Afghanistan. Je zou bijna denken dat het een ingelijfde provincie is uit de VOC-tijd, zo vaak als de regio in het nieuws is. Als het niet om missieverlengingen gaat, maken we ons wel druk om Afghaanse meisjes. En terecht. Vorige week kon je geen krant openslaan of televisie aanzetten zonder een blik te werken op hun hoopvolle bruine ogen. Het zijn meisjes die al jaren in Nederland wonen, ondanks het gebrek aan een verblijfsvergunning. Meisjes die daardoor meer Nederlands dan Afghaans zijn. Of ‘verwesterd’, zoals minister Gerd Leers voor Immigratie en Asiel ze wenst te categoriseren. Meisjes die letterlijk geen daglicht meer zullen zien, mochten ze naar hun geboorteland teruggestuurd worden. Lees verder »
In alle oorlogen die de mensheid vóór de 21e eeuw uitvocht, vormde het met geweld kort houden van andere landen of volkeren ten faveure van de eigen ontwikkeling meestal de aanleiding, maar was de onderstreping van de eigen superioriteit misschien wel de belangrijkste reden om eeuw na eeuw ten strijde te trekken. Anno 21e eeuw is die mentaliteit in het Westen bijgedraaid: oorlogen zijn niet meer bedoeld om andere volkeren kort te houden, maar om ze juist vooruit te helpen. Een mooi stukje propaganda dat ‘ons’ al in staat heeft gesteld om Irak en Afghanistan binnen te vallen om democratie – de beste bestuursvorm die er is! – in die landen uit te leggen. Ook in Libië is een vergelijkbare strijd aan de gang, al blijft het Westen vooralsnog gedeeltelijk aan de zijlijn om de rebellen hun eigen pad te laten kiezen. Maar of de bedoeling is om een land of volk af te remmen en/of te onderdrukken, of dat het volk vooruit geholpen moet worden, de eigen morele superioriteit is ook vandaag nog steeds het belangrijkste argument om naar de wapens te grijpen. Lees verder »
Afgelopen zaterdag verscheen hier een uitstekend betoog tegen de nieuwe politiemissie in Afghanistan. Voor een vervolg zocht DeJaap contact met een tweevoudig Uruzganveteraan om de politiek achter, en de zin en onzin van de nieuwe en schrijnend beroerd gecamoufleerde oorlogsmissie in een ander licht te plaatsen. Kapitein en plaatsvervangend batterijcommandant Ronald (26), een van de jongste kapiteins in de gelederen van Defensie, heeft los van het laakbare politieke spel een aantal andere, minstens zo interessante punten in te brengen. Lees verder »
Zeventig procent van de Nederlandse bevolking is tegen een nieuwe missie in Afghanistan. “Ja, volgens Maurice de Hond”, schamperde voormalig commandant der strijdkrachten Dick Berlijn onlangs bij Pauw & Witteman. Hij meende dat hij daarna een goed argument had door te stellen dat ‘het volk’ in vergelijkbare aantallen tegen inmenging in Korea, Libanon en Bosnië was. Met andere woorden: politici hoeven niet naar hun electoraat te luisteren, want dat electoraat snapt er toch niets van. Lees verder »
Deze brief is opgesteld door Mohammed Zahir Khan, voorzitter van de United Forces of Afghan Police (UFAP), en in handen van DeJaap beland via onze man in Afghanistan. Onderaan dit artikel is de originele brief (in het Perzisch) te downloaden.
Beste Nederlandse regering, volksvertegenwoordigers en burgers, Lees verder »
Op 2 februari 2006 stemde de Tweede Kamer in met een Nederlandse missie naar Afghanistan. Onze soldaten werden niet gestuurd om te vechten, maar om putten te graven en scholen te bouwen. Dat was de belofte die het CDA moest doen aan de PvdA om steun voor de missie te krijgen en het was die belofte die het laatste kabinet van Balkenende uiteindelijk de das om deed. Toen in het voorjaar van 2010 al 21 Nederlandse soldaten om het leven waren gekomen, was een verlenging van de missie in Uruzgan voor de PvdA onacceptabel. Misleiding over de aard van de eerste missie naar Afghanistan was de basis voor een politieke crisis, en dus is het logisch om in 2011 dezelfde fout weer te maken. Lees verder »
sep 162010
Volgens Toef Jaeger (‘Een scheutje Mao-leed of kinderarbeid’, NRC Next 15 september) willen Nederlandse lezers wel boeken over andere culturen lezen, maar alleen als die boeken een Westerse moraal hebben: ‘We willen niet daadwerkelijk lezen over een andere cultuur: we willen vanuit westers perspectief een andere cultuur voorgeschoteld krijgen.’ Die ‘andere cultuur’ kan door zo’n Westerse beschrijving zelfs beschadigd raken, zoals in het geval van een Afghaanse boekhandelaar en de Noorse schrijfster Arne Seierstadt. Volgens Jaeger zou de schrijfster zogenaamde ‘herstelbetalingen’ moeten betalen, ‘wegens gebruik van zijn cultuur voor eigen doeleinden’. Lees verder »
Er zijn landen die altijd het kind van de rekening zijn. Polen is zo’n land; door de eeuwen heen gemangeld door Rusland van de ene en Duitsland van de andere kant. Afghanistan is ook zo’n land, in nog veel ergere mate. Mongolen, Chinezen, Turken, Indiërs, Perzen en Russen hebben er hun heerschappij willen vestigen en hun stempel nagelaten. Afghanistan werd beschouwd als een braakliggend trapveldje waarop iedereen zijn agressie kon uitvechten.
Al in 2006, bij het begin van de Nederlandse missie in Afghanistan, waarschuwt NAVO-commandant Arie Vermeij dat de missie in Uruzgan geen vredesmissie zal gaan worden : ‘Zolang vanuit Pakistan telkens verse, goed getrainde Talibanstrijders worden aangevoerd, is de opbouwmissie ten dode opgeschreven’. De ambtenaren van de afdeling voorlichting op het ministerie van defensie leggen dan ook al de laatste hand aan een communicatieplan om de bevolking voor te bereiden op een gevechtsmissie: ‘De missie naar Uruzgan wordt naar verwachting een zware missie, met mogelijk diverse incidenten’. De Tweede Kamer wordt hierover ook geïnformeerd, achter gesloten deuren.
Afghanistan: noblesse oblige
Politiek
Reageren uitgeschakeld
okt 092009
The Clash zong er al over in Should I Stay or Should I Go en de Nederlandse regering zit er nu mee: de vraag of Nederlandse troepen in Afghanistan blijven of niet. Het mandaat van de Nederlandse missie loopt tot eind 2010, dan moeten de troepen officieel weg zijn. Maar in het kabinet gaan nu stemmen op om op een andere militaire manier te blijven bijdragen in Afghanistan. Wellicht met een kleinere troepenmacht, zo’n 500 man, en onder leiderschap van een andere lead nation. Het doel: bruggen bouwen, wegen verstevigen, scholen neerzetten. Geen militaire vechtmissies meer.
Laatste reacties