Lees verder in de WarRoom >>>

De voor de arbeidsmarkt verantwoordelijke staatssecretaris liet vervolgens bij monde van zijn woordvoerder aan NRC Handelsblad weten dat er “vooralsnog geen aanleiding is te denken dat er een grote toevloed van met name Poolse werknemers zal plaatshebben”. De naam van die VVD-staatssecretaris? Mark Rutte. Dat had Zalm scherp gezien. Rekende het CPB in 2004 nog op 15.000 Poolse arbeiders, inmiddels zijn het er 200- tot 300.000. De Oost-Europeanen verstoren de arbeidsmarkt, zoveel is duidelijk. De hele Tweede Kamer is het er over eens dat er een probleem is met Oost-Europeanen, de toestroom is onderschat. In september concludeerde een tijdelijke Kamercommissie dat duidelijke cijfers ontbreken, de toestroom van Oost-Europeanen stelselmatig is onderschat en dat dat leidt tot problemen.

Ontduiken
En nu komt de PVV met een meldpunt. Schijnbaar is het probleem met de islamisering van Nederland getackeld en wordt het tijd een andere ‘bevolkingsgroep’ aan te pakken. Je wordt er een beetje misselijk van, het riekt naar een hetze. En het is vooral niet constructief. Het probleem is dat Nederlandse bedrijven detacherings- en ZZP-constructies gebruiken om de werkvergunningsplicht voor Roemeense en Bulgaarse werknemers te ontduiken. Dat is strijdig met het kabinetsbeleid. Kamp heeft namelijk gezegd – naar aanleiding van een motie van de PvdA en VVD – er naar te streven geen enkele werknemer uit Roemenië of Bulgarije toe te laten op de Nederlandse arbeidsmarkt.

PvdA-Kamerlid Martijn van Dam verwoordde het begin dit jaar zo:

Er zijn genoeg mensen in Nederland die een baan willen. Daarom hebben we geen Roemeense en Bulgaarse arbeidskrachten nodig. Bovendien zorgt de toestroom van Polen al tot grote problemen, die moeten eerst aangepakt. Helaas werken Bulgaren en Roemenen vaak voor te lage salarissen, waardoor Nederlandse werknemers oneerlijk worden weggeconcurreerd. Dat kunnen we niet accepteren.

Een nieuw meldpunt is volstrekt overbodig want we weten al dat de Oost-Europeanen hier zijn. Daarnaast er is allang een meldpunt voor de overlast van Oost-Europeanen. Met een heus telefoonnummer waar de PVV zo gek op is: 112.

 ”The average age of Senators at the beginning of the 112 Congress was 62.2 years” 

Deze (voor de goede orde: gekopieerde) uitspraak van een bezorgde internetter raakt de kern. Namelijk: het gebrek aan besef over de reikwijdte van het internet. Zowel bij degenen die het ACTA verdrag hebben opgesteld, als bij degenen die er vervolgens over besluiten. Generatiekloof of niet, er bestaat geen excuus om als volksvertegenwoordiger niet op de hoogte te zijn van hetgeen waar je over stemt of als rechter een vonnis over velt.

De rechter heeft BREIN in het gelijk gesteld door op 11 januari jl. te besluiten dat Ziggo en XS4ALL toegang tot de Piratebay dienen te blokkeren. Er wordt namelijk via de site muziek en films uitgewisseld zonder toestemming van de rechthebbende. Torrents zijn de cassettebandjes van deze eeuw, twintig jaar geleden werden rondzwevende radiogolven opgevangen op een bandje: tegenwoordig kopieert men rondzwevende bestanden van het internet. Maar dat kopiëren mag niet. Dus moet de zender uit de lucht. Hier wringt de schoen: in hoeverre zijn het ACTA verdrag en huidige rechterlijke uitspraken proportioneel? Eigendomsrechten zijn zeer belangrijk, het schenden van auteursrechten vormt zeker een probleem wat niet uitgevlakt mag worden. Inkomstenderving is immers de nachtmerrie van elke ondernemer, daar mag geen twijfel over bestaan. Het gaat dan ook niet om de pogingen deze te beperken, dat is een goed recht, maar des te meer om de rigoureuze middelen die ingezet worden. De hoofdvraag in deze is waar de piketpaaltjes van proportionaliteit gezet dienen te worden in een oneindig internet? Probleem met internet is dat elke actie, elke handeling in feite een kopie is. De tekst die u nu leest is een kopie, Uw mail is een kopie, elke website die u aanklikt: het internet is het grootste kopieerapparaat ter wereld. Kopiëren verbieden op het internet is inderdaad, het verbieden van internet. De vraag is in hoeverre de rechter zich hiervan bewust is geweest.

