Er waart een nieuwe luis in de pels rond op het Binnenhof: ene Bernd Ebbo Visser, bekend van Occupy en witte lepels. In deze eerste aflevering een ontmoeting met Gerrit Holdijk – fractievoorzitter van de SGP in de Eerste Kamer – over het verschil tussen het Nederlandse Lager- en Hogerhuis. Ook een gesprek met de Litouwse premier Andrius Kubilius over Nederland. Jan Marijnissen blijkt ondertussen fotomodel geworden en Defensieminister Hans Hillen spreekt over de staat van het koninkrijk. Bonus: Mark Rutte die het gezellig heeft.
Slachtoffer van een gefeminiseerde samenleving, dat is de huidige generatie manmensen. Althans, als we Andreas Englund en Angela Crott moeten geloven. De nieuwe man lijdt onder het succes van de zelfstandige vrouw en de veranderde mores van een samenleving die hem niet meer waardeert. Zijn rol als provider en beschermer garandeert niet langer de affectie en gehoorzaamheid van de andere sekse, waardoor het zelfbeeld een flinke knauw heeft opgelopen. Aangetrokken en afgestoten door de irrationele verlangens van castrerende vrouwen, dolen zij verward en verloren door de straten op zoek naar hun raison d’être… Alstemblieft zeg! Mogen wij een teiltje? Lees verder »
Deze lente vindt de meest populaire en lucratieve deal in mensenhandel ooit plaats: Facebook gaat naar de beurs. Volgens de Wall Street Journal is het nog slechts een kwestie van tijd en gaat het dit voorjaar gebeuren. De geschatte beurswaarde van Facebook ligt tussen de 75 en 100 miljard dollar. Een astronomisch bedrag, maar dat is kennelijk de waarde die 750 miljoen online identiteiten wereldwijd genereren door het delen van lief en leed en likes. Even een rekensommetje: 75 miljard dollar voor 750 miljoen gebruikers = honderd dollar per gebruiker. De informatie die we delen en de mate waarin we ons openstellen voor advertenties heeft voor bedrijven en verkopers blijkbaar een gemiddelde waarde van honderd dollar per persoon. Dat lijkt veel, maar eigenlijk valt dat wel mee als je bedenkt dat een enorm aantal superconsumenten (jongeren) een tweede leven lijkt te leiden in een community waar ‘echte vriendschap’ nog nooit zo makkelijk is geweest. Lees verder »
In Florida gingen Republikeinen gisteren naar de stembus om hun presidentskandidaat te kiezen. Voor zowel Mitt Romney als Newt Gingrich was een overwinning van cruciaal belang. Om zich te verzekeren van die overwinning werd er onmiskenbaar hard gestreden. Het was een campagne met persoonlijke verwijten over en weer waar de Nederlandse politiek heel tam bij lijkt. Maar naar mate de ontknoping nadert, zijn alle Amerikaanse voorverkiezingen hard. Uiteindelijk dient het een doel: om de kandidaten uit te testen. Mitt Romney slaagde voor zijn test, Newt Gingrich beslist niet.
Wat hebben kannibalen, rottende zombies, gemaskerde psychopaten, geile nonnen, nog geilere SS-dames, gemuteerde monsters, negroïde vampiers en andere rariteiten met elkaar gemeen? Juist, zij figureren in de onderbuik van de cinema, waar zij de exploitatiefilm bevolken. Exploitatiefilms zijn vaak wars van artistieke en maatschappelijke pretenties en worden door de meesten beschouwd als filmische rotzooi. Niet geheel onterecht overigens. Dit soort films zijn niet gemaakt om een verheven boodschap de wereld in te sturen of om de esthetische sensibiliteit van de gemiddelde kijker te prikkelen. Ze zijn gemaakt om geld te verdienen met budget dat nog lager is dan de opbrengst.
