Liberalen, fijn dat u in groten getale op bent komen draven voor mijn rede ‘Satire: Tussen vrijheid en vuilspuiterij‘. Dat ik als premier nog altijd beschik over een goed gevoel voor humor wil ik meteen maar bewijzen met een grapje. In het laatste kabinetsberaad werd geopperd iets te doen aan de muizenplaag in de Tweede Kamer. “Uiteraard”, zei ik, “maar dat laat ik over aan mijn minister van Economische Zaken, Landbouw & Innovatie, Maxime Verhagen. Muizen zijn als de dood voor ratten.” Lees verder »
Ruim een week geleden al vonden de Algemene Politieke Beschouwingen plaats in de Tweede Kamer. Nog steeds wordt er gediscussieerd over de toon van dat debat. Ik vind dat merkwaardig, zeker nu het niet gaat om een van tevoren bedachte belediging of provocatie van Geert Wilders. De woordenwisseling , doe eens normaal man, doe zelf eens normaal, was een emotionele discussie.
Wilders vond dat hem, deze keer, ten onrechte een belediging in de schoenen werd geschoven. Rutte was van mening, terecht volgens mij, dat de PVV wel degelijk de Turkse premier Erdogan had beledigd. Het zou mij niet verbazen als Erdogan dat Rutte ook heeft laten weten, wat zou verklaren waarom Rutte er in dit geval een punt van maakte in het Kamerdebat. Hoe dan ook, er is niets mis mee als politici met emotie debatteren. Dat gebeurt, zoals de Belgische politiek commentator Yves Desmet vanochtend in De Volkskrant schrijft, in andere parlementen op een veel hogere toon dan in het saaie Nederland. Lees verder »
sep 232011
De Algemene Politieke Beschouwingen 2011 zijn weer achter de rug. De strijdjes zijn gestreden en alle standpunten herhaald. Het toneel was donderdag voor de minister president. Woensdag moest MP Rutte het doen met zo nu en dan een theatrale knik of schud of een gulle lach, donderdag mocht hij vlammen. Die kans greep hij met beide handen aan. Lees verder »
aug 182011
Lieve Mark,ik schrijf je omdat ik van je hou. Echt. Laatst zat ik met een internationaal gezelschap televisie te kijken toen jij in beeld kwam. Ik veerde op en riep: that’s mine. Ik prikte mijn vinger in mijn borst. Ik had bijna de vlag gehesen en het volkslied aangevangen. Dat heeft echt met jou te maken. Je leiderschap. Je vrolijkheid. Je straalt moderniteit uit, ook al heb je een Nokia uit de vorige eeuw en twitter je als een oud wijf. De manier waarop je echter losjes danste, terwijl je een lauwe rosé in een plastic bekertje vasthield op Dancevalley, gaf hoop. Lees verder »
jul 262011
Mark Rutte is een heerlijke premier. Geen gestamel, hij is open, hij lijkt eerlijk, hij is fris, noem maar op. Een verademing na Jan Peter Balkenende. Hij is zelfs zo sympathiek dat het lastig is oppositie te voeren. “Hij zal het toch niet zo kwaad bedoelen”, zie je soms oppositieleden denken. Bij de laatste ontwikkelingen rondom de steun aan Griekenland zie je echter dat een beleid dat louter gericht lijkt op communicatie spelen met vuur is. Lees verder »
jun 162011
De redactie van Metro (papieren krant) had gisteren een HEULE erge kater van Pinkpop, een snuffelstage-lopende mbo’er aan het roer, óf ze hadden daar opeens gevoel voor humor. Waarom? Omdat de volgende ingezonden brief, door H. van Dam uit Amsterdam, “Brief van de dag” was. Leest u even mee: Pinkpop mag wel stoppen. “Protest. Ik heb genoten van Pinkpop, maar toch is het mooi geweest. De muziekfestivals zijn simpelweg te duur geworden. En de prijzen van concertkaartjes zijn ook schrikbarend gestegen. Laten we gewoon met z’n allen een statement maken naar het kabinet-Rutte en de stekker uit alle muziek trekken. Eens kijken waarnaar Rutte dan op zijn iPod gaat luisteren.” Lees verder »
Als ik premier Mark Rutte zou zijn (wat ik gelukkig niet ben want ik moet er niet aan denken bij gebrek aan vaste verkering op vakantie te moeten met Jort Kelder), zou ik die kist die koningin Beatrix, kroonprins Willem-Alexander en golddigger Máxima Zorreguieta naar Oman en Qatar vervoerde opdracht geven on-mid-del-lijk rechtsomkeert te maken. Zonder de vracht. Lees verder »
jul 202010
jul 072010
Zijn blik is indrukwekkend. Zijn das zit recht. Zijn woorden zijn met zorg gekozen. Eigenlijk is Mark Rutte ineens in zijn geheel gewoon ontzettend goed. Hij oogt volwassen. Klinkt sterk. Het spel om de kabinetten speelt hij bovendien voortreffelijk. En dat was niet zo lang geleden – toen hij er door Arend Jan Boekestijn van werd beticht geen ideeën te hebben (‘en dat is eng hoor’) – heel anders. Lees verder »
De aanhangers van de politieke partijen deden tijdens de verkiezingsnacht denken aan voetbalsupporters. Parallellen waren duidelijk aanwezig. Gekleed in de kleuren van de eigen partij werd er bier gedronken en boe geroepen. En hoe later het werd, hoe slechter de aanwezigen aanspreekbaar waren. Op de overschaduwde prominenten na natuurlijk, die pasten hun media-training feilloos toe. Lees verder »
Zoals Mark Rutte gesteund door de leden van de VVD destijds Rita Verdonk wist te weerstaan, zo komt Mark ook weer onder vuur te staan van diezelfde leden. Het is dan wel zo dat zijn leiderschap steeds breder gedragen lijkt te worden, en steeds meer leden hun waardering voor hun voorman uiten, er wordt ook naar buiten gekeken. En buiten, daar wordt Mark toch een beetje gezien als die aardige jongen die ‘s avonds bij zijn moeder thuis de aardappeltjes opprikt. Ooit nog gezien als het geheime wapen, lijkt een roep om Wiegel tegenwoordig al snel te verstommen, maar wie is er dan?
Laatste reacties