Tjeerd van Erve

 

In hoeveel woorden kun je een plaat beschrijven? De tendens de laatste tijd is om steeds korter te worden in beschrijvingen, 100 woorden in de krant, 200 in het blaadje en 300 op het net. Langer hoeft niet, want langer leest men niet. Eigenlijk is het erg kort, waardoor altijd waarnemingen, beschrijvingen of belangrijke gegevens ontbreken. Toch denk ik dat het nog korter kan, en probeer het hier in vijf regels, weliswaar eenentwintig jaar te laat, over een plaat die mij muzikaal vormde: Slint – Spiderland. Lees verder »

mei 082012
 

De laatste release van Jason Molina stamt alweer uit 2009; een donkere folk en country plaat in collaboratie met Centro-Matic voorman Will Johnson waar de treurnis vanaf druipt. Tergende en getergde alternatieve country die diep in de huid snijdt. Elk woord gemeend, elke toon snerpend scherp.

Lees verder »

 

Het is ongepast om directe vergelijkingen te trekken met het verleden. Situaties zijn nooit een op een te vergelijken, zijdelings spelende factoren nooit hetzelfde. En toch gaan mijn gedachten de laatste tijd geregeld terug naar de achttiende eeuw. Een eeuw waarin Nederland na de Gouden Eeuw economisch tot stilstand kwam en de Republiek haar economische, politieke en culturele positie in Europa, in de wereld, verloor. Lees verder »

Atlantis – Le Petit Mort

 Cult  Reageren uitgeschakeld
apr 242012
 

De eerste keer dat ik Gilson Heitinga en zijn muzikale broeders live zag, moet 2008 zijn geweest. Op No Sleep Til’Burg speelde Atlantis, het muzikale alter ego van Heitinga, toen vrijwel geheel Carpe Omnium live. Een stevige en donkere set, waarin het vagevuur aan de schenen werd gelegd. Muzikaal een mix tussen filmische postmetal, triphop en de apocolyps, was dit album bedoeld als soundtrack voor een film waarvoor hij – naar mijn weten – uiteindelijk niet voor is gebruikt. Onbegrijpelijk, daar het album het beste van Isis, Massive Attack en The Godmachine weet samen te brengen en daarmee voor mij een van de beste postrock albums van een op dat moment stagnerend genre was. Lees verder »

Goede popmuziek heeft nooit geleefd

 Cult  Reageren uitgeschakeld
apr 182012
 

Popmuziek is dood, morsdood en alweer dood. Ik lees deze boodschap terwijl ik vier dagen rondhuppel op Roadburn in Tilburg. Zo’n drieduizend bezoekers uit de gehele wereld komen hier vier dagen tezamen om hun liefde voor laag, traag, slepend en zwaar te delen. Op de bühne aansprekende oude namen en opkomende nieuwe bands. En vraag mij af: ‘Klinkt dit dood?’ Lees verder »

 

Ik ben een braaf mens, dus word ik uitgebuit. Thuis heb ik een muurtje met cd’s en een wandkast met lp’s. Grotendeels zelf aangeschaft, de rest via andere legale kanalen verkregen. Toegegeven, ik heb een tiental cd-r’s met daarop niet meer te verkrijgen albums. Maar omgezet in alcohol zou dat nog steeds een promillage zijn waarmee ik zonder enig probleem in de auto zou kunnen stappen. Kortom, ik heb netjes de kas van de muziekindustrie gespekt, de artiest zijn deel betaald en vrijwel eigenhandig houd ik nog steeds de lokale platenzaak in stand. Lees verder »

 

LAWAAI!Een goed uitgevoerde geluidsmuur is als een religieuze ervaring. Een pure catharsis die louterend en bevrijdend door merg en been snijdt. De Verschillende gitaarlijnen die zo met elkaar, de eigen feedback, galm en echo verweefd zijn dat het begin van de ene niet te onderscheiden van de andere is. En dit bij voorkeur zo luid dat gewrichten beginnen te resoneren en de binnenkant van de wangen tegen het gebit aan worden gedrukt. Geen ruimte in de geest voor zondige gedachtes, laat staan voor zondige daden. Enkel trillingen beheersen lijf, lenden en geest.
Lees verder »

 

