Gisteren vond op de faculteit Geesteswetenschappen van de Universiteit Utrecht een debat plaats over het populisme van Geert Wilders, met de titel From Widukind to Wilders. Cultural Memory and the Resources of the Past. Centraal thema is het creëren en mobiliseren van angstgevoelens door de geschiedenis heen. Van meet af aan was duidelijk dat het een debat was over, en vooral tégen Wilders, zoals die het jaar er voor gehouden werd door Rob Riemen. Het tot op de draad toe versleten argument werd historisch uitgediept: de angst voor de Islam is een irreële angst, en dus een fobie. Wilders wakkert deze aan en exploiteert ze zoals dat wel vaker in de geschiedenis is gebeurd. Ergo: Wilders is een gevaarlijk man. Maar hoe fobisch zijn de tegenstanders van Wilders eigenlijk, en welke angst is reëler: die voor de Islam of voor Wilders?
Lees verder »
Faal. Faal. Faal. GeenStijl probeerde afgelopen week af te rekenen met de PVV. Het zou een “mislukt experiment” zijn. Kun je er nóg verder naast zitten dan met deze twee typeringen? vroeg ik me af. Ten eerste is de PVV absoluut niet mislukt. En ten tweede is de PVV het tegendeel van een voorbijgaand of vrijblijvend experiment. Vanaf deze plek wil ik tegen betreffende redacteur zeggen: bereid je maar voor op nóg vijf of tien of twintig jaar PVV! Het shockblog zette op nogal opportunistische wijze de vermeende gevallen van misdraging en mismanagement op een rij, en concludeerde dus in de bekende, hijgerige stijl van dit medium: “Mislukt experiment”. Lees verder »
“We willen wel eens iets anders dan boze moslims. Niemand spreekt er over inspiratie.” Verzuchting van de Canadese schrijfster Irshad Manji tijdens een tweegesprek met GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi in een klein zaaltje van het Amsterdamse debatcentrum De Balie. De wens van Manji werd niet verhoord, integendeel. Niet lang daarna kwamen zo’n 25 in woestijnkleren en in lappen om hun hoofd gehulde jongeren de zaal binnen, een van hen met een draaiende filmcamera. Ze namen zwijgend plaats op de laatste rijen. Het was geen prettig gevoel om deze figuren pal in mijn rug te weten, want het was duidelijk dat de heren niet waren gekomen om gezellig te debatteren over Allah, Liberty and Love, het jongste islamkritische werk van Manji. Lees verder »
Van Theo van Gogh was ik altijd fan. Ik was gecharmeerd van zijn schrijfwijze en van zijn films genoot ik van met volle teugen. Theo wist grenzen te vinden. Vaak ging hij net een stapje verder dan de meeste mensen durfden. Dat was iets wat Van Gogh sierde. Ik heb Theo van Gogh ook wel eens zijn eigen teksten horen zingen, maar dat hoefde van mij niet zo. De reden dat ik Van Gogh waardeer is doodsimpel: Van Gogh was een man die geen blad voor zijn mond nam en zei wat hij dacht. Lees verder »
Ruim tien jaar zijn verstreken sinds 11 september 2001. De dag waarop alles veranderde behalve het kapsel van Beatrix. In deze dagen van reflectie, reconstructie en herdenking is het goed om nieuwe vragen te stellen en oude antwoorden ter discussie te stellen. Een van die vragen is: wanneer is er genoeg tijd over heen gegaan om grappen te mogen maken over de Twin Towers? Is tien jaar bijvoorbeeld genoeg om te stellen dat het laatste wat er door de jumpers van het WTC heen ging, hun eigen enkels waren? Of moeten we daar nog tien jaar mee wachten? Lees verder »
De grote verdienste van linkse politieke partijen is dat zij zich altijd hard hebben gemaakt voor de sociale onderklasse. Soms vanuit dédain of regelrechte minachting, maar toch. Zwakkeren dienen beschermd te worden tegen de macht en machtsmisbruik, of het nu politieke of kapitalistische macht betreft. Linkse partijen staan in het politiek en sociale leven met de grondhouding: gelijke rechten voor iedereen, en zeker voor de minderheden. Behalve dat zij op de bres springen voor maatregelen van vadertje staat om die gelijke positie te bewerkstelligen, is links van nature ook waakzaam. Onrecht, dreiging van onvrijheid, pogingen van partijen de gelijkheid geweld aan te doen: de linkse waakzaamheid zorgt voor adressering van de problematiek en plaatsing op de politieke agenda. Maar wat als een van die minderheidsgroepen, die je vanuit reflex wil verdedigen, nu precies doet wat je tegenstaat? Een fiks dilemma. Links lost dit op door waakzaam te blijven, maar dan selectief.
