Je zou het soms niet zeggen, maar er zijn nog veel mensen die niet twitteren, en daar is niets mis mee. Er zijn talloze redenen te bedenen waarom niet geen account op dit microblog zou willen aanmaken of misschien je huidige account zou willen opzeggen. Een flink aantal van de tegenargumenten blijft echter vrij eendimensionaal, net als die van voorstanders die alleen op de “kracht van social media” kunnen wijzen. Tot dit type tegenstanders behoort ook Sylvain Ephimenco, die net als veel van zijn medestanders slechts kan laten weten hoe slecht Twitter wel niet is voor ons taalgebruik. Niet echt een nieuwe discussie voor diegenen die zich de opkomst van ICQ, ‘MSN’ en de SMS diensten nog kunnen herinneren. Lees verder »
In Nederland is het eindelijk oorlog. Al vrij lang overigens, maar je moet er middenin zitten om dat te weten. Zelf leef ik al enige tijd in een loopgraaf en eet uitsluitend biscuits en waterige bruinebonenprut uit een aluminium napje. Ik zit er dus middenin, die oorlog. Heerlijk. Ik ben gek op oorlog.
Lees verder »
“Leuk” dacht Frits Wester. We doen een twitterdebat. Helemaal hip enzo. Al die lijsttrekkers doen het, dus daar móeten we iets mee doen. Een totale misvatting, zo toonde het fiasco dat #rtldebat heette aan. Met dit debat toonde Frits Wester echter aan dat hij het concept van twitter, of eigenlijk nieuwe media in het algemeen, niet snapt.
De kernwaarde van web 2.0 of hoe je het ook wil noemen is namelijk democratisering. Iedereen is gelijk. Een bevinding van Ali op de hoek kan net zoveel waard worden als die van een autoriteit uit traditionele media. Bij rampen zie je dat al heel duidelijk. Dan zie je dat de eerste getuigenissen veel eerder binnenkomen dan het traditionele ANP-tje. Maar het geldt eigenlijk voor alles. Toegegeven: wegens bekendheid van de televisie of uit de krant is het bereik van gevestigde namen snel veel groter, maar in essentie is het internet volledig meritoratisch. Dat geldt al helemaal voor twitter: iedereen doet daar z’n zegje, en de politicus heeft net zoveel tekens als Henk of Ingrid. Het is dan ook een heel gemeleerd medium, waar iedereen van alles door elkaar heen kwijt kan. Lees verder »
Deze verkiezingscampagne zou gedomineerd worden door nieuwe media. Twitter en Facebook zouden dé middelen zijn waarmee de kiezer gewonnen wordt. Verkiezingen worden nooit door één middel gewonnen en al helemaal niet door Twitter. Deze verkiezingen lijkt het toch gewoon de ouderwetse TV te zijn die de overhand heeft. Daarbij zijn de nieuwe media als ‘flankerend beleid’ wel degelijk relevant, maar ze geven niet het ritme van de campagne aan. Daarvoor zijn er te weinig mensen op actief en zijn politieke organisaties er te weinig op berekend. Twitter heeft deze campagne echter wel z’n nut bewezen in iets anders: het controleren van de massamedia. Lees verder »
Als je nu journalistiek studeert, heb je dan nog wel een toekomst? Als je nu blogger bent, ben je dan journalist en valt er wel droog brood mee te verdienen? Deze en andere vragen komen steeds op: wat journalistiek nu eigenlijk is en of je daar aan vast moet en kunt houden wordt op het internet en daarbuiten steeds vaker onderwerp van discussie.
Mark Hulstein is student journalistiek, Gyurka Jansen is blogger, hebben zij een toekomst? Beide nieuwe media enthousiastelingen gingen via email in discussie over het onderwerp ‘Journalistiek’.
Zomaar een campagnevergadering van een lokale politieke partij. Aanwezig een stel dames en heren die allen toch wel de 40 gepasseerd zijn. Nou oké dan, in een hoekje zit een jonger lid van de partij. Zijn eerste deelname aan een gemeenteraadsverkiezing. Hij barst van de ideeën maar zal hij ze uiten?
U kent het vast wel, Twitter, de website waar iedereen kan vertellen wat hij aan het doen is. De vraag ‘what are you doing?’ moet in 140 tekens beantwoord worden. Duizenden mensen hebben de site al ontdekt en volgen er hun vrienden, kennissen of bekenden, en vertellen aan hun eigen volgers wat ze aan het doen zijn.








Laatste reacties