Hooghartige internetjunks
Kamerleden, de minister en staatsecretaris, rechters: allen gaan ze uit van het elimineren van een ‘tussenpersoon’. Alsof een zwakke schakel verwijderd wordt. Het spreken van ‘tussenpersonen’ was van toepassing op Napster, maar anno 2012 zijn we 12 jaar en een aantal generaties netwerken verder. De simplistische politieke discussie doet vermoeden dat er de afgelopen 12 jaar niets is veranderd in internetland en is van hetzelfde kaliber als Wim Kok die zich in 2002 afvroeg hoe een computermuis moest worden bediend.  Tegenwoordig moet de kiezer het doen met de tweet  “wie of wat is een torrent?”. De levende zorg of ze in Den Haag wel enig idee hebben waar ze aan beginnen, is zeer terecht. In het kleine beetje publieke debat dat plaatsvond werden de bezwaren direct weggezet als zijnde afkomstig van ‘hooghartige’ internetjunks. In plaats van het debat aan te gaan mopperde men liever pruillippend dat het niet leuk was om zo aangesproken te worden: ‘alsof wij het internet niet begrijpen’. Een andere columnist haastte zich te zeggen dat elke vorm van sympathie voor hackerscollectief Anonymous gelijkstond aan sympathie voor terroristen.

Analoge wetten in de digitale wereld
De Nederlandse politiek en rechterlijke macht vormen in deze zeker geen uitzondering, ook in Amerika worstelt men hiermee. Een van de architecten van de voorlopers van ACTA (de SOPA / PIPA wetgeving), Lamar Smith, kwam in opspraak toen bloggers hem er op wezen dat hij onder zijn eigen wetgeving vervolgd zou worden. Er stonden namelijk foto’s op zijn website waar geen auteursrechten over waren betaald en die duidelijk waren gekopieerd. Een uitglijder, maar ook een teken dat de directe implicaties en de verstrekkende gevolgen van internetwetgeving stelselmatig onderschat worden. De beste man had er waarschijnlijk niet eens bij stilgestaan omdat hij het internet gebruikt als iedereen ander: namelijk een nietsvermoedende kopieerder. Daarnaast weet ook de rechterlijke macht in de VS zich niet altijd raad met het fenomeen internet. Joel Tenenbaum diende voor het downloaden van 31 liedjes 675.000 dollar schadevergoeding te betalen. Dit zijn schoolvoorbeelden van het klakkeloos 1-op-1 vertalen van analoge wetgeving naar de digitale wereld. Door de reikwijdte van internet kunnen, en zullen, zaken snel escaleren.

Een wereldwijd netwerk met 1.581.571.589 gebruikers, waar schattingen over de grootte (zoals het aantal servers, omvang van dataverkeer, etcetera) kunnen verschillen met een factor van vijf, omdat het geen kwestie is van ‘even doormeten’, laat zich lastig vertalen in wetgeving. Inderdaad: personen die denken dat het ‘verbieden van een torrentsite’ een kwestie is van een knopje omdraaien opdat nooit meer auteursrechterlijk beschermd materiaal zal worden gekopieerd, snappen het internet niet en spelen paniekvoetbal. Zorgelijk is dat juist deze analoog redenerende personen momenteel het digitale landschap aan het hervormen zijn zónder zich te bezinnen op hoe juridische proportionaliteit zich verhoudt tot een oneindig internet.