Soms kan een stuk ook simpelweg via Whatsapp worden geschreven. Tussen de toets van atheneum 4 en atheneum 3 in een kort berichtje naar de eindredactie. En dat luidt: Helaas, vandaag geen bijdrage van mij in verband met de hoge werkdruk in het onderwijs. Nakijken… Had ik ook maar een vak moeten leren in plaats van anderen een vak willen leren. Even snel twee liedjes, en dan weer verder met de toets over verzuiling en ontzuiling. [youtube=voorspelbare video's van Alice Cooper of Nirvana in combinatie met zoekterm 'school'] Lees verder »

 

In 1857 werd bij wet besloten dat klassen niet meer dan 70 leerlingen op een leerkracht mochten hebben. Werden dat er meer, dan moest de school een assistent-leerkracht inzetten, een kwekeling (docent in opleiding). Pas bij 100 kinderen was het nodig de klas op te delen, en een tweede volleerd docent aan te stellen. En dat kon eenvoudig. Verschillende leeftijdsgroepen van vier tot twaalf zaten in een lokaal, en kregen aardrijkskunde, vaderlandsche geschiedenis, lezen, schrijven en rekenkunde. Dyslectici bestonden niet, dat waren kinderen met ezelsoren op hun hoofd. ADHD betekende simpelweg dat de leerling iets vaker met de plak in aanraking kwam en een zeer nauwkeurige omschrijving van de hoek kon geven. Ook ADD was een onbekend gegeven, deze jongetjes kregen gewoon straf als ze weer hun werkje (of de eieren voor de betaling van de leerkracht) vergeten waren. Lees verder »

 

Nederlandse Lynx van de HMS Zeven Provinciën

We gaan een helikopter terughalen, een kapotte helikopter die op een strand hier ver van huis belandde door te falen tijdens een reddingsactie van een man de niet gered wilde worden. Een fijn gegeven dat wij ons vuil en onze schaamtevlekken niet zomaar overal op de wereld laten rondslinger. Met groot materiaal trekken wij naar Libië alwaar wij een geheel onbruikbaar vehikel op de boot hijsen. Terug naar Nederland om te eindigen op de schroothoop. Of in het museum? Lees verder »

 

Carnaval, van origine een omkeringsritueel. De mens laat een paar dagen haar eigen waarden en normen los, maatschappelijke conventies worden genegeerd en de sociale status is geen factor van belang meer; eerder een belemmering. In vermomming werpt de katholiek zich voor vier dagen in het zondige, zich letterlijk en figuurlijk overgevend aan het vlees. De laatste vier dagen van lusten alvorens een veertig dagen durend purificatieproces plaatsvindt, het vasten. Een prachtige traditie, momenteel in de laatste minuten van uitvoering in het zuiden van ons land. Lees verder »

 

Class war never meant more than it means now!Liberteer windt er geen doekjes om. Met titels als ‘Build No System’, ‘We Are Not Afraid Of The Ruins’, ‘Revolution’s Wick Burning Quick’ en de naam van het debuut zelf (‘Better To Die On Your Feet Than Live On Your Knees’) roept Matthew Widener op tot revolutie. Ondersteund door de meest avontuurlijke grindcore die ik in decennia heb gehoord: felle gitaren, voortgepompt door potten en pannen die op lichtsnelheid uit de boxen vliegen, worden afgewisseld met militaire marsmuziek, fanfarekoper en folk-fiedels.

Lees verder »

 

Toen ik een kleine jongen was, wilde ik in een rockband spelen. Zanger wilde ik worden. Voor de weekviering beklom ik daarom regelmatig met mijn schoolvriendjes het podium. Drumstel geconstrueerd van krukken uit het handvaardigheidslokaal, doodshoofden getekend op een groot vel als basdrum en een paar stokken en tennisrackets die fungeerden als gitaren, maakten het plaatje compleet. Leren laarsjes van mijn moeder aan om het helemaal af te maken. Lees verder »

feb 022012
 

Het was dinsdag de verjaardag van onze koningin. Daar kan ik als uitgesproken antimonarchist een lang stuk over schrijven. Maar dat is allemaal al eens geschreven en naar alle waarschijnlijkheid beter. Bovendien is de vorst en bijhorende schaatskoorts momenteel zo hevig dat er tegen in gaan mij enkel weerstand zal opleveren. De media staan er dan ook bol van deze dagen. Oranjekoorts, schaatskoorts, algehele koorts om ons af te leiden van de ellende van de dagelijkse gang van zaken. Dromen van een Elfstedentocht en vieren dat ons land geleid wordt door een sprookje. Lees verder »