Lees verder »
feb 012012
Ik zal het gewoon maar eerlijk zeggen: ik heb nooit echt wat van je gelezen. De liefste vriendin die ik ooit had gaf me je prijswinnende boek om te lezen: Over de liefde. Ik kwam er niet doorheen. Niet eens omdat het over al je stukgelopen relaties ging. Meer omdat het Litteratuur met drie t’s een grote L was. En voor sommige Nederlandse Litteratuur geldt blijkbaar dat het pas een prijs kan winnen als het met een betonmolen geschreven is. Ik heb dat altijd vreemd gevonden. De woorden van Steinbeck of Woolf of Reve smelten op de tong als versgevallen sneeuwvlokken. Jouw woorden niet. Ik kauwde erop tot mijn speeksel op was. Nog steeds verwarrend en gortdroog. Ik had geen drilboor. De moed zonk me in de schoenen. Ik legde het weg. Over de liefde ligt ergens in een kast. Ongetwijfeld is het een meesterwerk. Lees verder »
jan 312012
DeJaap is elke dinsdagavond de gids die je door het oerwoud van nieuwe films loodst. De film die je vanaf donderdag moet gaan zien, is The Descendants. Waarom? Het is hoogstwaarschijnlijk de film waarmee George Clooney dan eindelijk de Oscar voor Beste Mannelijke Hoofdrol gaat pakken. Lees verder »
“Weet u wel wat uw werknemer zegt op Twitter? Allemaal kwetsende dingen over kanker/mongolen/de Twedding/mij/dode kinderen. Dat is heel schadelijk voor uw bedrijf.” Mijn werkgevers ontvingen veel van zulke mailtjes, niet zelden anoniem en steevast vergezeld van het verzoek “mij eens een lesje te leren” en/of “wat fatsoen bij te brengen.” Het blijft mij verbijsteren dat mensen serieus menen iemands werkgever te moeten benaderen over twitterberichten vanaf een privé-account.
Lees verder »
Zometeen zit onze eigen Adriaan Andringa, hoofdredacteur van de WarRoom, bij BNR Nieuwsradio van 17.30 tot 18.30 live in de uitzending. Hij zal daar een uur lang zijn licht werpen op de Amerikaanse voorverkiezingen in het algemeen, de Florida primary van vandaag in het bijzonder, en wat Roelof Hemmen verder nog meer aan actualiteiten ter tafel brengt. Dat wil je niet missen! Inschakelen doe je hier.
Aan de vooravond van opnieuw een belangrijk moment in de burgemeesterscarrière van Aleid Wolfsen ontvangt hij ons bij hem thuis. En het moet gezegd, allerhartelijkst. “Gaat u zitten. Kan ik de heren wat te drinken inschenken?” De burgemeester heeft geen wijn in huis en biedt ons de keuze uit twee flessen azijn. Eén uit 1952 en één uit 1960. We verontschuldigen ons dat we niet zo van azijn houden, maar na herhaaldelijk aandringen besluiten we de azijn uit 1960 te proberen. “Een goede keuze”, aldus Wolfsen. “Maar ter zake, waar kan ik de heren mee van dienst zijn?” Lees verder »
That I may live in interesting times! En zo geschiedde. Zo was ik samen met Gabriel Kousbroek het afgelopen weekeinde wederom op het kasteel van Gerrit Komrij in het verre Portugal, voor besprekingen over De Portugal Post, in het diepste geheim. Bij de Portugal Post is ook Bert Brussen betrokken, de Nederlandse Rupert Murdoch. Pero bueno. Van de redactievergadering kwam niets terecht omdat de levenspartner van Komrij, Charles Hofman, ons onschuldige knapen volgoot met drank met als gevolg dat ik samen met Gabriel Kousbroek in een ouderwets ledikant op de vierde verdieping belandde en dat was nou ook weer niet de bedoeling. Lees verder »
Deze week werd bekend hoeveel nieuwe eerstejaars de Engelse universiteiten komend studiejaar tegemoet kunnen zien. Studiejaar 2012/2013 is het eerste jaar van het nieuwe systeem: met uitzondering van Schotland kunnen universiteiten tot drie keer zoveel collegegeld vragen. In Engeland betaal je per 1 oktober dus zo’n 10.000 euro collegegeld – per jaar. De regering Cameron verzekerde de kiezer dat dit makkelijk kon: er zou een programma komen met beurzen voor studenten wier ouders het allemaal niet konden ophoesten, en het zou zeker niet tot een massale leegloop van de studenten leiden. Dat blijkt allemaal toch redelijk optimistisch ingeschat. Maar liefst TIEN (vooruit, 9,9) procent minder aanmeldingen zijn er. Goedemorgen. Lees verder »
jan 312012
De Britse filosoof Alain de Botton heeft in de afgelopen maanden enkele honderdduizenden ponden opgehaald voor een groots project, midden in het zakelijk centrum van London. De Botton wil een tempel voor atheïsten laten bouwen, speciaal gemaakt als ode aan de mens en zijn humanisme. Het ontwerp voor de tempel is een soort langwerpige koker van 46 meter hoog die aan de bovenkant open is. Binnen wordt met jaarringen de leeftijd van de aarde aangegeven. Lees verder »
Mels de Zeeuw, één van de vaste auteurs van de WarRoom, woont in Atlanta, Georgia en voerde campagne voor Ron Paul in aanloop naar de primaries in South Carolina. Hieronder volgt een verslag van zijn ervaringen.
