*

 

Deel 5: Abraham (slot)

Helaas, beste mensen, nu al het einde van het veelgeprezen feuilleton Nasr: De Frivole Zelfmoordezel uit Zetoun. De schrijver is reeds benaderd door een vijftal uitgeverijen maar om zijn artistieke integriteit niet te verliezen heeft hij ervoor gekozen het meesterwerkje DeJaap-exclusief te houden. Tenzij iemand meer dan tienduizend euro biedt voor het manuscript.

Enfin, the plot thickens , lees vooral verder en wees een vollediger mens. Comments zijn zeker niet ongewenst. Weg met deze artifarti-pseudosatirische ongein of meer, meer meer!? U vraagt, wij draaien.
Lees verder »

 

Deel 3: Hamas habibi!

‘Aasim, verdorven hoerenkind!’ riep Rauf, die dronken van woede richting het huisje van de veteraan banjerde. ‘Oude man, je bent niks meer. Geef mij dat ezelbeest!’
Nasr werd wakker. Schudde met zijn kop en liet zijn ogen wennen aan het duister. In de verte hoorde hij mensengeluiden: dreigend, onrustig. Hij stond op en porde met zijn snuit in de zij van zijn baas. ‘Wat is er?’ Nasr gebaarde met zijn kop en Aasim begon te luisteren. Na enkele minuten stilte werd er plots luid op de deur gestampt. ‘Maak je bekend!’ riep Aasim.
‘Jij gaat mij je ezel geven, halve man. Geef hem of ik maak je dood en neem dat beest alsnog.’
Lees verder »

 

Het is een eigenaardige gewoonte van Israëli´s om beter te weten wat goed is voor de Palestijnen dan de Palestijnen zelf. Zo denken zij ook dat het beter is dat zij bepalen wie de Palestijnen bij vredesonderhandelingen vertegenwoordigen dan dit de Palestijnen te laten doen. Jarenlang was dat bijvoorbeeld het geval met de PLO. Wat Israël allemaal niet heeft gedaan om vooral niet met de PLO te praten, ook al wilde de PLO zelf dat best. PLO-mensen werden bijvoorbeeld weggemoffeld in één delegatie met Jordanië (de onderhandelingen van Madrid 1991), of er werd alleen gepraat met mensen uit de bezette gebieden die dan via de telefoon met de PLO mochten overleggen (de follow-up van Madrid die zich afspeelde in de VS). CIDI-directeur Ronnie Naftaniël bevindt zich dus in goed gezelschap als hij ingaat tegen het verzoek van de ondertekenaars van een recente advertentie in NRC Handelsblad aan de regering om met Hamas te gaan praten.

Lees verder »

 

Je hoeft niet anti-Israël te zijn om een voorstander te zijn van gesprekken met Hamas. Er zijn per slot van rekening verschillende Israëlische politici en diplomaten die deze wens al eerder hebben geuit; ruim voordat een aantal Nederlanders afgelopen week er in de NRC een oproep aan meenden te moeten wijden. Maar je moet wel hopeloos naïef zijn om te geloven dat gesprekken met Hamas tot vrede zullen leiden. De ondertekenaars van de oproep in de NRC zeggen dat de EU ‘zonder voorwaarden vooraf’ met alle partijen inclusief Hamas het gesprek moet aangaan, ‘om via onderhandelingen een eind aan het [Palestijns-Israëlisch, R.N.] conflict mogelijk te maken’. Dit is een frappant staaltje van wishful thinking, want er is nog nooit gebleken dat Hamas een einde wil maken aan enig conflict, anders dan door het vervangen van Israel door Islamitische staat, zoals in het handvest van die organisatie valt te lezen.

Lees verder »

 

‘Maar Hamas is terroristisch’, zo luidt het argument tégen praten met Hamas. Bij nadenken ontstaan echter vooral argumenten vóór praten met Hamas. ‘Praten’ betekent in politieke zin dat Nederland de belangen van Hamas erkent. De vraag of Nederland de belangen van Hamas moet erkennen, is te evalueren aan de hand van vijf criteria.

Lees verder »

Switch to our mobile site