Dit artikel is een voorpublicatie van het artikel “Welkom op in-ter-net: liberale kanttekeningen bij ACTA“, dat in zijn geheel te vinden is op de website van de Teldersstichting (HTML). Het rapport in PDF-formaat staat hier.

Dieuwertje Kuijpers is wetenschappelijk medewerker van de prof. mr. B.M. Teldersstichting, het wetenschappelijk bureau gelieerd aan de VVD en ten behoeve van het liberalisme.

Revolutie
“We moeten een revolutie maken voordat die uitbreekt”, zei Hans van Mierlo in 1968. De revolutie zal vermoedelijk niet zijn begonnen op 4 februari in Amsterdam. De bijeenkomst was niet bepaald de Eed op de Kaatsbaan, de gebeurtenis die geldt als het startpunt van de Franse revolutie.

Wel was het de samenkomst van een groep enigszins machteloze hogeropgeleiden die zich met name zorgen maakten om hun eigen belangen. Vrijwel alle aanwezigen kwam uit de Randstad. Bij de afgelopen verkiezingen had veruit het grootste deel op D66, Groenlinks en de PvdA gestemd. Op één mbo’er na was iedereen hoogopgeleid, en allochtonen waren er niet. Niet erg natuurlijk, maar wel als je niet in staat bent ook de beperkingen van dat perspectief in te zien. Dat lukte echter niet zo.

Common sense
Tijdens de bijeenkomst kreeg niemand er zijn vinger achter waarom het toch zo slecht gaat met alle gewenste hervormingen, de Europese eenwording, de langetermijnvisies voor de toekomst. Met alles eigenlijk. “Alles wat hier gezegd wordt, dat is toch gewoon common sense”, riep een vrouw op een zeker moment vertwijfeld uit. De woorden zoemden vervolgens als buzzword rond door alle andere bijdragen. Ook veelgehoord: “De mensen zijn bang, en er moet een visie komen om ze te vertellen wat in hun belang is.”

Voor hoogopgeleide blanke Randstedelingen is de vlucht naar voren misschien common sense. Nauwelijks in staat zich te verplaatsen in een SP- of PVV-stemmer reduceren zij die kiezers tot boze, bange burgers die het allemaal niet begrijpen. Met zo’n grondhouding zal het nog een flinke dobber worden om die miljoen stemmers te verleiden.

Vorig voorjaar publiceerde de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) een advies over de toenemende kloof tussen hoog- en laagopgeleiden in Nederland. Uit een onderzoek van TNS NIPO, uitgevoerd in opdracht van de RMO, blijkt dat maar liefst 59 procent van de ondervraagden aangeeft dat mensen van verschillende opleidingsniveaus steeds minder contact met elkaar hebben. Bijna 80 procent van de lager opgeleiden vindt dat de mening van hoog opgeleiden teveel doorklinkt in de politiek, tegenover slechts 46 procent van de hogeropgeleiden.

Vorige maand gaf het kabinet haar officiële reactie. Terechte zorgen, conclusies en aanbevelingen over de wijder wordende kloof die Nederland verdeelt werden vooral weggeschreven.

Reactionairen
Al jaren horen we regelmatig berichten over de groter wordende verschillen in levenskansen en geluk tussen hoger- en lager opgeleiden. Somber stemmende berichten over verschillen in sociale mobiliteit, gezondheid en welzijn. De kloof strekt echter verder dan sociaaleconomische factoren alléén. De verschillen zijn ook cultureel: de manier waarop iemand naar de wereld kijkt hangt samen met het toekomstperspectief. Voor laagopgeleiden zijn die aanzienlijk minder rooskleurig dan voor mensen die aan een hogeschool of universiteit hebben gestudeerd. Nederland segregeert.

