“We willen wel eens iets anders dan boze moslims. Niemand spreekt er over inspiratie.” Verzuchting van de Canadese schrijfster Irshad Manji tijdens een tweegesprek met GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi in een klein zaaltje van het Amsterdamse debatcentrum De Balie. De wens van Manji werd niet verhoord, integendeel. Niet lang daarna kwamen zo’n 25 in woestijnkleren en in lappen om hun hoofd gehulde jongeren de zaal binnen, een van hen met een draaiende filmcamera. Ze namen zwijgend plaats op de laatste rijen. Het was geen prettig gevoel om deze figuren pal in mijn rug te weten, want het was duidelijk dat de heren niet waren gekomen om gezellig te debatteren over Allah, Liberty and Love, het jongste islamkritische werk van Manji. Lees verder »
Miko Flohr hekelde vorige week op DeJaap het totaal gepolariseerde debat over Israel en de Palestijnen. Hij schreef: “Laat het woord Israël vallen, en gans Nederland levert collectief het volledige kritisch denkvermogen en twintig punten van het IQ in. Als de situatie zo eenduidig zou zijn als beide borreltafelkampen hem voor zouden stellen, was het probleem allang opgelost.” Ja, dat gevoel bekruipt mij ook weleens. Hij besluit met de oproep eens ‘gek te doen’ en ‘te luisteren naar wat anderen te zeggen hebben in plaats van naar wat je zelf graag wil horen’. Amen. Het is alleen jammer en ook ietwat ongeloofwaardig dat hij daar zelf totaal niet naar handelt. Zo stelt hij: “De Palestijnen zijn in 1948 simpelweg het beloofde land uit gedreven, en dat heeft diepe en blijvende wonden geslagen in die gemeenschap”, zonder dit verder te onderbouwen. Lees verder »
Verzekeringsgigant Achmea (die miljoenen mensen verzekert via de diverse merken) had iets origineels bedacht, samen met campagnebureau BKB. In plaats van allerlei TV-reclame en een feestje in de jaarbeurs voor de medewerkers, besloot het bedrijf het 200-jarig bestaan luister bij te zetten door het organiseren van een brede maatschappelijke bijeenkomst. Met veel succes zo lijkt het. Naast alle ingekochte verslaggeving (bijvoorbeeld op nu.nl), was er een enorme spin-off in kranten, op televisie en op social media. Het binnenhalen van Bill Clinton helpt daarbij, net als het thema van de Conventie van Achlum: De toekomst van Nederland. Wie wil daar nu niet over meedenken? Lees verder »
De grote verdienste van linkse politieke partijen is dat zij zich altijd hard hebben gemaakt voor de sociale onderklasse. Soms vanuit dédain of regelrechte minachting, maar toch. Zwakkeren dienen beschermd te worden tegen de macht en machtsmisbruik, of het nu politieke of kapitalistische macht betreft. Linkse partijen staan in het politiek en sociale leven met de grondhouding: gelijke rechten voor iedereen, en zeker voor de minderheden. Behalve dat zij op de bres springen voor maatregelen van vadertje staat om die gelijke positie te bewerkstelligen, is links van nature ook waakzaam. Onrecht, dreiging van onvrijheid, pogingen van partijen de gelijkheid geweld aan te doen: de linkse waakzaamheid zorgt voor adressering van de problematiek en plaatsing op de politieke agenda. Maar wat als een van die minderheidsgroepen, die je vanuit reflex wil verdedigen, nu precies doet wat je tegenstaat? Een fiks dilemma. Links lost dit op door waakzaam te blijven, maar dan selectief.
