Het is nu, in ieder geval voor even, het hipste sociale netwerk: Google Plus. Voor zover je een netwerk waar je bijna niemand onder de dertig nog ‘hip’ kunt noemen, ten minste. Voor diegenen die (nog) geen account hier hebben: nog meer dan andere netwerken ligt de focus op het verdelen van je vrienden in speciale groepen. Zo kun je berichten die niet voor de ogen van je collega’s bedoeld zijn alleen sturen naar je vrienden, of omgekeerd. Uiteraard kun je ook voor de optie public kiezen, zodat iedereen het te zien krijgt en daar ligt nu net een punt waarop er bij sommigen wrevel ontstaat. Want Google Plus gaat om ‘cirkelen’ en niet om alles zomaar neerzetten! Lees verder »
Tijd voor een exclusief DeJaap-minicollege sociologie. Ergert u zich de afgelopen tien, twinig jaar, dertig jaar ook zo aan de opkomst van de zogenaamde ‘eetloper’? De eetloper is iemand die op het station bij de AH To-Go een maaltijdsalade bestelt of een hamburger met friet van de Febo haalt. En dat vervolgens op straat opeet. Gewoon alsof het de doodnormaalste zaak van de wereld is. Dit terwijl we allemaal weten dat eten op straat onbeschaafd is. Dat doe je niet. Eten vereist intimiteit; met rituelen en gedragsregels. Daarom vandaag de vraag: waarom voelt de eetloper vandaag de dag geen schaamte meer?! Met een antwoord op die ronkende vraag vulde De Groene Amsterdammer deze week maar liefst vier(!) van haar beschaafde pagina’s. Welnu, de theorie is dat er ooit een socioloog was met de naam Norbert Elias en die had een theorie genaamd ‘het civilisatieproces’. Erudiet he, dat Elias op de burelen van De Groene Amsterdammer nog altijd gelezen wordt? In zijn theorie gingen steeds meer mensen met mes en vork eten, dat is wat sociologen een ‘gezonken cultuurgoed’ noemen. Ook klootjesvolk ging in de loop der tijden dus enigszins beschaafd eten – ik zeg enigszins want alles is relatief, dat begrijpt u. Lees verder »
Job Cohen in de polonaise bij KoffieMax, Balkenende die van een skateboard valt en natuurlijk alles wat Hilbrand Nawijn doet (jumpen, de Macarena, met de Vengabus naar Ibiza) zijn voorbeelden van wat popularisering (of lelijker: entertainizering) van de politiek wordt genoemd. Hoewel geenszins nieuw (Den Uyl liep ook polonaise), vermengen politiek en vermaak zich steeds meer in de hedendaagse mediacultuur. We zien dit niet alleen in bovenstaande voorbeelden, maar ook in de vermenging van genres. Is Pownews nieuws of vermaak? De meeste mensen (vooral mensen die zichzelf zeer weldenkend beschouwen) zien popularisering als een slechte ontwikkeling: politiek is immers een serieuze zaak en al dat gelol erom heen leidt af van de gewichtige inhoud. Een tweede manier van kijken poneert dat door populaire formats als The Daily Show mensen die anders niet zouden kijken tóch politiek geïnformeerd worden. Student communicatiewetenschap Mark Boukes schreef zijn scriptie over politiek cynisme in relatie tot popularisering. Lees verder »
Technicals werden in de negentiger jaren de natte droom van Somalische warlords. Status werd afgemeten naar het aantal technicals dat de clan had. Somalië is ook de plek waar de naam waarschijnlijk uitgevonden werd. Het Rode Kruis huurde gemotoriseerde strijders in om hun konvooien en steunpunten te beschermen en verwerkte de kosten hiervan administratief als ‘Technical Assistance’. De naam technical mag dan vrij recent zijn uitgevonden, het concept van dergelijke Improvised Fighting Vehicles stamt al uit de 19e eeuw. Wellicht was rond 1880 een door paarden getrokken Connecticut Police Patrol wagon met een Gatling machinegeweer in .45 kaliber de Technical 0.1. Lees verder »
Voor elk vak moet ik studiepunten behalen. Een studiepunt behaal ik als ik een 5,5 heb gehaald voor een tentamen. Is dit een 8, 9 of een 10? Geen probleem, school kijkt hier verder niet naar. Ik ben een 17-jarige student en studeer MHBO Journalistiek & Communicatie in Utrecht. Geen enkele klasgenoot behaalt alleen negens en tienen. Ligt de schuld bij de leerling? Nee. Op onze opleiding behaal ik een studiepunt als ik een 5,5 heb gehaald. Als ik een 8, 9 of zelfs een 10 haal word ik hetzelfde beloond als iemand die voor een tentamen een 5,5 haalt. Lees verder »
Het leest als een verhaal in het rijtje “Games maken je gewelddadiger” en “Metal zorgt voor zelfmoordneigingen”: het onderzoek dat de afgelopen week in het nieuws kwam over de invloed van het internet op ons geheugen. Veel nieuwsmedia kwamen met een kop in de richting van “Internet verandert ons geheugen” en lieten daardoor bij menigeen de alarmbellen rinkelen: internet verandert ons van binnenuit! Als een soort parasiet die door de ingewanden knaagt zorgt het internet er voor dat we nooit meer hetzelfde kunnen zijn. Bij nader inzien blijkt het dan, uiteraard, misschien toch wel net iets onschuldiger te zijn. Lees verder »