Partij2030 is één van de manifestaties van die segregatie. Tegenover elkaar staan steeds vaker politieke reactionairen, of ze nu tot de elite of ‘het volk’ behoren. Over en weer groeien de frustraties. Toen werd gevraagd wie er nog geloofde in het huidige systeem en de huidige politieke partijen, stak de helft van de aanwezigen een hand op. Als het systeem zo evident de belangen van de vooruitgang dwarsboomt, dan moet er iets mis zijn, leek de conclusie. Ik vraag me af wat Marx ervan gemaakt zou hebben. Mensen die de vruchten van het mondiale kapitalisme en de globalisering die daarmee samengaat plukken, maar die het blijkbaar nog niet snel genoeg gaat met het afschaffen van vaste contracten en het de-collectiviseren van de verzorgingsstaat.

Nieuw geloof
De grotere vraag is wat dit alles betekent voor Nederland. Samen een natiestaat vormen vereist op zijn minst een gemeenschappelijk geloof. Iets wat de verschillen in klasse overstijgt en mensen ertoe beweegt zich samen in te zetten voor een groter ideaal. Is dat er nog, een geloof in iets dat het persoonlijke overstijgt en ons bindt aan anderen die niet zo zijn als wijzelf?

“We moeten een revolutie maken voordat die uitbreekt”, zei Van Mierlo. De Franse revolutie luidde de komst van Napoleon en de opkomst van de moderne natiestaat in. Zonder nieuw geloof zal een volgende revolutie de natiestaat weer vernietigen.

Nutteloos begrip
Een veelgehoord argument voor het onderscheid tussen autochtonen en allochtonen is dat daarmee integratieproblemen zoals criminaliteit kunnen worden benoemd. Vandaar het verwijt aan Leers van een poging tot politiek correcte verdoezeling van statistieken. Dat is onzin. Het begrip ‘allochtoon’ (iedereen met ten minste één in het buitenland geboren ouder) is namelijk veel te breed. Volgens het CBS wonen in Nederland 3,5 miljoen allochtonen, waarvan slechts iets meer dan de helft met een niet-Westerse achtergrond. De drie grootste groepen allochtonen zijn van Turkse, Indonesische en Duitse komaf. Elk van deze groepen is vrijwel even groot en bestaat uit minder dan 400.000 mensen. Dat zijn niet de bevolkingsgroepen die in de mediaberichten over allochtonen lijken te overheersen. Om het over een groep te hebben die de berichten wél domineert: slechts tien procent van alle Nederlandse allochtonen en nog geen twintig procent van alle niet-Westerse allochtonen is van Marokkaanse afkomst. Het begrip allochtoon voegt op zichzelf dus weinig toe aan het integratiedebat. Integendeel: het is een verhullende term.

Van etiket naar verworvenheid
Een groter probleem is dat het woord ‘allochtoon’ niet op iemands toekomst slaat, maar op zijn of haar verleden. Het begrip is begin jaren zeventig van de vorige eeuw geïntroduceerd als eufemisme om immigranten mee aan te duiden. Maar ‘allochtoon’ zegt inmiddels vooral iets over iemands ouder(s) en weinig over de persoon zelf. Die kan in Nederland geboren zijn en vloeiend Nederlands spreken, maar toch als allochtoon worden bestempeld. Het onderscheid tussen autochtonen en allochtonen gaat uit van een etnisch Nederlandse natie die nooit heeft bestaan: een Nederland van permanente bewoners met Nederlands bloed enerzijds, en tijdelijke immigranten anderzijds. Het is geen toeval dat dit onderscheid stamt uit de tijd dat er nog geen integratiebeleid bestond.

Afschaffing van het woord ‘allochtoon’ getuigt niet van politieke correctheid, maar van realiteitszin. De afgelopen jaren zijn in Nederland maatregelen ingevoerd die gericht zijn op inburgering via kennis van de Nederlandse taal en naleving van Nederlandse waarden en normen. Bijna ongemerkt zijn we opgeschoven van de etnische naar een civiele definitie van Nederland. Om Nederlander te kunnen worden moet je bepaalde vrijheden, symbolen en rechten onderschrijven. Als je je inburgeringscursus hebt gehaald, volgt een ceremonie om je Nederlanderschap te vieren. Er is zelfs een nationale Naturalisatiedag. Nederlander worden is terecht niet langer een automatisme maar een bewuste keuze. De logische vervolgstap is dat we het niet-beïnvloedbare onderscheid tussen autochtonen en allochtonen afschaffen.

