Week in week uit zwoegen DeJaap-columnisten boven hun toetsenbordjes in de hoop iets los te maken bij het grote publiek. De tongen, emotie of wellicht zelfs een shitstorm. Geen onderwerp wordt daarbij geschuwd en geen heilig huisje blijft overeind. Van het Israeldebat tot cartoons over anaal genomen heiligen, DeJaap heeft er een mening over. Opvallend daarbij is dat de meest succesvolle columns een vrouw als lijdend voorwerp onderwerp hebben. Zo maakten we ons vorige week vrolijk over de dood van Yvon Jaspers en smulden we van het gehakt dat Marianne Zwagerman heet. Vandaag werd daar nog een filetje Ingeborg Beugel aan toegevoegd. Want laten we wel wezen, vrouwen afzeiken altijd +1. Vooral als ze ook nog iets kunnen. In de hoop mee te kunnen liften op het succes van mijn DeJaap-collega’s en in navolging van ‘Miss Zwagerman if you’re nasty’ herself, zal ik hieronder een aantal van mijn seksegenoten te kakken zetten met de intentie er zelf beter van te worden. Lees verder »
In oktober 2009 sloot ik bij T-Mobile een Iphone-abonnement af voor 2 jaar. Maandbedrag 29,95 euro inclusief 150 belminuten, 150 sms’jes en onbeperkt internet. Voor het toestel – de Iphone 3GS – betaalde ik 99,99 euro. Het toestel doet het nog prima, dus ik besloot vorige maand mijn abonnement bij T-Mobile om te zetten in het voordeliger simonly abonnement met een extra internetpakket. Maandbedrag 14,95 euro voor 220 minuten/sms/mms/MB plus internet smart à 5 euro voor 1 jaar. Het simonly abonnement ging in op 2 november 2011. Nadeel van zo’n overstap is dat je sms- en beltegoed van het oude abonnement niet meegaan, mij werd dan ook aangeraden dat sms- en beltegoed op te maken. Aardige tip van T-Mobile. Lees verder »
Ingeborg Beugel domineerde de afgelopen dagen via Pauw & Witteman onze late avond. Ongeveer vijf minuten lang was dat ook leuk. Haar maffe kapsel, de grote ringen om haar vingers en haar interrupties met schorre stem waren verfrissend. Maar na een kwartier al hoorde ik mezelf mompelen: “Hou je bek nou eens een keer Ingeborg, Frits Wester wil ook wat zeggen.” En “Nee Ingeborg, niet alles in de wereld gaat over Griekenland.” Beugel bleek een tv-persoonlijkheid als een goedkope luchtverfrisser. Als ze het kort houdt, zeg met een itempje op het achtuurjournaal, is het te doen, maar als ze maar doorgaat blijft ze in de ruimte hangen en bezorgt iedereen hoofdpijn. Lees verder »
Eén van de belangrijkste leerstellingen van sommigen die zich verzamelen onder de vlag ‘vrienden van Israël’ luidt dat de Joodse staat (hoofdletter) onze onvoorwaardelijke steun verdient omdat het de eenzame vooruitgeschoven post is van het vrije, democratische Westen in een verder door barbaarse regimes onderworpen regio. In dit dogma is Israël het enige product van de Verlichting dat het verder verduisterde Midden-Oosten rijk is, en omdat de waarden van de Verlichting het verdedigen waard zijn, verdient Israël onze onvoorwaardelijke steun. Die leerstelling is een hypocriete leugen. Lees verder »
Als je niets te zeggen hebt, kun je beter niets zeggen. Een adagium dat in Nederland, het land van holle meningen en feitenloze schreeuw discussie al veel te weinig wordt gehanteerd. Daarom zeg ik maar eens niets. Murw geslagen door deportatie-nieuws, economische zwarte gaten, rekeningen aan het ziektebed en ziekenhuisfraude die groter is dan de voorgenomen bezuiniging op het Persoonsgebonden Budget, doe ik er beter aan te zwijgen alvorens ik zelf gefrustreerd en wel zelf in het ziekenbed beland. Lees verder »
De tactische meesterzet
