Alle discussie over de nieuwe Amerikaanse anti-piraterijwetsvoorstellen SOPA en PIPA doen je afvragen of het niet tijd wordt om de wereldwijd geldende wetgeving rond het auteursrecht kritisch onder de loep te nemen. Deze wetten zijn blijkbaar niet meer van deze tijd. In principe is het eigenlijk vreemd dat iemand de rechten kan vastleggen om noten of woorden in een bepaalde volgorde te gebruiken. De auteur heeft de noten en de woorden niet uitgevonden. Het is dan ook niet onmogelijk dat een andere auteur deze noten of woorden per ongeluk in precies dezelfde volgorde zet. Weliswaar onwaarschijnlijk, maar niet onmogelijk. Ik ken veel muziek die erg veel op andere muziek lijkt en veel schrijvers hebben bijna hetzelfde beweerd over bepaalde onderwerpen. Lees verder »
Het is bijna niet voor te stellen, maar het internet gaat nu toch echt belangrijk worden voor de reclamejongens. Consultants voorspellen het, dus het is waar! Daar kun je dus anno 2012 nog gewoon mee aan komen zetten, met zo’n voorspelling. Net als dat in 2011 en 2010 waarschijnlijk ook heel goed kon. Al ruim 10 jaar gaat het internet “nu toch echt heel groot worden” en is de doorbraak nu toch echt heel dichtbij. “Alleen komt het er nooit echt van”, zouden we nu clichématig moeten concluderen, maar dat is nu juist in dit geval helemaal niet waar. Iedereen die de afgelopen tien jaar niet onder een steen heeft geleefd heeft met eigen ogen de veranderingen die internet ons bracht kunnen aanschouwen. Het internet groeit enorm, maar nee, nu dus echt. Lees verder »
We mogen niet pleiten tegen anonimiteit op internet, beweert Niels Scholten. Met de idee achter zijn betoog is niet zoveel mis. De mening moet tellen, vooronderstelt hij, niet de persoon die deze uit. Helaas voor Scholten is de uiterste houdbaarheidsdatum van deze opvatting twee eeuwen geleden verlopen. Sterker nog: de geschiedenis leert dat anonimiteit met kracht van de hand moet worden gewezen. Er moet zoveel mogelijk worden gepleit tégen anonimiteit op internet. Niet om bij wet de anonimiteit verboden te krijgen, maar om te tonen dat anoniem geschreeuw niets te maken heeft met een onpersoonlijke mening, maar vooral met bange poeperds.
Lees verder »
Sinds de onhoudbare opmars van het internet werd ingezet, wordt de wereld meer dan ooit geconfronteerd met een bepaald fenomeen: de anonieme schreeuwlelijk. Vroeger was je nog aardig wat tijd kwijt met het uitknippen van letters uit kranten en tijdschriften om deze vervolgens met de grootste securiteit te ordenen, op een A4′tje te plakken en correct gefrankeerd op te sturen naar de lastig te vallen persoon of instantie. Tegenwoordig biedt het internet uitkomst voor de naar efficiëntie verlangende sneuneus. Met een simpele ratel over het toetsenbord wordt een mening binnen no-time zichtbaar voor eenieder die de moeite wil nemen het te lezen. Dat wil zeggen dat een groter publiek kan worden bereikt met minder moeite. We zijn ver gekomen. Lees verder »
Geachte lezer, keert om nu het nog kan. Ga terug naar uw goed gevulde bibliotheken en boeiende rondetafelgesprekken waar de eruditie en kennis u deed duizelen. Ontsnap uit dit labyrinth der luie denkers, voordat ook uw geest ten prooi valt aan “de industriële pendant van het populisme”. Het lezen en uiten van opinie op internet creëert namelijk “een geestesgesteldheid die ingewikkelde maatschappelijke problemen tot soundbites reduceert en waarin het langetermijndenken opgeofferd wordt aan de kortermijnblik.” Aldus publicist en filosoof Hans Schnitzler in de Volkskrant. Een beetje jammer dat we De Jaap nu moeten opdoeken, maar het is goed dat hij als eerste dit belangrijke verschijnsel signaleert. Vooral aangezien de rest van de wereld “goeddeels blind” lijkt voor “de invloed van informatie- en communicatietechnologieën”. Want misschien had u het nog niet gemerkt, maar de informatierevolutie is dus blijkbaar van invloed op de manier waarop wij communiceren en kennis vergaren. Neemt u gerust een momentje om deze schokkende constatering te verwerken.
