Met Pinksteren was ik gezellig met mijn vriendin op Vlieland. Geen kwijlende qatjunkies op de stoep, geen Lombokse allochtone verkeersregels… Gewoon een weekend lang genieten van overbevolkte witbierreservaten en krijsende Oilillymonstertjes. Heerlijk. En er was ook andere natuur. Terwijl Eric Corton en Giel Beelen stomdronken van macht topartiesten martelden in een zeecontainer op Pinkpop, keken wij naar lepelaars en salamanders (nee lieverd, het wàs geen hagedis, het was een sa-la-man-der). Het enige dat beetje balen was: de interessantste stukjes eiland waren Verboten. Overal stond dit bordje. Lees verder »
De PvdA is en blijft zo’n leuke ‘case’ omdat alles waar we als land en als West-Europa mee worstelen, in kwadraatvorm is terug te zien bij deze partij. Neem het abjecte verschijnsel van de ‘rekenende burger’, waar geen greintje gevoel meer doorheen stroomt en die elke vorm van risico of onzekerheid probeert uit te bannen. Het kan niet anders of de PvdA-fractie bestaat voor het overgrote deel uit zo’n stelletje calculerende ruggengraatlozen. Velen zijn ontevreden over Cohen of stellen vraagtekens, maar niemand durft zijn mond open te doen. Voor je ‘t weet zak je een plaatsje in de pikorde en loop je op termijn dat lucratieve burgemeesterschap of een mooie plekje bij een adviesraad of toezichtorgaan mis. Dus wat doe je? Je houdt je kaken stijf op elkaar en speelt mooi weer. Je ziet dit gedrag overigens niet alleen aan de top, de hele partij is ervan doordesemd; vanaf de onderste laag concurreert PvdA-kader elkaar dood met het aantal commissies en denktankjes waar men zijn snot in deponeert. Lees verder »
Sinds ik in de loop van 2009 naar Den Haag verhuisde, ben ik op zoek naar een nieuwe kapper. In mijn zes jaar in Leiden had ik altijd kunnen vertrouwen op corpskapper Erik, inclusief de vijf pijlen van sociëteit boven de deur. Hij kon niet veel maar wat hij kon, mat eraf en een beetje bijsnoeien, deed hij goed. Bovendien wist je na een uurtje bij Erik ook weer de laatste verhalen uit de Leidsche tam-tam. Het is dan ook niet vreemd dat alle corpsballen op elkaar lijken. In Den Haag was het me nog niet gelukt om een dergelijke rots in de branding te vinden en dus spoedde ik mij vrijdag naar een vriendelijke Turk in de buurt. Had ik beter niet kunnen doen, met de wetenschap van nu zeg maar. Lees verder »
Sure, we hebben een raar kabinet. Alles en iedereen is gepolariseerd, ook waar. Nederland is niet meer zo’n prettig land, hoor je wel eens in de kroeg. Ben ik het allemaal best wel mee eens. Maar we hadden tot voor kort iets wat ons allen samenbond: het Nederlands Elftal. Moslim, Fries, Brussen, Turk, Chinees: menig E- en WK stonden we samen juichend in de kroeg, gespannen turend naar de schermen op een stads- of dorpsplein of gezellig met de buren in de tuin. Lees verder »
Hij kijkt je glimlachend aan en heeft een grote politiepet op. Even denk je dat het een grap is, maar nee: dit is een twitterende politieagent. Arnoud Grootenboer verhaalt over zijn bezigheden in de wijk Bospolder-Oost in Rotterdam. Hij praat met een verslaafde man, komt een gezin tegen dat geen verblijfsvergunning heeft en hoort een moeder zeggen dat de agent verantwoordelijk is voor de opvoeding van haar kinderen. En ga zo maar door. Lees verder »
Sinds ik kan praten, vertel ik aan iedereen dat ik geen kinderen wil. Ik heb niets met kinderen. Nooit gehad. Volgens mij vond ik kinderen ook niet leuk toen ik zelf nog kind was. Ik vond poppen dom en oppassen suf. Mijn gebrek aan kinderwens wordt altijd op dezelfde manier beantwoord. “Dat komt nog wel” hoor ik al zo’n 32 jaar. Als kinderloze vrouw word je voortdurend belaagd door drammers die vinden dat je moet gaan werpen. Persoonlijk vind ik dat nogal beledigend. Lees verder »
Ik houd van GeenStijl. Ik hield al van GeenStijl, maar sinds mijn interview met @Pritt [maak ik nu even een reusaaaaaachtige lange neus naar de VK] helemaal. Op 27 mei sloeg ik de hoofdredacteur van misschien wel de beste blog van Nederland bijkans de zonnebril van de neus. Ik was beetje dronken en wilde hem per se in de ogen kijken. Hij liet me begaan, zoals een topleeuw dat zou doen bij een welpje dat aan zijn vlees begint. En daarna stond hij me alsnog goedmoedig een half uurtje te woord. #held. Tijd die ik overigens vooral besteedde aan het volstorten van zijn oren met hi-res plaatjes uit mijn privé-kaleidoscoop, als ik het me goed herinner. Even SIRE parafraserend: Drank maakt meer (sic) dan je lief is. Lees verder »
De dag dat een artikel verschijnt over Duitse Rooms-katholieke artsen die homoseksualiteit menen te kunnen genezen met homeopathie is een hele mooie, fijne en stralende dag voor uw toegenegen stukjestikker. Want: zo veel stokpaardjes, het kan niet op! Als een kind op zijn verjaardag, radeloos van geluk en overkill rondrennend tussen de nieuwe fiets, de verse Nintendo en een nog ongelezen deel van Harry Potter las ik dit stuk in Der Spiegel.
