Of het nou 2002 is of 2012: ik ben fan van Job Cohen. Altijd geweest. Hij was de beste burgemeester van Amsterdam. Hij zou een goede premier zijn. Hij is een goed mens. Ik mag hem. Maar hij is geen burgemeester meer. En ook geen premier. Afgelopen december verklaarde hij in de Telegraaf voor de zoveelste keer de oorlog aan de PVV. Wanhopig vond ik dat, en vooral humorloos. Zo humorloos. Op 3 januari publiceerde Mercita Coronel op de linkse website Joop.nl het artikel Een rechtse cabaretier voor de oudejaarsconference 2012? waarin ze het gebrek aan ‘rechtse cabaretiers’ probeert te verklaren. “Het is natuurlijk niet voor niets dat humor van links komt en niet van rechts.” Lees verder »
okt 072011
We kennen elkaar niet. En dat moeten we ook zo houden. Aan mij heb je niks. En toch. Beste Job. Wat er nu gebeurt, heb je niet verdiend. Ik vind dat ik je advies moet geven. Niet zoals die Bokito’s in je omgeving, die aan je revers trekken en in je gezicht slaan om je op te peppen. Nee. Ik wil iets liefdevols voor je doen. Lees verder »
Lichte woedeaanval hedenochtend tijdens het lezen van De Volkskrant. De voorpagina viel nog wel mee. Aardige foto van Job Cohen met een stukje fractie op de achtergrond. Dat hebben ze geleerd van Kay van de Linde: zoiets straalt eenheid uit. Ook al ziet het er enigszins chaotisch uit: Nebahat Albayrak kijkt alsof ze moet poepen, Hans Spekman kijkt naar iets buiten het gezichtsveld van de lezer. In ieder geval niet naar de politiek leider. Lees verder »
Column Jan Dijkgraaf: De Paus is een viespeuk
Column
Reageren uitgeschakeld
feb 092011
Overal in Venlo gaan de lichten uit. Overal in het zuiden, waar onze beschaving bloeide en waar de mens vrijheid en welvaart en cultuur schiep. Overal ligt het fundament van het zuiden onder vuur. Overal in Venlo fungeren de elites als beschermers van een ideologie die al eenentwintig eeuwen uit is op onze piemels. Een ideologie die voortkomt uit een sprookje en alleen maar sprookjes kan voortbrengen omdat ze de mens geen bewijs toont. Het katholicisme is een ideologie die zich vooral onderscheidt in misbruik van kinderen en die alleen maar volwassenen kan voortbrengen die achterlijk en verpauperd en getormenteerd zijn. Vreemd genoeg willen de elites geen slecht woord over die ideologie horen. Lees verder »
Dat was weer rellen afgelopen dagen. De vergelijking van Job Cohen in Vrij Nederland met joden, moslims en de Tweede Wereldoorlog leidde tot een enorm debat. Vrij Nederland moest echter door het stof. De kop “Cohen: Moslims worden buitengesloten zoals joden in de oorlog” dekte de lading niet. Maar wat zei Job Cohen nou eigenlijk? Dat is nog steeds onduidelijk. In de gewraakte passage vertelt Job Cohen eerst over zijn moeder die de lezing van professor Rudolph Cleveringa in Leiden bijwoont. Die toespraak was op 24 november 1940, een reactie op het ontslaan van de joodse professor Eduard Meijers en enkele van zijn joodse collega’s. Cohen beschrijft hoe zijn moeder de “vervreemding” voelt. Hoe ze voelt dat ze langzamerhand wordt “buitengesloten”. De anti-joodse maatregelen van de bezetter zijn dan net begonnen. In september dat jaar mogen joden niet meer in overheidsdienst werken en moeten ambtenaren een ariërverklaring ondertekenen. Cleveringa’s toespraak was daar een directe reactie op. Lees verder »
dec 162010
Mag Job Cohen weg? Het liefst naar ergens ver weg, Madagascar ofzo, maar een baantje als dijkgraaf, commissaris van de koningin, baas van een hbo of manager in een semipublieke instelling mag ook. Dat is gelijk een stuk realistischer. Nederland moet echt van deze voorman in de Tweede Kamer af. We kunnen gewoon niet verder zolang Cohen nog in de Kamer zit. Daarover is geen verdere correspondentie mogelijk. Punt. Klaar. Zo is het. Op zich kan Nederland óók niet echt verder zolang er nog een PvdA in de Tweede Kamer zit maar je moet geen onredelijke eisen stellen. Cohen weg is al een hele vooruitgang. Job Cohen uit de Kamer trappen is het allerprogressiefste wat de PvdA kan doen. Zo progressief zijn ze nog nooit geweest. Lees verder »
aug 112010
Al die mensen die buikpijn krijgen van het minderheidsgedoogkabinet (ook wel met Bruin 1 aangeduid) hebben geen oordeel over Geert of Mark. Maar de naam van Maxime wordt uitgespuugd alsof het een visgraatje is dat achter in de keel zat. ‘Een slang’; ‘een glibberig mannetje’; ‘zo’n achterbakse Limbo’. Allemaal imago. Lees verder »
De aanhangers van de politieke partijen deden tijdens de verkiezingsnacht denken aan voetbalsupporters. Parallellen waren duidelijk aanwezig. Gekleed in de kleuren van de eigen partij werd er bier gedronken en boe geroepen. En hoe later het werd, hoe slechter de aanwezigen aanspreekbaar waren. Op de overschaduwde prominenten na natuurlijk, die pasten hun media-training feilloos toe. Lees verder »
Meer lol hier.
‘Het gaat niet om de cijfers maar wat je ermee doet’. Met dat antwoord probeerde Job Cohen woensdagavond tijdens de nabeschouwing van het Carrédebat uit te leggen waarom hij voor de tweede keer in drie dagen tijd cruciale cijfers uit zijn eigen verkiezingsprogramma miste. Het klonk leuk, maar hij sloeg de plank volledig mis. Juist deze regenteske houding is wat PvdA-kopstukken als Vogelaar en Melkert de kop kostte. Je zou toch zeggen dat ze het wel een keer door moeten krijgen. Lees verder »
mrt 152010
Zondag bleek uit de peiling van Maurice de Hond dat de PvdA virtueel de grootste partij is van Nederland. Geen verrassing. Het enthousiasme waarmee Job Cohen werd ontvangen door het publiek nadat hij had aangekondigd lijsttrekker te willen worden, was opvallend groot. Na een Obama-achtige (en populistische) persconferentie van Cohen kwam zelfs naar voren dat de kandidaat-lijsttrekker de favoriete premier is. Er zijn zelfs al t-shirts met de kreet Yes we Cohen te koop.
Laatste reacties