De Britten hielden op 6 mei verkiezingen, de Nederlanders op 9 juni. De Britten hadden binnen vijf dagen een regering, de Nederlanders hopelijk binnen vijf maanden. En toch gingen de Britten voor het eerst Nederlands doen met een coalitieregering, terwijl de Nederlanders iets Brits probeerden met een minderheidsregering. Veel kiezers van de twee Britse regeringspartijen zijn verontwaardigd omdat de partijen sommige verkiezingsbeloften hebben moeten inslikken. Lees verder »
sep 072010
sep 072010
Mark Rutte is bezig aan zijn laatste act in de circustent, en hij weet het. De VVD-leider ziet zijn grote droom van een rechts kabinet in slow motion in duigen vallen en nu komt zelfs die andere droom, de premier leveren, langzaam in gevaar. Zuchtend stapt hij hoog in de top van de tent het wiebelige touw op terwijl Job Cohen, Femke Halsema en Alexander Pechtold vanuit de coulissen handenwrijvend toekijken. Lees verder »
En toen was de formatie weer mislukt. Eerder al geen paarsplus, en nu ook geen rechts kabinet. De vorige keer konden Mark Rutte en Job Cohen het niet eens worden, nu heeft Geert Wilders geen vertrouwen in het CDA. De formatie duurt al drie maanden, en hoewel de journalisten nog steeds verslag doen van de onderhandelingen, haakt de bevolking af. Een kleine rondgang langs vrienden en kennissen laat zien dat iedereen zijn schouders ophaalt over de formatie. Zelfs burgers die normaal veel interesse in politiek hebben zijn afgehaakt. Hoe komt dat toch? Lees verder »
De derde dinsdag in september en weer sneuvelt er een kabinetsformatie. Terwijl de peilingen het CDA vrijwel dagelijks verder decimeren en de PVV het vertrouwen in die partij ook opgegeven heeft, weet de VVD van Mark Rutte zich geen raad meer en wordt een zoveelste poging dit land vroegtijdig naar de eerstvolgende verkiezingen te helpen gestaakt. Den Haag durft nauwelijks aan de volgende formatie te beginnen, en ondertussen wordt er op de twitters zelfs al geopperd de redactie van DeJaap in het proces te betrekken. Het aantal realistische oplossingen raakt daarmee/desondanks* (doorhalen naar gelang je vertrouwen in die redactie) snel op. Tijd dus voor echte reddingsmiddelen om het schip politiek gezien recht te houden. Het is verkiezingsdag + 86 en er moet iets gaan gebeuren.
Het was me het weekje weer wel. Fossielen en mastodonten van CDA-huize hadden hun rollators en scootmobiels uit de berging gehaald en warmden zich in het schelle licht van de media-spotlights. De een kwam wat beter uit zijn woorden dan de ander, maar een kniesoor die daar op lette. Het was gewoon een weekje Goud van Oud met al deze voormalige CDA-coryfeeën, en eenieder met het hart op de juiste plaats gunde deze krasse knarren hun momentjes van aandacht wel. Lees verder »
Vijf kantjes heeft Ab Klink van zich af geschreven. Wat was het allermooiste zinnetje? Wat was het absolute retorische hoogtepunt? Voor mij was het deze zin: ‘De dieptelaag van motieven doet ertoe in de politiek, omdat juist daar de legitimatie van het beleid wordt gevonden en overtuigingskracht naar de samenleving toe moet worden gerealiseerd.’ Ab Klink, u had het niet mooier kunnen zeggen. Maar juist daarin schuilt het grootse falen van het CDA. Want wat mij verder verbaast in de brief is het nieuws dat het CDA en de PVV zo ongeveer hetzelfde willen op asiel- en integratiebeleid. Mijn vraag aan het CDA is dus: Waar waren ze al die tijd – de redelijke argumenten, de fatsoenlijke motieven, die christendemocratische visie op de toekomst van dit land? Op vakantie? Lees verder »
sep 022010
