Ik leg de stick neer en bereid me voor op drie lange minuten. Maar ik heb mijn pyamabroek nog niet opgetrokken of het staat er al:
Pregnant 3+
Ik plof broek en al weer neer op de bril. Duizelig. De test had ik gekocht, mezelf ondertussen uitlachend om mijn plotselinge paranoia. Soms is paranoia terecht.
Maar ik lach nog steeds. Lachend stap ik onder de douche, lachend stap ik er tien minuten later weer uit. Lachend kleed ik me aan, lachend loop ik naar mijn werk. Het is een mond-wijd-open lach. Een dit-kan-niet-waar-zijn lach. Maar een lach. Ik krijg een kind. Lees verder »










Laatste reacties