Lees verder »
Politici debatteren over van alles en nog wat, en dat minstens drie dagen per week. Natuurlijk gaat er dan wel eens iets mis. Claudia Ruigendijk betrapt elke week één politicus op een drogredenering. Afgelopen week was de Tweede Kamer met krokusreces. Daarom blikken we deze keer terug naar het lijsttrekkersdebat voor de Provinciale Statenverkiezingen. Waardoor laat u zich leiden? Lees verder »
Landelijke thema’s lokken ook lokaal
Met de kritieken op missie naar Kunduz die nog in het hoofd nagalmen lijken de Provinciale Staten verkiezingen zich toe te spitsen op hoe lang Jolande Sap blijft, of Geert Wilders wel komt opdagen of dat Mark Rutte misschien ook al niet langs komt. We zouden bijna vergeten dat het toch echt om lokale verkiezingen gaat. Toch zijn er ook genoeg plekken waar de lokale politici deze dagen te bewonderen zijn. Zo stonden afgelopen woensdag Ron Hillebrand, fractievoorzitter PvdA Zuid Holland en Marcel Ludema, nummer vier van de VVD in diezelfde provincie, tegenover elkaar in een debat bij studentenvereniging SSR. Lees verder »
Afgelopen week vierde de PvdA haar 65-jarige verjaardag. De partij stond in de peiling van 8 februari op 22 zetels, acht minder dan bij de Tweede Kamer Verkiezingen. Naar aanleiding van deze verjaardag en de peiling werd bij De Wereld Draait Door een debat gehouden tussen Marcel van Dam en Diederik Samsom. Marcel van Dam was het eens met de stelling dat de PvdA geen sociaal democratische partij is en de stelling dat de partij met pensioen kan. Lees verder »
Het afgelopen jaar is het politiek gezien uit de klauw gelopen in Nederland. De PVV wil Iran bombarderen, Job Cohen trekt vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog (of de jaren dertig, dat blijft onduidelijk) en met de Provinciale Statenverkiezingen in zicht zal Alexander Pechtold ongetwijfeld ook weer vol op het orgel gaan met zijn anti-Wilders retoriek. Een fictief politicus zei daar ooit wijze woorden over. “It’s staged and it’s fake and it doesn’t mean anything.” Lees verder »
In een fatsoenlijke democratie als die van Nederland geldt sinds jaar en dag het stemgeheim. Dat wil zeggen dat het de kiezer zelf vrij staat om zijn/haar ‘geheim’ prijs te geven, maar dat voor iedere kiezer het recht gewaarborgd is om zijn/haar stemvoorkeur voor zichzelf te houden. Natuurlijk hadden de bedenkers (PDF) van de moderne democratie hierbij een goede gedachte voor ogen: er zouden geen repercussies mogelijk moeten zijn voor het uitbrengen van een ‘onwelgevallige’ stem ten opzichte van ‘machthebbers’ (meerderheidspartij, kerk, werkgever, huisbaas, echtgenoot enzovoort). Maar het stemgeheim is ook controversieel. Lees verder »
Het recht om je stem uit te brengen wordt gezien als het grootste goed in de moderne democratie. Stemmen is goed, stemmen moet. Het idee dat je als burger het recht zou hebben om je stem te verkopen, om macht en invloed af te staan voor een simpel geldbedrag, gaat dan ook tegen elke intuïtie in. Toch was dit het onderwerp van de finale van de Nederlandse Debatmasters op Nyenrode, de traditionele seizoensouverture wanneer acht topteams van het afgelopen Nederlandstalig debatseizoen het tegen elkaar opnemen. Het debat werd gewonnen door Sharon Kroes en Luciën de Bruin uit Rotterdam die Reinier de Adelhart Toorop uit Amsterdam en Thom Wetzer uit Utrecht versloegen. In een mooi debat werd de kern van politieke desinteresse blootgelegd en bleek er toch iets te zeggen voor de verkoop van stemmen. Lees verder »
Wekenlang heeft Nederland aan de buis gekluisterd kunnen zitten om de verkiezingen intensief te volgen. Daarin zijn we overspoeld met debatten, tafeldiscussies, voorbeschouwingen, nabeschouwingen en meer fraais. Zo zagen we Paul Witteman terugkeren met Het Lagerhuis en zijn er heuse hyves- en twitterdebatten geweest. Een paar voorlopige conclusies: het premiersdebat van Frits Wester was een chaos; het Carrédebat was veel beter in elkaar gezet en debatten via Twitter werken niet. Welke (nieuwe) formats waren nu echt een verrijking voor de zwevende kiezer? Ik trap af met mijn favoriete nieuwe binnenkomer.
In de aanloop van deze verkiezingen ging menig tafeldiscussie bij De Wereld Draait Door over de vraag: ‘Is Nederland na de verkiezingen nog wel bestuurbaar?’ De aanleiding was het continue gepuzzel over mogelijke coalities in de media. Ook verkiezingsdebatten in Nederland gaan vaak minder over de inhoud dan men zou willen, om de doodsimpele reden dat iedereen in dit land weet dat er na de verkiezingen toch weer water bij de wijn gedaan moet worden. De debatten worden dan ook overheerst door jargon dat men buiten Nederland eerder met vergaderingen associeert: ‘Is de AOW voor u een breekpunt, meneer Wilders?’ Politiek in Nederland is om die reden behoorlijk ingewikkeld. Volgens sommigen is dat reden om te pleiten voor de invoering van een kiesdrempel van 5 procent. Gewenst effect: minder politieke partijen en betere bestuurbaarheid. Een uitstekend idee. Lees verder »
Als we de politiek weer iets van haar gezag willen teruggeven, dan moeten we nu met zijn allen besluiten om TV- en radiodebatten tussen politici af te schaffen. Want hoe strak ook geleid, zo’n debat ontaardt binnen de kortste keren in een even kinderachtige als onverstaanbare welles-nietes soap. Lees verder »










Laatste reacties