Lees verder »
Stel, je bent vermeend terrorist en wilt je leven beteren? Hoe doe je zoiets? Hoe zorg je ervoor dat je geloofwaardig overkomt én weer kan terugkeren in de samenleving? Jason W. schreef, hoewel pas onlangs gepubliceerd, begin dit jaar een brief waarin hij afstand neemt van zijn radicale opvattingen. Deradicalisering heet dat in vaktermen. Hoe moet de samenleving deze brief interpreteren? Is het een dappere poging van iemand die probeert te ontsnappen uit de klauwen van een doctrine van geweld & fanatisme, of hebben we hier te maken met een meedogenloze terrorist die alle middelen aangrijpt om eerder vrij te komen? Lees verder »
Als kind van de jaren zestig heb ik altijd enorm respect gehad voor de progressieve jongeren die in opstand kwamen tegen de destijds heersende macht van de Regenten en de Kerk. Vooral de elkaar overlappende belangen van beide machten waren een doorn in het oog van het progressieve volksdeel. Er is ferm geprostesteerd en er werden harde ondergrondse acties gevoerd. Vooral de Kerk moest het ontgelden. De Paus was niets minder dan een massamoordenaar en er verschenen zelfs posters waarop een prijs op het hoofd van de Paus werd gezet. Lees verder »
DeJaap-redacteur Arne Mosselman legt zich er nog niet bij neer: nu kabinet Rutte 1 bijna op het bordes staat en dit land eindelijk weer geregeerd gaat worden vraagt Mosselman in dit artikel aandacht voor een door hem nog niet vergeten kwestie: hoe zat het ook alweer met de islam? Volgens Mosselman is er sprake van een situatie waarin CDA en VVD erg weinig tegengas geven aan Wilders’ opvatting van de islam als politieke ideologie en, zo stelt Mosselman in prachtig jargon dat de socioloog in hem verraadt, legitimeren CDA en VVD dit verderfelijke standpunt. Een kroonjuweel in de bewijsvoering dat de islamiseringsretoriek van Wilders en consorten heel gevaarlijk is en op brede schaal ingang vindt, vormt een citaat uit de New York Times. Indrukwekkend is anders. Zelf bepleit ik een andere uitweg uit een debat: laat dit valse dilemma voor wat ze is. Lees verder »
Nu het regeerakkoord klaar is en de focus op de 18 miljard bezuinigingen ligt, is het goed om eens terug te blikken op de allereerste coalitieafspraak van CDA, VVD en PVV. Begin augustus stelden de drie partijen gezamenlijk op dat ze van mening verschillen over de aard van de Islam. Wilders is van mening dat de Islam een politieke ideologie is die Nederland wil veroveren, de overige partijen schreven toen op dat briefje dat zij de Islam een religie ‘vinden’. Het beeld dat uitging van deze afspraak was dat het om een fundamenteel punt ging. Een standpunt dat de drie partijen gezamenlijk belangrijk vinden. Lees verder »
De roep om integratie klinkt uit alle kampen. Van extreem rechts tot extreem links, men spreekt over integratie. Daaronder ligt de verwachting dat ‘zij’ wel worden als ‘ons’. De goed geïntegreerde moslim knielt dan wel zoveel maal daags voor Allah, toch is het een Nederlander met ‘Nederlandse’ opvattingen. Het gaat er niet alleen om dat zij zich aan de Nederlandse wet houden, de verwachtingen zijn veel hoger gespannen. De overheid spreekt in dat verband vooral van ‘meedoen’ ( in ‘de boel’ die uiteraard ‘bij elkaar gehouden moet worden’.) De meeste allochtonen weten en voelen dat met integratie eigenlijk assimilatie wordt bedoeld. In dat opzicht is de ‘aanpassen of oprotten’ mentaliteit van Wilders heel eerlijk. Iedereen weet waar hij of zij aan toe is. Het publieke debat moet minder hypocriet. Lees verder »
‘Er zijn mensen die zeggen dat ik de moslims haat. Ik haat de moslims niet. Het doet mij verdriet dat de islam hen van hun waardigheid heeft beroofd. De islam is onmenselijk, maar moslims zijn mensen en dus in staat tot liefde – die machtige kracht die Mohammed verachtte’, schrijft PVV-leider Geert Wilders in een boodschap voor de debatsite muslimdebate.com. Wilders werd door deze site uitgenodigd een boodschap aan alle moslims mee te geven en uit te leggen wat hij tegen de islam heeft.