Doorpakken
Het alternatief ligt voor het grijpen: voortaan spreken we van Duitse, Marokkaanse, en Chinese Nederlanders. Dat is niet alleen toekomstgerichter maar ook preciezer dan het huidige containerbegrip. Dus Gerd: alle kudos, maar voeg de daad bij het woord. Vanaf nu verwacht ik dat het begrip ‘allochtoon’ uit al je Kamerbrieven, wetsvoorstellen, toespraken en interviews verdwijnt. Weg met allochtonen.

Timor El-Dardiry (@timorel) is volgens de definitie van het CBS een niet-Westerse allochtoon van de tweede generatie, en volgens de definitie van de PVV een elitair linksmens van de derde generatie.

Gijzeling
Dankzij de aanhoudende gijzeling door de politieke extremen, is het hervormen van ons sociale stelsel een bijzonder moeizaam proces. Voor de SP en de PVV was verhoging van de AOW-leeftijd tijdens de verkiezingen onbespreekbaar:

De Partij voor de Vrijheid vecht keihard voor behoud van de AOW op 65 jaar. Voor de PVV is de handhaving van deze oudedagsvoorziening het enige breekpunt bij de formatie van een kabinet. (PVV)

De AOW-leeftijd blijft 65 jaar en vervroegd uittreden blijft mogelijk. (SP)

Hoewel de PVV haar “keiharde” verkiezingsbelofte nog harder verbrak en toch steun verleende aan een kabinet dat een zeer trage verhoging van de pensioensleeftijd naar 67 jaar in 2025 invoerde, zit enige flexibiliteit er niet meer in nu blijkt dat de gemaakte plannen niet voldoende zijn. Met de PVV op rechts en de SP op links die een stokje voor elke vorm van noodzakelijke vooruitgang steken, is het van belang dat jonge generaties zich nadrukkelijker laten horen. De wetsvoorstellen liggen er en nu is het tijd dat minister Kamp (Sociale Zaken, VVD) zich gaat realiseren dat die “hardwerkende Nederlanders” waar hij voor zou opkomen best wat langer willen werken.

Uurtje langer
Daarom doen young professionals binnen D66, verzameld in Route66, een oproep aan al die hardwerkende Nederlanders onder de 57 om van zich te laten horen. Niet met kansloze demonstraties of jaren ’80 stakingen, maar met een simpele symbolische actie, werk morgen een uurtje langer. Morgen stemt de Tweede Kamer namelijk over het pensioenakkoord dat van iedereen onder de 57 vraagt om langer te werken, maar de babyboomers spaart. Jongeren kunnen door een uurtje langer te werken laten zien dat het zo erg nog niet is, dat verstandig beleid en een houdbaar sociaal stelsel belangrijker is dan dogmatisch vasthouden aan ‘verworvenheden van de welvaartstaat’. Een simpele actie, maar niet onbelangrijk.

Werken is geen straf, maar de motor van onze economie en langer werken is nodig om de samenleving draaiend te houden. De Tweede Kamer moet morgen de vraag beantwoorden of ze kiest voor Griekse stilstand of Nederlandse vooruitgang en werkende jongeren kunnen hun stem makkelijk laten horen. Je aansluiten bij de actie kan op Facebook en Twitter en het verspreiden van jouw bericht dat je morgen een uurtje langer werkt, doe je onder vermelding van #uurtjelanger. Gewoon, omdat ook voor babyboomers langer werken geen straf maar een noodzaak is.

Adriaan Andringa is eigen baas maar sluit zich toch bij de actie aan.

