Want in Rotterdam komt Ajax op bezoek. Komende zondag staat de Klassieker op het programma en dat is voor veel Feyenoorders aanleiding om wat teksten te roepen. Zoals bekend gaan de Ajacieden graag door het leven als Joden. Hebben ze zelf verzonnen, want een echte Jodenclub was Ajax nooit. De enkele Joden die daar nog rondlopen zijn op de vingers van één hand te tellen. Altijd al zo geweest. En zoals dat in het voetbal gaat wordt er altijd wat geroepen over de tegenpartij. Niks aan de hand als die tegenpartij zich boeren noemt. Of kakkerlakken. Als het in het geval van Ajax de mensen zich Joden noemen dan hebben we gelijk te maken met historische ellende.

Dat alles terwijl de rechtgeaarde Feyenoorder zegt dat het niets met antisemitisme te maken heeft. Roepen dat men op Jodenjacht gaat heeft immers niks te maken met welke holocaust dan ook. Dat heeft met Ajax te maken. De enkeling die nog roept van “Hamas, Hamas, Joden aan het gas” heeft zeker niet de bedoeling om mensen te kwetsen. Gevalletje vrijheid van meningsuiting en alles moet kunnen. Per slot van rekening hebben we het over voetbal en Ajax is de erfvijand. Dan kan alles. Zelfs geluiden van sissend gas op de tribune. En aan de gevoelens van miljoenen nabestaanden van vergaste Joden heeft men maling. Voetbal is immers groter dan de holocaust.

In aanloop tot de wedstrijd zullen de Ajacieden het moeten ontgelden. Jodenjacht was al trending op Twitter. En idioten zullen het blijven roepen. Dit is voetbal. En daar gelden andere regels. Bestuurders zullen in de media roepen dat het maar eens afgelopen moet zijn met die teksten. Roepen ze al decennia lang. En nog steeds gebeurt het. Jammer voor de gevoelens van de nabestaanden. Jammer voor die zes miljoen doden. Want dit is voetbal en een mooie week voor Jodenjacht.

Ook in die tijd gold de wet van het grote geld. Toen de Eindhovense Voetbal Vereniging in 1961 een bod van 40.000 gulden uitbracht op Teeuwen vertrok hij. De club zag zo iets terug van de investering in de speler. Dit alles tot grote woede van de trainer die meteen opstapte. Later ging Teeuwen bij VVV als scout aan de arbeid. Tot hij in 2003 op drieënzeventigjarige leeftijd overleed. Miljonair werd hij niet van de sport. Wel hoefde hij nooit in een fabriek te werken. Dat was belangrijk voor de man.

Kapelaan
En afgelopen maand kreeg VVV de trieste mededeling dat erelid en kapelaan Leo Brueren was overleden. Die trainde in de jaren vijftig van de vorige eeuw gewoon mee met de spelers van de club. Die gaf de voorzetten nog aan legende Teeuwen. Als geestelijk verzorger stond hij de club sinds 1963 bij. De man was bovendien een belangrijk figuur in Noord Limburg. Hij ontplooide initiatieven voor daklozen en mensen in nood. Toen hij ernstig ziek werd sprak hij de legendarische woorden niet te sterven voor VVV in de eredivisie speelde. Hij mocht dat meemaken. Zijn ziekte kon hem niet verhinderen op de laatste Nieuwjaarsreceptie van VVV Venlo te verschijnen. Hij sprak uit dat de club dit jaar in de eredivisie blijft.

Voordat de wedstrijd tegen Feyenoord van start ging werd de kapelaan herdacht. Een spandoek ontrolde zich op het veld, mensen op de tribune pinkten een traantje weg en de stilte was indrukwekkend. De geest van de kapelaan was aanwezig in het stadion. Ook die van Herman Teeuwen. Want zijn as ligt verstrooid in de zestien. Van zoveel steun uit het hiernamaals kan niemand winnen. Kapelaan Brueren kan gerust zijn. VVV Venlo blijft in de eredivisie.