Dat mensen zich als schapen gedragen hoef je de gemiddelde marketeer niet meer uit te leggen. De moeilijkheid ligt er alleen nog in om de kudde te laten zien dat er een schaap over de dam gaat. Mensen hebben immers de nare eigenschap even niet te kijken als je iets aan het doen bent. Dan ben je een gave actie aan het voorbereiden en dan kijkt er op het moment suprême net even niemand, lekker dan! Hierdoor is het soms moeilijk onderscheid te maken tussen toeval of opzet. Als doorgeslagen twitteraars ineens massaal goedkope taarten gaan bestellen omdat deze gratis op een website staan is het dan ook moeilijk om te zeggen of het gaat om een foutje of een tactische meesterzet. Het zal namelijk niet de eerste keer zijn dat er een product verkeerd geprijsd op een website staat, maar we zien de jarige Eenheidsprijzen Maatschappij er ook wel voor aan om handig in te spelen op de ‘Hollanders mentaliteit’. Lees verder »
Het onderzoek dat ik doe is interessant. Het is relevant. Het is leuk. Het is vernieuwend. En ik wil het niet eens alleen voor mijzelf houden. Komt goed uit, want het delen van wetenschappelijke kennis met mensen of instanties buiten de wetenschap is hot. Dus ben ik eens een dagje contact gaan zoeken met mijn cultureel-maatschappelijke doelgroep. Vooralsnog lijkt slechts een zeer klein percentage geïnteresseerd in mijn kennis. Lees verder »
Het is misschien het verdiende loon van ‘ons’ (toegegeven, er zijn nogal wat subgroepjes) als christenen, maar we zijn wel erg veel kwijtgeraakt. En dan doel ik ditmaal niet kleinzerig op de prominente plek in de maatschappij en bijbehorende priviléges die er ooit waren. Als er Eén was – en naar ik geloof uiteraard nog steeds is – die in gelijke rechten geloofde, dan was het Christus wel. Nee, ik doel op de feestdagen, Bijbelse begrippen en geloofshelden. Op kerst, het Gouden Kalf en op Jezus zelf. Ik stel voor dat we terughalen wat van ons was… Lees verder »
Het CDA is als een emmer koeienstront in Afrika. Enorm handig in het gebruik, maar uiteindelijk kun je er niet omheen dat het zaakje stinkt. Als iets deze stelling onderschrijft, dan is dat het gedrag van de CDA politici tijdens en sinds de formatie van Rutte 1. Maar nu pas komt, met de consequenties van hun keuzes, de woede echt op gang. En dat die woede zich concentreert op de Christelijke Democratische Appels en niet op VVD en PVV, is terecht. Want het zijn niet die twee partijen die steeds de mond vol hebben van solidariteit en fatsoen. De PVV houdt wijselijk haar mond als het op deze begrippen aankomt, wat met een leider die haat als bijvoeglijk naamwoord gebruikt zoals een Brabander ‘kei’ zegt wel zo verstandig is. En de VVD heeft vanaf het begin duidelijk gemaakt maar één prioriteit te hebben: de financiële gezondheid van Nederland. Dat ze daar vervolgens totaal de verkeerde keuzes in maken is heel pijnlijk en heeft grote gevolgen, maar het is niet hypocriet. Lees verder »
Ik hou van vrouwen. Leuke blondines zijn top. Ik was dan ook blij toen ik afgelopen vrijdag Marianne Zwagerman in beeld kreeg bij Pauw en Witteman. Zo op het oog een vrolijk blondje. Succesvol, grappig en mooi. En grappig. En succesvol. En mooi. Ze had nog een leuk jurkje aan ook. Toen begon ze over haar boek. Ze zei dat ze er vrouwen mee wilde helpen. Dat was alarmbel één. Mensen die op tv verkondigen dat ze de mensheid willen redden met hun nog van de drukpers nadampende boek, lijken wat mij betreft op Nigeriaanse filantropen: ‘Ik ga je rijk maken. Stort een klein bedrag.’ Lees verder »
