*

Thijs Kleinpaste

 

Afgelopen zaterdag was ik bij de eerste brainstorm van de nieuw op te richten Partij2030. De eerste aanzet daarvoor was op 23 januari gegeven in NRC Next. Initiatiefnemer Joop Hazenberg schreef toen de zin: “Nederland heeft geen strategische blik en raakt zijn weerbaarheid kwijt. Daarom wil ik Partij2030 oprichten, om ons land met een radicaal hervormingsprogramma klaar te stomen voor de toekomst.” Ondanks de chaos op het spoor was zo’n 35 man naar een kleine ruimte in de Beurs van Berlage in Amsterdam gekomen om aan zijn oproep gehoor te geven. De initiatiefnemers zelf streven er in ieder geval naar om in de zomer een organisatie op poten te hebben die in 2015 zo’n 1 miljoen stemmen moet gaan halen. Lees verder »

 

De Britse filosoof Alain de Botton heeft in de afgelopen maanden enkele honderdduizenden ponden opgehaald voor een groots project, midden in het zakelijk centrum van London. De Botton wil een tempel voor atheïsten laten bouwen, speciaal gemaakt als ode aan de mens en zijn humanisme. Het ontwerp voor de tempel is een soort langwerpige koker van 46 meter hoog die aan de bovenkant open is. Binnen wordt met jaarringen de leeftijd van de aarde aangegeven. Lees verder »

 

In november vorig jaar was ik in Brussel. In opdracht van het Vlaams debatcentrum deBuren en De Groene Amsterdammer woonde ik de G1000 Burgertop bij. De G1000 was het groots opgezette experiment van schrijver en historicus David van Reybrouck. Afreizen naar België is altijd een feest, niet in de laatste plaats omdat ik fan ben van het Vlaams. De taal is mooier, eleganter en gesoigneerder dan het hoekige Nederlands waarmee je in het dagelijks verkeer wordt doodgegooid. Wat klank betreft vond ik het dan ook een verademing om afgelopen zondag te kunnen luisteren naar Guy Verhofstadt, die in het programma Buitenhof in discussie ging met de jonge denkers Thierry Baudet en Arjen Vliegenthart, Eerste Kamerlid voor de Socialistische Partij. De oud-premier van België en huidig fractievoorzitter van de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa (ALDE) kan mij tot zijn schare fans rekenen. In Europa zijn, net als in de rest van de wereld, de idealisten in de politiek maar dun gezaaid. Lees verder »

 

Twee weken geleden schreef ik over het sluimerende gelazer in de provincie Noord-Holland rondom de jaarlijkse Willem Arondeuslezing. Die ging vorig jaar niet door omdat, na druk van de PVV op de fracties van VVD en CDA, de lezing van Thomas von der Dunk ineens ‘te politiek’ was. Het is dat grappen maken over de ironie van politieke controle op een lezing ter nagedachtenis aan een verzetsheld in deze tijd niet meer bon ton is, maar anders had hier een dijenkletser ingezeten. In de afgelopen week meldde René Boender, de beoogd spreker voor de lezing van dit jaar, zich af. Aanleiding was de ontstane negatieve publiciteit en zelfs twee dreigtelefoontjes, maar vooral ook dat de goede naam van Willem Arondeus door het slijk gehaald wordt. Lees verder »

 

Je weet dat je verslaafd bent als je ’s ochtends vroeg in Boston, als je wakker wordt omdat het in Nederland dan al een uurtje of 12:00 ’s middags is, naar je telefoon grijpt om Twitter te checken. Het was zondag, en blijkbaar had koningin Beatrix op staatsbezoek in de Verenigde Arabische Emiraten tijdens een bezoek aan de moskee een doek over haar hoofddeksel gedaan. Op de foto die ik zag stond de koningin met een grote blauwe doek over haar hoed, waardoor ze er een beetje uitzag als een postmoderne toneelinstallatie. Lees verder »

 

Op 1 Juli 1943 werd Willem Arondeus geëxecuteerd. Arondeus was een verzetsheld en, in een tijdperk waarin dat nog nauwelijks geaccepteerd werd, openlijk homoseksueel. Op 27 maart 1943 pleegde hij samen met andere leden van het verzet een aanslag op het gebouw van het Bevolkingsregister, om zo het opsporen van door hen vervalste identiteitsbewijzen moeilijker te maken. Arondeus verzette zich als beeldend kunstenaar en schrijver daarnaast tegen de Kultuurkamer, het instrument waarmee de Duitse bezetter haar totalitaire wil aan de kunsten oplegde. Lees verder »

 