Bovendien stond aan de andere kant van de bal een heuse moslim. Die riep zijn heer in de hemelen aan, waarop Mohammed de seks met de alweer tiende maagd van die dag even onderbrak. Want Mohammed is net als zijn christelijke tegenhanger god een enorm fan van voetbal. Hij kijkt echter via een illegale stream naar de wedstrijd. En ook Mohammed constateert dat zijn pupil goed in het leven staat. Want die wast regelmatig zijn voeten, gaat zes keer per dag met de kont omhoog, bezoekt elke vrijdag de moskee en voert elke avond zijn restjes halal-burger aan de eenden. En zijn vrouw draagt een burka. De bal krijgt dus een islamitisch steuntje in de rug en knalt in het net. Allah weet het immers beter.
Maar ook Allah bestaat niet.

Maagden
En toch ging die bal erin. Logisch, weten de fans op de tribune. Want die bal werd loeihard geschoten en precies naast de paal geplaatst. Bovendien ging de keeper de verkeerde kant uit. Volkomen normaal dus dat de penalty werd benut. Toch zal de christelijke keeper een keer extra naar de kerk gaan en wat vaker bidden. Zijn gebeden zijn immers niet verhoord. De maker van de goal kan een stapje minder doen. Allah weet het beter en zonder Allah wordt er niet gescoord. Vraag dat maar aan die tweeënzeventig maagden die zich elke dag weer opofferen ten behoeven van de overleden islamiet.
Totale nonsens.

Ballen gaan er gewoon in. Of ze gaan er niet in. De invloed van god, Jezus of Allah in het voetbal is nihil. Zoals dat overal nihil is. Want niet bestaande entiteiten hebben slechts invloed in het hoofd van degenen die ze verzonnen hebben. Pure waanzin die niet op de velden hoort.

Omdat hij zijn naam te danken had aan overigens zeer fatsoenlijke slavendrijvers veranderde hij dat ding. Hij werd meteen moslim, zodat fatsoenlijke Christenen hem ook niet meer moesten. Cassius Clay werd Muhammad Ali. Die kreeg het vervolgens aan de stok met nog veel meer fatsoenlijke mensen. Want Ali verdomde het om deel te nemen aan de oorlog in Vietnam. No Vietcong ever called me nigger, zo verklaarde hij. Waardoor hij ook weer mot kreeg met fatsoenlijke mensen die de destijds heersende apartheid in bepaalde delen van de Verenigde Staten in stand wilden houden. Ook fatsoen kent zijn normen en waarden. Zijn wereldtitel werd afgenomen en een veroordeling tot vijf jaar gevangenisstraf was het gevolg. Want Ali was onfatsoenlijk.

Geen helden
Ali werd straatarm. Verloor vrienden. Verloor alles. Midden jaren zeventig keerde hij terug. En opeens was daar de fatsoenlijke wereld die hem omarmde als de grote held. Elk fatsoenlijk mens beschikt immers over een gezonde dosis hypocrisie. Ali had daar maling aan. Die bleef gewoon zijn eigen ding doen. Mainstream of niet. Als onfatsoenlijk mens. Vandaag wordt hij zeventig. En toont daarmee aan dat grote mensen altijd winnen van het fatsoen, zoals de hele wereld groot geworden is door mensen die zich niks aantrokken van de vigerende normen en waarden in een land. Fatsoen is aardig voor de middelmaat. Voor mensen met een veilig leven. Volgers. Geen helden. Muhammad Ali toont hun ongelijk aan. Door zeventig te worden en al hun oprechte felicitaties in ontvangst te nemen.

Vandaar dat The Justin Campaign – een organisatie die zich inzet voor homorechten in het voetbal – woest was. Die schreven de club van Steele aan om hem te ontslaan. Aldus geschiedde. Oxford City ontbond het contract van de humoristische voetballer zonder aarzelen. Natuurlijk tot grote vreugde van The Justin Campaign. Want die hebben hun naam ontleend aan Justin Fashanu. Een homoseksuele voetballer die ook nog zwart is en vanwege het pesten zelfmoord pleegde. Die arme Justin is dus driedubbel zielig. Een mens kan niet alles hebben in het leven.