Treurig nieuws dit weekend: de initiatiefnemer van Occupy Museumplein stapt uit de beweging. Naar eigen zeggen omdat hij verder wil met zijn privéleven en op zoek gaat naar een baan, maar in de berichtgeving op AT5 klinkt de echte reden door. Er was kritiek op, en onvrede over het tentenkamp op het Beursplein, valt ook te lezen in de notulen van Occupy Amsterdam.De situatie doet een beetje hopeloos aan, en ondertussen is er nog geen consensus over de vraag waarom de Occupy-beweging in Nederland in de eerste plaats op zo weinig steun kan rekenen. Gebrek aan originaliteit heeft er vermoedelijk het een en ander mee te maken, maar zou het ook kunnen liggen aan een gebrek aan humor? Lees verder »
Bleker speelde Mauro een briefje toe. Om gezellig samen een voetbalwedstrijd te gaan kijken: FC Twente – PSV. Goed bedoeld van ome Bleker, die hiermee probeerde om zichzelf en zijn falende partij een menselijk gezicht te geven. Uiteraard met in het achterhoofd de media-aandacht die hij hiervoor zou krijgen. Een mooi kiekje in de lokale krant van de juichende staatssecretaris met de binnenkort wel/niet/misschien toch niet/wel uitgezette Mauro. Maar goedbedoeld of niet, Mauro bedankte voor dit plastic moment van empathie en/of christelijke, koloniale propaganda. Geen behoefte om het CDA uit het historisch diepe dal te helpen. Wellicht omdat hij de dubbele bodem doorzag. Lees verder »
Er overleed dit weekend een meisje aan kanker. Veel mensen leefden mee met haar ziekbed via het blog en de tweets van haar vader, en nadat het kind bezweek kwam er een stroom condoleances op gang. Begrijpelijk, een kind, jouw kind, te zien sterven moet het ergste zijn dat een mens kan meemaken. Daarna begon een actie om van het meisje een zogenaamd Trending Topic te maken, oftewel, een veelbesproken onderwerp op Twitter. Het zou ‘een grote wens’ van het meisje zijn. Of ‘haar laatste wens.’ Of ‘haar grootste wens’. Ik heb allerlei varianten voorbij zien komen. Men twitterde zich een ongeluk, riep anderen op dit ook te doen en de hype was compleet.
Lees verder »
Het houdt nooit op. De westerse mens die zichzelf, och hemeltje, wil ‘verbeteren’. Het kennelijk onuitroeibare idee dat wie we zijn of denken te kunnen zijn zoveel mooier, rijker, interessanter en mediagenieker is dan wie we nu zijn: een armzalige afspiegeling daarvan. Nog los van onze maniakale zucht tot zelfverbetering en de hijgerige sfeer die dat tot in de verre uithoeken van de samenleving met zich meebrengt, is het onthutsend om te zien hoe weinig kieskeurig we zijn bij de route naar ons ‘betere zelf’. Lees verder »
Het kan verkeren. Ooit was ze de populairste minister van het kabinet-Balkenende II, later kreeg ze geen enkele zetel meer in de Tweede Kamer. Ooit was ze de vrouw van daadkrachtig zeggen waar het op staat, maar later werd ze de leider van een partij waar de ene na de andere ruzie uitbrak. Ooit was ze de lieveling van de media en kwam ze avond aan avond op televisie, later kwijnde ze weg in de vergetelheid. Ooit kon ze onderwerpen naar zich toetrekken, later had ze geen enkel onderwerp meer. Lees verder »
Een van de tanden van John Lennon wordt binnenkort geveild, zo las ik gisteren: “Een tand van ex-Beatle John Lennon wordt geveild voor waarschijnlijk 10.000 pond. Ondanks het feit dat de waarde wordt geschat op 10.000 pond, sluit men niet uit dat het verkoopbedrag zes cijfers zal bedragen.” Inderdaad, het staat er echt: er loopt op deze wereld een malloot rond die waarschijnlijk zes cijfers voor de tand van John Lennon neer gaat tellen. Wow. Lees verder »
