“Wij veroordelen nogmaals krachtig iedere vorm van seksueel misbruik omdat het haaks staat op de waardigheid van de menselijke persoon en op het Evangelie. Er is voor deze praktijken geen plaats in onze Kerk. Daarover mag geen onduidelijkheid bestaan”, aldus lispelden enkele bisschopsvakbonden vrijdag, nadat de commissie Deetman aan het licht bracht dat er tussen 1945 en 1985 tien- tot twintigduizend minderjarigen zijn misbruikt door een kleine duizend priesters, bisschoppen en andere geestelijken. Kardinaal Simonis had het allemaal ‘nicht gewusst’, maar Deetman toonde aan, zijn afschuw ternauwernood binnen houdend, dat één op de tien Nederlanders van 40 jaar en ouder vóór zijn of haar achttiende jaar ongewenst seksueel is benaderd door een niet-familielid. Een bisschoppelijk ‘sorry hè’ is dan eerder een trap na dan een excuus. De katholieke kerk blijkt een van binnenuit weggerot bolwerk van vieze oude mannetjes te zijn die samen het grootste pedofielennetwerk van Nederland vormen. Ongezien, want niet online. Het gros van de misbruikpriesters is inmiddels overleden. De nog levende kinderverkrachters zullen ongetwijfeld niet vervolgd worden. Want de kerk, dat is een instituut en daar blijven we liever vanaf. Als u afstand wilt nemen van dit onschuldige zieltjes vernietigende bejaardendispuut, zult u zelf actie moeten ondernemen. Door u uit te schrijven, zodat de macht en invloed van de kerk op de samenleving getalsmatig kleiner wordt. Er zijn nog altijd zo’n 4 miljoen geregistreerde katholieken in Nederland, terwijl slechts een handjevol van hen nog daadwerkelijk de binnenkant van een kerk ziet op zondag. Voor alle anderen die deze zondag gewoon thuis gebleven zijn, gooit DeJaap de veelgelezen want bijzonder handige handleiding voor uitschrijving bij de katholieke kerk nog eens omhoog. Uitschrijven bij de kerk doe je zo.
Boodskap uit Suid-Afrika: trailer van Bustin Tjops Die Movie
Hi DeJaap, My name is Danie Barnard, director of Bustin Tjops Die Movie, a South African movie of Africa’s own stunt crew, based on a hit TV show witch aired on a South African youth music channel. We did some research and found that your blog is very popular in your country, as you know Afrikaans is a lot like your language, Dutch. We are planning on releasing our film in your country. If it is possible, can you please post our movie’s trailer on your site and see if you guys understand and like it? That would be awesome! Bij dezen. Geen dank.
Best of the Weekend: Mans over kaliber .303, foto’s van Tamar Weenen en Henk Kamp NAAKT
Omdat u op zaterdag en zondag betere dingen te doen heeft dan dom naar uw scherm staren – en gelijk heeft u – hier het beste van DeJaap van dit weekeinde. Zaterdag bevestigde Henk Kamp (VVD), minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, te werken aan een wetswijziging om mensen de bijstand te ontnemen wanneer ze niet bereid zijn te verhuizen voor een nieuwe baan. Jonge PvdA’er Jean-Michael Derksen ziet veel haken en ogen: ”Burgers moeten geen speelbal worden van een bureaucratisch ondoordacht plan van een regering.” Michiel Mans met Wapens buigt zich over de .303, de Britse kaliber 7,7 millimeter patroon in inches. Bij voorkeur afgeschoten met het Lee-Enfield geweer. Het wapen was van 1895 tot 1957(!) in dienst. De Fotozpondag is met Tamar Weenen. ”Van mijn vader kreeg ik op mijn tiende verjaardag een kleine analoge Olympus spiegelreflex camera. Enthousiast heb ik toen een aantal jaar onze zomervakanties vastgelegd.” Het meisje van toen is nu een fotografe van formaat.