Ajax
Maar ook in eigen land is het gedoe met de homo’s rond het voetbal. Want nadat een hooligan tijdens Ajax – AZ het veld betrad besloot de KNVB dat die wedstrijd zonder publiek overgespeeld moest worden. Nadat Ajax opperde dat de wedstrijd alleen door vrouwen en kinderen bezocht mocht worden pikte de voetbalbond dat idee op. Inmiddels is een aangepaste versie van kracht waarin alleen kinderen op de tribunes worden toegelaten. Maar niet voordat homoseksueel Nederland zich met de zaak bemoeide. Die vonden dat homo’s wel op de tribune mochten, want die gedragen zich immers altijd keurig. Als een gediscrimineerde groep discrimineert is dat nooit discriminatie.

En natuurlijk werd van het hele land verwacht dat men zou lachen. Want dat was natuurlijk humor. Homo’s die zomaar stellen dat zij de pacifisten van onze samenleving zijn. Maar kunnen die mensen dan zelf niet lachen? Dat als er iemand zegt van ik wil niet niet met een homo in bed liggen, dat men dan niet meteen in een kramp schiet? Op deze manier is er nog veel zendingswerk te verrichten aan de kant van de homo’s. Laat mensen die een grap maken in hun waarde. Misschien dat de acceptatie van homo’s in het voetbal dan eindelijk een feit is. Want dat zoiets noodzakelijk is moge duidelijk zijn.

Aan de andere kant was hij erg close met bepaalde sporters. Hij had zijn vriendjes. Lance Armstrong kon op bijna goddelijke verering rekenen van De Mart. Ria Visser vond in hem een smakelijke partner in bed. Dat kwam hem op kritiek te staan, omdat hij niet onpartijdig was. Zijn weinig kritische houding over doping in de sport werd eveneens door velen aangegrepen om hem aan te vallen. Zoals ook de leiding van NOS hem ontsloeg om hem later met hangende pootjes weer terug te vragen. Want De Mart presteert. En natuurlijk is daar de legendarische arrogantie. Want Smeets is van niets in het leven zo overtuigd als zijn eigen vakmanschap.

Afschaffen
En dat is terecht. Er zijn weinig mensen die het zolang volhouden op televisie als hij. Vele boeken kwamen van zijn hand. Radiouitzendingen. Specials. Documentaires. En ondanks dat er veel niet klopt aan Smeets is het een grootheid. Achter de rare truien, de vreemde overhemden, het grijze haar en het gezwollen taalgebruik schuilt een expert. Eentje die we straks als hij met pensioen gaat node zullen missen. Sterker: de Tour de France is al minder leuk sinds zijn oude maat Jean Nelissen stierf. Sterft Smeets, dan kunnen we de Tour net zo goed afschaffen.

Maar ook daar ging het mis. FC Twente is een ploeg die gewend is de druk op de tegenstander op te bouwen om zo de boel op eigen helft vast te pinnen. Doelpunten vielen op de manier in het verleden als vanzelf. Het door Adriaanse gepredikte aanvallende spel maakte de Tukkers onzeker. Met als toppunt van de waanzin een zeer aanvallend ingesteld team dat dacht dat het PSV in de beker lastig kon maken. Niet dus. Adriaanse werd uit het toernooi gegooid. Waarna de heibel losbarstte.

Gek
En ineens werd iedereen wakker bij Twente. De spelers zagen het niet meer zitten met de trainer. Er was ruzie met de rest van de technische staf. Toen stond Co op een morgen op en die keek eens op internet. Het nieuws was gelekt. Ontslagen! Woedend reed hij naar het stadion waar hij de bevestiging hoorde. Münsterman gaf toe dat hij een inschattingsfout had gemaakt bij de aanstelling van de trainer. En die fout maakte hij nu goed door Adriaanse te ontslaan.

Maar is Münsterman gek? Het lijkt erop. Want de reputatie van Co Adriaanse snelt hem altijd vooruit. Overal waar hij werkte vertrok hij met ruzie. Alleen zijn ideeën gelden. Met reputaties heeft hij niks te maken. Het gaat zoals hij wil, en vooral niet anders. Er rest dus geen andere conclusie. Münsterman is gek. Gek van zijn eigen idee om van FC Twente een topclub te maken. Gek omdat hij denkt dat iedereen daar naadloos inpast. Het is voor alles wat Enschede is te hopen dat de nieuwe trainer McLaren de proeve van bekwaamheid die hij twee jaar geleden aflegde met gunstig gevolg voortzet. Zodat Münsterman straks als de grote jongen kan doen alsof hij niet gek is.