“Laat maar jongens. Ik ga wel”, zei Mauro, en hij berustte in zijn lot. Eerder had hij Gerd Leers getroost, nadat hij snikkend was teruggekomen van de PVV-fractiekamer. Gerd had er oud uitgezien, kwetsbaar ook, toen hij vertelde dat Geert Wilders hem koeltjes te verstaan had gegeven dat een verblijfsvergunning voor Mauro het einde van dit gedoogkabinet zou betekenen. Mauro had niet anders verwacht. Het afgelopen jaar was Gerd vaker roodbehuild en met zere billen bij Neerlands Hoop in bange dagen vandaan gekomen. Er werd een voorbeeld gesteld. Lees verder »
Liegen werkt. Overtuigd zijn van je eigen flauwekul nog beter. Harold Camping heeft zijn voorspellingen eindelijk ingetrokken, maar niet voordat hij honderden levens verwoestte met zijn gelul over je klaarmaken voor de wederkomst van… God ofzo. Bij deze een klein moment van stilte voor alle arme zielen die have en goed weggaven aan een goed doel, naar aanleiding van Campings geklets. Gek genoeg biedt deze meneer niet in zak en as de wereld zijn excuses aan. Nee, hij heeft alweer een nieuw, nog beter verhaal. Aan wie doet me dat toch denken? Ach, ik weet het alweer. Aan Jan Kees de Jager en zijn euro-gejok. Lees verder »
Rétteketétteketééét! Natuurlijk won heel het programma Voetbal International de Televizier-ring, maar ik ben zo vrij om Johan Derksen hierbij uit te roepen tot cruciale succesfactor en populairste sit-down comedian van de Nederlandse televisie. Na zware druk van mijn dochter wist ik vrijdagavond een anderhalf uur durend gala uit te zitten, en, wonder boven wonder, de vooraf stiekem gehoopte ontknoping – opgedofte zaal klapt als één boer met kiespijn voor showbizzhater Derksen – werd bewaarheid. Ik zeg het de EO na: er is hoop! Dat een paar kabeltjes, microfoons, een studiootje en wat jolige heren het wonnen van de milieu wegvretende carbon foot print van de overspannen spelshow met amachtige nep-BN-ers, Wie is de Mol?, verschafte mij speciale vreugde. Eenvoud zegevierde over complexiteit. Conversatie over een bombardement aan tv-effecten. Persoonlijkheid over opgepompt onbenul. Je zou, verdomme, willen dat Voetbal International een politieke partij was! En dat Johan Derksen, live, nota’s vol beleidsgeneuzel zou verscheuren. Zin van onzin zou scheiden. Lees verder »
Not as we know it: meestal meer van hetzelfde
In mei werd door de Amerikaan Harold Camping het einde der tijden voorspeld. ‘Een foutje’ zo blijkt inmiddels wel, zeker nu ook zijn voorspelling dat het dan toch echt op 21 oktober plaats zou moeten vinden niet helemaal is uitgekomen. Volgelingen van Camping werden bespot en uitgescholden: hoe kan zo’n bizarre voorspelling nu waarheid zijn? Inmiddels zijn we wel zo ver dat de meesten onder ons zulke extreme uitingen eerder bespottelijk vinden dan dat we ze nog als serieus te nemen onderdeel van het christelijk geloof beschouwen. Toch blijven we eindtijd-voorspellers wel vaak interessant vinden: het zijn de mensen die de maatschappij eens vanuit een heel ander gezichtspunt durven beschouwen.
Van de tijden van Atilla tot nu: bij maatschappelijke omwentelingen zijn er altijd wel mensen die het einde der tijden voorspellen. “Vanaf nu gaat alles anders zijn”, een –vaak letterlijk– radicale gedachte die vreemd genoeg in de marketing gretig aftrek vindt. Marketingmanagers met hun handboeken lijken misschien niet de meest flitsende figuren uit het bedrijfsleven: ze staan er wel elke twee jaar met een ander handboek. Zeker nu het internet echt groot is geworden raken ze niet uitgesproken over gamechangers; vanaf nu gaat het allemaal heel anders. Lees verder »
Laatste reacties