Lees verder op WarRoom.DeJaap.nl >>>

ACTA is een verdrag opgesteld door onder andere de VS, de Europese Unie & Japan, dat de bescherming van intellectueel eigendom moet regelen. Het verdrag voorziet in diverse mogelijkheden voor de houder van een intellectueel eigendomsrecht om op te treden tegen inbreukmakers. De houders zijn volgens het verdrag vooral multinationals uit de entertainmentindustrie, als Disney en Sony. De belangen van deze houders worden boven alle andere belangen geplaatst.

Mensenrechten
DWARS voorziet aantasting van fundamentele mensenrechten op verschillende punten. Vrijheid van meningsuiting zal in het geding komen omdat ACTA auteursrecht, patenten en ander intellectueel eigendom wil beschermen door strenge controles uit te voeren. ACTA legitimeert een ongebreidelde inbreuk op de privacy van burgers en dan met name op het internet. Internet Service Providers (ISP’s) zijn dan verplicht informatie over hun gebruikers door te geven aan de houder van het intellectueel eigendomsrecht indien zij denken dat er mogelijk inbreuk wordt gemaakt op hun rechten. Vrijheid van informatie en vrijheid van meningsuiting zijn grondrechten die we moeten beschermen. Echter, ACTA maakt het zelfs mogelijk om gedragingen van gebruikers op het internet constant te monitoren zonder dat daar concrete aanleiding voor is. U als gebruiker van het internet kan dus constant ‘in de gaten worden gehouden’. Dit kan ook leiden tot het afsluiten van internetgebruikers of het blokkeren van websites.

Daarnaast voorzien wij dat de onduidelijke formulering van het verdrag problemen in interpretatie op gaat leveren. De onderhandelingen over ACTA hebben in het geheim plaatsgevonden. Hierdoor is de reikwijdte van het verdrag zeer onduidelijk. Wij kunnen als burgers geen kennisnemen van de voorbereidingsdocumenten van het verdrag. Het proces van wetgeving hoort in onze ogen altijd transparant te zijn. Burgers moeten hun leiders effectief en in het openbaar kunnen controleren op de wetgevingshandelingen die zij verrichten. Democratische landen die deelnemen aan ACTA zouden dit als geen ander moeten weten. Daarom vinden wij het onbegrijpelijk dat de onderhandelingen over het verdrag achter gesloten deuren heeft plaatsgevonden.

Goedkeuring
Parlementen in Europa zullen straks moeten beoordelen of ACTA hun goedkeuring verdient. Dit biedt de parlementen de mogelijkheid om te laten zien dat zij nog steeds achter fundamentele Europese waarden staan. ACTA faciliteert de mogelijkheid dat grote bedrijven heel makkelijk inbreuk kunnen maken op fundamentele rechten van burgers. Als onze volksvertegenwoordigers nog steeds achter hun eigen basisprincipes staan, dan keuren zij ACTA niet goed.

Jojanneke Vanderveen is voorzitter van DWARS, de jongerenafdeling van Groenlinks.

CC-Afbeelding: ‘Derecho a Leer’

Behalve aan niet-uitleggen doet men aan ook aan dreigen. Als ik niet incheck “kan het zijn dat je niet meer uit een station kan komen” omdat stations met poortjes worden afgesloten. Ongewild levert de NS hier een nieuwtje, inchecken komt dus overal: ook in de trein. Wie met z’n abo met bus-trein-metro naar z’n werk forenst moet dus twaalf keer per dag in- en uitchecken!

Wat gebeurt er trouwens als je vergeet uit te checken? Krijg je dan een boete? Waarvoor? Je hebt toch een “geldig vervoersbewijs”? Blokkeren ze je kaart? Pakken ze hem af? Gaan ze dan extra geld van je chip halen?

Dat laatste dus. Op 30 januari kreeg ik opnieuw mail van de NS. Een rectificatie. Je MOET wel overal inchecken maar het KAN nog niet overal. Bij mensen die zo stom zijn geweest dat wel te doen heeft OV-chip lekker geld van hun Chipkaart gepikt. De NS adviseert dat zelf maar even terug te gaan halen.