Gertjan Verbeek. Die bleef vooral zichzelf en dreef AZ tot grote hoogte. Ook een groot man. Ronald Koeman. Niemand die verwacht had dat Feyenoord nog kon presteren. En Feyenoord is ineens een heuse kampioenskandidaat. Maar ook die mannen zijn niet de voetbalman van het jaar.

Fluwelen revolutie
Messi. Ronaldo. Geniale voetballers waarvan niemand in de de schaduw kan staan. Die hoeven we dus niet te behandelen. Die twee haalden voortdurend het wereldnieuws. Niet in het minst vanwege de epische gevechten tussen Barcelona en Real Madrid. Maar ook zij bepaalden het beeld van 2012 niet.

Bestuurders dan. Martin van Geel maakte in Rotterdam furore omdat hij ineens wel voor weinig de spelers kon aantrekken die Leo Beenhakker niet kon aantrekken. Voor de voetbalman van het jaar komen we echter uit in Amsterdam. Johan Cruijff begon daar zijn fluwelen revolutie. Een revolutie die al snel ontaarde in een totale oorlog op meerdere fronten. Zijn grootste tegenstander bleek die kale meneer Ten Have. Die loog. Bedroog. Belazerde de boel. Moest weg van iedereen die Ajax een warm hart toedraagt. En wat doet meneer Ten Have? Die gaat gewoon in beroep tegen de uitspraak in een kort geding dat door Johan Cruijff tegen hem was aangespannen. En als je dat kunt, het bord voor de kop zo groot is en je handelt alleen vanuit je eigen ego dan is het waar. Dan is Ten Have de voetbalman van het jaar.

Toen kwam Ronald Koeman. Benaderd door die nieuwe technisch directeur Martin van Geel die ook geen enkele verstand van de materie had kwamen de stadionbewoners van de regen in de drup. Want nogmaals. Als Been het niet kon, kan helemaal niemand dat. Nadat alle voors en tegens ampel waren overwogen kon het niet anders. Feyenoord zou in het linker rijtje eindigen en degradatievoetbal spelen.

Spiegel
Goede en slechte wedstrijden wisselden elkaar af. Maar gek genoeg haalde Feyenoord punten. Men ging bij Ajax op bezoek en speelde zowaar niet terecht gelijk. Fans waren dol van vreugde en wachtten de spelers op om hen te vergasten op een heuse taart. PSV kwam langs en werd door Feyenoord gedecideerd aan de kant gezet. Gisteren nog. FC Twente werd één helft lang volledig van de mat gespeeld. De tweede helft was minder, maar de royale marge van drie doelpunten die Feyenoord in de eerste helft had opgebouwd bleek voldoende.

Tijd dus om in de spiegel te kijken. Diep adem te halen. Mezelf recht in het gezicht kijken. En zeggen. “Engel, godzijdank heb je die ene keer dit jaar ongelijk gehad. Eén keer. Het grootste ongelijk van het jaar”. Dat kost enige moeite, maar zijn het niet de grote mannen die kunnen toegeven dat ze ongelijk hebben. Dat zijn het. En als Feyenoord volgend jaar op de Coolsingel staat en de Kampioenschaal aan een dol geworden menigte toont is alles weer vergeten. Ook het grootste ongelijk van het jaar.

Peter R. de Vries is ook van de partij. Die zit vanuit de vergadering negatief te Twitteren over Cruijff. Dat alles terwijl man zonder baan Sturkenboom verklaart dat hij Wim Jonk twee gele kaarten heeft gegeven en dat Jonk bij de derde mag vertrekken. Terwijl juist de zeggenschap van Sturkenboom over Jonk inzet van de rechtszaak was. Die zeggenschap bestaat dus niet meer. Officieel gaat de aandeelhoudersvergadering over de jaarcijfers. Achter de schermen zoekt men echter uit of er alsnog over het wegsturen van de Raad van Commissarissen gestemd mag worden. Als dat blijkt te kunnen dan hebben die vandaag meteen hun laatste bijeenkomst gehad. Als het niet kan, dan zitten ze nog een maand en krijgt Ajax een nieuwe Raad.