Lees verder »
U speelt het natuurlijk al tijden niet meer: Farmville. Het spelletje van uitgever Zynga dat samen met Mafia Wars menig Facebook wall onveilig maakte. Maar toch trappen we nog steeds allemaal in hetzelfde principe, “sociaal willen we allemaal”, zullen we maar zeggen. Zynga heeft namelijk heel goed door hoe het werkt, bijna allemaal hebben we die bijna onstilbare probeerdrang en dan ben je verkocht, zeker als je ziet dat meerdere mensen het spelen. Voorlopig zitten we allemaal nog wel een tijdje gevangen in onze eigen Farmville. Lees verder »
Of ik het nou leuk vind of niet: alle tekenen wijzen erop dat er in de toekomst eerder meer dan minder taken op ons aller individuele schouders komen te rusten. Kon je vroeger nog zaken met een gerust hart uitbesteden aan de overheid (je inkomenszekerheid), de medische stand (je gezondheid), de baas (je werk), de politie (je veiligheid) en de bank (je spaarpot), in deze tijd waarin de informatie- of datarevolutie definitief lijkt door te breken, de wereld naar elkaar toe groeit en iedereen begint te praten over ‘samenwerken’, ‘partnerschappen’ en ‘je verantwoordelijkheid nemen’ zal het authentieke lanterfanten weldra een fantasme zijn uit de vorige eeuw. Een verstild park, waar we – in ieder geval tot mijn schrik – met knetterende motor uit blijken te zijn weggesjeesd. Nogmaals: ik sta niet te juichen. Hoewel ik nog nooit aan de waterkant ben gaan zitten en een hengel boven het water heb gehouden, heeft de ogenschijnlijke stilte in de kop van de recreatievisser altijd tot mijn verbeelding gesproken. Voor mij symboliseerde die stilte rijkdom. Stille rijkdom, die als zand voorgoed uit onze handen lijkt te glijden. Lees verder »
Het zijn niet de kutmarokkanen, de kutturken of de kutbuitenlanders in het algemeen die mij aan het huilen krijgen. Nee, het zijn die eikels die eromheen staan (meestal keurige blanke jongetjes die bang zijn) en die het laten gebeuren. Het onrecht. De onrechtvaardigheid. Die zwijgen en de andere kant uit kijken als er dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen. Die tegen jou durven te zeggen: ‘Deze vier heren zeggen dat u ze geschopt en geslagen heeft.’ Ik heb wel om mindere grappen gelachen maar picture this: Lees verder »
Een ‘werkbespreking’ met een tikkende meisjescollega in de Bakkerswinkel. In het Westerpark, omdat ze daar lekkere taarten hebben en nog meer dingen die niet goed zijn voor je heupen maar wel voor je decolleté. Bovendien ligt het terras van de Bakkerswinkel in de zon. Met lage houten bankjes en raar in elkaar getimmerde tafeltjes waar je voeten prima op rusten en die verder verschrikkelijk zitten maar goed, de drang naar over priced calorieën wint het van het comfort. Lees verder »
Politici debatteren over van alles en nog wat, en dat minstens drie dagen per week. Natuurlijk gaat er dan wel eens iets mis. Claudia Ruigendijk betrapt elke week één politicus op een drogredenering. Deze week: Liesbeth van Tongerens (GroenLinks) slip of the tongue in het vragenuur over het bericht dat er nog steeds kleren van uitbuitende Indiase textielfabrieken in westerse kledingwinkels te koop liggen. Lees verder »
Het is een voldongen feit. De Nederlandse rechtspraak is nu definitief, zonder twijfel en in absolute universele zin een farce, een absurde derivatie. Mocht u iemand ooit nog horen zeggen dat het recht zal geschieden, dan misstaat het u niet om waanzinnig geworden van zoveel lulkoek ter aarde te storten in een eeuwigdurende lachstuip. Daarna mag u gaan wenen, de bitterste tranen, om wat die rechtspraak de getroffenen aandoet. Benno Larue, de uiterst productieve Bossche zwembadpedofiel, heeft zes jaar celstraf opgelegd gekregen. Zes jaar, uiteraard mét aftrek van voorarrest, voor het seksueel misbruiken én exploiteren van de aller-, allerkwetsbaarsten in onze samenleving: verstandelijk gehandicapte kinderen. Lees verder »