Best of the Weekend: New York, Nazi-luchtgeschut & het debuut van Sidney Vollmer
Omdat u op zaterdag en zondag betere dingen te doen heeft dan dom naar uw scherm staren – en gelijk heeft u – hier het beste van DeJaap van dit weekeinde. Fotograaf Pim Hendriksen laat u in zijn Fotozondag de man (en vrouw) in de New Yorkse straat zien: New York Characters. Michiel Mans met Wapens verdiept zich in de enige Nazi-architectuur die wél de duizend jaar gaat halen: de Flaktürme. Enorme bunkers met daar bovenop luchtdoelgeschut, zo stevig gebouwd dat ze niet af te breken zijn. Rest ons u nog te wijzen op de debuutroman van Sidney Vollmer; Alles Ruikt Naar Chocola. De roman zit volgens DeJaap’s Annabel Nanninga eigenlijk prima in elkaar. En toch ontstijgt dit debuut vrijwel nergens het niveau van ‘veelbelovend.’ ”De apotheose van het verhaal, het openbaren van een jeugdtrauma, is theatraal als een Hollywoodfilm. Zonde van de mooie constructie van de roman.”
Consumenten geloven marketingclaims niet
Op elk verjaardagsfeest komen de grappen over de chips die “nu nog lekkerder” zijn wel langs. Alsof de makers ons dus al die jaren met matig lekkere snacks hebben laten zitten. Een snelle marketing- of reclamejongen verzint weer een nieuwe kreet (nu nog nieuwer!), maar tante Annie blijkt daar toch niet zo makkelijk in te trappen als men misschien denkt. Hoewel er wat voor te zeggen is dat je zo in ieder geval met je merknaam bekend blijft, hechten consumenten dus lang niet zo veel waarde aan dit soort mooie labels als soms wordt beweerd. Verrassing: vooral wanneer de marketingkreet gevoelsmatig ver weg ligt van de aard van het product geloven kopers de claim niet. Lees verder »
Trots op je inflexibele werkhouding
Een van de meest gemaakte fouten van mensen die zelf redelijk succesvol op social media zijn, is denken dat anderen dat ook net zo eenvoudig oppakken. Vooral wanneer die ‘anderen’ grotere organisaties zijn, is het helemaal niet zo makkelijk als “een account aanmaken en beginnen” al is het maar omdat je je dan moet gaan afvragen wie dat account moet aanmaken. (En wie het moet gaan beheren.) Bovendien kun je als kleine ondernemer of individu nog wel eens struikelen: in een grote organisatie wordt dit door interne of externe kritiek veel sneller afgestraft en zijn er simpelweg grotere belangen mee gemoeid. Denk alleen al maar aan al die verkeerd opgezette Facebook-campagnes: klinkt heel makkelijk en leuk, maar het is niet zo vreemd dat een grotere organisatie eerst nog even de juridische bramen aan zo’n plan weg wil vijlen. Helaas heeft dit tot gevolg dat grotere organisaties een angst voor verandering ingebakken krijgen en dat is natuurlijk een heel stuk minder gezond. Het is vreemd dat ‘een corporate cultuur’ soms nog wordt geadverteerd als iets waar je maar gewoon ‘mee om moet kunnen gaan’. Terwijl het toch eerder een vorm van ‘je ernaar schikken’ is, dan dat het iets is waar je zelf aan bij kunt dragen. Lees verder »
Let goed op, Facebook heeft zijn privacy instellingen weer veranderd. Als je jouw eigen instellingen niet aanpast dan kan straks iedereen zomaar hersenscans van jouw kittens inzien en kijken hoe vol de kattenbak zit. Wanneer je dit niet wilt moet je naar profiel > instellingen > kattengrid gaan en het vinkje bij “Cats all folks!” uitzetten. Stuur dit door naar je vrienden! Uit onderzoek (dus dan moet het wel waar zijn) blijkt namelijk dat we een beetje lui zijn geworden met het bijhouden van onze Facebook instellingen. Lees verder »
Centrale database? Goed idee man!