Vorige week schreef ik een, natuurlijk wat satirische, column over hoe Adam Curry zijn dochter Christina aan de Playboy had verkocht. Deze column was vrij expliciet en is diezelfde dag op het beeldscherm van @heemsboy verschenen: de beste man vond er weinig aan: zo tweette hij in een serie tweets naar me dat afzeiken ouderwets is, en dat eens iets niet kapot schrijven veel leuker is. ‘Fuck…’ dacht ik. Misschien heeft Heemsboy wel gelijk. Ik nam het oprecht serieus, Jan is namelijk Playboy-eindbaas. En zeg zelf: een tettenkoning laat je niet lullen. ‘Misschien moet ik dan deze week eens niet iets aan gort schrijven.’ sprak ik met mezelf af. Positief moest ik zijn, als ik Jan goed begreep. Wel, ik heb het geprobeerd, een vriendelijke column schrijven. En geloof me, dat was eigenlijk zo makkelijk nog niet. Lees verder »
Met berichtgeving over ‘cyberoorlog’ is het probleem altijd een beetje dat je er niet direct zo veel van mee krijgt. Zelfs het woord zelf klinkt een beetje als ‘toekomst van het verleden’: een science fiction werkelijkheid die uiteindelijk nooit echt tot stand is gekomen. Soms lijken ‘de machines’ zich even –a la Terminator- tegen ons te keren, maar dan toch weer niet. Maar hoe zit het nu dan toch met die oorlogen? In Nederland weten we sinds kort van relatief dichtbij dat een ‘cyberstrijd’ inmiddels toch realiteit kan zijn. Na de Diginotar-affaire weten we in ieder geval heel goed dat het mogelijk is en hebben we een glimp opgevangen van wat de gevolgen kunnen zijn. Lees verder »
U kent ze vast wel: de lijstjes op internet waarin we kunnen zien waar we nu eigenlijk staan met ons Twitter, Facebook of desnoods Google-plus account. Deze laatste is misschien een aardig voorbeeld, omdat in het kielzog van dit snel groeiende nieuwe sociale netwerk er direct de eerste lijstjes en vergelijkingen de grond uit schoten. Het laat duidelijk zien dat we ons graag afmeten aan de ander, waar we staan ten opzichte van al die anderen die ook op zo’n netwerk zitten. Nergens is dat nu duidelijker dan op Twitter, waar lijstjes een steeds terugkerend fenomeen zijn en de manieren van interactie met elkaar inmiddels redelijk vast liggen. Lees verder »
Het leest als een verhaal in het rijtje “Games maken je gewelddadiger” en “Metal zorgt voor zelfmoordneigingen”: het onderzoek dat de afgelopen week in het nieuws kwam over de invloed van het internet op ons geheugen. Veel nieuwsmedia kwamen met een kop in de richting van “Internet verandert ons geheugen” en lieten daardoor bij menigeen de alarmbellen rinkelen: internet verandert ons van binnenuit! Als een soort parasiet die door de ingewanden knaagt zorgt het internet er voor dat we nooit meer hetzelfde kunnen zijn. Bij nader inzien blijkt het dan, uiteraard, misschien toch wel net iets onschuldiger te zijn. Lees verder »
Beste mensen, ik dank Bert Brussen van harte voor zijn uitnodiging. Ik vind het een eer om jullie hier te mogen toespreken. Als kersverse leider van de Boze-mannen-zonder-vrienden-in-de-linkse-media (BMZVIDLM) knok ik samen met alle andere boze mannen zonder vrienden in de linkse media voor een eerlijker en mannelijker internet. Dit is een mooie dag. Ik voel de energie, de strijdlust, de betrokkenheid. Het is goed dat allerlei mensen met verschillende achtergronden vandaag hiernaartoe gekomen zijn en zich inzetten omdat ze zich zorgen maken over ons internet. Dat is goed, want de toekomst van dit internet wordt gelukkig niet alleen door de linkse media bepaald. Krachtige coalities van boze mannen zonder vrienden in de linkse media maken een belangrijk verschil. Lees verder »
“Volgens Faber is het van belang voor de opsporing om te formuleren welk gedrag verdacht is. Internetproviders zouden kunnen bijhouden welke internetgebruiker ervoor kiest zijn IP-adres te verbergen, waarna de politie onderzoek kan doen.” Het is zomaar een zinsnede uit de berichtgeving van de Volkskrant over een onderzoek dat in opdracht van twee ministeries gedaan is naar cybercrime. Als het om internet gaat moet de overheid blijkbaar niet langer crimineel gedrag controleren, maar een veronderstelde intentie van verdacht gedrag. Lees verder »
De term ‘hacker’ wordt doorgaans niet gelinkt aan positieve zaken als privacybescherming, fraudebestrijding en technologische vooruitgang. Toch is dat waar het gros der hackers tegenwoordig voor staat. “Crackers zijn de bad guys. Hackers zijn geen crackers, maar crackers zijn wel hackers”, legt IT’er Barry van Kampen uit. De good guys verzamelen zich steeds vaker in zogenaamde hackerspaces, waar een creatieve benadering van techniek gecombineerd wordt met een sociaal aspect. Lees verder »