De arrestatie van Ratko Mladic is natuurlijk fantastisch nieuws. Sommigen zullen wellicht liever een Osama bin Ladentje hebben gezien, met een Servisch-orthodoxe begrafenis in de Adriatische zee, maar de meeste gezonde mensen zijn blij dat het recht kan zegevieren. De arrestatie van Mladic werpt ons ook even keihard terug naar de jaren negentig van de vorige eeuw. Toen was Nederland een tikkie anders. Lees verder »
“Buma/Stemra is een stichting voor belangenbehartiging in Nederland voor componisten, tekstdichters en muziekuitgevers op het gebied van muziekauteursrecht.” aldus de wiki. U leest het goed, het staat er echt: ‘belangenbehartiging‘. Dit impliceert dat Buma/Stemra de belangen van artiesten behartigt. Van ieder artiest ten alle tijden. Op straat zou men zeggen dat Buma/ Stemra artiesten plus hun belangen ‘represent’. Niets is minder waar. Buma/Stemra ‘represent’, en zo stelde GeenStijl vorige week ook al, vooral zichzelf: In dat opzicht lijkt Buma/Stemra op een van die velen en velen slechte youtube-rappers, want ook deze knakkers stellen veelal dat zij iets, bijvoorbeeld een stad, of iemand representen. Ook volslagen onzin. Lees verder »
Die arme politici. Ze hadden allemaal helemaal geen zin in het maken van dealtjes, maar ja, het moest wel, want Rutte was toch zelf begonnen? Door zijn gesprek met het mediageile Zeeuwse Statenlid Robesin. En, nee, natuurlijk was het zo niet meer te begrijpen voor de kiezer. Maar dat ligt aan het systeem en het duurt te lang om dat systeem te veranderen. Dus dan beginnen we er maar niet aan. Dat was de lijn van de meeste fractieleiders nadat de uitslag van de Eerste Kamerverkiezingen bekend werd. Lees verder »
Er is deze week veel gesproken over de relatie tussen religie en het liberalisme, waarbij de twee steeds als tegenpolen werden gepresenteerd. Dat was niet verwonderlijk, omdat de discussie ging over de SGP, een partij die vrouwen uitsluit en die vrijheden wil beperken. Vrijheid van het individu is nu juist dé centrale waarde van het liberalisme. Dat religie en vrijheid ook samen kunnen gaan laat de hoofddoek zien. Jawel, de hoofddoek, dat religieuze symbool dat de liberalen zo graag willen verbieden. Lees verder »
Het is weer hommeles in onderwijsland en u als verantwoordelijk staatssecretaris kunt natuurlijk niet anders dan actie ondernemen om het tij te keren. U weet natuurlijk net zo goed als ik dat eb en vloed vanzelf gaan, maar het hindert electoraal niet om nu eens flink uit te pakken, dat begrijp ik best. Lekker met gierende banden tegen de vermeende verloedering optrekken om ons onderwijs te redden. Vol gas, 130 per uur met de blik op de einder. Maar misschien zou het toch goed zijn even te kijken of dat overstekende wijffie de overkant al wel heeft bereikt. Of in te schatten of dat stoplicht even verderop ook wel op groen zal springen. Wild optrekken heeft anders maar bar weinig nut en is nog gevaarlijk ook.
Lees verder »
“Wat is de Eerste Kamer precies, Sam? En waarom is de Tweede Kamer beter?” Jonas van tien vroeg me dat laatst. We zaten samen op de bank. Ik keek naar het journaal, hij keek in de Donald Duck. Ik zei “nou kijk, negentig jaar geleden, in mijn opa’s tijd, was Nederland nog geen democratie. De Eerste Kamerleden werden benoemd door de koning. Die koos natuurlijk zijn vriendjes, edelmannen enzo. Dus toen was de Eerste Kamer belangrijker dan de Tweede, waar het volk zat.” “Wie is het volk, Sam?” “Dat zijn wij. De Tweede Kamer heeft inmiddels de power overgenomen en we worden geregeerd door onszelf. Dêmos is volk, kratos is power.” “Is dat samen democratie?” Jonas is een pienter mannetje. “Jep. Klopt. We hebben de Eerste Kamer nu eigenlijk voor de sier, net als de koningin.” Lees verder »











Laatste reacties