Het is een warme zomeravond in april. Gezellig op een terrasje in Utrecht. De andere vier zitten er al enige tijd. Een uurtje Raymond is vermoeiend genoeg, ik ken mezelf, dus ik schuif wat later aan. “Je moet even een stoel regelen dude”, zegt Henk tegen me. De namen in dit stuk zijn om privacyredenen gefingeerd, want straks ga ik staatsgevaarlijke dingen zeggen. “Is deze stoel bezet? Oh fijn, dank jullie wel”, mompel ik, terwijl ik geroutineerd een terrasstoeltje over de hoofden van twee meisjes voor ons til. Tot zover niks. aan. de. hand. Lees verder »Raymond Taams
apr 222011
Het is een warme zomeravond in april. Gezellig op een terrasje in Utrecht. De andere vier zitten er al enige tijd. Een uurtje Raymond is vermoeiend genoeg, ik ken mezelf, dus ik schuif wat later aan. “Je moet even een stoel regelen dude”, zegt Henk tegen me. De namen in dit stuk zijn om privacyredenen gefingeerd, want straks ga ik staatsgevaarlijke dingen zeggen. “Is deze stoel bezet? Oh fijn, dank jullie wel”, mompel ik, terwijl ik geroutineerd een terrasstoeltje over de hoofden van twee meisjes voor ons til. Tot zover niks. aan. de. hand. Lees verder »
De toekomst van de Publieke Omroep wordt regelmatig besproken aan de tafel van De Wereld Draait Door. Hoe in jezelf gekeerd kun je zijn? Thijs van den Brink die met een moeilijk hoofd praat over kwaliteitsjournalistiek. Een gladgeschoren vergadertijger die uitlegt hoe hij en zijn collega omroepbaasjes over dit onderwerp denken. De spieren in Tijs z’n gelaat nemen definitief de controle over. Lees verder »
mrt 112011
Het is maandag 7 maart. De eerste lentedag van het jaar. Strakblauwe lucht en een zonnetje. Ik kom rond vier uur ‘s middags thuis en zwaai het raam open. Op de stoep van de flat aan de overkant staat politie. Ze ijsberen rond een lichaam onder een wit laken. Heftig, een zelfmoord. Als journalist schrijf ik meestal gezellige stukjes. Alexander Pechtold op campagne op een winkelcentrum. Een interview met Edward van Cuilenborg, de enige Bekende Nederlander die in Nieuwegein woont. Zelfmoorden en branden zijn niet zo mijn ding. Toch ben ik Journalist. Ik bel even met de redactie. Jongens, er is iemand van een flat afgesprongen. Lees verder »
mrt 052011
Mijn oma overleed twee dagen voor kerstmis. Ze had al jaren zware Alzheimer. Zoiets komt voor de familie deels als een opluchting. Met mijn opa en moeder stond ik een dag voor kerst op de besneeuwde stoep van de uitvaartonderneming te Utrecht. De statige deur zwaaide open. In de ruime hal brandde een kaars. Lees verder »
feb 262011
Deze week een half uurtje achter Wilders aangelopen. Ik voelde me zowaar een PVV’er. De Blonde Verlosser was op de Oudegracht in Utrecht. Handjes schudden en foto’s maken in het kader van de Provinciale Statenverkiezingen. Je voelt je toch wel een target als je door een drukke winkelstraat een meter achter die blonde haardos loopt. In gedachten zag ik een groot zwart vizier, zoekend naar de zwakke plek in het achterhoofd van Geert. En opeens: pang. Lees verder »
feb 252011
Verzoek op Facebook: of ik columnpjes wil tikken voor een website over mannen en seks. In het kader van de remancipatie. Re-man-cipatie. Het herbronnen van de mannelijkheid. Sympathiek idee, hoewel “website over mannen en seks” me iets teveel als “mannen voor mannen” klinkt. Dat roept beelden op van de zwaarlijvige en kalende 50-plus collega die me, zittend aan de keukentafel bij hem thuis, toevertrouwde dat hij nooit neukte. Lees verder »
Laatste reacties