We schrijven 2008 en in Huizen (N-H) weigert een predikant een kind te dopen, omdat de ouders thuis een televisie hebben staan. Nu twee jaar later staat predikant A. Kot nog steeds vierkant achter zijn beslissing. Televisie is het oog van de duivel en dat hoort niet naar Gods schaapjes te lonken. Lees verder »
Beste Martijn,
Ik heb je stuk met groeiende verbazing gelezen. Uiteindelijk bleef ik verbijsterd achter. Jouw retoriek is een prachtige poging om de stand van zaken te verdraaien. Ik kan niet anders dan concluderen dat deze voorkomt uit een verwrongen wereldbeeld waarin de slachtoffers daders zijn en vice versa. Het is tevens een krachtige poging een illusie in stand te houden: namelijk dat de ‘boodschappers’ de schuld dragen. Ach ja, shoot de messenger. Ik begrijp het wel, het is natuurlijk veel prettiger om te geloven dat er eigenlijk niet zo heel veel aan de hand is, en daarbij dat we zelf verantwoordelijk zijn. Dat versterkt het idee dat we zelf de controle hebben, niet? Ik vind het een geweldige prestatie, daar niet van, en het doet me denken aan het Stockholm-syndroom, maar sta me toe je te wijzen op een aantal redeneringen die kant-noch-wal raken. Lees verder »
Twee redacteuren van De Jaap, Joep Smaling en Linda Duits, zijn met elkaar in debat geraakt over het immer actuele onderwerp ´vrijheid van meningsuiting´. Smaling meent dat die onder druk staat omdat moslims symbolische overwinningen boeken door het voor elkaar te krijgen dat voor hen beledigende cartoons en tekenfilms niet gepubliceerd of uitgezonden worden, waarbij ze volgens hem steun krijgen van (progressieve) politici die onder de noemers ‘fatsoen en respect’ ons basisrecht op het vrije woord limiteren en daarmee een gevaarlijke knieval maken voor terreur. Duits erkent op haar beurt dat het bedreigen van mensen om kritiek op je normen, waarden en geloof te voorkomen ‘slecht’ is, maar noemt Smalings betoog ‘debiel’ omdat hij in zijn verhaal geen onderscheid maakt tussen radicale en vrijzinnige moslims, en tegelijkertijd iedereen die uit naam van het fatsoen zwijgt over bepaalde zaken (of deze nuanceert) medestrijders van de radicale islam noemt. De waarheid ligt ergens in het midden, in een groot en onverschillig vacuüm. Lees verder »
Volgens mijn weledelgeleerde collega-blogger dr. Linda Duits is mijn visie op de staat van de vrijheid van meningsuiting – in de wereld en in Nederland in het bijzonder – ‘apocalyptisch’, ‘debiel’ en ‘onzinnig’. Met andere woorden: het valt dus allemaal wel mee. Je kan zeggen over de islam wat je wil, aldus Duits. Daar staan onze politici wel voor garant. Vandaar dat, om in het wilde weg een voorbeeld te noemen, Donner ook opriep tot een verbod op godslastering nadat Theo van Gogh was vermoord. Of Cohen die altijd bereid is om om het even welke moordzuchtige primaat een arm om de schouders te gooien. Lees verder »
DeJaap-redacteur Joep Smaling is boos. Hij is boos omdat de makers van South Park met de dood zijn bedreigd omdat zij profeet Mohammed verkleed als beer hebben afgebeeld. Smaling is terecht boos. Iemand bedreigen om zo te verhinderen dat hij kritiek op je levert is slecht. Punt. De boosheid van Smaling heeft hém echter verhinderd een zinnig stuk te schrijven. In plaats daarvan plaatste hij een debiel stuk en zo schieten we nog niets op. Lees verder »
Het is al een behoorlijke tijd beroerd gesteld met de vrijheid van meningsuiting. In theorie bestaat deze in ‘het vrije westen’, maar de praktijk is weerbarstiger. Politici hebben er de mond van vol maar proberen ondertussen grenzen te stellen aan wat men zegt onder het mom van ‘fatsoen en respect’. De boel bij elkaar houden heet dat, maar in wezen is het morele steun voor terreur. Zij strijden samen met radicale islamieten die er met bruut geweld en intimidatie voor zorgen dat men zijn kop wel houdt. Nu die gewelddadige pogingen effect hebben en ze inderdaad mensen de mond weten te snoeren, is het wachten op meer acties. De vrijheid van meningsuiting is langzaam een farce aan het worden. Een luchtballon die zo makkelijk door te prikken is, dat er niet eens een kromzwaard aan te pas hoeft te komen. Lees verder »
Wie religies nader beschouwt, moet wel tot de slotsom komen dat het machtsbolwerken zijn. Hiërarchisch gestructureerde organisaties, die de angst voor het onbekende uitbuiten en hun onbewijsbare ‘oplossingen’ kapitaliseren. Het zijn organisaties die minstens zo invloedrijk zijn als bestuurlijke overheden en daar – zoals in vele moslimlanden het geval is – mee verweven zijn. En hoewel in bijna alle rooms-katholieke landen kerk en staat allang officieel gescheiden zijn, is enige verwevenheid ook daar nog duidelijk voelbaar. Natuurlijk heeft deze op de achtergrond meebesturende macht niet alleen slechte dingen gebracht. Er zijn wetten uit voortgekomen, moreel besef en een zekere remming op onsociaal en destructief gedrag. Met de steun van de kerk konden staten door de eeuwen heen hun burgers min of meer in het gareel houden. Lees verder »
Laatste reacties