Het heeft even geduurd, maar begin dit jaar was er dan eindelijk een Kamermeerderheid tegen de opslag van vingerafdrukken. Hiermee is de centrale opslag van vingerafdrukken in een database met biometrische gegevens van de baan. Om juridische en privacy redenen was het plan vanaf het begin al omstreden. De ChristenUnie, een van de partijen die van standpunt veranderde, vreesde dat de database voor steeds meer doeleinden gebruikt zou gaan worden. De verschillende partijen in de Tweede Kamer lijken zich hiermee te realiseren dat er ook ongewenste gevolgen kunnen zijn bij het in gebruik nemen van een database met dergelijke gegevens. En dan hebben we het nog niet eens over puur misbruik. Niet gehinderd door deze kennis was daar ineens een oud politiechef, die afgelopen week ineens een lans meende te moeten breken voor weer een nieuwe landelijke database. Het zal de komende jaren waarschijnlijk wel een steeds terugkerend onderwerp blijven. Lees verder »
De wereld zit stil, leunt achterover en wacht rustig af tot de gevolgen van het nucleaire drama in Fukushima zichtbaar worden. Die zullen zich over een paar jaar, tientallen jaren wellicht, wel eens aandienen. Tegen die tijd weten we met zekerheid welke plaats Fukushima echt in de geschiedenisboeken krijgt. Maar ondertussen wonen er gewoon mensen op nog geen dertig kilometer van de kerncentrale. En klinken uit de Japanse provincie langzaamaan steeds meer wanhoopskreten. Lees verder »
Niet heel verrassend, het voorpagina artikel gisteren in Metro: Scholen blijken de zogenaamde leerlingen dossiers voor hun eigen Big Brother doeleinden te misbruiken. Staat het gedrag van ouders een school niet aan? Dan komt gewoon in het leerlingen dossier te staan dat uw zoon of dochter een moeilijk geval is. Uiteraard kunt u de inhoud van het dossier dan zelf niet inzien of aanpassen, dus dan komt u in de leuke situatie dat u kind ineens nergens meer terecht kan. Nee, die andere scholen zijn daar gek: die gaan toch zeker niet naast twee hoogbegaafde indigokinderen en 4 ADHD-ers nóg een moeilijk geval aannemen? Geef ze eens ongelijk! Je verwacht zoiets ook helemaal niet, dat een gesloten dossier met stiekeme informatie door gefrustreerde ambtenaren misbruikt wordt. Het mooiste van alles: uw overheid snapt zelf ook wel dat het zo werkt en dat deze situatie misschien best wel eens onwenselijk kan zijn. Werkgroepje dan maar? Lees verder »
Met berichtgeving over ‘cyberoorlog’ is het probleem altijd een beetje dat je er niet direct zo veel van mee krijgt. Zelfs het woord zelf klinkt een beetje als ‘toekomst van het verleden’: een science fiction werkelijkheid die uiteindelijk nooit echt tot stand is gekomen. Soms lijken ‘de machines’ zich even –a la Terminator- tegen ons te keren, maar dan toch weer niet. Maar hoe zit het nu dan toch met die oorlogen? In Nederland weten we sinds kort van relatief dichtbij dat een ‘cyberstrijd’ inmiddels toch realiteit kan zijn. Na de Diginotar-affaire weten we in ieder geval heel goed dat het mogelijk is en hebben we een glimp opgevangen van wat de gevolgen kunnen zijn. Lees verder »
Uit recent onderzoek bleek al dat kinderen, en daarmee hun ouders, op internet te maken krijgen met spelletjesfabrikanten die ze op slinkse wijze geld afhandig weten te maken. Uiteindelijk gaat het er daarbij om dat alle betrokkenen zich dienen te realiseren dat, zeker tegenwoordig, het internet ook gewoon ‘de echte wereld’ is. Virtueel geld staat gelijk aan echt geld en naast enige controle kunnen er ook wel degelijk enige basismaatregelen getroffen worden om de verliezen te beperken, om het zo maar te zeggen. Naast deze feiten komen ook seksuele toenaderingspogingen en cyberbullying op internet met enige regelmaat langs in het nieuws. Omstreeks dezelfde tijd als het eerder genoemde onderzoek kwam ook een rapport van het SCP uit dat enige duidelijkheid moet brengen over hoe kinderen er online voor staan. Het goede nieuws: in frequentie vallen de risicovolle ervaringen van kinderen op internet mee. Lees verder »
Virtueel geld uitgeven kost geld
U realiseert het zich misschien niet, maar het spel ‘Habbo Hotel’ bestaat nog steeds. De pixel-art verzamelplaats voor –hoofdzakelijk- kinderen en jongeren is daarmee een van de vele voorbeelden van spellen-producenten die door het internet en ‘delen’ juist een manier gevonden hebben om geld te verdienen. Wanneer je namelijk het spel ‘in the cloud’ houdt en gratis toegang aanbiedt, houd je de controle zelf. Goed, kraken is vaak wel mogelijk, maar bij dit soort spellen wil je juist zitten waar al je vrienden ook zijn en dan ben je dus toch weer op die centrale plek aangewezen.