“Oude snor dood, big deal”, hoorde Nausicaa Marbe een jongen in de supermarkt bij haar om de hoek zeggen over de vorige week overleden Václav Havel. In haar wekelijkse Volkskrant-column diende Marbe de jongen van repliek. Met een top 5 lessen van Havel schetste ze wat de eeuwige waarde van idealisme en integriteit juist voor jonge Europeanen nu kan betekenen. De oud president van Tsjechië is, in de woorden van Marbe, wel degelijk een big deal. Lees verder »

 

Iemand vroeg me laatst waarom ik mezelf geen atheïst noem. Ik geloof niet dat in een man met een baard die ongeveer zesduizend jaar geleden de aarde schiep en de mensheid op gezette tijden in de geschiedenis via bijvoorbeeld twee stenen platen met geboden, het zenden en laten kruisigen van zijn zoon of het souffleren van een analfabeet door middel van een engel op het rechte pad probeerde te houden. Naar de kerk ga ik ook niet, en van agnosten of – erger – ietsisten krijg ik ongeneselijke jeuk. Lees verder »

 

Wat kost democratie eigenlijk? In ruil voor hoeveel economische groei bent u bereid de zeggenschap over uw pensioen, uw uitkering of uw dertiende maand op te geven? Tot nu toe heeft u alleen maar toegelegd op het uitkleden van uw democratische zelfbeschikking, en veel ook. Honderden miljarden om de grote droom van een Verenigd Europa te redden. Uit angst om alles te verliezen? Nicolas Sarkozy spiegelde het continent voor wat er gebeurt als de EU niet gered wordt: de vrede is dan niet gegarandeerd. Lees verder »

 

Soms komt het voor dat een goede boodschap dankzij de boodschapper roemloos ten onder gaat. Een pleidooi voor meer betrokkenheid van ouders bij school – door een minister die haar au pair of oppas betaalde om namens haar actief te zijn bijvoorbeeld, is nogal pijnlijk. Het is daarnaast ongelukkig uit de mond van een minister die zo hard bezuinigt op het Passend Onderwijs dat je met een heel peloton meehelpvaders en –moeders de schade die dat aanricht nog niet kan herstellen. Lees verder »

 

130 wordt de norm op de Nederlandse snelwegen. Op 60 procent van alle snelwegen mogen hardwerkende Nederlanders straks maar liefst tien kilometer per uur harder. Overal was veel blijdschap, vooral bij Nederlanders die zich nu groen en geel ergeren aan het feit dat ze maar 120 mogen, in plaats van 130. Ik voorspel dat die Nederlanders zich over een jaartje groen en geel ergeren dat je maar 130 mag, en geen 140, of gewoon zo hard als je wil, zoals op de Duitse Autobahn. Burgertje pesten, is het. Lees verder »

 

“Ik ga het niet beter weten dan de Bijbel zelf. Geloof is niet een kwestie van een eigen mening hebben.” Het zijn de woorden van hulpbisschop Rob Mutsaerts uit Den Bosch, afgelopen maandag in De Volkskrant. Het bisdom is in conflict met haar parochianen, maar Mutsaerts doet er gewoon een schepje bovenop. “Noem mij maar conservatief, noem mij maar orthodox”, zegt hij. De Bijbel weet het beter. De hulpbisschop is een belediging voor het vernuft van de schepper. God gaf ons hersenen, maar Rob Mutsaerts weigert ze te gebruiken. Alles staat toch al in de Bijbel, dus waarom zou hij? Lees verder »

 

Afgelopen vrijdag was ik op uitnodiging van het Belgische debatcentrum deBuren bij de G1000-Burgertop in Brussel. De G1000 is een initiatief van een groep mensen rondom de schrijver David van Reybrouck, in Nederland bekend van het boek Congo, een geschiedenis, dat in 2010 de AKO Literatuurprijs won. Meer dan vijfhonderd dagen zit België al zonder regering, en ondanks het feit dat er eindelijk (eindelijk) een akkoord is tussen de partijen over het splitsen van het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde (BHV), zal de weg naar het vormen van een nieuwe regering nog lang en moeizaam zijn. Lees verder »

 

Eén van de belangrijkste leerstellingen van sommigen die zich verzamelen onder de vlag ‘vrienden van Israël’ luidt dat de Joodse staat (hoofdletter) onze onvoorwaardelijke steun verdient omdat het de eenzame vooruitgeschoven post is van het vrije, democratische Westen in een verder door barbaarse regimes onderworpen regio. In dit dogma is Israël het enige product van de Verlichting dat het verder verduisterde Midden-Oosten rijk is, en omdat de waarden van de Verlichting het verdedigen waard zijn, verdient Israël onze onvoorwaardelijke steun. Die leerstelling is een hypocriete leugen. Lees verder »

 

