Nog niet zo heel lang geleden, in de tijd dat muziek uitsluitend afkomstig was van vinyl langspeelplaten die werden gedraaid op een platenspeler, was het leven auteursrechtelijk gezien zeer overzichtelijk. Wie muziek wilde luisteren moest óf een langspeelplaat aanschaffen óf kon bij de buren thuis gaan zitten luisteren. Voor films ging men naar de bioscoop of keek men televisie. Helaas gooiden de uitvinders van het cassettebandje en de videocassette-recorder roet in het eten voor de entertainmentindustrie: het was niet langer mogelijk te voorkomen dat miljoenen mensen muziek of films kopieerden en verspreidden, zonder daarvoor geld aan de auteursrechthebbenden af te dragen.
Alleen de eigenaar beslist, luidt al vele decennia het motto in auteursrechtenland. Onder dat motto zijn diezelfde decennia alle nieuwe technologische innovaties op het gebied van muziek- en filmdistributie de nek omgedraaid. Goed, afgezien van de iPod en iTunes dan, maar dat is de verdienste van het ijzerenheinig doorzetten van Apple-CEO Steve Jobs. Ondanks, niet dankzij, de muziek- en filmindustrie nam de elektronische muziekwinkel van Apple een grote vlucht. Maar andere initiatieven? Kapotgeprocedeerd of doodgebloed door gebrek aan legaal aanbod. Lees verder »
Laatste reacties