De catch is uiteraard dat je snel moet gaan betalen als je naast de gratis inschrijving nog meer wilt, of als je het sneller wilt. De boerderijgames zijn hier het bekendste voorbeeld van, maar andere spellen die (meer) speciaal gericht zijn op kinderen slagen er inmiddels ook in voor vele honderden euro’s uit zakken te kloppen. Echter, dat geld komt natuurlijk ergens vandaan, hoe betaalt zo’n kind dat?! Lees verder »
Je ziet ze steeds meer: QR codes. Deze codes lijken een soort streepjescode die door een papierversnipperaar is gehaald, maar vormen een betrouwbare en -voor apparaten- goed leesbare manier om digitale informatie over te brengen door middel van het scannen van deze code. De meeste smartphones beschikken inmiddels wel over een of meerdere apps die deze codes kunnen lezen. Bij steeds meer campagnes kun je zo’n code tegenkomen, die je dan na het scannen bijvoorbeeld na een actie-website toe leidt, vooral erg handig wanneer het adres vrij ingewikkeld is. (Zo kun je bijvoorbeeld een code scannen en opslaan, die linkt naar één specifieke routeplanning, om later nog eens terug te kijken.) Niet alleen steeds meer marketeers zien een rol weggelegd voor de codes, ook de donkere (nog donkerdere, zo je wilt) kant van het internet ziet voordelen van de codes, maar wat is er nu eigenlijk aan de hand? Lees verder »
Op 1 oktober 2011 is DeJaap twee jaar geworden! Twee jaar artikelen op het rechtse schreeuwblog met de meest linkse redactie van Nederland, twee jaar lang opinie zonder als blog van de eigen moraal overtuigd te zijn. Na de lancering van DeJaap, twee jaar geleden, groeide het uit tot een tot ‘een site waar rekening mee gehouden dient te worden’ en een platform voor een breed spectrum aan meningen. Inmiddels is de infiltratie van dat andere rechtse schreeuwmedium, De Volkskrant, in gang gezet, werden redacteurs bij linkse blogs voor grof geld weggekocht (welkom Miko!) en nieuwe subsites gelanceerd. Daar is de redactie toch best een beetje trots op, naast DeJaap groeien immers inmiddels ook die subsites, zoals Mode, Asfalt en Studenten, mooi op.
