Waarom altijd Israël? Op deze vraag gaat Anja Meulenbelt uitvoerig in in een tweedelig opiniestuk op Joop.nl. Ze reageert op een artikel van Ron en Rosa van der Wieken in Trouw, die meenden dat de eenzijdige focus op Israël een vorm van antisemitisme is, omdat de Joodse staat continu wordt veroordeeld terwijl veel ergere misdaden ongemerkt voorbijgaan. Er wordt dan immers met twee maten gemeten. Volgens Meulenbelt komen ‘Israël-apologeten’ nu met dit argument omdat zelfs zij niet meer kunnen volhouden dat Israël nooit iets fout doet. Je kunt immers altijd wel op iets wijzen dat erger is dan wat Israël doet, en daarmee zou dus de critici van Israël voorgoed de mond gesnoerd zijn. Zij vergelijkt dit met het jongetje in de zandbak dat zegt ‘juf hij doet het ook’. Lees verder »
Je hoeft niet anti-Israël te zijn om een voorstander te zijn van gesprekken met Hamas. Er zijn per slot van rekening verschillende Israëlische politici en diplomaten die deze wens al eerder hebben geuit; ruim voordat een aantal Nederlanders afgelopen week er in de NRC een oproep aan meenden te moeten wijden. Maar je moet wel hopeloos naïef zijn om te geloven dat gesprekken met Hamas tot vrede zullen leiden. De ondertekenaars van de oproep in de NRC zeggen dat de EU ‘zonder voorwaarden vooraf’ met alle partijen inclusief Hamas het gesprek moet aangaan, ‘om via onderhandelingen een eind aan het [Palestijns-Israëlisch, R.N.] conflict mogelijk te maken’. Dit is een frappant staaltje van wishful thinking, want er is nog nooit gebleken dat Hamas een einde wil maken aan enig conflict, anders dan door het vervangen van Israel door Islamitische staat, zoals in het handvest van die organisatie valt te lezen.
Laatste reacties