jul 152011
De Boeing B-52, voor vrienden BUFF (Big Ugly Fat Fellow/Fucker), begon met werken in 1955. Wanneer ze inderdaad doorwerkt tot 2040, wat vooralsnog de bedoeling is, heeft het type 85 jaar vrede gebracht. Desnoods grof. De B-52D met Big Belly modificatie deed dit boven Vietnam met 108 vijfhonderd ponders waarmee Agent Orange werd aangevuld als ontbladeringsmiddel. De huidige B-52H, de laatste productieversie, begon in 1961 aan de arbeid en zal pas met pensioen gaan op zijn 79e. Echt een kist naar het hart van minister Piet Hein Donner. Lees verder »
In de Gulden Sporenslag van 1302 hakten Vlaamse boeren met agrarische wapens geharnaste Franse ridders in de pan. Althans, volgens het verhaal. Het agrarische wapen was geen riek, maar een Vlaamse goedendag. Toch kun je zeggen dat hightech verslagen werd door lowtech. En nu? ‘De boer’ zegt tegenwoordig gedag met een AK, ‘de ridder’ draagt het gewicht van een harnas aan kevlar, en zijn paard heeft er een veelvoud. Wie wint er en waarom? Vooralsnog wint ‘de boer’ meestal (guerrilla, opstandeling of welke naam we er ook aan geven). In Afghanistan bijvoorbeeld. Daar gebeurt nagenoeg hetzelfde als in Vietnam, waar boer Charlie won. Net als in Vietnam moet hightech winnen terwijl lowtech alleen niet hoeft te verliezen. Overleven betekent niet verliezen. Als hightech het zat is en vertrekt, kan lowtech de boel overnemen. Dat lukte in Zuid-Vietnam omdat de bevolking weinig animo had om te vechten voor het gezag in Saigon, waar een door-en-door corrupte overheid en legertop meer met eigen zak(k)en bezig waren dan met behoorlijk bestuur of serieus vechten tegen de NVA en VC. Klinkt bekend? Lees verder »
De mens is een raar dier. Een nestbevuiler. Neem nou Fukushima in Japan, waar de Dai’ichi-reactoren niet onder controle zijn. Radioactief besmet water lekt weg naar zee. Een nieuwe explosie dreigt in reactor 3. Eigenaar Tepco probeert het gevaar tevergeefs te bezweren: het injecteren van stikstof in het reactoromhulsel is bijna onmogelijk vanwege de hoge stralingsniveau’s. Radioactiviteit in de kelder van reactor 1 is van een niveau dat binnen een uur dodelijk is. Door een gat in de vloer van datzelfde reactorgebouw 1 spuit een geiser van radioactieve stoom. Waarin dodelijke mensgemaakte isotopen, deeltjes die in de natuur helemaal niet voorkomen. Lees verder »
Foto: Defensie – Leopard 2A6
Waren de Centurion en Leopard 1 in het Nederlandse leger nog traditionele tanks met oorspronkelijk alleen homogeen pantser, de opvolgende Leopard 2 kreeg hightech pantser en een zwaarder kanon van 120 mm. De Leopard 2 is een van de weinige tanks die zich kan meten met de alom geprezen/gevreesde Amerikaanse M1 Abrams. De Amerikaan heeft echter een probleem. Een drankprobleem. De gasturbine achterin gorgelt te gretig peut. Lees verder »
jun 242011
Wat waren de jaren ’70 toch een fijn tijdperk! Jongeren waren betrokken. Solidair. Oprecht progressief. Toekomstgericht. Bevlogen. Ja, haast bezield. En alleen maar gericht op het beste uit henzelf én uit anderen halen. Beste jongens en meisjes van nu, de jongeren van toen dat was pas een stelletje knappe fijne mensen van heb ik jou daar. Dit in tegenstelling tot dat ‘geteisem’ dat zich tegenwoordig ‘jong’ mag noemen. Recentelijk werd er nog uitgebreid geschreven over een “grenzeloze BV-ik-generatie“: de jongste generatie is er een van louter egoïsten die zichzelf vooral heel belangrijk en speciaal vinden. Betrokken zijn ze niet. De toekomst kan ze niks bommen. Progressief kan je ze moeilijk noemen. En het beste uit jezelf halen willen ze wel, maar uit anderen? Vergeet het gerust! Er is veel veranderd in de afgelopen veertig jaar. Lees verder »
We hebben gelachen. We hebben gefacepalmd. Om de gekkies, om de zweefkeesjes, om de schuimbekkende homeopaten in de reactiepanelen. We hebben een paar al te verbeten aluhoedjes geblokt, we hebben een overdosis live kunnen meemaken, we hebben De Baas van stichting Skepsis in de comments gehad die even wat misvattingen kwam rechtzetten. De Dooddoeners hadden als opzet om algemene drogredenen uit het alternatieve circuit van repliek te dienen, en hoewel er nog boekdelen te schrijven zijn over iedere individuele zaadkristaltherapie en Nieuwetijdskind-ziener is deze reeks klaar.
