro werkt echter prima. De euro is namelijk geld. Geld beantwoordt aan bepaalde wetmatigheden. Zoals water omlaag stroomt, vloeit geld naar de rijken. Dat is nooit ander geweest: de duivel schijt altijd op dezelfde hoop. Lees verder »
De Sperminator is niet de enige man die her en der zaad morst. Dominique Strauss-Kahn kan er ook wat van. Yes we Kahn. De heren, beiden van Europese origine, werken sterk bevruchtend op de Amerikaanse samenleving. Maar het verhaal van DSK is nogal apart. Zo apart dat hem in the West Facility op Rikers Island zijn schoenveters zijn afgenomen. Om te voorkomen dat hij zijn ballen zou afbinden. Of zichzelf anderszins hernieuwd in staat van opwinding zou brengen. Nu was het leven van de Voorzitter van het Internationale Monetaire Fonds toch al niet uitgesproken saai. Dat komt niet alleen door de job. Maar ook door de omstandigheden. Hij was koud benoemd in zijn droombaan of er brak een wereldwijde financiële crisis uit. Dat kwam DSK en zijn IMF niet slecht uit. De organisatie werd de spil van de herstelwerkzaamheden. Leninkje hier, adviesje daar: het IMF was plotseling overal. Leuk voor Strauss-Kahn, die zelf vond dat hij er na een paar ministerschappen aan toe was om le président de la République te worden. Het IMF was een omweg, maar wellicht ook een opstapje naar dat begeerde presidentschap. Lees verder »
De meestgezochte terrorist ter wereld eindigde letterlijk en figuurlijk in zijn hemd. Zo ongeveer als Saddam Hussein die verwilderd uit een zelfgegraven hol kroop. De galg of de electrische stoel bleef Osama Bin Laden bespaard. In plaats daarvan werd het een kogel door zijn oog. No questions asked. Michael Moore sputterde later: “We gaven zelfs de Nazi’s een eerlijk proces!” Maar het lichaam van Bin Laden werd van het vliegdekschip Carl Vinson in zee gekieperd, zonder dat er zelfs maar een autopsie was uitgevoerd. Hoe kon het dat Bin Laden bijna tien jaar ongemoeid werd gelaten in Pakistan? Hij was er kind aan huis sinds eind jaren ‘70. Uit diezelfde tijd dateren zijn vriendschappelijke relaties met de Pakistaanse geheime dienst. Een overzichtje van wat er voorafging aan de executie in Abottabad. Lees verder »
Geitenneuker mag je best zeggen. Het is een schampwoord light dat langs je heen dwarrelt als lindebloesem. Het is er maar je hoort het niet. Tenzij je het gevoel hebt dat je niet helemaal serieus wordt genomen. Dat je de aansluiting hebt gemist. Dat de vrouwen je niet zien staan. Dan slaat zo’n opmerking over een geitje in als een clusterbom in Misurata. Moord en doodslag, met andere woorden. Zo’n geit zou geen punt moeten zijn. Je moet niet zeiken over zo’n geit. Zo’n geit is halal. Als de kop maar richting Mekka staat. En de slachtplaats moet schoon zijn, dat spreekt voor zich. Van die dingen waar je op moet letten natuurlijk. Lees verder »
De kans dat de locatie van de kerncentrale in Borsele dit jaar wordt getroffen door een superstorm en overstroming bedraagt 1:30.000. De kans dat je na het kopen van een staatslot de jackpot wint is 1:20.000.000. Behoor je tot de miljoenen Nederlanders die wel eens een Staatslot kopen? Dan zou je logischerwijs tegenstander van kernenergie moeten zijn. Tenzij je zeker weet dat je de Jackpot nooit wint. Een grote kernramp in Borsele betekent het einde van Nederland als zodanig. Dat komt omdat de afstanden hier klein zijn en omdat de wind meestal in de zuidwesthoek zit. Ook bij een niveau zeven-incident in een van de Belgische of Noord-Franse centrales kunnen de Polen en Roemenen die voor ons asperges steken en aardbeien plukken voorgoed naar huis. Einde Randstad, einde Westland. Einde bio-industrie. Einde menseneconomie. Lees verder »
De monetaire crisis binnen de euro-zone begon met Griekenland. Jan Kees de Jager, de Nederlandse minister van Financiën, fulmineerde op ingetogen wijze. Ze hebben de boeken vervalst, meende hij. Er heerst een gebrek aan begrotingsdiscipline. De Grieken betalen geen belasting. Natuurlijk had Jan Kees de Jager gelijk. Maar dat zal hem niet baten. Er is iets anders aan de hand. Het binnenhalen van economisch relatief zwakke landen, de katholieke sfeer met traditioneel kwetsbare valuta, was exact wat de euro zo’n verleidelijk project maakte voor de meer Noordelijke EU-staten met vanouds sterke exporteconomieën. Lees verder »
(Transcriptie oriënterend gesprek tussen directeur Tepco en milieuambtenaar, ca. 1970)
“U wilt een kerncentrale bouwen?”
“Ja dat leek ons een aardig idee. Misschien wel een paar bij elkaar. Dat is voordeliger met de kabeltjes en zo. En misschien ook wel handig voor een arbeidspool. Kunnen we de medewerkers een beetje uitwisselen.”
“Loffelijk streven meneer. Een mooi initiatief. U helpt ons land vooruit. Mag ik eens vragen, waar wilt u die centrale bouwen?”
“We hebben een mooi plekje gevonden aan zee. Niet ver van Fukushima.”
“Idyllisch! Mijn favoriete streek… En een vis dat ze daar hebben…”
“Voor ons is het natuurlijk altijd prettig om voldoende water in de buurt te hebben. Koelen. Blussen. Lozen.”
“Dat hoeft u mij niet uit te leggen. U buigt hier aan het juiste bureau. Wij doen alle nucleaire vergunningen. Landelijk. U bent toch niet de eerste die hier langskomt. Alle kerncentrales in Japan staan aan zee.” Lees verder »













Laatste reacties