Van de redacteuren vindt u inmiddels boeken, lezingen, colleges, krantenartikelen, Joop-tweets-vandedag en radiocolumns terug. De expertise reikt van (internet)journalistiek, tekstschrijven en lezingen houden tot keiharde zachte wetenschap, bier tappen, colleges geven en marktonderzoek doen. Elke dag weer ligt de redactie met elkaar overhoop over de muziekkeuze: Sinatra of toch Boodbath? Maar elke dag weer weet de redactie in al haar goedheid u toch weer te verrassen met Paarse Broeken quotes, politiek nieuws waar anderen voor terugdeinzen een natuurlijk veel spraakmakende opinie. DeJaap maakt en breekt opinie mono- en oligopolies dat het een lieve lust is en dat betekent dat u op de tocht naar de derde verjaardag nog veel meer van DeJaap zult gaan horen. Zo’n beetje dat je straks je nek breekt over Japen, dat je over 10 jaar echt denkt “nou, toen destijds DeJaap startte, had ik niet verwacht dat de regering DeJaap nog eens kritische vragen zou gaan stellen over ledenwebsites”. Dat idee. De rechten voor the animated series zijn verkocht, nieuwe stellingen zijn ingenomen en het bier staat koud: jaar drie, wij zijn er klaar voor! Tot ziens op het Blogbal! (Nee, wacht)
Het water loopt je in de mond bij het ruiken van een hamburger op de grill. Uitgebakken spekjes, nog zoiets. Het liefst eet je ze allemaal op nog voordat ze bovenop een of andere gezonde salade belanden. Of een fijne gekruide kippenpoot, ook zo lekker om met je blote handen en tanden te verorberen. Je voelt je bijna een oermens wanneer je de stukken kippenvlees in gerafelde repen van het bot scheurt. Vlees, we kunnen niet zonder. Lees verder »
Hoe kan een merk nu een vriend van je zijn? Dat is wel heel erg abstract, een vriendschapsrelatie met een product, ook al is dat in het geval van een krat bier voor sommigen schijnbaar helemaal geen probleem. Door het internet is zo’n relatie een heel stuk minder abstract geworden, we ‘volgen’ merken op Twitter of worden ‘fan’ op Facebook. Toch zitten er ook wel beperkingen aan dat “vrienden worden”, want hoe echt is een vriendschap met een merk nu precies? Lekker vrienden worden met een pak pap, nee daar zitten we op te wachten! Lees verder »
De rellen die vorige week in Londen ontstonden, en nog altijd niet zijn bedwongen, zijn een gebeurtenis die al heel lang in de lucht hing en die eigenlijk nog verbazingwekkend lang uitgebleven is. Eind jaren zeventig waren het dezelfde ingrediënten die de volkswoede deed ontvlammen. Daarna bleef het 30 jaar tamelijk rustig. Eind jaren tachtig werd de crisis bezworen, was de koude oorlog over en begonnen de glorious nineties. Een tijdperk dat veel overeenkomsten vertoonde met de ‘happy sixties’. Maar net zoals na de ‘happy sixties’ de ‘depressing seventies’ volgde kwam er ook nu een einde aan een periode van zorgeloos consumentisme. De kredietcrisis sloeg in 2008 toe en is het weer terug naar af. Lees verder »
De mensheid wil bedrogen worden
Een bericht dat toch een glimlach bracht op het gezicht van menig consument, en waarschijnlijk ook die van reclamemakers: een verbod op een aantal reclame uitingen omdat die te misleidend zouden zijn. De advertentiecampagne van L’Oréal met onder andere Julia Roberts mag niet meer vertoond worden in Groot Brittannië omdat overdadig Photoshopwerk het effect van het product veel te rooskleurig zou voorstellen. De vraag is of Roberts het product überhaupt gebruikt heeft, aangezien de fabrikant stelt dat het effect ook in het echt, zonder Photoshop, zichtbaar zou moeten zijn bij gebruik van de foundation. Het opmerkelijkste is nog wel het feit dat het bericht een nieuwsfeit op zich werd. Eigenlijk weten we allemaal dat we voor de gek worden gehouden, het wordt pas bijzonder als iemand dit aan de kaak stelt. Lees verder »
Jeffrey en Sabrina Borrenbergs zijn wel schuldig verklaard aan het wederrechtelijk invoeren van een beschermde diersoort reuzenkat, maar worden niet gestraft. Dit ongetwijfeld tot grote opluchting van het echtpaar, hoewel de geëiste boete van €750,- in het niet valt bij de kosten die al gemaakt zijn voor kat Shin-Chan. Om te beginnen was er de aanschafprijs van zo’n €20.000,-, tel daarbij op de vervoerskosten a €3.000,- en het uurtarief van de firma Moszkovicz die namens de familie een kort geding aanspande om poekie uit de douanekennels te krijgen.
Lees verder »
Laatste reacties