Of het nou 2002 is of 2012: ik ben fan van Job Cohen. Altijd geweest. Hij was de beste burgemeester van Amsterdam. Hij zou een goede premier zijn. Hij is een goed mens. Ik mag hem. Maar hij is geen burgemeester meer. En ook geen premier. Afgelopen december verklaarde hij in de Telegraaf voor de zoveelste keer de oorlog aan de PVV. Wanhopig vond ik dat, en vooral humorloos. Zo humorloos. Op 3 januari publiceerde Mercita Coronel op de linkse website Joop.nl het artikel Een rechtse cabaretier voor de oudejaarsconference 2012? waarin ze het gebrek aan ‘rechtse cabaretiers’ probeert te verklaren. “Het is natuurlijk niet voor niets dat humor van links komt en niet van rechts.” Lees verder »
Willem Bosch
Vanavond organiseert faculteitsblad Babel, het maandblad van de faculteit der geesteswetenschappen van de UvA, een debatavond in de CREA muziekzaal -waar kan het ook anders- onder de noemer “Babel Live: Terug naar het gedrukte woord.” De aankondiging op Facebook voorspelt het volgende: “Valt er nog te ontkomen aan digitalisering en sociale media? Niet iedereen is blij met de eindeloze stroom aan online gekwetter, one minutes of fame en het grijze gebied tussen pulp en kwaliteit. Op deze avond gaan we terug naar de basis en zoeken onze heil in het gedrukte woord.” Lees verder »
Er huist een diepgewortelde en begrijpelijke weerstand in bijna iedere Nederlander rondom de discussie over Zwarte Piet. De voornaamste reden dat niemand het echt wil hebben over afschaffen is dat het zo walgelijk correct is. Alsof er geen grotere problemen zijn in de wereld. Alsof je nou echt niks beters te doen hebt dan azijnpissen over zoiets pietluttigs en onschuldigs als Pedro de Pakjespiet. Zwarte Piet is gênant, daar is iedereen het wel over eens. Leg het hele gebruik eens uit aan een buitenlander en het bochtenwringen kan beginnen. En het is eigenlijk ook wel grappig, zo’n koloniaal residu dat elk jaar terug komt. Wie het uitlegt aan een Amerikaan kan het bijna niet laten zich een beetje trots te voelen op ons eigenaardige maar authentieke volksfeest. Liever ons onschuldig jaren vijftig racisme dan die commerciële blaaskaak van een Kerstman. Die hele discussie over groene en blauwe pieten hebben we achter ons gelaten in de hypercorrecte jaren negentig, samen met Ad Melkert en Hanneke Groenteman. Lees verder »
Laatste reacties