Waanzin
En die nieuwe Raad kan Louis van Gaal alsnog aannemen. Zoals ze ook Johan Cruijff als adviseur kunnen aanstellen. Ondertussen duurt de waanzin in Amsterdam voort. Louis van Gaal wacht ondertussen rustig af. Die was eerder gevraagd of hij per 1 januari in Amsterdam wilde beginnen. Dat deed hij niet omdat hij nog onder contract staat bij Bayern München en tot juni 2012 nog een bedrag van tweeënhalf miljoen incasseert. Daar kan geen waanzin in Amsterdam tegenop.

En dan was daar die knipoog. Lyon scoort, bal ligt in het doel, man van Zagreb pakt de bal, speler van Lyon wil die bal hebben, man van Zagreb doet nog wat klieren, speler van Lyon grijpt die bal en man van Zagreb geeft hem met een knipoog terug. Niks aan de hand. Maar volgens alles wat Ajax is hebben we hier te maken met omkoping. Ook omdat de speler in kwestie weleens een gok kantoor bezoekt. Verrassing: dat doen spelers van Ajax ook. En zoveel scoren in een helft kan gewoon. Geen Ajacied die je hoorde toen PSV tegen Feyenoord in één helft acht keer scoorde. Geen Ajacied die je erover hoorde klagen dat vijf van die doelpunten in een kwartier vielen. En gisteren vielen er drie in vijf minuten. Die dingen gebeuren in het voetbal, waar ballen af en toe goed vallen voor ploegen die tegen een mindere tegenstander voor de volle winst gaan. En hoe zit het eigenlijk met omkoping toen Ajax een paar jaar geleden van De Graafschap met 1-8 won en men in de tweede helft zes keer scoorde?

Echte mannen
En die twee afgekeurde doelpunten van Ajax dan? Die hadden goedgekeurd moeten worden. En Ajax had voldoende kansen om buiten die afgekeurde goals te scoren, terwijl Blind in de fout ging bij een doelpunt van Real Madrid. Maar Ajax scoorde niet, en Blind maakte die fout. Dat heet voetbal. Zagreb verloor van een gemotiveerd Lyon. En Ajax verloor terecht van een sterkere tegenstander. Zeuren om onderzoeken is voor slechte verliezers. Accepteren dat voetbal een raar spelletje vol onrecht is voor echte mannen.

Uit de analyse van Nijnatten blijkt dat hij zich totaal niet in de materie heeft verdiept. Alles is de schuld van Cruijff, terwijl iedereen weet dat zoiets niet het geval is. Nijnatten schudt om zijn doel te bereiken van alles uit de mouw. Hij weet alles van de contracten in de ArenA. Hij wéét dat de juridische weg zoals die bewandeld is de juiste is. En hij wéét nog beter dat de toestanden rond Ajax allemaal de schuld is van Cruijff. Gewoon. Omdat Nijnatten nu eenmaal koning, God en de voorzienigheid tegelijk is. Feiten tellen niet bij Nijnatten. Nijnatten telt.

Blaten
Iemand moet die man uit zijn lijden verlossen. Hem vriendelijk bedanken voor zijn inzet de laatste jaren. Zodat de lezer eindelijk verlost is van zijn meninkjes die maar één doel dienen. Het grote gelijk van Nijnatten zelf. Een gelijk dat niemand ziet, maar waar de man zelf in zwelgt. Lekker. Op de oude manier stukjes schrijven. Zonder dat er gereageerd kan worden. Want zo slim is onze koning, God en voorzienigheid. Blaten mag. Maar iets terug zeggen niet. Want Nijnatten is koning, God en de voorzienigheid.

De man moet zenuwachtig zijn opgestaan. Een voetbalwedstrijd is ineens anders als het de laatste blijkt. Nog één keer de deur uit. Nog één keer die trappen van het stadion op. Nog één keer die Kuip zien vollopen met fans die vol verwachting zijn. Nog één keer de spelers het veld zien betreden terwijl men massaal ‘Hand in Hand Kameraden’ zingt. Er moet nogal wat door het hoofd van Djee en zijn vrouw Ria gegaan zijn. Die laatste keer.