 

Robin Hood stal van de rijken en gaf aan de armen. Duidelijk een held. Levend in ballingschap trok hij vanuit zijn armoedige onderkomen in Sherwood Forest de paden langs, om daar de onderdrukkende en uitbuitende adel en sheriff te beroven van hun goederen en luxe. Luxe die zij te danken hadden aan de duimschroeven die zij op het volk hadden gezet. Nogmaals, een held! Net als Kim ‘Dotcom’ Schmitz, oprichter van Megaupload en een moderne Robin Hood. Vanuit zijn landhuis in Nieuw-Zeeland, te midden van zijn dozijnen aan luxe wagens, stuurde hij zijn ‘cyberlocker’ aan, waardoor miljoenen mensen over de hele wereld data met elkaar konden delen. Gratis. Want informatie wil vrij zijn, zo leren we de laatste jaren. Vrij, voor iedereen beschikbaar en voor niets. Op deze wijze beroofde hij volgens de FBI de uitbuitende, beperkende en onderdrukkende muziek- en filmindustrie van 380 miljoen euro, of was hij – als dienstleverende – in ieder geval medeplichtig aan deze roof. Lees verder »

 

Het idee was een stuk te schrijven over Lana Del Rey. Over een meisje dat muziek wil maken, het niet maakt, opgepikt wordt door managers, tot een brand gemaakt in de markt gezet als een authentiek indie artiest en een goed gemarkte hype wordt. Over plastic, hoge druk, een barbiepop die smelt onder te warme lampen die te snel komen. Maar dat is te makkelijk en naar aanleiding van haar optreden tijdens Saturday Night Live afgelopen zaterdag al genoeg gedaan. Lees verder »

jan 112012
 

Deze week staat Groningen weer in het teken van Eurosonic/Noorderslag en weer zal ik er niet bij zijn. Terwijl enkele tientallen, zo niet honderden popprofessionals zich verzamelen in conferentiezalen om de huidige downloadcultuur te bediscussiëren met hardhoofd Tim Kuik fiets ik met mijn zoontje door het park. Hij, trots, op zijn nieuwe fiets. Wanneer zij aanschuiven in lange rijen om bandjes te zien die nog niemand kent, zal ik mij buigen over nakijkwerk of ga ik gewoon een aflevering Frost kijken. Geen reisje naar de tijdelijk pophoofdstad.

Lees verder »

 

Aangekomen in een tijdperk waar het liedje meer telt dan de langspeler kun je eigenlijk niet voorbij gaan aan het individuele liedje. Reden om een aantal liedjes die ik dit jaar belachelijk veel heb gedraaid op een rij te zetten. Geen waardeoordeel, geen dwingende lijst met wat je mooi (had) moet(en) vinden, gewoon een lijstje met nummers die ik door het jaar heen steeds opnieuw op heb gezet omdat ik ze mooi vind. Een lijstje zoals je vroeger tapes maakte voor je vrienden, althans, zoals ik vroeger tapes maakte voor mijn vrienden. Lees verder »

 

Het einde van het jaar is weer nabij. Iedereen met een mening over muziek heeft zich al gebogen over de eindejaarslijstjes of zit daar nog zwetend boven. Op welke plek de nieuwe PJ Harvey te zetten, wat te doen met James Blake of hoe hoog de laatste Elbow te plaatsen zijn de vragen die door het hoofd razen. En dus ook tijd om de balans van Nederlandse releases op te maken. Daarom hier onder een geheel willekeurige lijst zonder enige pretentie met enkel Nederlandse langspelers.
Lees verder »

 

Het einde van het jaar is weer nabij. Iedereen met een mening over muziek heeft zich al gebogen over de eindejaarslijstjes of zit daar nog zwetend boven. Op welke plek de nieuwe PJ Harvey te zetten, wat te doen met James Blake of hoe hoog de laatste Elbow te plaatsen, dat zijn de vragen die door het hoofd razen. En dus ook tijd om de balans van Nederlandse releases op te maken. Daarom hier onder een geheel willekeurige lijst zonder enige pretentie met enkel Nederlandse langspelers. Lees verder »

Switch to our mobile site