Piet Bakker blogt over zijn incheckoorlog.

Lies, damned lies…
Wat meet het SCP? Het SCP meet ‘in aanraking komen met de politie’. De cijfers komen uit het systeem van de politie (althans, in 2009). Hierin staan aangiften van misdrijven en verdachten uit proces-verbaal. Wat is ‘in aanraking komen met de politie’ dus? Dat is dat je wordt opgepakt of als verdachte wordt aangemerkt. Dat is iets heel anders als ‘daadwerkelijk iets op je kerfstok hebben’, zeker statistisch gezien.

Het SCP meet dus een beleidsmatig tamelijk irrelevant gegeven. Uiteindelijk draait onze rechtsstaat niet op het ‘in aanraking komen met de politie’ maar op veroordelingen. Die meet het SCP niet. Strikt genomen kunnen de cijfers ook wijzen op vormen van racisme binnen de politie en de samenleving. Let wel: ik beweer niet dat het zo is. Ik beweer slechts dat je cijfers moet hebben die dat verwijt niet kan treffen.

Niets nieuws onder de zon
Maar stel dat er een kern van waarheid in zit, en dat deze twee groepen jochies inderdaad oververtegenwoordigd zijn in wangedrag. Vanwaar de bombarie? Vergelijkbare cijfers stonden in het jaarrapport van 2009. Ook toen sprongen Marokkanen en Antillianen er in negatieve zin uit. Ook toen voltrok zich een rituele dans met briesende politici die riepen dat het een schande was, en journalisten die met cameraploegen de probleemwijk in gingen om te zien hoe erg het nou eigenlijk echt was.

Wat hebben PVV en VVD er sindsdien aan gedaan? De PVV en de VVD hebben samen met het CDA met veel bombarie een caviapolitie opgericht. Dat zal ze leren! Verder wordt veel geroepen, maar niets gedaan. Dat de PVV nu zoveel lawaai maakt is dus een beetje hypocriet: ze hadden alle kans goed beleid in te zetten, maar deden niets.

Wat wil de PVV?
Dat brengt ons bij het echte punt: wil de PVV wel dat er iets verandert? Wil de PVV echt dat de overheid doeltreffende maatregelen neemt om overlast te verminderen? Ik vraag me dat oprecht weleens af. Wat gaat het effect zijn van minimumstraffen? Volgens mij is dat effect nihil. Three strikes out – hoeveel mensen ga je daarmee op het rechte pad houden? Een paar, hoogstens. Voordat je tot drie kan tellen zijn de jochies de probleemleeftijd immers vaak alweer ontgroeid. Denaturalisatie, wat lost dat eigenlijk op? Niets, tenzij het gepaard gaat met deportatie en dat is gelukkig juridisch onmogelijk – voorzover denaturalisatie zelf al legaal is. De PVV heeft geen oplossingen, en investeert niet in het bedenken van goede oplossingen. De PVV roept vooral heel hard om aandacht te krijgen, want dat scoort zo lekker, electoraal.

CC-Foto: Neil McIntosh

Stelen is verboden, maar als je bij tien graden vorst een paar wanten uit de Scapino meeneemt, gedogen we dat. Net als een klein borreltje om warm te worden voordat je in je auto naar huis stapt. Kou breekt wetten. In cafés mag weer gerookt worden als de niet-rokers buiten wolkjes blazen.

Horrorwinter
De argumenten van ons kabinet liegen er niet om. Wie op openbaren plekken komt, moet herkenbaar zijn (wederom geldt, als op een zonnige, maar koude winterdag de zon laag staat is een zonnebril toegestaan. Anders trouwens ook.). Als ze zo nodig per se willen weten wie er onder die boerka zit, voer dan een wet in als identificatieplicht of zo. Ik verzin maar wat.

