Was 2011 het jaar waarin de Arabische jeugd de straat opging om vrijheid en democratie te eisen, 2012 zou weleens het jaar kunnen zijn dat de islamisten de vruchten van de revolutie oogsten en landen als Egypte, Syrië, Jemen en Tunesië effectief overnemen. Cynici en sceptici riepen al vanaf het eerste uur dat de Arabische lente een Arabische winter was die het Midden-Oosten en Noord-Afrika in een groot Islamitisch kalifaat zou veranderen. En ook ik heb vanaf de eerste revolutiedag in Egypte (25 januari 2011) in artikelen voor NRC Next en in discussies op Radio 1 en RTL Nieuws voor de opkomst van de Moslimbroederschap gewaarschuwd. Lees verder »
Monique Samuel
jan 032012
Het jaar 2011 zou om vele dingen herinnerd worden. Het was het jaar van revoluties en rellen. Van natuurgeweld en een steeds nijpendere mondiale crisis. Van Arabische lente tot Westerse winter. 2011 was ook het jaar van kindermisbruik. Van Pedofielenvereniging Martijn met zijn illegale kinderporno en het massamisbruik van peuters in het Harlekijntje, tot het een na het andere wanschandaal in de Rooms Katholieke Kerk… Het ontlokt bij mij de volgende wrange grap: Wat is het verschil tussen een pedofiel en een priester? De eerste komt er openlijk voor uit, de tweede probeert het met een smoezelige pij der liefde te bedekken. Of: de een verenigt zich op een website, de ander in een kerk… Lees verder »
De politieke revolutie in Egypte is sinds vorige week vrijdag echt begonnen. De val van ex-president Hosni Mubarak op 11 februari dit jaar was slechts een morele overwinning voor het Egyptische volk, dat dertig jaar lang in een staat van passiviteit en angst onder Mubarak’s corrupte bewind geleefd had. De echte uitdaging echter is een totale transformatie van het systeem, want een ding werd de afgelopen dagen meer dan duidelijk: Mubarak’s kliek zit nog steeds stevig in het zadel.
Lees verder »
Het is nu echt menens met de eurocrisis. Ik heb er de hele tijd luchtig over gedaan, m’n schouders opgehaald, gedacht dat het niet zo’n vaart zou lopen en meewarig glimlachend naar de verhalen van de experts geluisterd, maar gisteren besefte ik me opeens dat het echt helemaal mis is. Ik weet niet waar dat ongemakkelijke gevoel vandaan kwam, maar opeens drong het tot mij door dat de EU inderdaad om kan vallen, de eurozone zomaar eens in elkaar kan klappen en de waarde van onze euro’s kan dalen tot die van oud papier. Lees verder »
Afgelopen week plaatste ik op mijn Facebook-pagina een afbeelding waarop je links een foto van twee zoenende mannen ziet en rechts een foto van uitgemergelde hongerige Afrikaanse kinderen die wanhopig hun handen voor zich uitsteken. Bij de afbeelding staat: “If the picture on the lefts shocks you more than the one on the right you need to revise your views on immorality.” Er valt natuurlijk veel over een dergelijke afbeelding te zeggen (is het ethisch om een vergelijking tussen zoenende mannen en honger te maken, mag die afbeelding van die kinderen wel worden gebruikt en is dit de juiste toon waarop de discussie moet worden gevoerd?) en ik was dan ook zeer benieuwd naar de reacties. In eerste instantie kreeg ik een aantal likes, maar toen volgden twee pijnlijke opmerkingen. “Both are not right”, reageerde een oude middelbareschoolvriendin. “Waarlijk, ook de linkerfoto heeft me zojuist wat medelijden weten te ontvreemden”, reageerde een ander. Lees verder »
Is de Arabische Lente een Arabische herfst geworden?
Politiek
Reageren uitgeschakeld
okt 142011
Afgelopen zondagavond werd Egypte opgeschrikt door de ergste geweldsuitbraak sinds de val van Hosni Mubarak op vrijdag 11 februari. Via youtube en Facebook werden over de hele wereld filmpjes verspreid waarop te zien is hoe pantservoertuigen op christelijke demonstranten inrijden en Koptische demonstranten met harde hand in elkaar worden gemept. Maar er was meer aan de hand. Lees verder »
Waerde landgenoten, leden van de Staten-Generaal,
Het zijn moeilijke tijden voor Nederland. Het land maakt zware economische tijden door. Zo begint mijn toespraak al tien jaar lang. Hierna volgt een zwaarmoedige situatiebeschrijving en beloof ik na het zuur het zoet. Maar ik kan u geen zoet meer beloven. Ik kan niet meer voor de Heren Politici instaan. Ik kan hun boodschap niet langer voorlezen zonder mijn wenkbrauwen te fronsen, mijn keel te schrapen, me te verspreken, te stotteren en te stamelen, over m’n Haagse accent te duikelen, ik kan niet langer spreken zonder mijn gezicht te vertrekken. Ik kan kortom niet langer verkondigen wat de Heren Rutte en Verhagen hebben bekokstoofd. Lees verder »
Laatste reacties