De crisis binnen de CDA-fractie is voorlopig bezworen en de eenheid binnen de fractie is hersteld. Ab Klink is onderhandelaar af en hij zal, zo heeft hij gezegd, het onderhandelingsresultaat waar hij in zijn brief naar de fractie bij voorbaat afstand van neemt, ‘open minded’ beoordelen. Juist. Als Klink ook maar enigszins zijn geloofwaardigheid als volksvertegenwoordiger en partij-ideoloog wil behouden, betekent de nu gekozen bezwerende formule in meerdere opzichten niets anders dan uitstel van executie. Lees verder »
sep 022010
Een gek toneelstukje was het. Een brief, die zo van Anton Geesink leek te komen, een deur, Ab ‘voor mij persoonlijk is dat een definitieve conclusie’ Klink die draait. Het waren mooie elementen voor de politieke soap van de afgelopen twee dagen. Het CDA gaat nu verder met onderhandelen, zonder Ab Klink, maar met ‘eensgezindheid’. Het politieke spel in dit verhaal is één ding, dat hoort er een beetje bij. De arrogantie van het CDA is het meest stuitende. Lees verder »
sep 012010
De Deur. Hij gaat open. Ab Klink komt naar buiten. Helaas, hij moet alleen naar de WC. Geen nieuws. Terug naar Hans Hillen. Die moet recht lullen wat krom is. Niets aan de hand mensen. Niets te zien. Gewoon doorlopen. Jack de Vries wordt gemist maar aan spindoctors geen gebrek. Zo leverde de partij in haar 33 jarig bestaan 25 jaar lang de premier van Nederland. Even naar Schinkelshoek, herhaling van zetten. De Deur zit nog dicht. Kan iemand Lubbers aan de lijn krijgen, of Van Agt? Ferry zit vast aan een fotograaf. Dat heeft nieuwswaarde. Nog een shot van de Deur. Heeft iemand informatie over deze Deur? Wie heeft de Deur ontworpen? Kunnen we de timmerman aan de lijn krijgen? Dan maar terug naar Hans Hillen. Lees verder »
aug 302010
Nog eenmaal mocht hij het kunstje vertonen. Nog eenmaal werd Ruud Lubbers van stal gehaald om het onmogelijke mogelijk te maken. Rosenthal en Wallage waren al vastgelopen, nu moest de oude Vos van Staat de boel zien vlot te trekken met zijn spreekwoordelijke Lubberiaanse smeerolie. Met zichtbaar genoegen begon de éminence grise aan zijn karwei. Hij zou Nederland wel eens laten zien dat hij het spel nog niet verleerd was. Lees verder »
Met stijgende verbazing bezie ik vanaf de zijlijn hoe politieke IVF wordt toegepast in de conceptie van een rechts kabinet, zonder een democratische meerderheid. Het PVV-sperma is niet krachtig genoeg om Rutte 1 van nature te bezwangeren. En dus moeten er kunstgrepen worden toegepast om een succesvolle conceptie te bewerkstelligen. Lees verder »
En toen was er nog meer protest tegen het nieuwe kabinet. Nadat Doekle Terpstra en Dries van Agt hun zegje hadden gedaan, kwam het Haagse geruchtencircuit op gang. Binnen de CDA-fractie zou een Kamerlid niet instemmen met de nieuwe regering, waardoor deze helemaal geen meerderheid zou hebben. Het CDA reageerde direct ontkennend, maar dat leidde meteen tot nieuwe berichten. Twee tot zes CDA Kamerleden zouden twijfels hebben over de nieuwe coalitie. Lees verder »
Het ultieme doemscenario lijkt uit te komen: VVD en CDA verkopen echt hun ziel aan de PVV van Wilders. Die dekselse Geert. Meeregeren zonder mee te regeren. Wel aan de touwtjes trekken zonder verantwoordelijkheid te dragen. Dat moet wel op een catastrofe uitdraaien. Ofwel Wilders dicteert het kabinetsbeleid, ofwel de boel stort pijlsnel in en Wilders zal met succes de vermoorde onschuld spelen. Want zo is hij. Sluwer dan iedereen. Meester van de beeldvorming. Wilders zal bij de komende verkiezingen weer een landslide victory behalen en het land in grotere chaos achterlaten. Want alles wat Wilders aanraakt, lijkt te veranderen in goud. Lees verder »
aug 092010