Mooiste momenten
En toen kwam de twaalfde minuut. Djee wist van niks. Mensen gingen staan en hielden hun sjaaltjes boven hun hoofd. Feyenoorder en PSV’ers. Hand in Hand. Voor Djee. Zelden eerder werd You Never Walk Alone zo mooi gezongen. En hoewel Feyenoord aan het eind van dat lied een fraaie kans miste was de staande ovatie alleen voor Djee. Een mooier eerbetoon voor iemand die zijn einde ziet aankomen is er niet. Deze foto van AD.nl zegt alles. De reactie van Djee zegt alles. “Dit is een van de mooiste momenten van mijn leven. Prachtig. Waaraan heb ik dit verdiend? Wie ben ik helemaal?”

Als even later Cissé de één nul op het scorebord zet lukt het Djee nog net om zijn verzwakte lichaam uit zijn stoel te tillen. Daarna juicht hij nog één keer als Feyenoord op twee nul komt. De laatste keer. Djee leeft er niet langer door. Maar heeft de korte tijd dat hij nog te leven heeft een prachtige herinnering. We kunnen slechts hopen dat het hem helpt om de pijn te dragen.

In de vier maanden dat hij als president-commissaris de scepter zwaaide deed de man niks goed. Ja. Tegenover de stakeholders van Ajax. En dan hebben we het over bedrijven die een belang in of met Ajax hebben. Maar die kunnen toch lastig roepen dat ze blij zijn met Ten Have. Die liegt, bedriegt, manipuleert, lekt, huichelt en is kortom de niet te vertrouwen man. Ten Have moet dus gek geworden zijn.

Verandermanagement
Die denkt echt dat hij enige is die de chaos in de ArenA kan bezweren. Dat er een duidelijke visie staat. Zijn visie. Want hij is immers de man van de bedrijfsprocessen, het verandermanagement en bovendien de gestudeerde meneer. Hij is de charismatische leider die het allemaal ziet. De man die het probeerde om dwarsligger Cruijff in goede banen te leiden. Ten Have ziet zichzelf als het toonbeeld van zakelijk denken, tactiek en strategie. Hij denkt niet alleen verandermanagement. Hij ís verandermanagement. En daarom denkt Ten Have dat hij de redder van Ajax is.

Als de toestand rond Ajax één ding aantoonde is dat het binnen een voetbalbedrijf om voetbal gaat. De rest is ondergeschikt. Niemand zit te wachten op bestuurders die het voortouw nemen. Mensen willen voetbal zien. En als het op het veld goed gaat, komt de rest vanzelf. Dan stijgt de waarde van de aandelen, zit het stadion vol, loopt de merchandise en schrijft men aan het einde van het jaar als vanzelf de zwarte cijfers. Ten Have snapt dat niet. De gestudeerde denker is niet in staat om in te zien dat Ajax niet om de beurs draait, maar de beurs om Ajax. Het zou Ten Have daarom sieren als hij inderdaad zou opstappen. Het valt voor Ajax te vrezen dat hij het niet doet, zodat de rest van Nederland zich plaatsvervangend schamend rot kan lachen.

In optie één krijgt Kamp Cruijff gelijk. In dat geval zegt de ledenraad het vertrouwen op in alle commissarissen, behalve Cruijff. In dat geval zegeviert de sport, kan Cruijff verder met de wederopbouw van Ajax en mag het Kamp Ten Have de wonden likken. In de tweede optie krijgt het Kamp Ten Have gelijk. In dat geval heeft Cruijff aangekondigd om te blijven zitten. Hij is in dat geval namelijk de enige commissaris die het aanstellen van een nieuwe directie nog kan aanvechten. En omdat Cruijff gezegd heeft niet te zullen wijken kunnen we nog wat vuurwerk verwachten. Optie drie maakt een einde aan alle heibel, als de ledenraad de hele Raad van Commissarissen naar huis stuurt. Maar ook dan is het gebeuren nog niet definitief. Want daarna is er nog een extra vergadering nodig om de boel te bekrachtigen.

Tweedehands auto
Belangrijke avond dus in Amsterdam. Bij NuSport onderzocht men de stemming binnen de ledenraad. Men kwam uit op tien tegen tien. Tien Kamp Ten Have en Tien Kamp Cruijff. Met vierentwintig leden in de raad twijfelen er nog vier. Het is te hopen dat het gezonde verstand in de ArenA zegeviert en Cruijff aan het langste eind trekt. Want van lieden als Ten Have koopt men nooit een tweedehands auto. Laat staan dat men ze een voetbalclub moet laten runnen.