Treurig nieuws dit weekend: de initiatiefnemer van Occupy Museumplein stapt uit de beweging. Naar eigen zeggen omdat hij verder wil met zijn privéleven en op zoek gaat naar een baan, maar in de berichtgeving op AT5 klinkt de echte reden door. Er was kritiek op, en onvrede over het tentenkamp op het Beursplein, valt ook te lezen in de notulen van Occupy Amsterdam.De situatie doet een beetje hopeloos aan, en ondertussen is er nog geen consensus over de vraag waarom de Occupy-beweging in Nederland in de eerste plaats op zo weinig steun kan rekenen. Gebrek aan originaliteit heeft er vermoedelijk het een en ander mee te maken, maar zou het ook kunnen liggen aan een gebrek aan humor? Lees verder »

 

Afgelopen zondag liet Mustafa Abdel Jalil, de leider van de overgangsraad in Libië, weten dat de sharia de basis zal vormen voor de nieuwe wetgeving in het land. Tijdens zijn toespraak merkte hij op dat dit ook betekent dat het leegschieten van AK-47′s in de lucht als teken van blijdschap er voortaan niet meer bij zal zijn. Dat mag namelijk niet van Allah. Gelukkig hebben de heren binnenkort andere manieren om hun overtollige energie kwijt te kunnen: het nu nog geldende verbod op polygamie in Libië zal worden opgeheven. Het belooft barre tijden voor de mensenrechten. Hadden we dit kunnen verwachten? Lees verder »

 

Vorige week werd bekend dat minister Donner de stadsdelen, die zouden worden afgeschaft, toch niet helemaal zal afschaffen. In aangepaste vorm blijft een stadsdeelstelsel zoals in Amsterdam en Rotterdam mogelijk, al krijgen deze nieuwe bestuurslagen wel een stuk minder bevoegdheden. Het wordt Stadsdelen-light, en ze heten ‘verkiesbare bestuurscommissies’. In Amsterdam stonden opmerkelijk veel stadsdeel-politici juichend op de banken. Hun grote bestaansrecht was bewezen, hun positie veilig gesteld – al doen ze het werk uiteraard niet voor zichzelf, maar voor de burgers. Zonder stadsdelen zijn die namelijk aan de grillen van andere bestuurslagen overgeleverd. Bestuurslagen bovendien, zo luidt de collectieve mythe, die ‘veel te ver van de burger afstaan’. Lees verder »

 

Vorige week publiceerde De Pers Kustaw Bessems’ essay over de vrijheid van meningsuiting, ‘De vrijheid om weerzin te wekken’. Niet vaak was het recht om alles te kunnen zeggen, tot het ontkennen van de holocaust aan toe, zo grondig geïllustreerd en verdedigd. Onderdeel van Bessems’ pleidooi is het schrappen van het artikel over het zaaien van haat, omdat het verbod op opruiing en het aanzetten tot geweld voldoende is. Bessems schrijft: “Wat is aanzetten tot haat? Hoe neem je dat waar? Hoe bewijs je een oorzakelijk verband tussen wat de een zegt en de haat bij anderen?” Lees verder »

 

“Of ik wel eens spijt heb gehad van een stem”, vroeg iemand me voor de zomer. Natuurlijk wel. Diepe spijt zelfs. Voor de zomer werd het kraakpand Schijnheilig aan de Passeerdersgracht in Amsterdam ontruimd. Schijnheilig was niet alleen een krakersbolwerk, ze deden ook iets met kunst en creativiteit. Voor PvdA, Groenlinks en de SP in Amsterdam Centrum aanleiding om in een laatste reddingspoging nogmaals met een motie aan Burgemeester Van der Laan te vragen om het pand voorlopig nog even niet te ontruimen. De argumenten klonken allemaal redelijk. De mensen van Schijnheilig, dat waren vrolijke bloemenkrakers. D66 – en ik dus ook – steunde het voorstel. Lees verder »

 

Rutger Castricum ging hem zelf ophalen van het vliegveld, zijn Ome Roon. Zo belangrijk is oud PvdA-minister Ronald Plasterk voor de jongens van POWNED. Zonder hem hadden ze nooit House Ibiza kunnen maken: de flauwe liefdesbaby tussen het meest oninteressante van Villa Felderhof en Oh Oh Cherso. In de woorden van POWNED zelf is het een beetje belastinggeld verspillen, doelloos leuteren bij het zwembad en een beetje stappen. In de eerste vijf minuten van de eerste afleveringen sneuvelden zeker zes flessen champagne. Geofferd aan plantenbakken, zwembaden en flauwe grapjes. De Nederlandse belastingbetaler wordt hardop uitgelachen. Gewoon omdat het kan, heet dat. Lees verder »

Switch to our mobile site