Eindelijk is er dan enige duidelijkheid gekomen over het nieuwe kabinet: Rutte 1 wordt een minderheidskabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV. De vraag blijft of dat wel een stabiel kabinet kan worden, aangezien er maar een Kamermeerderheid is van 76 zetels en het eerste opstandige PVV-Kamerlid al is gesignaleerd in de persoon van Hero Brinkman. Hoe reëel is het dat de PVV niet binnen de kortste keren aan interne ruzies ten onder gaat? De PVV kan veel leren van onze zuiderburen. Lees verder »
Het lijkt alweer even geleden, maar amper een maand geleden was Paars+ nog volop in de maak. Paars+, en niet PaarsGroen zoals Femke Halsema graag wilde. Het lijkt een futiliteit maar juist de verwoede pogingen van GroenLinks om het kabinet PaarsGroen te noemen laten zien dat de beeldvorming wel degelijk beïnvloed wordt door het naampje dat er aan kleeft. Lees verder »
jul 302010
Eenzame dieren zijn het, neushoorns. Let maar eens op, je vindt nooit een grote kudde. Het alleen zijn bevalt ze. Neushoorns hebben geen gezelschap nodig om gelukkig te zijn. Teruggetrokken en contactarm. Dat kenmerkt de neushoorn. Intelligent, dat wel, maar uiterst timide. In Dierenpark Amersfoort wonen er twee, Zimon en Saar. Een kleurloos liefdeskoppel. Beter nog: een gearrangeerd huwelijk. Bij elkaar in een hok gegooid en dan hopen dat er ooit een vonk overspringt. De sfeer tussen de twee is killer dan in het verblijf van de buren. Daar zitten de ijsberen. Lees verder »
Fijn is dat: de VVD gaat eerst met de PVV praten, ‘want zij zijn de grootste winnaar’. Dat is wel de grootst mogelijke koeienpoep die men in het kader van een dergelijk belangrijk fenomeen als de coalitievorming te berde kan brengen. Onlogisch, ondoordacht en op zijn minst een oorveeg voor miljoenen stemgerechtigden in Nederland, die voor het gemak even in de hoek van de ‘verliezers’ worden geplaatst.
Lees verder »
‘Goed, ik wil dus dat toptarief niet’, zegt Mark Rutte kordaat. Het licht schijnt op zijn onverstoorbare haardos die nog het meest weg heeft van een slapende bever die zich opgerold heeft om eens lekker te knorren. ‘Tja’, verzucht Job Cohen met een schouderophalen, ‘dan staan wij op het aanpassen van de hypotheekrenteaftrek.’ ‘Jongens. Haastige spoed is zelden goed’, zegt Femke Halsema streng. De coalitiegesprekken zijn begonnen. Lees verder »
mei 252010
In de aanloop van deze verkiezingen ging menig tafeldiscussie bij De Wereld Draait Door over de vraag: ‘Is Nederland na de verkiezingen nog wel bestuurbaar?’ De aanleiding was het continue gepuzzel over mogelijke coalities in de media. Ook verkiezingsdebatten in Nederland gaan vaak minder over de inhoud dan men zou willen, om de doodsimpele reden dat iedereen in dit land weet dat er na de verkiezingen toch weer water bij de wijn gedaan moet worden. De debatten worden dan ook overheerst door jargon dat men buiten Nederland eerder met vergaderingen associeert: ‘Is de AOW voor u een breekpunt, meneer Wilders?’ Politiek in Nederland is om die reden behoorlijk ingewikkeld. Volgens sommigen is dat reden om te pleiten voor de invoering van een kiesdrempel van 5 procent. Gewenst effect: minder politieke partijen en betere bestuurbaarheid. Een uitstekend idee. Lees verder »
apr 222010
Het is een onderwerp dat geen burger interesseert, en nauwelijks het nieuws haalt: de lokale colleges worden momenteel geformeerd. Coalitieakkoorden worden geschreven, compromissen gesloten en bestuurders aangezocht. Langzaamaan krijgen de Nederlandse gemeenten een nieuw college met nieuwe plannen en nieuwe gezichten. Steeds vaker zien we daarbij het fenomeen van de wethouder zonder noemenswaardige werkervaring. Lees verder »
Laatste reacties