Het internet is van iedereen. Iedereen kan vrijwel elke soort informatie van het internet halen. Veel regelgeving omtrent de informatie uitwisseling op internet is er echter nog niet. De regels die worden toegepast op de informatie die op het internet staat, is gebaseerd op traditionele wetten die zijn gemaakt toen niemand nog maar van het woord ‘internet’ had gehoord. Op zich is het logisch dat dat gebeurt. En tot op heden gaat de regulering vaak nog redelijk. Vaak, maar niet altijd. En dat is waar de schoen wringt. Lees verder »
Maandag berichtte Tweakers.net over de antwoorden die staatssecretaris Van Bijsterveldt gaf op vragen uit de Tweede Kamer over een tijdslot op Uitzendinggemist. Een ridicuul idee natuurlijk, zo’n tijdsslot. Om een heleboel redenen. De belangrijkste: het is totaal ineffectieve regelgeving. Lees verder »
Het is weer zover: De nominaties voor Nobelprijzen zijn binnen. D66, dat als partij al lekker veel ervaring heeft met confrontaties uit de weg gaan, steunt dit jaar een partij die strijdt om de Nobelprijs voor de vrede. Aangezien nummer 2 op de lijst, Boris van der Ham, eerder dit jaar werd uitgeroepen tot webpoliticus van het jaar, werd het in dit geval het internet, zo was een paar dagen geleden te lezen op NU.nl. Het internet als winnaar van de Nobelprijs voor de vrede. Je kan er niet omheen dat dat op zijn minst een beetje vreemd klinkt. Tuurlijk, het heeft ervoor gezorgd dat menige puber bevredigd bleef, maar om nou te zeggen dat het internet een almachtige vredestichter is: Ik durf te zeggen van niet. Lees verder »
Een gek toneelstukje was het. Een brief, die zo van Anton Geesink leek te komen, een deur, Ab ‘voor mij persoonlijk is dat een definitieve conclusie’ Klink die draait. Het waren mooie elementen voor de politieke soap van de afgelopen twee dagen. Het CDA gaat nu verder met onderhandelen, zonder Ab Klink, maar met ‘eensgezindheid’. Het politieke spel in dit verhaal is één ding, dat hoort er een beetje bij. De arrogantie van het CDA is het meest stuitende. Lees verder »
Hoewel het internet, zeker tegenwoordig, niet alleen vol is met alleenstaande mannen achter hun computer, blijven een aantal clichés over internetgebruikers hardnekkig rondzingen. Inderdaad, clichés, die je dus altijd maar met een flinke korrel zout dient te nemen. Maar een gewaarschuwd mens telt voor twee, niet? Zo niet de internetdater, bleek onlangs; een raar fenomeen aangezien juist bij dating allerlei persoonlijke details op tafel komen. Toch lijken hormonen het vaak van de rede te winnen, ook op internet. Lees verder »
Lang, lang geleden in het tijdperk 1,0 maakte men zich zorgen over de boekdrukkunst. Immers, door het drukken van boeken konden burgers zomaar zélf de bijbel gaan lezen en interpreteren. Dat kon natuurlijk niet de bedoeling zijn! Maar ja, tegenhouden kon je het niet, inmiddels is het 1.0 tijdperk op zijn eind en lezen we kranten, tijdschriften en sommigen de bijbel online.
Daar zijn de voorstanders van een vrij internet vorige week toch mooi pootje gelicht. Nauwelijks keek men optimistisch de toekomst tegemoet, of daar ging men al weer met het gezicht de modder in. Niet in de laatste plaats doordat liberale krachten weer eens struikelde over de klassieke tegenstellingen in die stroming. In Finland kreeg men onlangs nog het recht op internettoegang. 1Mbps, dat is nu het grondrecht van elke Fin. En naast Finland is de toegang tot internet in Europa alleen in Frankrijk vastgelegd, zo lazen we verder. Maar Frankrijk, was daar niet juist een wet aangenomen waardoor mensen hun internet toegang kwijt kunnen raken na driemaal een waarschuwing wegens downloaden te pakken te hebben? Lees verder »
Vandaag de eerste politicus die zich waagt aan dejaap.nl. Verrassend genoeg geen rechtse schreeuwpolitica, maar GroenLinks Europarlementariër Judith Sargentini. Want dejaap.nl heeft ruimte voor alle meningen
“Het internet is een basisrecht. Iemand helemaal afsluiten van het internet is zo’n zwaar strafmiddel dat alleen een rechter daartoe mag besluiten.”
Dat is Amendement 138 in gewone-mensentaal. Gelukkig was een meerderheid van het Europees Parlement het hiermee eens in laatste de stemming over het zogenaamde telecompakket. Maar de bekende kleine president uit Frankrijk gooide roet in het eten. Hij gaf zijn minister opdracht om de richtlijn over de rechten van internetgebruikers tegen te houden.
Laatste reacties