Altijd ben ik er stellig van overtuigd geweest dat ieder mens het recht heeft te beslissen over zijn eigen leven en dood. Toen ik ontdekte dat Sanne dood wilde, schrok ik natuurlijk behoorlijk, maar het had geen invloed op mijn overtuiging dat zij de enige was die die keuze mocht maken, wat de uitkomst ook zou zijn. In de maanden die daarop volgden was ik vooral een luisterend oor voor haar als ze me nodig had en dat hielp al heel veel, verzekerde ze me elke keer. Toch kwam er na een paar maanden een vraag die ik niet verwacht had. Lees verder »
jan 222012
jan 212012
Een waardig einde, je gunt het iedereen. Helaas is dat, nu we langer leven en niet meer op ons vijftigste omvallen in de velden, voor velen niet langer weggelegd. Onze verpleeghuizen zitten tot de nok toe vol met opa’s en oma’s die met volle luiers en lege blikken in de ruimte staren. Om tijdens momenten van helderheid te concluderen dat het grootste gedeelte van hun mentale vermogens de geest heeft gegeven en dat ze een last zijn voor hun omgeving. Dat je kinderen en kleinkinderen met liefde voor je zorgen wil niet zeggen dat ze hun kostbare vrije tijd niet liever anders zouden besteden. Het is een besef wat door velen als een marteling wordt ervaren en voor jongere ouderen een nachtmerrie-scenario vormt. Want om legaal dood te mogen moet je eerst lijden. De Nederlandse euthanasiewetgeving voorziet in stervenshulp bij ondraaglijk en uitzichtloos lijden met als grondslag een medisch classificeerbare ziekte of aandoening. Mensen die nog niet aan de wettelijke criteria voor stervenshulp voldoen, maar die hun leven als voltooid beschouwen en die zichzelf en hun naasten die laatste lijdensweg graag zouden besparen hebben, buiten zelfmoord, vaak geen vooruitzicht op een waardig einde. Lees verder »
Het monster Magere Hein te snel af zijn
Wetenschap
Reageren uitgeschakeld
sep 272011
Nederlanders, opa Henk en oma Ingrid in het bijzonder, hebben het op het moment niet makkelijk. Er is een pluriform aanbod aan verscheidene crises: de economische recessie, de staatsschuld, honger in de hoorn van Afrika, de stijging van de zeespiegel, ons pensioen – dat er nog mensen rustig slapen in dit land is eigenlijk een wonder. En toch zien we nog iets belangrijks over het hoofd. Ongeacht welke crisis ons al dan niet treft; uiteindelijk zijn de twee zekerheden die we in dit leven hebben toch nog steeds de belasting en de meet & greet met Magere Hein aan het einde van de rit. Lees verder »
Deze week gaf de SGP tot ieders verbazing te kennen dat ze best aan een coalitie PVV-VVD-CDA gedoogsteun zou willen geven. Tijd om het SGP programma er eens bij te pakken.
Een kleine bloemlezing uit SGP programma:
- Factoren die een schadelijke invloed hebben op de ontwikkeling van zeer jonge kinderen, zoals het gebruik van audiovisuele media, moeten in de kinderopvang zo veel worden afgeschaft
- Winkels dienen op zondag gesloten te zijn.
Wie wil weten hoe erg het eigenlijk is dat Nederland bijna standaard wordt geregeerd door christenen moet even door het Volkskrant-magazine van afgelopen zaterdag bladeren. Daarin staat een reportage (pagina 22) over een vrouw die dood wilde, een zelfmoordpoging deed, faalde, en vervolgens als comapatiënt maandenlang moest lijden omdat andere mensen nou eenmaal bepalen dat je niet dood mag, ook niet als je dat zelf wilt.
feb 082010
Zomaar een blik in een Nederlandse huiskamer. Drie kinderen zitten frisgewassen achter de televisie, moeder roert ondertussen in de keuken in een grote pan met andijviestamppot. Dan komt vader binnen. Onmiddellijk komt het gehele gezin in actie. De comfortabele leunstoel wordt vrijgemaakt, moeder komt aanrennen met de krant en een biertje. Vader heeft immers de hele dag gewerkt. Vader krijgt om die reden straks ook het grootste stuk rookworst. Want vader heeft dat verdiend.
En wij maar denken dat de politiek euthanasie goed had geregeld. Deze week waren Jeannette en Carine te gast bij Pauw & Witteman, twee moeders van kinderen die zich na jarenlange psychische klachten van het leven beroofden. De moeders zijn een website gestart om meer aandacht te vragen voor de doodswens van psychiatrische patiënten zodat ook zij op een menswaardige manier kunnen sterven. De moeders willen het gesprek met psychiaters en politici aangaan over deze problemen. Psychiaters en politici? Deze dubbele doelstelling verraadt dat de initiatiefnemers niet goed weten waar ze met hun lobby naartoe moeten. Ze zijn niet de enige lobbyende burgers die dit moeilijk vinden. Waar moeten ze met hun verhaal heen?
Laatste reacties