Lees verder »
Voor buitenstaanders is gamen een lachwekkende tijdsbesteding van marginale types, een tijdsbesteding die weliswaar zorgwekkend wordt als iemand in het echte leven mensen neerschiet maar die verder een randverschijnsel blijft. Als de filosoof Adorno nog had geleefd, had hij zich rot gelachen om die kwalificatie. Voor hem is een game een allesbehalve onschuldig handelsproduct uit de culturele industrie; een toonbeeld van hoe creativiteit en originaliteit verdrongen worden door massaal geproduceerde titels, die elke keer hetzelfde verhaal vertellen en die – uiteindelijk – als een fopspeen werken zodat het volk niet nadenkt over hun belabberde positie. Mediawetenschapper David Nieborg volgt in de voetsporen van Adorno en bekijkt games als gecommodificeerde cultuurproducten. Hij promoveert vandaag op zijn analyse van de ‘zevende generatie Triple-A spelcomputergames’. Lees verder »
Hoofdredacteuren moeten hbo-studenten te hulp schieten en er voor zorgen dat ze gedetacheerd worden op redactieplekken, schrijft Roelof de Vries op 7 juni in de Volkskrant. Een mooi streven van De Vries, maar het zijn niet de hoofdredacteuren maar de hbo-studenten zelf waar de bal ligt. De afgelopen jaren zijn er talloze opleidingen op de grens van communicatie en journalistiek in de markt gezet en daardoor zijn er veel meer afgestudeerden dan dat er banen zijn. Dat is het probleem en daarnaast is alleen een hbo-diploma niet meer genoeg. Lees verder »
Hij kijkt je glimlachend aan en heeft een grote politiepet op. Even denk je dat het een grap is, maar nee: dit is een twitterende politieagent. Arnoud Grootenboer verhaalt over zijn bezigheden in de wijk Bospolder-Oost in Rotterdam. Hij praat met een verslaafde man, komt een gezin tegen dat geen verblijfsvergunning heeft en hoort een moeder zeggen dat de agent verantwoordelijk is voor de opvoeding van haar kinderen. En ga zo maar door. Lees verder »
Of het nou om aardstraalklunen, piskijken, homeopathie of ayurvedisch oorkaarskleien gaat, de alternatief overtuigde medemens bedient zich ter verdediging van de kwakzalverij van hun keuze van een aantal standaardargumenten. Natuurlijk is discussie in de meeste gevallen zinloos, maar mocht u af en toe de behoefte voelen om kruidenvrouwtjes en mandalavouwers van repliek te dienen dan is deze serie op De Jaap zeg maar helemaal uw ding. We gaan alternatieve dooddoeners debunken! Vandaag: Zwangerschap is geen ziekte. Maar wel een broeinest van onzin en kwakdenken.
Lees verder »
jun 032011
Nergens wordt zoveel lucht verkocht als in de wereld van sociale media. Dat geldt niet alleen voor bedrijven. Ook de overheid weet niet hoe snel ze op de netwerkwagen moeten springen om vooral maar dichter bij meer betrokken burgers te kunnen zijn. Chris Aalberts en Maurits Kreijveld schreven het boek Veel gekwetter, weinig wol over de rol die sociale media daadwerkelijk spelen in de wereld van politiek en overheid. De nadruk ligt daarbij op ‘daadwerkelijk’, want het is de intentie van de auteurs om de politieke potentie van web 2.0 te evalueren. De lezer voelt de conclusie al aankomen: Kreijveld en Aalberts zijn niet zo enthousiast over de interwebs. Lees verder »
mei 312011
De multiculturele discussie gaat in Nederland vooral over groepen die sociale of economische problemen veroorzaken. Chinezen zijn daarvan uitgesloten. “Ze klagen niet, halen geen narigheid uit en ze werken hard” schreef de Telegraaf ooit onder de kop ‘Chinees ideale allochtoon’. Chinezen worden daarbij gezien als een homogene groep, die bovendien fundamenteel anders is dan andere migranten. Communicatie-wetenschapper Yiu Fai Chow onderzocht in hoeverre deze ‘model minority myth’ klopt. Hij promoveerde vorige week op onderzoek naar de cultuur van jonge Chinezen in Nederland. Lees verder »
Of het nou om aardstraalklunen, piskijken, homeopathie of ayurvedisch oorkaarskleien gaat, de alternatief overtuigde medemens bedient zich ter verdediging van de kwakzalverij van hun keuze van een aantal standaardargumenten. Natuurlijk is discussie in de meeste gevallen zinloos, maar mocht u af en toe de behoefte voelen om kruidenvrouwtjes en mandalavouwers van repliek te dienen dan is deze serie op De Jaap zeg maar helemaal uw ding. We gaan alternatieve dooddoeners debunken! Vandaag: Awel. Een uppercut uit België.
Lees verder »
Laatste reacties