Laten we in godsnaam het kabinet een beetje serieus gaan nemen, want als wij het niet doen kunnen we ook niet verwachten dat ze het zelf doen, dat blijkt wel weer. In ieder geval staat ons land op dit moment strak van de regeltjes en wetten die onze veiligheid stimuleren, althans, als het warm is.

De natuur heeft altijd gelijk. En is altijd sterker dan de mens. Op het moment dat in Nederland het boerkaverbod in ging, trad de vorst in. Sindsdien is het koud, echt koud. De natuur beschermt de vrijheid van godsdienstuitoefening. Je kan zeggen van de natuur wat je wilt, maar gevoel voor ironie heeft ie wel.Bij klachten over deze horrorwinter kunt u bij het kabinet terecht.

Sander Janssens is schrijver voor theater, radio en internet.

Lees verder op WarRoom.DeJaap.nl >>>

Ultieme vernedering?
Het feit dat dit überhaupt in het nieuws komt, en door sommige tegenstanders van Wilders wordt neergezet als “de ultieme vernedering voor Wilders“, laat zien dat velen in Nederland nog steeds worstelen met de daadwerkelijke betekenis van de opkomst van de PVV. Wat zegt het dat veel Nederlanders (en met name Limburgers) PVV stemmen? Wat moeten we daaruit concluderen over de multiculturele samenleving, de integratie en de tolerantie van veel burgers ten aanzien van niet-Westerse culturen?

De verwachting dat PVV-stemmers niet veel op hebben met de multiculturele samenleving is terecht. Dit is een van drie hoofdredenen voor burgers om op de PVV te stemmen, naast ontevredenheid over de politiek en de maatschappij. Maar betekent het dat er nu in Venlo iets gebeurt waar PVV-stemmers tegen zijn, of waarmee Wilders een hak wordt gezet? Het omgekeerde is het geval: de benoeming van een Marokkaanse Prins Carnaval valt juist precies binnen de visie die veel PVV-stemmers op de multiculturele samenleving hebben. En dus is de benoeming van Abbie 1 voorspelbaar.

Opgaan in de grijze massa
PVV-stemmers ergeren zich aan de gebrekkige integratie van minderheden. De vraag die daarbij van nature op zou moeten komen is wat ‘gebrekkige integratie’ betekent. Voor veel PVV-stemmers gaat het niet om de ideologie die buitenlanders of moslims meebrengen, zoals Wilders dat ziet, maar gaat het – naast criminaliteit – juist om hele zichtbare zaken die het straatbeeld veranderen: hoofddoeken, satellietschotels, talen die men niet verstaat, minaretten of te veel Turkse en Marokkaanse winkels en belhuizen.

PVV-stemmers benadrukken bij al hun bezwaren tegen de multiculturele samenleving dat ze geen racisten zijn en dat ze vooral een betere integratie willen. Een Marokkaanse Prins Carnaval valt meer dan ooit in dat plaatje. Prins Abbie 1 valt met zijn baan als docent en rol als Prins Carnaval precies in het beeld wat PVV-stemmers graag zien: geïntegreerde allochtonen die zich niet expliciet proberen te onderscheiden van autochtonen, maar juist opgaan in de grijze massa. Niet zo vreemd dus dat Wilders Prins Abbie 1 hartelijk feliciteerde.

Chris Aalberts is docent en onderzoeker politieke communicatie. Hij werkt momenteel aan een boek over de achterban van de PVV.

Er waart een nieuwe luis in de pels rond op het Binnenhof: ene Bernd Ebbo Visser, bekend van Occupy en witte lepels. In deze eerste aflevering een ontmoeting met Gerrit Holdijk – fractievoorzitter van de SGP in de Eerste Kamer – over het verschil tussen het Nederlandse Lager- en Hogerhuis. Ook een gesprek met de Litouwse premier Andrius Kubilius over Nederland. Jan Marijnissen blijkt ondertussen fotomodel geworden en Defensieminister Hans Hillen spreekt over de staat van het koninkrijk. Bonus: Mark Rutte die het gezellig heeft.

Lees verder op WarRoom.DeJaap.nl >>>