Vlak over de staatsgrens werd al snel duidelijk dat de primary in volle gang was. Borden van verschillende kandidaten waren in voortuinen en langs snelwegen geplaatst. Radioluisteraars werden tussen de classic rock en country nummers door bestookt met politieke spotjes. Politiekloos televisiekijken was onmogelijk, met om de paar minuten campagnespotjes en op elke nieuwszender continue campagne analyses. Als voetbal oorlog is, dan doet de primary in South Carolina hier zeker niet voor onder.
Als je de berichtgeving zou moeten geloven is het er al: het veelbesproken Burqaverbod. Zo ver is het echter nog steeds niet, de kwestie loopt nu al nagenoeg de hele regeringsperiode, maar van een feitelijke invoering is het nog steeds niet gekomen. Het is uiteindelijk zelfs zeer de vraag óf het verbod er uiteindelijk wel zal komen, de voorspellingen zijn dat het voorstel uiteindelijk zal sneuvelen in de Eerste Kamer. De kwestie is een klassiek liberaal dilemma: “Moet je mensen de vrijheid gunnen weer anderen in hun vrijheid te beperken?”. Velen nemen tegenover deze kwestie de positie in dat vrijheid ophoudt waar deze die van anderen beperkt. Het lastige is uiteraard om te bepalen of iets uit vrije wil is, of dat een keuze onder (sociale) dwang is gemaakt. Vanuit de overtuiging dat de Burqa meer afdoet aan de vrijheid dan dat ze een uiting is van vrije keuze, stuurt het huidige kabinet aan op een verbod. Echt liberaal is een verbod echter niet, zoals Huub Bellemakers al eerder schreef, in principe zou je ‘moeten’ vinden dat de overheid niet over kleding gaat. De posities in deze kwestie zijn dan ook al lang ingenomen, maar het is opmerkelijk dat ook de protesten tegen een verbod slechts op een eenzijdige manier tegen de Burqa aan kijken. Eigenlijk zit elke beetje liberaal, en wie is dat nu niet in Nederland, nogal in de maag met het kledingstuk. Lees verder »
Bij een debat over “De macht van de media” verwacht je misschien dat deze macht ook ter discussie wordt gesteld, de praktijk leert dat het meestal anders is. Niet veel anders was het bij het 010-actueel debat, over opkomst van sociale media en de daar blijkbaar aan gerelateerde macht van de media. Eigenlijk kun je natuurlijk ook nauwelijks iets anders verwachten als men in de aankondiging al stelt dat “de media zo afhankelijk van ‘hot’ nieuwsitems” waren. De uitgangspunten zijn daarmee vastgelegd: ‘social’ zorgt voor sneller en meer informatie, daar kun je in principe nog alle kanten mee op, maar er wordt overwegend gekozen voor de benadering waarin “meer informatie” ook voor transparantie zorgt. Dat dit helemaal niet het geval hoeft te zijn wordt vaak vergeten en daardoor gaan veel mediadebatten over de “kloof tussen burger en politiek”, terwijl de eigenlijke vraag is of we daar überhaupt wel veranderingen in kunnen zien. Lees verder »
Explosies, miljoenen euro’s aan subsidie en tenenkrommend slecht acteerwerk: binnenkort is het allemaal te zien in de nieuwe tv-serie Schrijvers! Nadat comedian Jurg van Ginkel vorig jaar de BNN-serie Feuten afzeek op internet, werd in het vervolg op die serie meteen de slechterik naar hem vernoemd. Dat grapje van Feuten-scenarioschrijver Willem Bosch was de directe aanleiding voor de 13-delige serie Schrijvers! Hoofdkarakter in Schrijvers! is de gesjeesde scenarioschrijver Willem Bosch (gespeeld door Jurg van Ginkel). Wij spraken kort met de hoofdrolspeler en kunnen de eerste beelden laten zien van dit heftige stukje Nederlandstalig drama.
Er is dezer dagen een opvallend verschil in benadering tussen het CDA (virtueel dertien zetels) en de SP (virtueel vierendertig zetels). Van de eerste, zwaar geslonken partij zie je in allerlei verschillende media hoofden opduiken die iets te vertellen hebben, morgen iets te vertellen willen hebben of warmlopen om op termijn iets te vertellen te hebben. Verwacht niets anders dan clichés en open deuren van al deze machtige, semi-machtige en aanstormende CDA’ers, maar daar schijnt het even niet om te gaan: de scoringsbeluste journalist verlustigt zich dermate in de stoelendans om de poppetjes, dat hij of zij gerust een vierenzeventigste CDA’er voor lief neemt die het over ‘warmte’ heeft, ‘een fris elan’ of ‘terug naar de compassie’. Naarmate de macht dichterbij komt, wordt het leger microfoons meestal uitgebreider en de tekst nietszeggender. Wie afgelopen weken de discipline had om alles in het CDA-circus te notuleren komt na ‘close reading’ zeer waarschijnlijk tot de conclusie dat het CDA én voor de zwakkeren is, én voor een groeiende economie, én voor een schone natuur, én voor de boeren, én voor Europa, én voor het behoud van een nationale identiteit. In moeilijke tijden kun je maar beter op alle paarden tegelijk wedden, zo lijkt de strategie van het CDA. Ze noemden het vervolgens in een wanhopige bui van frivoliteit ‘het radicale midden’ en amper een journalist die er – nog dronken van weer een loslippige CDA’er – zinnige en doortastende vraagtekens bij plaatste. Lees verder »
Morgen staan de Florida primaries op de agenda van de Republikeinse voorverkiengen, en dat betekent dat het weer tijd is voor een voorspelling in de WarRoom. Na zijn klinkende overwinning in South Carolina een ruime week geleden, was the sky the limit voor Newt Gingrich, maar de laatste dagen leken zijn kansen zich te keren. Hoewel hij in nationale peilingen nog steeds een voorsprong heeft op die andere front runner Mitt Romney, kijkt Gingrich in Florida tegen een serieuze achterstand aan. Toch is het geen gelopen race en hebben de de ‘niet-Romneys’ morgen voldoende te winnen.
jan 302012
Zoals gebruikelijk elke maandagochtend een overzicht van al het moois dat DeJaap ook in het weekeinde heeft te bieden. Zo betoogt Dieuwertje Kuipers van het wetenschappelijk bureau van de VVD – de Teldersstichting - dat de gratis microblogdienst Twitter censureert en dat dat een bedreiging is voor de creatieve vrijheid. Michiel Mans duikt in de wereld van Puckle’s Defense Gun. Een niet al te efficiënt vuurwapen dat toch bijzonder is vanwege de voor die tijd vernieuwende technologie van een patroonmagazijn-revolvercilinder. Ook Tofik Dibi roerde zich dit weekeinde met een filmpje ten behoeve van zijn project Kinderpardon.nu. In de productie laat hij minderjarige kinderen opdraven die zichzelf uitvreter en massa-immigratie noemen. GroenLinks-lid Miko Flohr vraagt zich af in hoeverre een dergelijke benadering de goede zaak dient.
Laatste reacties